Tibetan
ན་སྐུ་དང་། བརྟེན་པ་ཡེ་ཤེས་སོ། །དང་པོ་ནི། སྒྲིབ་བྲལ་གྱི་དགོངས་པ་དབྱིངས་ཡེ་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ཆོས་སྐུ། དེ་ཉིད་འཁོར་སྨིན་པ་རྒྱ་མཚོ་ལ་ངེས་པ་ལྔ་ལྡན་དུ་སྣང་བ་ལོངས་སྐུ། འཁོར་མོས་པ་རྒྱ་མཚོ་ལ་སྣང་བ་སྤྲུལ་སྐུ། དེ་གསུམ་སྣང་ཆ་མ་འདྲེས་པའི་ཆ་ནས་མངོན་བྱང་། དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་ངོས་ནས་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་སྟེ་ལྔའོ། །དེ་དག་གཅིག་གམ་ཐ་དད་ཅེ་ན། སྐུ་ལྔ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་ངོ་བོ་གཅིག་ ལ། དེ་ཉིད་ཡོན་ཏན་གྱི་ལྡོག་ཆ་ནས་སྐུ་ལྔར་སྣང་བས་ཐ་དད་སྟེ། མཁའ་ཟླ་དང་ཆུ་ཟླ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འདི་ཉིད་ལས། སྐྱེ་ཤི་མེད་པའི་གཡུང་དྲུང་སྐུ། །ཞེས་པ་ནས། དེ་ཚེ་སྐུ་ལྔ་ཀུན་ཀྱང་རྫོགས། །ཞེས་པའི་བར་གསུངས་སོ། །དེ་ལས་ཀྱང་མངོན་བྱང་དང་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་ལྡོག་ཆ་ནས་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐུ་བཏགས་པ་བ་སྟེ། སྐུ་མཚན་ཉིད་པ་ནི་གསུམ་དུ་ངེས་སོ། །གསུམ་ཡང་ཆོས་སྐུ་ནི་བདག་དོན་དགོངས་པའི་ཆ་དང་། གཟུགས་སྐུ་གཉིས་ནི་གཞན་དོན་མཛད་པའི་ཆ་ནས་བཞག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ། དངོས་དང་། རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། གློ་བུར་གྱི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་མ་སྤངས་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པའི་ཚེ། གཞི་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི། ཅིར་ཡང་མི་དམིགས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ལེ་ལག་ལས། རྣམ་རྟོག་ཀུན་གཞི་མ་ཡིན་པ། །རང་བཞིན་མེད་པ་དོན་གྱི་གཞི། །འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་བྱ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཚེ་སྦྱོར་བ་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་གནས་འགྱུར་གསལ་ལ་མི་རྟོག་པས་ཡེ་ཤེས་ལྷག་མ་གསུམ་གྱི་འཆར་གཞིར་གྱུར་པ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས། ཉོན་ཡིད་གནས་འགྱུར་བཟང་ངན་བླང་དོར་མེད་པ་མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས། ཡིད་གནས་འགྱུར་ཤེས་བྱའི་ཡུལ་དུས་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་པདྨའི་འདབ་མ་ལྟར་གསལ་ལ་མ་འདྲེས་པར་མཁྱེན་པ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས། སྒོ་ལྔ་གནས་འགྱུར་འགྲོ་དོན་མཛད་པ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ལ་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། རྣམ་བཀོད་ལས། སྟོང་པའི་ཡེ་ཤེས་དངོས་པོ་མེད། །མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་རྟོག་པ་མེད། །མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་བཟང་ངན་མེད། །ཀུན་རྟོག་ཡེ་ཤེས་མ་འདྲེས་གསལ། །བྱ་བ་ནན་ཏན་མཐར་ཕྱིན་པའོ། །ཞེས་དང་། མདོ་དགོངས་འདུས་ལས། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་སྣང་ངོ་། །རྩ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་
Chinese
那，是身和，所依是智慧。第一，是远离遮障的意，融入法界智双运的法身。彼于成熟眷属海显现为具足五决定的报身。于所化眷属海显现为化身。此三者从显现分不混杂的角度而言是现证菩提身。从不可分割的角度而言是金刚身，即是五身。这些是一还是他？答：五身是任运成就的自性，本体为一，而从功德的角度显现为五身，所以是他，如空中之月与水中之月一般。如是，于此中亦云：无生无死的雍仲身。从这句开始，直至：那时五身皆圆满。之间所说。而且，现证菩提身与金刚身，是从功德的角度安立的，所以是假立之身，自性身决定是三身。三身中，法身是为自利意之分，色身二者是为他利事业之分，应如是知晓。第二，是正文和，遣除诤论。第一，是未曾断除所有忽然之遮障，于证悟离之自性之时，基位之阿赖耶显现，即是无任何所缘的法界性智。如《支分》所云：非为分别阿赖耶，无有自性是义基，此乃名为法界性，如是真如之智慧。如是说。其时，结合义之阿赖耶转依，明朗而不分别，成为其余三种智慧之生起处，是如镜之智。烦恼意转依，无有善恶取舍的平等性智。意转依，所知境三时之法皆如莲瓣般明朗而不混杂地了知，是为妙观察智。五根转依，于成办利他事业无有阻碍，是为成所作智。如《现观庄严论》所云：空性之智无实物，如镜之智无分别，平等性智无善恶，妙观察智不杂明，成办精勤至究竟。如是说。又如《经意集》所云：心之法性即是真如，从中显现法界性智。从根本之阿赖耶识中显现如镜之智。
