Tibetan
་རྟེན་དང་བརྟེན་ཅན་ལྟར། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། སྔོན་བྱུང་དངོས་ལྔའི་གཏན་ཚིགས་དང་། རྗེས་འཇུག་ཚུལ་ལྔ་དང་ཚིག་ལྔའི་གཏན་ཚིགས་རྣམས་ཀྱིས་གཞལ་བས་ཞེན་སྣང་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱེད་པ་ཞིག་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལྟ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་སྐབས་སུ་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །མདོར་ན། བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་དོན་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་ཡུལ་མེད་དུ་རྗེན་ཅེར་གྱིས་ཡིད་ཆེས་པར་མཐོང་བ་ལ་ལྟ་བ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྣམ་བཀོད་ལས། དེ་ལྟར་ཚུལ་གསུམ་བརྗོད་པ་ཡིས། །མཐོང་བ་གང་ཡིན་ཤེས་རབ་སྤྱན། །དེ་ཡང་མངོན་སུམ་གཞན་སྤངས་ཏེ། །སྒྲ་ཚིག་རྟེན་བྲལ་ཞེན་ཙམ་མིན། །ཡུལ་མིན་རང་རིག་བདེན་དབྱེར་མེད། །བློའི་གཏིང་གོ་བ་མངོན་སུམ་ཡུལ། །ཞེས་སོ། །དེའང་ལྟ་བ་ནི་ལམ་བསྒོམ་པའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་ཏེ། མ་རྟོགས་པར་བསྒོམས་ཀྱང་ལྟུང་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡང་ལམ་རིམ་ལས།བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་མ་མཐོང་བར། །བསམ་མེད་དཀྱིལ་འཁོར་འཇུག་བྱེད་པར། །བླུན་པོ་མུན་སྤྲུལ་བློ་ཅན་དེ། །ལོང་བའི་གྲོང་ཁྱེར་ཆེན་པོར་འགྲོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་རྐྱེན་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ། མོས་པས་བསྒོམ་པ་དང་། ངེས་པ་ཡོངས་རྫོགས་སུ་བསྒོམ་པའོ། །དང་པོ་ལ། གོ་དོན། བསླབ་ཚུལ། དགོས་པ་གསུམ། དང་པོ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གོམས་པ་མ་ཐོབ་ཀྱང་མོས་པའམ་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ཙམ་བསྒོམ་པ་སྟེ། ལམ་རིམ་ལས། ལམ་ཀུན་སྐད་ཅིག་ཆས་བསྒོམས་ན། །སྤྲོས་པའི་འཁོར་ལོ་མོས་བསྒོམ་ཞིང་། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཐུན་གཅིག་གི་ནང་དུ་སྲུང་འཁོར་ནས་བརྩམས་ཏེ་མཇུག་གོ་བགོ་ལུས་བསྲུང་ཡན་ཆད་མོས་པ་ཙམ་རེ་རྫོགས་པར་ལག་ཏུ་ལེན་པའོ། །གསུམ་པ་ནི།རང་དོན་དུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པའི་ནུས་པས་བརྒྱུད་ནས་ལམ་ངེས་རྫོགས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་ཞིང་། གཞན་དོན་དུ་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་མི་བསླུ་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། སྔ་མའི་ འཕྲོས་ལས། རང་བཞིན་ཕན་རྫོགས་མཆོད་བསྙེན་ནས། །ནུས་པའི་དབང་རབ་ལ་སོགས་པའི་བྱིན་ལྡན་རྫོགས་པར་བྱེད། །ཅེས་སོ།། ༈ །།གཉིས་པ་ངེས་རྫོགས་ལ། གོ་དོན། བསླབ་ཚུལ་གྱི་རིམ་པ། སོ་སོར་དབྱེ་པའི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། ལམ་སོ་སོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཐར་ཕྱིན་པར་སློབ་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ལྟ་བུ་ལ་མཚོན་ན། ལམ་རིམ་ལས། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་མཐོང་གོམས་ན། །དགེ་དང་མི་དགེ་གཉིས་སུ་མེད། །རྣམ་རྟོག་མཚན་མ་ཡོངས་མི་འཛིན། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར
Chinese
如依与能依。如是说。第三是，以先前出现的五种事物的理证，以及随后的五种方式和五句的理证来衡量，从而将执着显现确定为如是性，这是在如是性见解的传承中详细阐述过的。总之，将真谛无别的意义，以自证的现量，在无境中赤裸裸地确信见到，称为证悟见解。如《总集论》中说：如是宣说三种方式，所见为何乃是智慧眼，此亦舍弃其他现量，非是离于名句仅执着，非境自证真谛无别，内心深处领悟乃现量境。如是说。而且见解必须先于道的修习，因为据说未证悟而修习也会堕落。如《道次第》中也说：未见不可思议义，便入无思坛城者，愚者暗中眩惑者，将行盲者大城市。如是说。第二，关于因缘进入的特征三摩地，有以信解修习和以决定圆满修习。第一，关于以信解修习，有意义、修习方式、必要三者。第一是，即使未获得串习三摩地，也仅以信解或一般相貌来修习，如《道次第》中说：若修一切道刹那，信解修习广大轮。如是说。第二是，在一个座次中，从防护轮开始，直到最后的护身甲为止，都以信解的方式完整地进行。第三是，为了自身，通过成为圆满福德资粮之方便的能力，相续中生起决定圆满之道，为了他人，事业的能力不会欺骗地出现，如前文的延续：自性利益圆满供养等，圆满具有能力之灌顶等加持。如是说。第二，关于决定圆满，有意义、修习方式的次第、各自区分的意义。第一是，修习各个道的究竟三摩地，例如，就如是性而言，如《道次第》中说：若于如是性中见串习，善与非善二者皆无，分别念相亦不执着，如是等所说
