Tibetan
་རབ་དབྱིངས་སུ་རྣམ་པར་སྦྱོར། །གཏི་མུག་ཅེས་ནི་བརྗོད་པ་ནི། །མ་རིག་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཏེ། །གཉིས་མེད་དོན་གཅིག་ཡིན་པར་བཤད། །རང་གི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། །ཆོས་དང་བདག་དང་དངོས་པོ་རྣམས། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་སོགས་བརྟགས་པ། །རྟོག་པའི་སྒྱུ་མ་ཀླུང་གྱུར་ཏེ། །ལོག་རྟོག་སྤྲོས་པའི་རྒྱུན་ཡིན་ལ། །ཐམས་ཅད་ཆོས་དབྱིངས་རོ་གཅིག་སྟེ། །བཟོད་པའི་ཆོས་ཉིད་མིག་གཅིག་ཡིན། །སྤྱི་ཡི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། །མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་བདག་མེད། །མ་རིག་པ་ནི་སྤང་དུ་མེད། །རིག་པ་ཡང་དག་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད། །ཐམས་ཅད་དབྱིངས་སུ་རོ་གཅིག་ཐིམ། །སྒྱུ་མའི་དངོས་པོར་རྟོགས་པ་ན། །སྒྱུ་མར་རྟོགས་ཉིད་མི་དམིགས་པས། །མི་དམིགས་དེ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་སྣང་། །སྐྱེས་པ་ཉིད་ན་ཆོས་ཉིད་གཅིག །དབྱིངས་ཉིད་མི་དམིགས་དེ་བཞིན་ཉིད། །དེ་ཉིད་ཆོས་སྐུའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །མི་དམིགས་སྒྱུ་མར་དངོས་པོ་ལ། །རྟོག་པའི་ཡུལ་གྱི་དངོས་ཉིད་ཀྱང་། ། ཆོས་ཉིད་མི་དམིགས་ཡེ་ནས་དག །སྒྱུ་མ་མི་དམིགས་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་དབྱེར་མེད་པས། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་དབང་བསྒྱུར་ནས། །ཐུགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཆོས་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད་པ་སྟེ། །མི་དམིགས་བཞིན་དུ་སྒྱུ་མར་སྤྲོས། །གདུལ་བྱའི་བྱ་བ་བསམ་མི་ཁྱབ། །གསུང་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ལྟར་གཏི་མུག་སྤང་དུ་མེད། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཕྱག་རྒྱ་ཡིན། །ཞེ་སྡང་རང་དང་སྤྱིར་བསྟན་པ། །ཀུན་ལ་མནར་སེམས་རྟོག་པ་ཡིན། །སྒྱུ་མའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །འཇིག་པར་མོས་པའི་རང་བཞིན་ཅན། །སྤྱི་ཡི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི། །མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་བདག་མེད། །ཞེ་སྡང་སྙིང་རྗེ་སྤང་བསྒྲུབ་མེད། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་རོ་གཅིག་ཕྱིར། །སྒྱུ་མ་རང་བཞིན་མནར་སེམས་པ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་འཇིག་རྟོགས་ན། །སྒྱུ་མར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མི་གཞན་ཏེ། །མི་དམིགས་པ་ཉིད་སྒྱུ་མར་སྐྱེས། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ནི། །བདག་སྲོག་གསོ་བའི་རང་བཞིན་མེད། །སྣང་བ་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །མནར་སེམས་སྒྱུ་མ་ཆོས་ཉིད་རོ་གཅིག་སྟེ། །ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པས། །ཀུན་དང་དབྱེར་མེད་ཆོས་སྐུའི་ཕྱག་རྒྱ་ཡིན། །མི་དམིགས་སྒྱུ་མ་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་པ། །རྟོག་པའི་ཡུལ་གྱིས་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་ཏེ། །ཆོས་ཉིད་སྒྱུ་མ་མི་དམིགས་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་རོ་གཅིག་སྟེ། །ཏི
Chinese