English
Then, there are the bodies and, the basis is wisdom. First, the Dharmakāya, which is the union of the intention free from obscurations and the realm of wisdom. The Sambhogakāya, which appears as possessing the five certainties to the ocean of the matured retinue. The Nirmāṇakāya, which appears to the ocean of the retinue to be tamed. These three are the Manifest Enlightenment Body from the aspect of the non-mixing of appearances. From the aspect of indivisibility, it is the Vajra Body, which are the five bodies. Are these one or different? Answer: The five bodies are of one essence as the spontaneously accomplished nature, but they appear as five bodies from the aspect of qualities, so they are different, like the moon in the sky and the moon in the water. Thus, it is also said in this very text: The eternal body without birth or death. From this phrase until: At that time, all five bodies are complete. It is said in between. Moreover, the Manifest Enlightenment Body and the Vajra Body are merely imputed from the aspect of qualities, so they are imputed bodies. The essential body is definitely three bodies. Among the three, the Dharmakāya is for the benefit of oneself, and the two Rūpakāyas are for the benefit of others, it should be understood as such. Second, there are the main topic and, refuting disputes. First, when all the adventitious obscurations have not been abandoned, and the nature of liberation is realized, the Ālaya of the ground manifests, which is the Dharmadhātu Wisdom without any object of focus. As the "Branch" says: Not the discriminating Ālaya, without self-nature is the basis of meaning, this is called the Dharmadhātu, thus is the wisdom of Suchness. It is said. At that time, the transformation of the basis of meaning, which is the union, is clear and non-conceptual, becoming the basis for the arising of the remaining three wisdoms, is the Mirror-like Wisdom. The transformation of the afflicted mind, without accepting or rejecting good or bad, is the Wisdom of Equality. The transformation of the mind, knowing all the phenomena of the three times of knowable objects clearly and without mixing like lotus petals, is the Discriminating Wisdom. The transformation of the five senses, without hindrance in accomplishing the benefit of beings, is the Accomplishing Wisdom. As the "Ornament of Realization" says: The wisdom of emptiness has no substance, the mirror-like wisdom has no concept, the wisdom of equality has no good or bad, the discriminating wisdom is clear without mixing, accomplishing diligence to the end. It is said. Also, as the "Collected Meanings of the Sutras" says: The nature of mind is Suchness, from which the Dharmadhātu Wisdom appears. From the fundamental Ālayavijñāna, the Mirror-like Wisdom appears.