English
Like the dependent and the depended upon. Thus it is said. The third is, by measuring with the reasoning of the five previously arisen things, and the five ways of subsequent application and the reasoning of the five words, it is to establish the clinging appearance as suchness, which has been extensively explained in the context of the lineage of the view of suchness. In short, to see the meaning of the indivisibility of truth with the direct perception of self-awareness, nakedly and clearly, in the absence of an object, is called the realization of the view. As it is said in the Namdrö: Thus, by stating the three ways, whatever is seen is the eye of wisdom. That is also abandoning other direct perceptions, it is not merely clinging, separate from sound and words. It is not an object, self-awareness is indivisible from truth. Understanding the depths of the mind is the object of direct perception. Thus it is said. Moreover, the view must precede the practice of the path, because it is said that even if one practices without realization, one will fall. As it is also said in the Lamrim: Without seeing the inconceivable meaning, entering the mandala of non-thought, that foolish, deluded mind will go to the great city of the blind. Thus it is said. Secondly, regarding the characteristic of the samadhi of entering into conditions, there is meditation with aspiration and meditation with complete certainty. First, regarding meditation with aspiration, there are three: meaning, method of training, and purpose. The first is, even if one has not gained familiarity with samadhi, one meditates only with aspiration or a general aspect, as it is said in the Lamrim: If one meditates on all paths in an instant, one meditates with aspiration on the wheel of elaboration. Thus it is said. The second is, within a single session, from the protection wheel onwards, until the end of the armor of protection, one takes it up completely with only aspiration. The third is, for one's own sake, through the power of becoming a means of perfecting the accumulation of merit, the path of definite completion arises in the continuum, and for the sake of others, the power of activity arises without deception, as a continuation of the previous: Perfecting the blessings of power, such as the empowerment, from the offering of complete benefit of nature. Thus it is said. Secondly, regarding definite completion, there is the meaning, the order of the method of training, and the meaning of distinguishing each. The first is, to train in the ultimate samadhi of each path. For example, in terms of suchness, as it is said in the Lamrim: If one sees and becomes familiar with suchness, there is no good or bad, one does not hold onto the characteristics of conceptual thought, as it is said and so on.
