Tibetan
མ་ལ་སྤྱོད་པ་ལྟར་ངན་དུ་སོང་བར་གསལ་ལོ་ཟེར། ལན་དུ་ལྷ་རྗེ་ཉེ་སྟོན་ནི། ལྟ་བ་དབྱེར་མེད་རྟོགས་པའི་སྟེང་དུ་སྟོང་པ་ཆོས་ཉིད་ལ་གཅེས་པར་བྱེད་པས་ན། དེ་ཏིང་ལས་རྒྱུ་ཤེས་པ་བཟང་བའི་སྐྱོན་མེད་དོ་གསུང་། རང་ལུགས་རིམ་གྱིས་པ་དབང་བཙན་དུ་ལྟ་བ་དོན་སྤྱིར་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་རང་མཚན་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རིམ་གྱིས་ཞུགས་ནས་གོམས་པ་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཡར་ལྡན་ཡིན་པར་སྐྱོན་མེད་དོ། །གཉིས་པ་སྙིང་རྗེ་སྒྱུ་མ་ལ་ཆོས་བཞི་ལས། དང་པོ་དགོས་ཆེད་ནི། སྟོང་འཛིན་གྱི་འཆིང་བ་དགྲོལ་བ་དང་། བདེན་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པར་མི་གཏང་ཞིང་། རྒྱ་གཅིག་པའི་རྒྱུ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མི་འགོག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལམ་རིམ་ལས། སྟོང་པའི་མདུད་པ་གཞིག་པ་དང་། །གདུལ་བྱ་ས་ལ་འགོད་པ་དང་། །ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་པའི་རྒྱུ་བྱ་ཞིང་། །རྣལ་འབྱོར་འདི་ཉིད་གཉེར་བ་དང་། །བདེན་པ་གཉིས་སུ་མི་གཏང་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ངོ་བོ་ནི། རང་རིག་སྒྱུ་མ་ལྟར་གསལ་བའི་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་པ་སྟེ། ལམ་རིམ་ལས།རང་རིག་ཡེ་ཤེས་སྙིང་རྗེས་གཟིགས། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་རྣམ་གྲངས་ནི། འཁོར་བའི་ཆོས་ ལ་ལྟོས་ནས། ལོག་རྟོག །རྟེན་འདྲེལ། དངོས་པོ་སྒྱུ་མ་གསུམ་དང་། འདས་པའི་ཆོས་ལ་ལྟོས་ནས། ཐབས། ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་སྒྱུ་མ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བས་དྲུག་གོ། །བཞི་པ་འབྲས་བུ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཡེ་ཤེས་སུ་གསལ་བས་འཛིན་པ་ལས་གྲོལ་བའོ། །ཞར་བྱུང་བརྩད་སྤོང་ནི། འདིར་ཡང་ལམ་སྔ་མ་དོན་དམ་ལས་ཕྱི་མ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཁ་སྤོས་པས་ངན་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར། ལམ་གོང་དུ་བགྲོད་པ་དོན་མེད་དུ་ཐལ་ཞེ་ན། ཀུན་རྫོབ་ཙམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་བདེན་མོད་ཀྱི། འདིར་ལྷག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ཐེག་པ་སྤྱི་ལུགས་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཐེག་པ་སྤྱི་ལུགས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་དངོས་ཞེན་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་དོན་དམ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཟང་བར་བཞེད་མོད་ཀྱི། འདིར་སྟོང་ཉིད་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་རྟེན་རྟོག་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ལྷག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་བས་ཀྱང་བཟང་བ་ཉིད་དོ། །དེར་མ་ཟད། དེ་ཏིང་རྒྱུད་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་ཀུན་སྣང་བསྒོམ་ནུས་པའི་ཕྱིར། ཡར་ལྡན་ཏེ། སྔ་མ་སྔ་མ་རྒྱུད་ལྡན་པས། །ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་གསལ་བར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཡང་། སྒྱུ་མའི་ཆོས་དྲུག་ལས། ལོག་རྟོག་དང་རྟེན་འདྲེལ་སྒྱུ
Chinese
据说，这清楚地表明它变得像使用粪便一样糟糕。作为回应，拉杰·涅敦说：因为在证悟无分别见的基础上，珍视空性法性，所以，从那禅定中生起智慧是好的，没有过失。自己的宗派逐渐地主张，将见解视为普遍意义上证悟，那本身就是以自相证悟的方式，逐渐进入禅定，因为必须依赖于习惯在相续中生起，所以是增上的，没有过失。第二，关于如幻大悲有四法，第一，必要是：为了解脱空执的束缚，并且不舍弃真谛的片面性，并且为了不阻止唯一印的因和有情众生的利益。如《道次第》中所说：摧毁空性的结，将所化置于地上，行持唯一印的因，修持此瑜伽，不舍弃二谛的缘故。第二，本体是：生起如自明如幻的大悲。如《道次第》中所说：自明智慧以大悲观照。第三，分类是：相对于轮回的法，有邪分别、缘起、幻化物三种；相对于已逝的法，分为方便、智慧、手印幻化三种，所以共有六种。第四，果是：在名言智慧中显现，从而从执着中解脱。附带的辩论和驳斥是：这里，又因为从先前的胜义谛转变为后来的世俗谛，所以变得糟糕。如果说向上行进的道路变得毫无意义，那么，如果仅仅从世俗的角度来看，那是真实的。但是，因为这里是从殊胜的世俗的角度来看待的，所以没有过失。如果这样说，那么就与共同乘的体系相矛盾了。不是的，因为共同乘的体系认为，对有情众生执着于我的实执的对治法是胜义谛空性，所以是好的。但是，因为这里摧毁空性片面性的缘起分别的是殊胜的世俗，所以比那更好。不仅如此，因为在那禅定具有传承的基础上，能够修习一切显现，所以是增上的。因为先前的先前的具有传承，所以，后来的后来的会变得清晰。因为这样说的缘故。还有，从幻化的六法中，邪分别和缘起幻
