Tibetan
་ཆོས་མིག་ཅན་ལ་གཏད། ཕྱོགས་བཅུར་སྤེལ་ཞིང་བྱིན་ཆེ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མ་མོ་དང་མཁའ་འགྲོ་ལ་གཏད་པའོ། །བཞི་པ་ནི། གཏད་བྱའི་ཡུལ་གསུམ་ལས། སྡུད་པ་པོ་ལ་གཏད་པ་ནི། འདི་ཉིད་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ། །ཞེས་སོགས་རྐང་པ་ལྔའོ། །གཉིས་པ་གང་ཟག་ཆོས་མིག་ཅན་ལ་གཏད་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །ཕྱག་རྒྱ་གསང་ཆེན་སྙིང་པོ་འདི། །ཞེས་སོགས་རྐང་པ་བདུན་ནོ། །གསུམ་པ་མ་མོ་དང་མཁའ་འགྲོ་ལ་གཏད་པ་ནི། རྒྱས་པ་ལས། ང་ཡི་ཐུགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་འདི། །ཕྱོགས་བཅུ་ཀུན་ཏུ་སྤེལ་བ་དང་། །དེ་ཡི་གཟུངས་ལ་གཏད་པ་ནི། །ཡིད་བཞིན་ མཛོད་འབྱོར་བཀའ་ཡི་གནས། །ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །ལམ་གྱི་དོན་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།གསུམ་པ་ཤེས་བྱ་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་ལ། བདག་དོན་གྲུབ་པ་དང་། གཞན་དོན་མཛད་པའོ། །དང་པོ་ལ། ཐོབ་ཚུལ་མཚན་ཉིད། རྣམ་གྲངས་སོ། །དང་པོ་ལའང་། ཐེག་པ་ཐུན་མོང་གི་དང་། མཆོག་གི་ཐོབ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། འདི་ཉིད་ལས། དེ་ནས་ས་བཅུ་རིམ་གྱིས་འབྱང་། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཡང་དག་འཐོབ། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། དངོས་དང་། བརྩད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། གཞི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མངོན་དུ་བྱས་པས་སྤང་ཐོབ་མེད་པར་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་རང་སྣང་བའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འདི་ཉིད་ལས།ངོ་མཚར་ཆོ་འཕྲུལ་རྨད་ཀྱི་ཆོས། །གཞན་ན་ཡོད་འོང་མ་ཡིན་ཏེ། །ཐབས་ལ་བརྟེན་པའི་ཤེས་རབ་ཉིད། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་ངང་དུ་བྱུང་། །ཞེས་དང་། བསམ་གཏན་མིག་སྒྲོན་གྱི་རང་འགྲེལ་ལས། དོན་དུ་རང་རིག་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་སོན་པ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་རེ་ཞིག་རྟོག་པ་དང་བསྒྲུབ་པའི་ངོ་བོར་བསྟན་གྱི། དོན་དུ་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ལས། ཐོབ་པ་མེད་དེ། ཞེན་པ་དག་པ་ཙམ་མོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ། འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་ཚེ་གཞི་དུས་ཀྱི་མ་རིག་པ་སྤངས་སམ་མ་སྤངས། དང་པོ་ལྟར་ན། གཞི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མངོན་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། གཞིའི་དུས་ན་མ་རིག་པ་དང་དབྱེར་མེད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གཞི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མངོན་དུ་བྱས་པའི་དམ་བཅའ་ཉམས། གཉིས་པ་ལྟར་ན། སེམས་ཅན་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཐལ། མ་རིག་པ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་ལམ་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པ་དོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། ལན་ནི། སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་དྲི་མ་རང་བཞིན་པ་སྔར་ཡོད་གསར་དུ་སྤངས་པའམ། ཡོན་ཏན་སྔར་མེད་གསར་དུ་བསྒྲུབས་པ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་སྔ་མ་མེད་ལ།
Chinese
