Tibetan
འཁོར ལོ་ཏོག་དང་བཅས།། ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་ཆོས་ཀྱི་ལུགས།། མཆོད་རྟེན་དེ་ལ་ཚང་བར་བསྟན།། ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་བསྲུང་བྱས་ནས།། མཆོད་ལ་ཉན་ཐོས་ལུགས་བཞིན་དབུལ།། དེ་གཞུང་ལྡན་དེ་དེ་བདག འགྲུབ།། དཀྱིལ་འཁོར་མཆོད་རྟེན་བསམ་ཡས་ཀྱང།། དམ་པའི་དོན་དུ་གཞུང་བཞིན་དཔྱད།། དམ་ཚིག་བསྲུངས་པ་དེ་ཀ་བཞིན།། སྡོམ་པ་མེད་ན་དམ་ཚིག་གང།། དམ་ཚིག་མེད་ན་ཡོན་ཏན་གང།། དམ་ཚིག ཅེས་སུ་བཤད་པ་དེ།། སྒྲུབ་པ་པོ་ཡི་སྙིང་པོའི་ཡིན།། འདི་ལ་གནས་པའི་སྒྲུབ་པ་པོ།། མྱུར་དུ་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་བྱེད།། དམ་ཚིག་མེད་པར་གྱུར་པ་ན།། མཆོད་རྟེན་གཞུང་ལྟར་བཤད་བྱས་ཀྱང།། འབྲས་བུ་ཡོན ཏན་མི་འགྲུབ་སྟེ།། དམྱལ་བར་ངེས་པར་ལྷུང་བར་བསྟན།། དཔེར་ན་ས་བོན་ཚིག་པ་ལས།། ཆུ་ལུད་རྐྱེན་གྱིས་བྲན་བྱས་ཀྱང།། མྱུ་གུ་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་སྟེ།། ཡིད་ཆད་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བར་འགྱུར།། རྩ་བ་རྩ་བའི དམ་ཚིག་ནི།། སེམས་ཉིད་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།། མཆོད་རྟེན་གཟུགས་སུ་ཤེས་པ་འོ།། རྩ་བའི་ཡན་ལག་དམ་ཚིག་ནི།། སློབ་དཔོན་མཆེད་ལྕམ་ཁུར་བ་ཡིན།། ཡན་ལག་རྩ་བར་བསྟན་པ་ནི།། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ བཅིང་བཟླས་པ།། དབང་མ་ཐོབ་པར་འཆད་པ་དང།། ཐེག་པ་དམན་པ་སྨད་པ་ཡིན།། རྩ་བའི་ཡན་ལག་ཏུ་བཤད།། མངོར་ན་སོ་སོར་མ་ཤེས་ན།། བསྲུངས་ཀྱང་ཉམས་པའི་བག་ལ་གནས།། ངོ་མ་ཤེས་ན་མིང་མི ཤེས།། མུན་པ་སྲོས་ནས་ནམ་མཁའ་འགག། ལྟ་བའི་དམ་ཚིག་སྤྱི་རུ་བཞག། སྤྱོད་པ་གནས་ན་སྤྱོད་པ་བསྲུང།། འཕྲིན་ལས་བྱེད་ན་ལས་ཀྱི་བསྲུངས།། འཚམ་པར་བསྲུངས་ན་དམ་པ་ཡིན།། ཉམས་པའི་བཞི་ནི་དེ ལས་མེད།། དངོས་སུ་བསྲུངས་པར་བྱ་བ་ལ།། མཆོད་རྟེན་མི་སྤང་རྟག་ཏུ་སྤངས་ན་སེམས་ཉིད་སྤངས།། མཆོད་རྟེན་རྟག་ཏུ་བཅངས་པ་དེ།། རྩ་བ་སེམས་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན།། མཆོད་རྟེན་སྤངས་པར གྱུར་པ་ན།། ཡན་ལག་ཆོ་ག་ཚང་བྱས་ཀྱང།། མཆོད་རྟེན་སྤངས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ།། ཆུ་ཤིང་རུལ་པ་དངོས་དང་འདྲ།། མཆོད་རྟེན་ཡངས་པའི་གང་ཟག་དེ།། ཁ་ཡིས་ཐེག་པ་ཀུན་འཆད་ཀྱང།། བྲ་ཁ་ནས་ཀྱིས བཅད་པ་འདྲ།། སྤྲེ་ལྕམ་དགོངས་མེད་མཆོད་རྟེན་སྤོང།། ཁ་ཡིས་བཟླས་པ་བྱེད་པ་ཡང།། ཏིང་འཛིན་མཆོད་རྟེན་མ་གསལ་ན།། དམུས་ལོང་མདོག་ལ་འཆད་པ་འདྲ།། རང་བཞིན་མཆོད་རྟེན་རྟོགས་པར་བྱ།། ཏིང འཛིན་མཆོད་རྟེན་སེམས་ཀྱི་བསྒོམ།། གཟུགས་བརྙན་མཆོད་རྟེན་བཞེངས་པར་བྱ།། མཆོད་རྟེན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཀྱང།། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཕྱིར་བསྟན།། དོན་དམ་མཆོད་རྟེན་ཆོ
Chinese
轮和穗等具备， 声闻乘法之规， 于彼佛塔皆圆满示现。 二百五十戒守护后， 供养依声闻之规供奉。 彼具经论，彼即彼之主，成就。 坛城佛塔桑耶寺（位于西藏山南地区）， 为圣者之义，如经论般考察。 守护誓言即如是。 无律仪则何来誓言？ 无誓言则何来功德？ 所谓“誓言”者， 乃修行者之精要。 安住于此之修行者， 迅速获得成就。 若已无誓言， 纵依经论宣说佛塔， 果实功德亦不成就， 示现必定堕入地狱。 譬如种子已坏， 纵以水肥等缘滋养， 亦不生苗芽果实， 徒增沮丧与烦恼。 根本根本之誓言， 乃心性清净法身。 佛塔当知为色身。 根本之支分誓言， 乃上师道友之重任。 支分于根本中开示者， 乃禁缚念诵真言与手印， 未经灌顶而讲说， 以及贬低下乘。 宣说为根本之支分。 若不明晰显现之各别， 纵然守护亦存有毁犯之习气。 若不识本面，则不识其名。 黑暗吞噬白昼，虚空闭塞。 见解之誓言安立于共同。 若住于行持，则守护行持。 若行事业，则守护事业。 若能如是守护，即为殊胜。 毁犯之四者，无过于此。 于应真实守护者， 不可舍弃佛塔，若恒常舍弃，即舍弃心性。 恒常执持佛塔者， 乃证悟根本心性。 若已舍弃佛塔， 纵然仪轨支分皆圆满， 舍弃佛塔之瑜伽士， 犹如腐烂之水木。 佛塔广大之人， 纵以口宣说一切乘， 亦如麦芒割断青稞。 轻率无知之辈舍弃佛塔， 纵以口作念诵， 若未明晰禅定佛塔， 犹如盲人描述颜色。 当证悟自性佛塔， 禅定佛塔乃心之修习， 形象佛塔当建造。 佛塔虽不可思议， 然为众生之义而开示。 胜义佛塔法