于胜义谛中作种种变化。 所谓愚痴， 是无明异名， 说是无二义一。 说其自性是， 于法与我及诸事物， 本体自性等作观察， 分别之幻化为空性， 乃是邪分别戏论之流。 一切法界味一， 安忍之法性唯一眼。 说其共相是， 无常痛苦空无我， 无明不可断， 正智亦不可立， 一切于界中味一融。 若了知幻化事物， 以了知幻化不可得， 不可得即是种种显现。 生起之时即是法性一， 界性不可得即是真如， 彼即法身大印。 于不可得幻化事物， 分别之境之事物自性亦， 法性不可得，本自清净， 幻化不可得，无别故， 有无二者无别故， 由等持自在， 即是大手印。 法性无所缘， 虽不可得亦幻化生。 所化之事不可思议， 是语之大手印。 如是愚痴不可断， 是毗卢遮那佛之手印。 嗔恨自与共相之显示， 乃是对一切众生恼害之分别。 一切幻化事物皆， 具有坏灭之自性。 说其共相是， 无常痛苦空无我， 嗔恨与慈悲，不断亦不立， 于法界中味一故。 幻化自性恼害者， 若了知一切事物坏灭， 一切显现之幻化亦， 不异于法界， 不可得性即生为幻化。 诸法之自性， 无有我命滋养之自性。 一切显现无我，法界， 恼害幻化法性味一， 一切不可得即是真如故， 与一切无别，是法身手印。 不可得幻化，于一切恼害， 以分别之境，于一切恼害， 法性幻化不可得无别故， 胜义谛世俗谛味一， 定
English
Transforms into various forms in the ultimate realm. What is called ignorance, Is a synonym for unawareness, It is said to be non-dual and of one meaning. To speak of its own characteristic is, Examining phenomena, self, and objects, And their inherent nature, etc. The illusion of conceptualization becomes emptiness, It is the continuous flow of false conceptual proliferation. Everything is of one taste in the Dharmadhatu, The Dharma nature of patience is the one eye. To speak of its general characteristic is, Impermanence, suffering, emptiness, and no-self. Unawareness is not to be abandoned, Correct awareness is also not to be established. Everything dissolves into one taste in the realm. When realizing objects as illusory, Because the realization of illusion is unattainable, That unattainability itself appears in various ways. At the very moment of arising, there is one Dharma nature. The nature of the realm, unattainability, is Suchness. That itself is the great seal of the Dharmakaya. In the unattainable, illusory objects, The very nature of objects in the realm of conceptualization is also, The Dharma nature is unattainable, primordially pure. Because illusion and unattainability are inseparable, Because both existence and non-existence are inseparable, Having mastered through Samadhi, It is the great seal of the mind. The Dharma nature is without focus, Though unattainable, it manifests as illusion. The deeds of those to be tamed are inconceivable, It is the great seal of speech. Thus, ignorance is not to be abandoned, It is the seal of Vairochana. Showing hatred in its own and general aspects, Is the conceptualization of tormenting all beings. All illusory objects, Have the nature of desiring destruction. To speak of its general characteristic is, Impermanence, suffering, emptiness, and no-self. Hatred and compassion are neither abandoned nor established, Because they are of one taste in the Dharmadhatu. Illusion, the nature of torment, If one realizes that all objects are destructible, Then all appearances of illusion also, Are not different from the Dharmadhatu, The very nature of unattainability arises as illusion. The nature of all Dharmas, Does not have the nature of nourishing self and life. All appearances are selfless, the Dharmadhatu, Tormenting illusion, Dharma nature are of one taste, Because everything is unattainable, it is Suchness, Inseparable from everything, it is the Dharmakaya seal. Unattainable illusion, tormenting in every way, With the realm of conceptualization, tormenting in every way, Because Dharma nature, illusion, and unattainability are inseparable, The ultimate truth and conventional truth are of one taste, Fixed