交付于具法眼者。为了向十方传播并使其具大加持，交付于母神和空行母。第四，关于所交付的三个对象，交付于集结者，即此中所说：“如来一切。”等五句。第二，交付于具法眼之人，即“如来一切之，手印大密心髓此。”等七句。第三，交付于母神和空行母，广说中云：“我之心中之精髓，向十方处处传播及，交付于彼之明咒者，如意 宝藏圆满语之处。”等语。道的意义已广说完毕。第三，关于所知果之续，为自利成就和利他事业。初者，有获得之方式、体性、分类。初者又分，共同乘之和殊胜之获得方式。初者，即此中所说：“其后十地次第生，无上菩提真实得。”等语。二者，有正文和遣除诤论。初者，如实显现基，故无所断所证，而自显现为身和智慧之坛城。如是，即此中所说：“稀有神变奇妙法，非于他处可有者，乃是依于方便慧，如是之境而生起。”又《禅定明灯》自释中云：“实则自证觉性成熟为如是性，即称为获得佛果，然此乃暂且于分别和修证之体性而宣说，实则由自性而成，无有获得，仅是清净执着而已。”如是。二者，有说：获得果位之时，基位之无明断除耶？未断除耶？若如前者，则不应成为如实显现基，因于基位时与无明无别而存在之故。若许，则坏如实显现基之立誓。若如后者，则应与有情无有差别，因未断除无明之故。若许，则依于道之相续成为无义。答：成佛之时，本具之垢染，无有新断除者，亦无有新成就之功德，故无前述之过失。
English
Entrusted to those with Dharma eyes. In order to spread it in the ten directions and make it greatly blessed, it is entrusted to the mothers and dakinis. Fourth, regarding the three objects to be entrusted, entrusting it to the collector, as it says in this very text: "To all the Tathagatas." and so on, for five lines. Second, entrusting it to a person with Dharma eyes, as it says: "This great secret essence of the mudra of all the Tathagatas." and so on, for seven lines. Third, entrusting it to the mothers and dakinis, as it says in the extensive version: "This essence of my heart, spread everywhere in the ten directions, and entrusting it to its mantra, like a wish-fulfilling treasure, the place of perfect speech." and so on. The meaning of the path has been extensively explained. Third, regarding the continuum of the knowable result, it is the accomplishment of self-benefit and the activity of benefiting others. In the first, there are the ways of attainment, characteristics, and categories. In the first, there are also the common vehicle and the supreme way of attainment. The first is, as it says in this very text: "Then the ten grounds gradually arise, and perfect, unsurpassed enlightenment is attained." and so on. In the second, there are the actual and the refutation of objections. The first is, because the basis is manifested as it is, there is nothing to be abandoned or attained, but it spontaneously appears as the mandala of body and wisdom. Thus, as it says in this very text: "Wonderful, miraculous, and amazing Dharma, it is not to be found elsewhere, but it arises in such a state, relying on skillful wisdom." And in the self-commentary of "The Lamp of Meditative Vision," it says: "In essence, the maturation of self-awareness into suchness is called the attainment of the fruit of Buddhahood, but this is only temporarily explained in terms of the nature of conceptualization and accomplishment. In essence, there is no attainment from becoming one's own nature, it is only the purification of attachment." Thus. Second, some say: When the fruit is attained, is the ignorance of the base-time abandoned or not abandoned? If it is the former, then it should not be the manifestation of the basis as it is, because it exists inseparably with ignorance at the time of the basis. If you accept this, then the vow of manifesting the basis as it is is broken. If it is the latter, then it should be no different from sentient beings, because ignorance has not been abandoned. If you accept this, then relying on the continuum of the path becomes meaningless. Answer: At the time of Buddhahood, there is no new abandonment of the naturally existing defilements, nor is there any new accomplishment of qualities, so there is no previous fault.