English
It is said that this clearly shows that it has become as bad as using excrement. In response, Lhaje Nyeton said: Because on the basis of realizing the non-dual view, one cherishes emptiness as the nature of reality, therefore, it is not a fault that wisdom arises from that samadhi, it is good. One's own sect gradually asserts that viewing the realization in a general sense as the view itself is the way to realize it as its own characteristic, gradually entering into samadhi, because it is necessary to rely on the habit arising in the continuum, so it is increasing, there is no fault. Second, regarding the four dharmas of illusory compassion, first, the necessity is: in order to liberate the bondage of clinging to emptiness, and not to abandon the one-sidedness of the truth, and in order not to prevent the cause of the single seal and the benefit of sentient beings. As it is said in the Lamrim: Destroying the knot of emptiness, placing the disciples on the ground, practicing the cause of the single seal, cultivating this yoga, because of not abandoning the two truths. Second, the essence is: generating compassion that is as clear as self-awareness like an illusion. As it is said in the Lamrim: Self-aware wisdom sees with compassion. Third, the classification is: in relation to the dharmas of samsara, there are three types: wrong conception, dependent origination, and illusory objects; in relation to the past dharmas, they are divided into three types: means, wisdom, and mudra illusion, so there are six in total. Fourth, the result is: appearing in conventional wisdom, thereby being liberated from clinging. The incidental debate and refutation is: Here, again, because of shifting from the previous ultimate truth to the later conventional truth, it becomes bad. If it is said that the path of upward progress becomes meaningless, then, if viewed only from the perspective of the conventional, that is true. However, because here it is viewed from the perspective of the superior conventional, there is no fault. If it is said that this contradicts the common vehicle system, it is not so, because the common vehicle system considers that the antidote to the substantial clinging to self of sentient beings is the ultimate truth of emptiness, so it is considered good. However, because here the dependent origination that destroys the one-sidedness of emptiness is the superior conventional, it is even better than that. Moreover, because on the basis of that samadhi having lineage, one is able to cultivate all appearances, so it is increasing. Because the previous previous ones have lineage, therefore, the later later ones will become clear. Because of this saying. Also, from the six dharmas of illusion, wrong conception and dependent origination illu
