Tibetan
།དེ་ཉིད་ཆེན་པོར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཅེས་དང་། རིམ་གསུམ་ལས། འབྲས་བུ་ཡོན་ཏན་ལྷུན་གྲུབ་པས། །ཡིད་བཞིན་ནོར་བུ་ལྟར་སྣང་བའོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་སའི་རྣམ་གྲངས་ནི། འདི་ཉིད་ལས། ས་ཡི་ཁྱད་པར་བཅུ་དང་གསུམ། །ཞེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་ས་བཅུ་པ་མན་ཆད་ནི་མཚན་ཉིད་པ་སྟེ། སྤང་བྱ་སྤང་བ་དང་གཉེན་པོ་སྐྱེ་བའི་ས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པོ་ནི་བཏགས་པ་བ་སྟེ། མཐར་ཐུག་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ལ་སྐུ་གསུམ་གྱི་ཆ་ལས་ས་གསུམ་དུ་མིང་གདགས་པའི་ཕྱིར། དེའང་ལམ་རིམ་ལས། མཐར་ཐུག་ས་གསུམ་ཆ་ལས་བརྗོད། །ཅེས་དང་། ཧེ་རུ་ཀ་གལ་པོ་ལས། དབྱིངས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཤར་བ་ཀུན་ཏུ་འོད། །པདྨའི་སྤྱན་འདྲ་མི་འགག་ལོངས་སྤྱོད་སྐུ། །ཡི་གེ་འཁོར་ལོ་གདུལ་བྱར་སྤྲུལ་པ་འགྱེད། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ས་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་ངོ་བོ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་མཚོན་ཚུལ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་ཉིད་མཐའ་མ་བསྒྲིབས་པར་གསལ་བའི་དོན་མངོན་དུ་བྱས་པས་ན་ཀུན་དུ་འོད་དེ་ཡེ་ཤེས་བླ་མའི་ས་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །དེའི་ཚེ་ཐབས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་གཞན་དོན་མཛད་ཀྱང་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་གདེང་གིས་ཉེས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་པར་མཁྱེན་པས་པདྨ་ཅན། དེའི་ཚེ་སྤྱོད་ཡུལ་ཐམས་ཅད་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྣང་ལ་མ་ཞེན་པས་ཡི་གེ་འཁོར་ལོ་ཚོགས་ཆེན་གྱི་ས་སྟེ། འདི་ཉིད་ལས། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ས་ཡི་མཆོག །ཅེས་པས་པདྨ་ཅན་དང་།མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཐམས་ཅད་རྫོགས། །སྤྱོད་ཡུལ་ཀུན་ཏུ་མཎྜ་ལ། །ཚོགས་ཆེན་གཉིས་ཀྱང་རྫོགས་ པར་རོལ། །ཞེས་པས་འཁོར་ལོ་ཚོགས་ཆེན་ཏེ་ཐུན་མོང་དུ་མ་གྲགས་པའི་ས་གཉིས་བསྟན་ནོ། །འོ་ན། བླ་མ་གོང་མ་དག་ཀུན་ཏུ་འོད་ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས། པདྨ་ཅན་མ་ཧཱ་ཡོ་གའི། ཡི་གེ་འཁོར་ལོ་ཨ་ནུ་ཡོ་གའི་ས་ཞེས་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། དེ་དག་ནི་སའི་དབྱེ་ཚུལ་འདི་དང་ཐ་དད་པ་གཞན་ཏེ། འདིར་བཤད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཡིན་ན། མཐར་ཐུག་ས་གསུམ་ཆ་ལས་བརྗོད། །ཅེས་པའི་སྐབས་ནས་བསྟན་པའི་ཆོས་སྐུའི་ས་ཡེ་ཤེས་བླ་མའམ་ཀུན་ཏུ་འོད་དང་། ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པའི་བཅུ་གཅིག་པ་ཀུན་ཏུ་འོད་གཉིས་གཅིག་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་ན། ལམ་རིམ་ལས། ལམ་གྱི་རྩོལ་བས་ངལ་བ་རྣམས། །བྲོད་པ་བསྐྱེད་ཕྱིར་ཀུན་ཏུ་འོད། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་སྟུག་བཀོད་པར་བསྟན། །མཐར་ཐུག་ས་གསུམ་ཆ་ལས་བརྗོད། །ཅེས་པའི་རྒྱུའི་ཐེག་པའི་ཀུན་ཏུ
Chinese
如是，自然成就为伟大。（出自）《次第三》中说：“果的功德自然成就，如意宝珠般显现。”如是说。第三，地的种类是，此（论）中说：“地的差别有十三。”其中第十地以下是名相地，因为是舍弃所舍弃和生起对治的地。三种是假立地，因为就最终果位佛地的单一体性，从法、报、化三身的角度而安立三种地的名称。对此，《道次第》中说：“究竟三地从分说。”《黑汝嘎续》中说：“于法界中智慧显现，普光明。如莲花之眼无尽，圆满报身。文字轮利益所化，化身涌现。名为如来地。”如是说。因此，体性上虽无差别，然表示方式上有差别，因于一切时中，法性未被遮蔽而显明之义得以显现，故名普光明，也称为智慧上师地。彼时，虽以方便大悲行利他事，然以无缘之智慧的把握，不为过失所染而了知，故名莲花者。彼时，一切行境皆显现为身与智慧之坛城而不执著，故名文字轮大集地。此（论）中说：“方便与智慧，地之胜。”因此是莲花者。一切相好皆圆满，行境皆为坛城，二大集亦圆满而受用。如是说，是为不共称的大集二地。那么，上师们说，普光明是波罗蜜多乘的佛地，莲花者是玛哈瑜伽的，文字轮是阿努瑜伽的地，这是否相违呢？无有相违，因为这些是地的分类方式不同，非此处所说。如果这样，从“究竟三地从分说”时所说的法身地智慧上师或普光明，与波罗蜜多乘的第十一地普光明二者将成一体。若如此，《道次第》中说：“为生起道之勤作的疲劳，故示现普光明。示现金刚持密集之庄严。究竟三地从分说。”的因乘的普