Tibetan
འཆིང་གྲོལ་མེད་ཀྱང་མེད་པའི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་པས་ཁྱད་པར་ཡོད་ན་ཅི་འགལ་ཏེ་སྐྱོན་ཕྱི་མའང་མེད་དེ། ཡང་ཁ་ཅིག །མདོ་སྔགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དམ་མེད། ཁྱད་པར་མེད་ན། རྒྱུའི་ ཐེག་པའི་འབྲས་བུ་ཀུན་ཏུ་འོད་དེ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཡང་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུར་འགྱུར་པས། དེ་ནས་གསང་སྔགས་ལ་བགྲོད་མི་དགོས་པར་ཐལ། གཅིག་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཐབས་ཞགས་ལས། ཀུན་ཏུ་འོད་ལས་འདས་ནས་སུ། །པདྨ་ཅན་དུ་གྱུར་པ་ན། །ཞེས་དང་། དབྱིག་གི་སྒྲོན་མ་ལས། ཁྱོད་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་ཀུན་ཏུ་འོད། །ཐབས་ཆེན་ཐེག་པའི་བསྡི་གནས་ས། །ཞེས་ད་གདོད་གསང་སྔགས་སུ་བགྲོད་དགོས་པར་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ། །དང་པོ་ལྟར་ན།གསང་སྔགས་ཉིད་རིང་ལམ་དུ་ཐལ། ཐུན་མོང་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཟིན་ནས་ཀྱང་བགྲོད་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལན་དུ། རོག་བདེ་གཤེགས་ཆེན་པོ་ན་རེ།འདོད་པས་བསྒྲུབས་པའི་འབྲས་བུ་རེ་རེ་ཐུན་མོང་གི་ཐེག་པ་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་མི་བསླུ་བར་ཐོབ་པས་ཐ་དད་པར་བཤད་པ་དང་ཡང་མི་འགལ་ཏེ། ནོར་བུ་ཕལ་པའི་གླིང་དོན་གྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །མཐར་ཐུག་བླ་ན་མེད་པའི་འབྲས་བུ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པས་གཅིག་པར་བཤད་པ་དང་ཡང་མི་འགལ་ཏེ། ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུའི་གླིང་དོན་གྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུང་བ་ནི་བསྔགས་པར་འོས་པའོ། །ཁ་ཅིག །གསང་སྔགས་ཀྱི་ལམ་བདེ་ཞིང་མྱུར་བའི་ཐབས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ཀྱི། དམིགས་ཡུལ་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །ཞེས་ཟེར། དེ་མི་རིགས་ཏེ། མདོ་སྔགས་གཉིས་ལ། དབང་དང་ཤེས་འཇུག་རྟོགས་གོམས་ཀྱི་ལམ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ལྟར་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ལའང་ཡོད་དགོས་ཏེ། གསང་སྔགས་ཀྱི་དབང་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་མེད་པའི་གསང་སྔགས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། རྒྱུའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ངེས་པར་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་བསྐྱེད་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་དང་། མདོ་སྔགས་གཉིས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཡིན་པས་སྔགས་ཀྱི་སློབ་ལམ་རྫོགས་པ་ན། དེའི་སྔ་ལོགས་སུ་མདོའི་བསླབ་ལམ་རྫོགས་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཁ་ཅིག །ལམ་གོམས་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་འདུས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་སེམས་ཉིད་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཡེ་ནས་བཞུགས་པ་ཉིད། ལམ་གྱིས་ཞེན་པ་དག་པའི་དོན་དེར་གསལ་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་སྤྲིན་དེངས་པས་ཉི་ མའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །དེའང་འདི་ཉིད་ལས། ཤེས་རབ་དབྱིངས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཐབས
Chinese