Tibetan
ང་ངེ་འཛིན་གྱིས་དབང་བསྒྱུར་ན། །ཐུགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན། །མི་དམིགས་ཀུན་ནས་མནར་སེམས་པ། །གདུལ་བའི་བྱ་བ་བསམ་མི་ཁྱབ། །གསུང་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའོ། །ཞེ་སྡང་སྤྱི་ཡི་མཚན་ཉིད་ནི། །ཡང་དག་ཉིད་ཀྱིས་རབ་བརྟགས་ན། །རྣམ་པར་བྱང་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། །གཉིས་མེད་ཞེ་སྡང་སྤང་དུ་མེད། །ང་རྒྱལ་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་ནི། །ཁོང་ནས་འགྱིང་ཞིང་སེམས་ཁེངས་པ། ། ཕ་རོལ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་བྱེད། །སྤྱི་ཡི་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་ནི། །མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་བདག་མེད། །ང་རྒྱལ་སྤངས་ནས་ཞི་བསྒྲུབ་མེད། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་རོ་གཅིག་པས། །ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མར་ཁོང་འགྱིང་ཉིད། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་མི་གཞན་ཏེ། །ཆོས་ཉིད་མི་དམིགས་སྒྱུ་མའི་འགྱིང་བར་སྐྱེས། །སྐྱེ་འགྱིང་ནང་ན་ཆོས་ཉིད་རོ་གཅིག་སྟེ། །འགྱིང་བའི་རང་བཞིན་མི་དམིགས་ངང་གིས་དག །འགྱིང་དང་མི་འགྱིང་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །ཆོས་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན། །མི་དམིགས་པ་ཉིད་སྒྱུ་མར་འགྱིང་བར་སྐྱེས། །འགྱིང་བས་ཡུལ་གཞན་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་ཡིན། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མི་གཞན་ཏེ། །སྒྱུ་མ་ཆོས་ཉིད་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་ཀ་གཅིག །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་བསྒྱུར་ནས། །ཐུགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན། །མི་དམིགས་སྒྱུ་མར་འགྱིང་བ་ནི། །ང་རྒྱལ་འདུལ་བ་བསམ་མི་ཁྱབ། །གསུང་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན། །ང་རྒྱལ་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི། །རྣམ་པར་བྱང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། །ཞི་བསྒྲུབ་ང་རྒྱལ་སྤང་དུ་མེད། །འདོད་ཆགས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི། །སྲེད་པ་ཀུན་ལ་ཞེན་པ་སྟེ། །སྤྱི་ཡི་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་ནི། །མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་སྟོང་བདག་མེད། །ཆགས་སྤངས་མ་ཆགས་བསྒྲུབ་ཏུ་མེད། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་རོ་གཅིག་ཕྱིར། །ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་དུ། །འདོད་ཅིང་ཆགས་པ་སྒྱུ་མར་སྲེད། །མི་དམིགས་པ་ལས་མི་གཞན་ཏེ། །མི་དམིགས་དེ་ཉིད་སྒྱུ་མར་སྐྱེས། །ཆོས་རྣམས་བདག་ལས་མི་གཞན་ཏེ། །སྤྱོད་པ་སྒྱུ་མ་རོ་གཅིག་ཕྱིར། །ཆོས་ཉིད་ཆོས་ཅན་དམིགས་སུ་མེད། །རྒྱལ་བ་ཀུན་དང་དབྱེར་མེད་པའི། །ཆོས་སྐུའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན། །མི་དམིགས་སྒྱུ་མར་འདོད་ཅིང་ཆགས་རྟོག་པ། །ཡུལ་དང་འདོད་ཆགས་ཉིད་ཀྱང་ཆོས་ཉིད་མི་དམིགས་ཏེ། །སྒྱུ་མ་དང་ནི་མི་དམིགས་དབྱེར་མེད་ཕྱིར། །བདེན་པ་གཉིས་ཀར་དབྱེར་མེད་རོ་གཅིག་པས། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་དབང་བསྒྱུར་ ནས། །ཐུགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན། །མི་དམིགས་
Chinese