Tibetan
སུ་སྣང་ངོ་། །དམིགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་སྣང་ངོ་། །ཀུན་ཏུ་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ ལས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་སྣང་ངོ་། །འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་སྣང་ངོ་། །ཞེས་དང་།ཐུན་མོང་གི་གཞུང་ལས་ཀྱང་དེ་ལྟར་འབྱུང་སྟེ། ཙནྡྲ་གོ་མིའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལས། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་འགྱུར། །དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་ཀྱི། །ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡང་དག་གསལ། །ཉོན་མོངས་ཅན་ཡིད་གནས་གྱུར་པ། །མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་དག་ཏུ་འདོད། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་གནས་གྱུར་པ། །སོ་སོར་རྟོག་པ་ཅན་ཞེས་བྱ། །སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་གནས་གྱུར་པ། །དེ་ནི་དོན་ཀུན་གྲུབ་པ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ། མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐད་ཅིག་ལ་འདས་མ་འོངས་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་སྣང་ངམ་མི་སྣང་། གཉིས་པ་ལྟར་ན། བདེན་གཉིས་ལས། མཁྱེན་པའི་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས། །ཤེས་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་ཁྱབ་པར། །ཞེས་པ་དང་འགལ།དང་པོ་ལྟར་ན། འགགས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའི་མེད་ཆོས་མངོན་སུམ་དུ་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར། གཟུང་དོན་ལ་འཁྲུལ་པའི་ལོག་ཤེས་སུ་ཐལ་ལོ་ཟེར་ན། མ་ཡིན་ཏེ།འདས་པ་བྱུང་ཟིན། མ་འོངས་པ་འབྱུང་རུང་། ད་ལྟར་བ་སྐྱེས་ལ་མ་འགགས་པར་རང་གསལ་འཛིན་མེད་དུ་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར། སྐྱོན་མེད་དོ། །ཡང་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ལམ་མ་སྦྱངས་པར་གྲོལ་བ་མཁྱེན་ནམ་མི་མཁྱེན་ཞེ་ན། མི་མཁྱེན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཀུན་མཁྱེན་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ཞེ་ན། མཁྱེན་པར་འོས་པའམ་སྲིད་པ་མ་ལུས་པ་ཀུན་མཁྱེན་མོད་ཀྱི། ལམ་མ་སྦྱངས་པར་གྲོལ་བ་མི་འོས་ཤིང་སྲིད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་མཁྱེན་པས། མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་ན་ཅི་འགལ་ཏེ་ཁྱབ་པ་མེད་དོ། །དཔེར་ན་ལྷའི་བཟོ་བོ་བི་ཤྭ་ཀརྨས་བཟོ་གནས་ཀུན་ཤེས་ནའང་། རྐྱེན་གྱིས་མ་བཅོས་པའི་བཟོ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ལམ་མ་སྦྱངས་པར་གྲོལ་བ་མི་མཁྱེན་མོད། ལམ་སྦྱངས་ནས་དབང་པོའི་རིམ་པས་ཉེ་འགྱངས་ཅི་རིགས་སུ་གྲོལ་བ་ མཁྱེན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་དབྱེར་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། འབྲས་བུ་ཉེར་ལྔ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་སྐུ་ལྔའི་བདག་ཉིད་རྒྱལ་བ་དྲུག་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ལྡོག་པ་ནས་ཤར་ཞིང་། དེའི་ཡོན་ཏན་དུ་འདུ་བའི་ཕྱིར། གཅིག་དང་དུ་མ་ལས་གྲོལ་བའི་བདག་ཉིད་དོ། །དེའང་དགོངས་འདུས་ལས། སངས་རྒྱས་མཉམ་དང་དབྱིངས་སུ་གྲོལ།
Chinese
显现为。目标的能识显现为平等性智。普遍显现的能识 显现为妙观察智。入的能识显现为成所作智。像这样，共同的经论中也是这样说的。旃扎·果弥的《佛地经》中说：何为阿赖耶识，彼即转为镜智。彼亦于法界性，如实显明自性。烦恼意所转之处，立为清净平等智。意识的能识所转之处，名为妙观察者。五根的能识所转之处，彼即成办一切义。如是。第二，有些人说，通达的智慧于一刹那间，过去未来二者的法显现还是不显现？如果像第二种说法，那么与《二谛论》中的“通达的一刹那，周遍一切所知境”相违背。如果像第一种说法，因为现量通达已灭和未生的无有之法，所以成为于所取义迷惑的邪见太过分了。不是这样的，因为过去已经发生，未来可以发生，现在是已生且未灭，无有自明执著地通达，所以没有过失。又问，通达的智慧通达未经修道的解脱还是不通达？回答说，不通达。如果那样，就太过分于不是一切遍知了。虽然通达一切应知或存在，但是因为未经修道而解脱是不应理且不存在的，所以不通达。如果不通达就不会变成不通达，那有什么相违背的呢？没有周遍性。例如，天界的工匠毗首羯磨虽然通晓一切工巧之处，但是因为未经因缘造作的工巧不存在，所以不通晓一样。因此，虽然不通达未经修道而解脱，但是修道之后，以根的次第，或近或远地解脱 是通达的。第二，无别任运成就的自性是，那二十五种果也是从五身自性第六胜者的功德的反面显现，并且归于其功德，因此，是脱离一和多的自性。那也在《意集经》中说，佛与平等和法界中解脱。