即使没有束缚和解脱，如果因为不了解没有的自性而有差别，又有什么妨碍呢？也没有后面的过失。又有些人说：显宗和密宗的果位有差别吗？如果没有差别，那么作为因的乘的果位普光，就变成了密宗的最究竟的果位。那样一来，就不需要进入密宗了，因为是一样的缘故。如果承认有差别，那么在《方便网》中说：“从普光中超越之后，成为莲花者。”以及在《明灯论》中说：“您的究竟是普光，是方便大乘的安住处。”这样就与现在必须进入密宗的说法相违背了。如果按照第一种说法，那么密宗本身就成了远路，因为即使获得了共同的果位也必须进入。回答说：罗睺罗大吉祥智说：通过愿望所成就的每一个果位，共同的乘全部都不会欺骗地获得，因此说成是不同的，这也不相违背，就像普通的宝珠成就了洲的利益一样。因为最究竟无上的果位变成了一个，所以说成是一个，这也不相违背，就像如意宝珠成就了洲的利益一样。这样说值得赞叹。有些人说：密宗的道以安乐而快速的方便来区分，但目标最究竟的果位没有差别。这样说是不合理的，显宗和密宗两者，就像在灌顶和智慧进入、证悟、串习的道上有差别一样，在最究竟的果位上也必须有差别，因为没有密宗的灌顶等因，获得密宗的最究竟的果位是不可能的。因为因的差别必定产生果的差别是周遍的。并且显宗和密宗两者是因果的乘，所以在密宗的学道圆满时，它的前面显宗的学道圆满是周遍的缘故。又有些人说：因为从串习道的因缘中产生，所以果位会变成有为法吗？不是的，因为自己的心性本来就安住在身和智慧的坛城中，道使执着清净的意义在那里显现的缘故。譬如云雾消散，太阳的坛城显现一样。那也是在这部论中说的：“智慧界性的如来藏，方便
English
Even if there is no bondage and liberation, if there is a difference because of not understanding the nature of non-existence, what harm is there? And there is no later fault either. Some say: Is there a difference between the fruits of Sutra and Tantra? If there is no difference, then the fruit of the vehicle of cause, the all-illuminating light, becomes the ultimate fruit of Secret Mantra. In that case, there is no need to enter Secret Mantra, because it is the same. If you admit that there is a difference, then in the "Net of Means" it says: "Having transcended the all-illuminating light, one becomes a lotus holder." And in the "Lamp of Wisdom" it says: "Your ultimate is the all-illuminating light, the abode of the Great Vehicle of Means." This contradicts the statement that one must now enter Secret Mantra. According to the first statement, Secret Mantra itself becomes a long path, because one must enter even after obtaining the common fruit. In response, Rog Bande Shijie Chenpo said: "Each fruit accomplished through aspiration is obtained by all the common vehicles without deception, therefore it is said to be different, and this is not contradictory, just as an ordinary jewel accomplishes the benefit of a continent. Because the ultimate unsurpassed fruit becomes one, it is said to be one, and this is also not contradictory, just as a wish-fulfilling jewel accomplishes the benefit of a continent." This statement is worthy of praise. Some say: "The path of Secret Mantra is distinguished by its easy and quick means, but there is no difference in the ultimate goal." This is unreasonable, because just as there is a difference in the path of empowerment, wisdom entering, realization, and habituation in both Sutra and Tantra, there must also be a difference in the ultimate fruit, because it is impossible to obtain the ultimate fruit of Secret Mantra without the cause of empowerment etc. of Secret Mantra. Because the difference of cause necessarily produces the difference of fruit is pervasive. And both Sutra and Tantra are vehicles of cause and effect, so when the path of learning of Mantra is complete, the path of learning of Sutra is complete before it is pervasive. Some say: "Because it arises from the cause and condition of habituating the path, will the fruit become conditioned?" No, because one's own mind itself has always resided in the mandala of body and wisdom, and the meaning of purifying attachment by the path is manifested there. For example, just as the mandala of the sun appears when the clouds dissipate. That is also said in this very treatise: "The Thusness of the realm of wisdom, means"