English
Thus, it is naturally accomplished as great. As it says in the Three Successive Stages: "Because the qualities of the fruit are naturally accomplished, it appears like a wish-fulfilling jewel." So it is said. Third, the categories of grounds are: In this very text, it says, "The distinctions of the grounds are thirteen." The grounds from the tenth ground downwards are characterized by characteristics, because they are the grounds of abandoning what is to be abandoned and generating antidotes. The three are imputed, because from the perspective of the three kayas of the single essence of the ultimate fruit, the Buddha ground, the name of the three grounds is given. As it says in the Stages of the Path: "The ultimate three grounds are spoken of from the parts." And in the Heruka Galpo it says: "In the sphere, wisdom arises, all-illuminating. Like the lotus eye, inexhaustible, enjoyment body. The wheel of letters emanates to those to be tamed. It is called the Tathagata ground." So it is said. Therefore, although there is no difference in essence, there is a difference in the way it is expressed. Because the meaning of the ultimate nature is revealed without being obscured at all times, it is called All-Illuminating, and it is also called the Ground of the Supreme Wisdom Master. At that time, although one performs the benefit of others with skillful means and great compassion, one knows without being tainted by the faults of faults with the confidence of wisdom without object, therefore it is called Lotus Holder. At that time, all objects of enjoyment appear as the mandala of body and wisdom without attachment, therefore it is the ground of the Great Assembly of the Wheel of Letters. In this very text, it says, "Skillful means and wisdom are the best of grounds." Therefore, it is Lotus Holder. All the marks and signs are complete. All objects of enjoyment are mandalas. The two great assemblies are also complete and enjoyed. As it says, it shows the two great assemblies of the Wheel, which are not commonly known. Then, the upper lamas say that All-Illuminating is the Buddha ground of the Paramita Vehicle, Lotus Holder is the ground of Mahayoga, and the Wheel of Letters is the ground of Anuyoga. Is this contradictory? There is no contradiction, because these are different ways of classifying the grounds, which are not discussed here. If so, the Dharmakaya ground, the Supreme Wisdom or All-Illuminating, which is shown from the time of "The ultimate three grounds are spoken of from the parts," and the eleventh All-Illuminating of the Paramita Vehicle will become one. If so, in the Stages of the Path it says: "To generate joy from the fatigue of the efforts of the path, All-Illuminating is shown. The dense arrangement of Vajradhara is shown. The ultimate three grounds are spoken of from the parts." The cause of the vehicle is all-
