Tibetan
་ཤེས་པས་ལས་རབ་འགྲུབ།། ཕུང་པོ་ལྔ་ཤེས་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་ནི། ཕུང་པོ་ལྔ་པོར སྣང་བ་ཡང།། ཀུན་རྫོབ་བྱ་བ་སྣ་ཚོགས་བྱེད།། བདེ་བའི་ཡུལ་དང་མི་བདེའི་ཡུལ།། སོ་སོའི་རོ་རྣམས་མྱོང་བྱེད་ཅིང།། ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་གཞིག་བྱས་ན།། སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་དངོས་པོ་མེད།། གང་གིས་དེ་ལ དངོས་གཟུང་ན།། ངན་སོང་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར།། དེ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི།། སྣང་བ་ཉིད་ན་རང་བཞིན་མེད།། སྣང་མེད་དེ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་སྟོན།། སྣང་དང་མི་སྣང་གཉིས་སུ་མེད།། དེ་རྟོགས་རྣམ པར་ཐར་པའི་གནས།། གཟུགས་ཉིད་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ།། ཚོར་བའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི།། ཀུན་ལ་རྣམ་གསུམ་འབྱུང་མོད་ཀྱི།། བདེ་དང་མི་བདེའི་དངོས་པོ་མེད།། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ལུང་མ བསྟན།། སྣ་ཚོགས་ཚོར་བ་འབྱུང་འགྱུར་ཡང།། ཚོར་དང་འབྱུང་བ་གཉིས་ཀ་སྟོང།། སྟོང་ཉིད་དངོས་པོ་ཡོད་མ་ཡིན།། དེ་རྟོགས་ཆོས་ཀྱི་གོ་བགོས་ཡིན།། འདུ་ཤེས་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་ནི།། གསུམ་ཚོགས་མཚན མར་འཛིན་པ་ཡིན།། སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་གཤིག་པ་ན།། དངོས་པོ་མེད་དེ་དེ་བཞིན་ཉིད།། དངོས་མེད་དེ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་པ།། བྱ་བྱེད་མེད་པར་ཀུན་ཏུ་འཇུག་ཁམས་གསུམ་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ།། མཚན་མ་ཆེ་ཆུང བསམ་མི་ཁྱབ།ཁྱབ་མེད་དངོས་པོ་ཡོད་མ་ཡིན།། དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་སངས་རྒྱས་མཚན།། འདུ་བྱེད་མཚན་ཉིད་འདི་ལྟར་གནས།། རྩ་བ་བརྒྱད་པོས་ཀློང་འགྱུར་ཏེ།། ལྔ་བཅུ་རྩ་གཉིས་ཀུན་ལ་འཕྲོ།། དེ་རྟོགས་རྩ་བ་ ཡོད་མ་ཡིན།། མེད་བཞིན་ལོག་གཡོ་རྣམ་པར་འབྱུང།། དེ་ལ་དངོས་པོར་འཛིན་པ་ནི།། རྟག་ཏུ་ཉོན་མོངས་གཡེངས་གྱུར་ནས། ཁམས་གསུམ་བཙོན་རར་རྒྱུན་དུ་འཁོར།། ཡང་དག་དོན་བཞིན་རིག་པས་ནི།། འཕྲོ བའི་གཞི་རྩ་དེ་བཞིན་ཉིད།། དེ་ལས་རང་རིག་འབྱུང་བ་ནི།། དངོས་པོ་མེད་དབྱིངས་སྐད་ཅིག་མ།། ཡེ་ཤེས་དབྱིངས་ལ་རོལ་པར་མཛད།། སྤྲུལ་པའི་ཚོགས་ཆེན་ཡིན་པར་བཤད།། ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་རྣམ་ཤེས ཏེ།། དེ་ཡི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ནི། ཁ་དོག་དབྱིབས་དང་རིགས་བརྒྱུད་མིན།། གང་ཡང་མ་ཡིན་ཉིད་མི་དམིགས།། འདི་ནི་ཀུན་ལ་དབང་སྒྱུར་ཏེ།། མཐོ་རིས་འགྲོའམ་ངན་སོང་འགྲོ།། རྟོགས་དང མ་རྟོགས་ཁྱད་པར་རོ།། བཞི་པོ་མཉམ་པའི་ངང་ཤེས་ན།། དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཡིན། ཁ་དོག་ལྔ་ཡི་དམ་ཚིག་ནི།། སེམས་ཅན་མ་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ།། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡིས་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱང།། རང་གི་རྣམ་རྟོག་བསྒྲིབས བྱས་ཏེ།། ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་དོན་མ་མཐོང།། མ་མཐོང་རྨོངས་པ་ཐམ
Chinese
以智慧能成办诸事业。了知五蕴之誓言是：于五蕴中，显现亦复然，行作世俗种种事，感受安乐之境与不安乐之境，各自之味。若坏灭五蕴之体性，则各自之体性无有事物。若以何者于彼执取事物，则将生于三恶趣。于彼，色之体性是，显现之自性中无有自性，无显现彼者示现种种，无有显现与不显现二者。了悟彼者是解脱之境，色即是圆满受用身。宣说受之体性是，于一切有三种生起，然无有安乐与不安乐之事物，非二者是无记。种种感受虽生起转变，然感受与生起二者皆空。空性非为有事物，了悟彼者是佛法之分位。宣说想之体性是，是执持三集合之相，若坏灭各自之体性，则无有事物，是即如是性。无事物彼者种种，无有作为而周遍进入，于三界无余一切，相大与小不可思议，无有周遍之事物。如是了悟则为佛之相。行之体性如是安住，以八根转变虚空，五十又二遍及一切。了悟彼者根无有，虽无有而变异摇动生起。于彼执持事物者，恒常为烦恼所扰乱，于三界监狱中恒常流转。以如实之智慧，散布之根本即如是性。从彼生起自明是，无事物之界刹那顷，于智慧界中享用，说是化身之大集会。一切之生处是识，彼之事物自性是，非颜色形状与种姓，任何亦非，无有可见。此乃掌管一切，将往上界或往下界，了悟与不了悟之差别。若于四者平等之状态中了知，彼即是大智慧。五色之誓言是，于一切有情众生，虽以五智周遍一切，然以自之分别念遮蔽，未见五智之义，未见愚昧诸