Tibetan
་མ་བསྒོམ་མམ་མི་བསྒོམ། མི་བསྒོམ་ན།སྒྱུ་མའི་ཆོས་དྲུག་བསྒོམ་པར་གསུངས་པ་དང་འགལ་ཞིང་། སྙིང་རྗེ་སྒྱུ་མའི་ཁྱབ་བྱ་མ་ཡིན་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་བསྒོམ་ན། དེས་གྲོལ་ལམ་མི་གྲོལ།མི་གྲོལ་ན་བསྒོམ་པ་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་ལ། གྲོལ་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འབད་མེད་དུ་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ལོག་རྟོག་དང་རྟེན་འདྲེལ་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ན། རང་རྒྱུད་དུ་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་རམ། སྒྱུ་མར་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་ཟེར།དང་པོ་རྟགས་མ་གྲུབ་ཅིང་། གཉིས་པ་ལ་ཁྱབ་པ་མེད་དོ། །ཡང་སྔ་མ་དེ་ཏིང་བསྒོམ་པའི་སྟེང་དུ་སྙིང་རྗེ་སྒྱུ་མ་བསྒོམས་པས་རྒྱུད་གཅིག་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཉིས་ཆར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། ཆུ་དང་འོ་མ་འདྲེས་པ་བཞིན་དབྱེར་མེད་དང་ཁྱད་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། འདིར་དེ་ཏིང་སྤངས་ཀྱང་གཙོ་བོར་ཀུན་སྣང་ལ་དམིགས་ནས་སློབ་པའི་ཕྱིར་དངོས་ ཤུགས་ཀྱིས་གོམས་པ་ལས་མངོན་གྱུར་དབྱེར་མེད་དུ་རྟོགས་པ་མེད་ཅིང་། དེ་ཙམ་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་པ་དང་ཁྱད་མེད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ད་དུང་རྟོག་པ་ལྷར་མ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་གསུངས། ཡང་འདིར་ཕྱག་རྒྱ་སྒྱུ་མ་བསྒོམ་མམ་མི་བསྒོམ། བསྒོམས་ན་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་པ་དང་ཁྱད་མེད་དུ་ཐལ། མི་བསྒོམ་ན་སྒྱུ་མའི་ཆོས་དྲུག་བསྒོམ་པར་གསུངས་པ་དང་འགལ་ཞིང་། ལྷག་པའི་ཀུན་རྫོབ་འདིའི་འཇུག་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ཞེ་ན། ལྷར་སྣང་བ་འགག་མེད་དུ་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་ཕྱི་མ་མེད་ལ། ད་དུང་གཉིས་མེད་ཀྱི་ལྷ་སྐུར་བསྒོམ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་པ་དང་ཁྱད་མེད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་པ་ལ་ཆོས་བཞི་ལས། དང་པོ་དགོས་ཆེད་ནི། སྣང་སྟོང་ཐ་དད་དུ་ཞེན་པ་དགག་ཅིང་གཉིས་མེད་དུ་བྱ་བ་དང་། རྟོག་ཚོགས་གནས་བསྒྱུར་ཞིང་སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་རྒྱུར་བྱ་བའི་ཆེད་དེ། ལམ་རིམ་ལས། འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་བྱ་དང་། །སྤྲོས་པའི་རྒྱུ་ཡིས་ཐོབ་བྱ་དང་། །སྒྱུ་སྟོང་རྟོག་ཞེན་དབང་དུ་བྱ། །རྟོག་པའི་ཕུང་སོགས་གནས་བསྒྱུར་ཅིང་། །གཞན་དག་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ངོ་བོ་ནི། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ལྡན་གྱི་སྐུ་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་དུ་གསལ་བ་སྟེ།འདི་ཉིད་ལས། མཁའ་དཀྱིལ་དྭངས་པའི་དབྱིངས་ཉི་ཟླ། །ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་པོ་སྟངས་དཔྱལ་བསྒོམ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་རྣམ་གྲངས་ལ། དོན་གྱི་རྒྱ་གཅིག་དང་། རྟགས་ཀྱི་རྒྱ་གཅིག་གོ། །དང་པོ་ནི། བདེན་པ་དབྱེར་མེད་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའོ། །གཉིས་པ་ཕྲ་རགས་གཉིས་ལས། ཕྲ་བ་ནི། ཡིག་འབྲུ
Chinese