English
With wheel and finial, The Dharma system of the Śrāvakayāna, Is fully shown in that stūpa. Having kept the two hundred and fifty precepts, Offerings are made according to the Śrāvaka tradition. It possesses scriptures, it is the master, it is accomplished. The mandala stūpa of Samye (located in Shannan Prefecture, Tibet), Examine it according to the scriptures for the sake of the holy. Keeping the vows is just like that. Without vows, what is the point of precepts? Without vows, what is the point of qualities? What is said to be "vow," Is the essence of the practitioner. The practitioner who abides in this, Quickly attains accomplishment. If there are no vows, Even if the stūpa is explained according to the scriptures, The fruit of qualities will not be accomplished, It is shown that one will surely fall into hell. For example, from a burnt seed, Even if watered and fertilized, Sprouts and fruits will not arise, And disappointment and afflictions will arise. The root, the root vow, Is the pure nature of mind, the Dharmakāya. The stūpa should be known as the Rūpakāya. The branch vow of the root, Is the burden of the teacher and Dharma siblings. What is shown as a branch of the root, Is binding and reciting mantras and mudras, Explaining without having received empowerment, And disparaging the lower vehicles. It is explained as a branch of the root. If one does not know each separately, Even if one keeps them, one remains in the habit of breaking them. If one does not know the true face, one does not know the name. Darkness swallows the day, the sky is blocked. The vow of view is placed in common. If one abides in conduct, then keep conduct. If one performs activities, then keep activities. If one keeps them appropriately, then one is holy. The four ways of breaking them are no more than that. For what should be truly kept, Do not abandon the stūpa, if you always abandon it, you abandon the nature of mind. Always holding the stūpa, Is realizing the root nature of mind. If one has abandoned the stūpa, Even if the ritual branches are complete, The yogi who has abandoned the stūpa, Is like rotten water and wood. The person who is broad-minded about the stūpa, Even if he explains all the vehicles with his mouth, It is like barley cut by awns. Careless and ignorant people abandon the stūpa, Even if they recite with their mouths, If the samādhi stūpa is not clear, It is like a blind person describing colors. One should realize the nature stūpa, The samādhi stūpa is the meditation of the mind, The image stūpa should be built. Although the stūpa is inconceivable, It is shown for the sake of sentient beings. The ultimate stūpa, the Dharma.