English
Through wisdom, all actions are perfectly accomplished. The samaya of knowing the five skandhas is: In the five skandhas, appearance is also thus, performing various mundane activities, experiencing the tastes of pleasant and unpleasant realms, respectively. If the characteristics of the skandhas are destroyed, then the individual characteristics have no substance. If one grasps substance in them, one will be born in the three lower realms. In that case, the characteristic of form is that in the nature of appearance, there is no inherent existence. That which is without appearance manifests various things. There is no duality of appearance and non-appearance. Realizing that is the place of liberation. Form itself is the Sambhogakaya. The characteristic of feeling is expressed as: Although three kinds arise in all, there is no substance of pleasure and pain. Neither of the two is unspecified. Although various feelings arise and change, both feeling and arising are empty. Emptiness is not something that exists. Realizing that is the division of Dharma. The characteristic of perception is explained as: It is grasping at the mark of the three aggregates. When the individual characteristics are destroyed, there is no substance, it is suchness. That which is without substance is various. Without action, it enters everywhere, in all the three realms without exception. Marks, large and small, are inconceivable. There is no pervasive substance. Realizing it in this way is the mark of the Buddha. The characteristic of volition abides in this way. The eight roots transform space, fifty-two pervade all. Realizing that, the root does not exist. Although it does not exist, it arises as a perverted movement. Grasping at substance in that is, constantly disturbed by afflictions, constantly wandering in the prison of the three realms. With correct wisdom, the basis of spreading is suchness. From that, self-awareness arises as, the realm without substance in an instant. Enjoying in the realm of wisdom, it is said to be a great gathering of emanations. The source of all is consciousness, the nature of its substance is, not color, shape, or lineage. It is not anything, nothing is visible. This controls everything, whether going to the higher realms or going to the lower realms, the difference between realization and non-realization. If one knows in the state of equality of the four, that is great wisdom. The samaya of the five colors is, for all sentient beings, although all are pervaded by the five wisdoms, obscured by one's own thoughts, the meaning of the five wisdoms is not seen, not seeing all the ignorant