Tibetan
་འོད་དང་། མཐར་ཐུག་གི་ས་གསུམ་གྱི་ནང་ཚན་གྱི་ཀུན་ཏུ་འོད་གཅིག་པར་ཐལ་ཞིང་། དེ་ལྟར་འདོད་ནུས་པའང་མ་ཡིན་ཏེ།སྔ་མའི་འཕྲོས་ལས། དེ་ཕྱིར་སྐས་ཀ་ལྟ་བུ་སྟེ། །ཐབས་མཁས་འདི་ཡིས་གཞན་པ་ཡི། །ཐབས་ལ་བརྟེན་ནས་མོས་བཅུག་ཅིང་། །བསྒྱུར་བས་འདི་གྲུབ་རང་ཐབས་ཀྱིས། །རང་ས་ཐོབ་ལས་ངོ་བོ་ཉིད། །གཅིག་པར་སྨྲ་བ་མུན་སྤྲུལ་ལོ། །ཞེས་རྒྱུའི་ཀུན་འོད། ཀྲི་ཡའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ས། ཡོ་གའི་སྟུག་པོ་བཀོད་པ།མཐར་ཐུག་མ་ཧཱ་ཡོ་གའི་ས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་ཁྱད་ཆེ་བས། གཞན་དག་ཁྱད་མེད་ཅེས་སྨྲ་བ་ནི་མུན་སྤྲུལ་ལོ་ཞེས་བཞེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་རྒྱུའི་ཐེག་པའི་ཀུན་ཏུ་འོད་སྔགས་ལམ་གྱི་ལྷུན་གྲུབ་རིག་འཛིན་གྱི་ས་ཡིན་པས་ལམ་གྱི་ཆོས་སྐུ་ཞེས་ཀྱང་མིང་དུ་བཏགས་ཏེ། དབུ་མའི་མཁན་པོ་ཨཱརྱ་དེ་བས། རྒྱུ་ཡིས་བགྲོད་པའི་ཀུན་ཏུ་འོད། །ཐབས་ཆེན་ལམ་གྱི་ཆོས་སྐུ་སྟེ། །ཡང་དག་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ། །རྒྱ་མཚོ་རླབས་བཞིན་ཤུགས་ཀྱིས་འཆར། །ཆུ་ཟླའི་གཟུགས་ལྟར་འགྲོ་འོང་མེད། །སྨོན་ལམ་སྟོབས་ལ་རག་མ་ལུས། །ཞེས་དང་། བསམ་གཏན་མིག་སྒྲོན་གྱི་རང་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། དབུ་མས་བསྐལ་པར་སྦྱངས་པས་གྲུབ་པའི་ཀུན་ཏུ་འོད་སྨོན་ལམ་སྙིང་རྗེའི་སྟོབས་ཀྱིས་གཟུགས་སྐུ་འཆར་བ་དང་། ཐབས་ཆེན་པོ་གཉིས་མེད་ཀྱི་སྐུ་ལྔ་མ་བཙལ་རྫོགས་པ་ནི་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་རིམ་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་བཞུགས་པས་རྒྱ་མཚོའི་རླབས་བཞིན་སྤྲུལ་པ་རང་ལ་འཆར་བས་གང་ལ་བརྔོ་སྟེ། ཀུན་ཏུ་འོད་ནི་བསྡི་གནས་ཀྱི་སའོ། །དེ་ནི་འདིར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རིག་འཛིན་དངོས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གཉིས་པ་གཞན་དོན་མཛད་པ་ལ། གདུལ་བྱ་ལ་ཐུགས་རྗེས་གཟིགས་ཚུལ། གཟིགས་ནས་ཐུགས་རྗེ་སྐྱེ་ཚུལ། སྐྱེས་ནས་འགྲོ་དོན་མཛད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ། ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་ཆད་ནས་མི་གཟིགས་པར་འདོད་པའི་ལུགས་དང་།མ་ཆད་ཅིང་གཟིགས་པར་འདོད་པའི་ལུགས་དང་། མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བས་ཡུལ་མེད་རང་གསལ་དུ་གཟིགས་པར་འདོད་པའི་ལུགས་སོ། །དང་པོ་ལ།འདོད་པ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱིར་སངས་རྒྱས་ལ་མཚན་ཉིད་པ་དང་། བཏགས་པ་བ་གཉིས་ལས། མཚན་ཉིད་པ་ནི་ཆོས་སྐུ་སྟེ། དཔེར་ན་བསྲེག་བྱ་བུད་ཤིང་ཟད་པས་སྲེག་བྱེད་མེའི་རྒྱུན་མི་གནས་པ་ལྟར། སྒྲིབ་པ་ཕྲ་རགས་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་ཤུལ་དུ། སྤོང་བྱེད་གཉེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་དབྱིངས་སུ་ཞི་སྟེ། རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་ཆད་པའི
Chinese
，光明，以及最终三地之中的普光明成为一体，这样认为也是不可能的。前面内容的延续是：因此如同阶梯一般，凭借这个善巧方便，让其他人依靠其他方便而生起信心，通过转变，依靠自身方便成就此果，从获得自身地位起，说本体为一，是黑暗的化现。如是所说，是根源的普光明，克里亚（藏文，梵文天城体，kriyā，梵文罗马拟音，行动）的金刚持之地，瑜伽的密集排列，由于最终玛哈瑜伽之地的果位差别很大，所以说其他没有差别，是黑暗的化现。因此，根源乘的普光明是密咒道的任运成就持明之地，所以也命名为道之法身。中观的堪布阿雅提婆说：以根源行进的普光明，乃是伟大的方便道之法身，对于圆满正等觉佛陀，如海浪般有力地显现，如水中月影般无来无去，完全依赖于愿力之力量。以及， 《三昧眼灯》的自释中也说：以中观在劫中修习成就的普光明，以愿力慈悲的力量显现色身，无需寻找，自然圆满大方便二无别的五身，安住于轮回与涅槃的法次第自性中，如海浪般化身自然显现，应该向谁祈求呢？普光明是寂止之处，那是此处任运成就的真实持明。如是所说。第二，利他事业方面，以慈悲垂视所化众生之方式，垂视后生起慈悲之方式，生起后行持利益众生之事。第一方面，有认为智慧之流断绝而不垂视的观点，有认为没有断绝而垂视的观点，以及远离二边，认为在无境自明中垂视的观点。第一方面，有陈述观点和驳斥观点。第一方面是：一般而言，佛陀有自性者和假立者两种，自性者是法身，例如，如同可燃烧的木柴耗尽，燃烧之火的延续不会存在一样，在舍弃了所有粗细的障碍之后，舍弃对治的智慧也寂灭于法界中，作为所依和能依的智慧之流断绝的