Tibetan
ས་སྐུར་བསྟན།། ཐེག པའི་བྱེ་བྲག་མེད་པ་ལ།། མཆོད་རྟེན་བྱེ་བྲག་བསྟན་མི་བྱ།། གཟུགས་བརྙན་མཆོད་རྟེན་བཞེངས་པ་ལ།། རབ་ཏུ་གནས་པའི་མཆོད་པ་ཡིས།། དངོས་གྲུབ་ཞལ་གསོ་མ་བྱས་ན།། རིན་ཆེན་རྙེད་ནས་བླངས་བསྐུར འདྲ།། རབ་གནས་བྱས་པའི་སྐུ་གདུང་འདྲ།། དངོས་སུ་བསྐོར་བ་མ་བྱས་ན།། ཆོས་སྐུ་མ་རྟོགས་སྤང་བར་འགྱུར།། བསྐལ་པའི་སྒྲིབ་པས་སྒྲིབས་པ་ཡིན།། བསྐོར་བས་བསྐལ་པའི་སྡིག་སྒྲིབ་བྱང།། དམ་ཚིག་མཆོད རྟེན་བསྐོར་བ་ཡིན།། སྐུ་གདུང་དག་ལ་ཕྱག་མི་འཚལ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་རྟོགས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ།། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་མི་གུས་པ།། རྩ་བའི་དམ་ཚིག་ཉམས་དང་འདྲ།། དངོས་སུ་ཕྱག་བྱས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ།། དམ་ཚིག་མེད པར་གྱུར་པ་ན།ཆོས་སྐུའི་གཟུགས་བརྙན་མེད་པར་འགྱུར།། དམ་ཚིག་ཡོད་པར་བྱུང་པ་ལ།། ནམ་ཡང་བདེ་བ་མེད་པར་བཤད།། མཆོད་རྟེན་མངོན་པར་བསྟན་པའི་རྒྱུད་ལས།། མཆོད་རྟེན་གྱི་དམ་ཚིག་བསྟན་པའི་ ལེའུ་སྟེ་ལྔ་པའོ།།།། དེ་ནས་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་འདུས་ནས།། མཆོད་རྟེན་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་བཞུགས་ནས་འདི་སྐད་ཅེས་གསུངས་པ།། ཆོས་ལ་དམིགས་པ བདག་མེད་པས།། ཆོས་སྐུའི་གཟུགས་བརྙན་དཔག་མེད་ཐ་དད་བསྟན།། ཐེག་པ་གཅིག་དང་ཐེག་པ་ལྔ།། གཟུགས་བརྙན་མཆོད་རྟེན་དེ་ལྟར་འབྱུང།། མཆོད་རྟེན་དག་ལ་གཅིག་ཏུ་མཉམ།། ཐེག་པའི་དབྱིངས་ལ སོ་སོའོ།། མཉམ་ཉིད་ཆོས་སྐུར་མཆོད་རྟེན་མཉམ།། དེ་ལ་དབྱེ་བའི་རྟོག་པ་མེད།། གང་ཟག་བློ་ལ་དབྱེ་བ་སྣང།། དོན་དམ་ཉིད་དུ་གཅིག་ལས་མེད།། ལྔ་བསྟན་བློ་ཡི་རིམ་པས་སྣང།། དེ་ལས་གཞན་ཡང་བསམ མི་ཁྱབ།། དེ་ལ་ཉན་ཐོས་མཆོད་རྟེན་ཆ་ལུགས་ནི།། ཆོས་གོས་བཞི་བལྟབ་བྱས་པའི་སྟེང།། སྤར་བུ་ཁ་སྤུབ་དག་ཏུ་བཞག། གསེག་ཤང་བགྲེང་ལྟ་བུ་སྟེ།། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་མཆོད་རྟེན་ཡིན།། རང་རྒྱལ་དག་གི མཆོད་རྟེན་ནི།། རྨང་ལ་ཁྲི་འཕང་མེད་པ་སྟེ།། བང་རིམ་བཞི་པ་བདེན་པ་བཞི།། བུམ་རྟེན་བུམ་པར་བཅས་པ་སྟེ།། སྲོག་ཤིང་དང་ནི་ཏོག་གིས་བརྒྱན།། འཁོར་ལོ་བརྒྱད་པ་ས་བརྒྱད་ཡིན།། འདི ནི་ཉན་ཐོས་འཁོར་ལོར་བཞག།འདིར་ནི་འཁོར་ལོ་བཅུ་གཉིས་པ།། རང་རྒྱལ་རྣམས་ཀྱིས་བཞེངས་གསོལ་པའོ།། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མཆོད་རྟེན་ནི།། གདན་ཁྲི་བང་རིམ་གཅིག་པར་བཅས།། བང་རིམ་བཞི་པ་ བུམ་རྟེན་བཅས།། བུམ་པ་བྲེ་ག་ཁ་ཁྱེར་བཅས།། སྲོག་ཤིང་ཏོག་དང་ཆར་ཁབ་བཅས།། འཁོར་ལོ་ཟླ་བ་བཅུ་ཚེས་བཅས།། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐུ་གདུ
Chinese
示现地基。于无有乘之差别中，不应示现佛塔之差别。于建造身像佛塔时，若未以开光之供养，酬补成就之面，则如获珍宝后复弃置。如同开光后之舍利。若未如实绕行，则将舍弃未证悟之法身。为劫之障所障蔽。绕行能净除劫之罪障。乃是绕行具誓句之佛塔。莫向舍利顶礼。菩提心乃证悟之法身。于法身不敬者，如同失坏根本誓句。如实顶礼能获成就。若已失坏誓句，则法身之形像亦将隐没。若已生起誓句，则说永无安乐。于佛塔显现经中，开示佛塔之誓句品第五竟。其后，诸如来复皆集会，入于名为佛塔生起之三摩地，乃说如是之语：以法为所缘，无我故，示现无数各异之法身形像。一乘与五乘，如是生出身像佛塔。于诸佛塔中，一体平等。于乘之界中，各各相异。于平等法身中，佛塔平等。于彼无有分别之分别念。于补特伽罗之心中，显现分别。于胜义谛中，唯有一。五种示现乃由心之次第而显现。除此以外，思亦不及。其中，声闻佛塔之形相为：于四叠之法衣上，放置覆口之钵。如竖立之箭杆，是为圣声闻佛塔。独觉之佛塔为：于无有基座之基上，四层阶梯乃四谛。具足宝瓶座与宝瓶，以命杆与顶严庄严。八辐法轮乃八地。此乃安立为声闻法轮。此处乃十二法轮。乃由独觉等所建立供养。菩萨之佛塔为：具足基座与一层阶梯。四层阶梯具足宝瓶座。宝瓶具足量器与敞口。具足命杆、顶与伞盖。具足月亮与初十之法轮。乃菩萨之舍利。