若以等持而掌控，即是心之大手印。不缘一切而苦恼，调伏之事不可思议。是语之大手印。嗔恨总体的体性是，以真如而善加观察，乃是清净之体性，无二嗔恨无需断除。讲述我慢之体性是，内心傲慢且心怀自满， 压伏他人。讲述总体的体性是，无常、痛苦、空、无我。断除我慢无法成就寂静。于法界中一味一体，故而世俗如幻而内心傲慢。并非异于如是性，法性不缘而生幻化之傲慢。生起傲慢之中法性一味，傲慢之自性不缘而自然清净。由于傲慢与非傲慢无有分别，是法身大手印。不缘之性生起幻化之傲慢。以傲慢压伏其他境。并非异于法界，由于幻化法性无有分别。胜义世俗二者皆一。若以等持而掌控，即是心之大手印。不缘而幻化之傲慢是，调伏我慢不可思议。是语之大手印。我慢自共之体性是，乃是清净之体性。成就寂静无需断除我慢。贪欲自之体性是，执着于一切贪爱，讲述总体的体性是，无常、痛苦、空、无我。断除贪欲无法成就无贪。于法界中一味一体故，于世俗幻化之自性中，欲求且贪着幻化之贪爱。并非异于不缘，不缘彼性生起幻化。诸法并非异于我，由于行幻化一味一体故。法性法相无所缘。与一切胜者无有分别之，是法身大手印。不缘幻化而欲求贪着分别，境与贪欲之自性亦是法性不缘，由于幻化与不缘无有分别故。于二谛中无有分别一味一体故，若以等持而掌控 而，即是心之大手印。不缘
English
If controlled by samadhi, it is the great mudra of the mind. Not clinging to anything and suffering, the act of taming is inconceivable. It is the great mudra of speech. The general characteristic of hatred is, if well examined with reality, it is the nature of purity, non-dual hatred need not be abandoned. Explaining the nature of pride is, arrogance in the heart and complacency, Subduing others. Explaining the general nature is, impermanence, suffering, emptiness, and selflessness. Peace cannot be achieved by abandoning pride. Because it is one taste in the realm of Dharma, the inner pride is illusory in the conventional. Not different from suchness, Dharma nature arises from the illusory pride without object. In the arising pride, Dharma nature is of one taste, the nature of pride is naturally pure without object. Because there is no difference between pride and non-pride, it is the Dharmakaya great mudra. The nature of non-object arises as illusory pride. Pride subdues other realms. Not different from the realm of Dharma, because illusion and Dharma nature are inseparable. Ultimate and conventional are both one. If controlled by samadhi, it is the great mudra of the mind. The illusory pride without object is, taming pride is inconceivable. It is the great mudra of speech. The self and common characteristics of pride are, it is the nature of purity. Achieving peace does not require abandoning pride. The self-nature of desire is, attachment to all cravings, explaining the general nature is, impermanence, suffering, emptiness, and selflessness. Abandoning desire cannot achieve non-desire. Because it is one taste in the realm of Dharma, in the nature of conventional illusion, desiring and clinging to illusory craving. Not different from non-object, that non-object arises as illusion. All dharmas are not different from me, because the act of illusion is one taste. Dharma nature and Dharma-holder have no object. Indistinguishable from all victors, it is the great mudra of Dharmakaya. Non-object, illusory, desiring, clinging, and discriminating, the nature of the object and desire itself is also Dharma nature without object, because illusion and non-object are inseparable. Because there is no difference and one taste in the two truths, if controlled by samadhi, Then, it is the great mudra of the mind. Non-object