不修习或者不修习？如果不修习，则与所说的修习幻化六法相违背，并且慈悲也不成为幻化的周遍对境。如果修习，那么由此解脱或者不解脱？如果不解脱，那么修习就变得没有意义，如果解脱，那么一切众生就毫不费力地解脱了。如果说是因为修习邪分别念和缘起，那么是因为在自相续中修习呢？还是因为修习为幻化？第一种情况，理由不成立，第二种情况，没有周遍性。还有，先前在修习禅定的基础上修习幻化慈悲，因为一个相续中同时具有两种禅定，就像水和牛奶混合一样，没有什么差别，那么有什么区别呢？这里即使舍弃了禅定，也主要是以一切显现为对境而进行学习，因此通过直接和间接的串习，没有现前证悟无分别，仅仅如此也不会变成手印一体和没有差别，因为还没有将分别念生起为本尊。还有，这里修习或者不修习幻化手印？如果修习，那么就成了手印一体和没有差别。如果不修习，那么就与所说的修习幻化六法相违背，并且不成为增上世俗的行境。如果说因为无间断地修习显现为本尊，所以没有后面的过失，但是因为还不能修习为二无别的本尊身，所以不会变成手印一体和没有差别。第三，关于手印一体的四法，第一，必要是：遮破对显现和空性执着为他体，而成为无二，并且为了转变分别念的集合，成为有戏论之因。如《道次第》中所说：‘为了圆满果，为了以戏论之因获得，为了使幻空分别念自在，为了转变分别念的蕴等，为了成熟其他。’第二，体性是：具有四手印的本尊身显现为空性无别而明现。如其自身所说：‘虚空中央清净界，日月智慧王跏趺坐。’第三，分类有：意义的手印一体和表相的手印一体。第一种是：证悟真谛无别为自性。第二种分为粗细两种，细的是：字
English
Do you meditate or not meditate? If you do not meditate, it contradicts the teaching of meditating on the six illusory dharmas, and compassion also does not become the pervasive object of illusion. If you meditate, then are you liberated by it or not? If you are not liberated, then meditation becomes meaningless. If you are liberated, then all sentient beings are effortlessly liberated. If you say it is because you meditate on wrong thoughts and dependent origination, then do you meditate in your own mindstream or do you meditate as illusion? In the first case, the reason is not established, and in the second case, there is no pervasiveness. Also, previously, on top of meditating on samadhi, you meditate on illusory compassion, because one mindstream has both samadhi at the same time, just like mixing water and milk, there is no difference, so what is the difference? Here, even if you abandon samadhi, you mainly focus on all appearances as the object of learning, so through direct and indirect habituation, there is no present realization of non-duality, and just that much will not become one mudra and without difference, because you have not yet generated the thought as a deity. Also, here, do you meditate on the illusory mudra or not? If you meditate, then it becomes one mudra and without difference. If you do not meditate, then it contradicts the teaching of meditating on the six illusory dharmas, and it does not become the object of this superior conventional truth. If you say that because you meditate on the appearance as a deity without interruption, there is no later fault, but because you still cannot meditate as the non-dual deity body, it will not become one mudra and without difference. Third, regarding the four dharmas of one mudra, first, the purpose is: to refute the clinging to appearance and emptiness as other, and to become non-dual, and to transform the collection of thoughts, to become the cause of proliferation. As it is said in the Lamrim: 'In order to perfect the fruit, in order to obtain by the cause of proliferation, in order to control illusory emptiness and thoughts, in order to transform the aggregates of thoughts, in order to ripen others.' Second, the nature is: the deity body with four mudras is clear as emptiness and appearance are inseparable. As it says in itself: 'In the center of space, the clear realm, the sun and moon, the wisdom king sits in vajra posture.' Third, the categories are: the one mudra of meaning and the one mudra of sign. The first is: realizing the truth as inseparable as its own nature. The second is divided into subtle and coarse, the subtle is: letters