English
Showing the ground. In the absence of distinctions of vehicles, distinctions of stupas should not be shown. When building image stupas, if the face of accomplishment is not compensated with the offering of consecration, it is like finding a jewel and then discarding it. Like relics that have been consecrated. If one does not actually circumambulate, one will abandon the Dharmakaya that has not been realized. It is obscured by the obscuration of eons. Circumambulation purifies the sins and obscurations of eons. It is circumambulation of the stupa of commitment. Do not prostrate to the relics. The mind of enlightenment is the realized Dharmakaya. Disrespect for the Dharmakaya is like breaking the root commitment. Actually prostrating attains accomplishment. When the commitment is broken, the image of the Dharmakaya will disappear. When the commitment arises, it is said that there is never happiness. In the Sutra Showing the Stupa Manifestly, the fifth chapter, which teaches the commitment of the stupa, is complete. Then, again, all the Tathagatas gathered together, entered into the samadhi called the arising of the stupa, and spoke these words: Because of focusing on the Dharma, without self, immeasurable and different images of the Dharmakaya are shown. One vehicle and five vehicles, thus arise image stupas. In all the stupas, there is equality in oneness. In the realm of vehicles, they are each different. In the equality of the Dharmakaya, the stupas are equal. In that, there is no conceptualization of differentiation. In the mind of the individual, differentiation appears. In the ultimate truth, there is only one. The five showings appear in the order of the mind. Other than that, thought cannot reach. Among them, the form of the Shravaka stupa is: on top of the four-folded Dharma robe, a bowl is placed with its mouth covered. Like a standing arrow shaft, this is the stupa of the noble Shravaka. The stupa of the Pratyekabuddhas is: on a base without a throne, the four steps are the four truths. Complete with a vase seat and a vase, adorned with a life-tree and a topknot. The eight-spoked wheel is the eight bhumis. This is established as the Shravaka wheel. Here is the twelve-spoked wheel. It is built and offered by the Pratyekabuddhas and others. The stupa of the Bodhisattva is: complete with a throne and one step. The four steps are complete with a vase seat. The vase is complete with a measuring cup and an open mouth. Complete with a life-tree, a top, and an umbrella. Complete with a moon and a tenth-day wheel. It is the relics of the Bodhisattva.