English
appears as. The cognitive consciousness of the object appears as the wisdom of equality. The universally appearing cognitive consciousness appears as discriminating wisdom. The entering cognitive consciousness appears as accomplishing activity wisdom. Thus, it also appears in the common scriptures. In Candragomin's Buddha-bhumi-sutra, it says: Whatever is the alaya-vijnana, it transforms into mirror-like wisdom. It also clearly reveals its own nature in the realm of reality. Where the afflicted mind abides, it is considered pure equality wisdom. Where the cognitive consciousness of the mind abides, it is called the discriminating one. Where the cognitive consciousness of the five senses abides, it is the very accomplishment of all meanings. Thus. Secondly, some say, does the wisdom of knowledge perceive or not perceive the phenomena of the past and future in a single moment? If it is like the second statement, then it contradicts the statement in the Two Truths, "In a single moment of knowledge, it pervades the entire sphere of knowable objects." If it is like the first statement, then because it directly perceives the non-existent phenomena of the ceased and unborn, it is too much of a fault to be a wrong perception that is confused about the object of perception. It is not so, because the past has already happened, the future can happen, and the present is born but not ceased, and it is perceived without self-clarity and grasping, so there is no fault. Again, does the wisdom of knowledge perceive liberation without having practiced the path, or does it not perceive it? It is said that it does not perceive it. If so, then it is too much of a fault to not be all-knowing. Although it knows all that is proper to know or exists, it does not perceive liberation without having practiced the path because it is not proper and does not exist. If not perceiving does not become not perceiving, then what is contradictory? There is no pervasiveness. For example, although the divine craftsman Vishvakarman knows all the crafts, he does not know the crafts that are not made by conditions because they do not exist. Therefore, although it does not perceive liberation without having practiced the path, it perceives liberation after practicing the path, in the order of the senses, whether near or far, it is perceived. Secondly, the nature of non-dual spontaneous accomplishment is that those twenty-five fruits also arise from the reverse side of the qualities of the five-body nature, the sixth victor, and are included in its qualities, therefore, it is the nature of being liberated from one and many. That is also said in the Gongdü Sutra, the Buddha is liberated in equality and the realm of reality.