English
, light, and ultimately the all-illuminating one among the three grounds becomes one, and it is not possible to think so. The continuation of the previous content is: Therefore, like a ladder, through this skillful means, others are made to have faith by relying on other means, and through transformation, this fruit is achieved by one's own means. From the moment one attains one's own ground, saying that the essence is one is a manifestation of darkness. As it is said, it is the all-illuminating of the root, the Vajra-holder ground of Kriya (Tibetan, Devanagari, kriyā, Romanized Sanskrit, action), the dense arrangement of Yoga. Because the fruits of the ultimate Maha Yoga grounds are very different, saying that others are not different is a manifestation of darkness. Therefore, the all-illuminating of the root vehicle is the spontaneously accomplished vidyadhara ground of the mantra path, so it is also named the Dharmakaya of the path. The Middle Way master Arya Deva said: The all-illuminating that travels by the root, is the Dharmakaya of the great skillful path, for the perfectly complete Buddha, it arises powerfully like ocean waves, like a moon in water, there is no coming or going, it completely depends on the power of aspiration. And, In the autocommentary of "Samadhi Eye Lamp" it also says: The all-illuminating that is accomplished by practicing in the Middle Way for eons, through the power of aspiration and compassion, the form body arises, without searching, the five bodies of the great skillful non-duality are naturally complete, abiding in the nature of the Dharma order of samsara and nirvana, like ocean waves, the emanations naturally arise, to whom should one pray? The all-illuminating is the place of abiding, that is the actual spontaneously accomplished vidyadhara here. As it is said. Secondly, in terms of benefiting others, the way of looking at sentient beings to be tamed with compassion, the way of generating compassion after looking, and the way of benefiting sentient beings after generating it. In the first aspect, there is the view that the stream of wisdom is cut off and does not look, there is the view that it is not cut off and looks, and the view that, being free from both extremes, it looks in the non-objective self-illumination. In the first aspect, there is the statement of the view and the refutation of the view. The first aspect is: In general, there are two types of Buddhas, those with self-nature and those who are imputed. The one with self-nature is the Dharmakaya. For example, just as when the wood to be burned is exhausted, the continuation of the fire that burns does not exist, after abandoning all gross and subtle obscurations, the wisdom that abandons the antidote also subsides into the Dharmadhatu, the stream of wisdom that is the basis and the dependent is cut off.