Tibetan
་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ཏིང་ལྟ་བུ་ལ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཉམས་མ་སྐྱེས་ཀྱི་བར་དུ་བསྒོམས་ནས་མཐར་ཕྱིན་པ་དང་། ལམ་ཕྱི་མ་སྙིང་རྗེ་སྒྱུ་མ་ལ་སྦྱོར་ཏེ། དེ་ལས། སྔོན་དུ་སྟོང་གོམས་རྣལ་འབྱོར་པས། །ཁམས་གསུམ་ཐུགས་རྗེས་གཟུང་བའི་ཕྱིར། །ཡན་ལག་བརྒྱད་སྔོན་བཞིན་བྱས་ནས། །ཡེ་ཤེས་སྒྱུ་མའི་སྙིང་རྗེ་བསྒོམ། །ཞེས་པ་ལྟར་རིམ་པ་བཞིན་སྦྱར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ལམ་རིམ་ལས། སྲིད་པ་རིམ་པར་སྨིན་ཚུལ་གྱིས། །འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ལྔ་རུ་བཞག །ཅེས་པས་ཟག་བཅས་ཀྱི་ལམ་ལ་རྣལ་འབྱོར་ལྔ་སྟེ། སྟོང་པ་ཆེན་པོ། སྙིང་རྗེ་སྒྱུ་མ། ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་པ། ཕྱག་རྒྱ་སྤྲོས་བཅས་ཏེ་ཚོགས་ལམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་བཞི་དང་། སྦྱོར་ལམ་ཚོམ་བུ་ཚོགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །འདི་དག་ལ་སྔ་རབས་པ་རྣམས་ཆོས་བདུན་བདུན་གྱི་སྒོ་ནས་འཆད་ནའང་། གཞི་གང་དང་སྦྱར་བ་དང་། སོ་སོའི་སྤྱོད་པ་གཉིས་ནི་སྔར་བཤད་གྲུབ་ལ། ཡིད་ཆེས་པའི་ཁུངས་ནི་ཞར་ལ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། འདིར་རེ་རེ་ཡང་ཆོས་བཞི་བཞིས་སྟོན་ནོ། །དེ་ལ། དང་པོ་དེ་ཏིང་ལ། ཁྱད་པར་གྱི་དགོས་ཆེད། བསྒོམ་བྱའི་ངོ་བོ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྣམ་གྲངས་རང་གི་འབྲས་བུའོ། །དང་པོ་ནི། སྣང་བ་ལ་རང་རྒྱུད་དུ་ཞེན་པའི་རྟོག་པ་དག་པར་བྱེད་ཅིང་ཆོས་སྐུའི་རྟོག་པ་རྒྱུ་མཐུན་དུ་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། ལམ་རིམ་ལས། མུན་སྣང་དུག་རྩིའི་ཚུལ་བཞིན་དུ། །རྟོག་པའི་དབང་བསྒྱུར་ཏིང་འཛིན་ཡིན། །དོན་དུ་གཉེར་བ་གང་དག་ཀུན། །ཏིང་འཛིན་འདི་ཡིས་བྱེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ངོ་བོ་ནི། མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བློ་གནས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཁོག་གཞུང་ལས། དངོས་གྲུབ་མྱུར་དུ་འགྲུབ་འདོད་ན། །ཤིན་ཏུ་མི་དམིགས་དབྱིངས་སུ་བསྒོམ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་རྣམ་གྲངས་ནི། སྣང་སྟོང་གཉིས་སུ་མེད་པའི། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ། ལམ་རིམ་ལས། གཉིས་མེད་ལྷུན་མཉམ་དེ་བཞིན་ཉིད། །ཅེས་སོ། །བཞི་པ་འབྲས་བུ་ནི། དོན་དམ་མངོན་དུ་བྱེད་པས་མཚན་རྟོག་ལས་གྲོལ་བའོ། །ཞར་བྱུང་སྐབས་འཕྲོས་ཀྱི་བརྩད་སྤོང་ནི། ཁ་ཅིག །ལམ་གོང་འོག་ལ་བཟང་ངན་ཡོད་དམ་མེད་ཟེར་ན།བསྒོམ་བྱ་ཆོས་ཉིད་ལ་བཟང་ངན་མེད་མོད། འོན་ཀྱང་ལམ་པའི་སེམས་ལ་བོགས་དབྱུང་བའི་ཆ་ནས་ལམ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་བཟང་བར་འདོད་དོ། །དེར་ཁོ་ན་རེ།དེ་མི་འཐད་དེ། རྒྱུ་ཤེས་པའི་དུས་སུ་དབྱེར་མེད་དུ་རྟོགས་ནས་འདིར་དོན་དམ་རྐྱང་པར་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར། འབྲས་ཟན་དོར་ནས་ལོ་མའི་ཚོད་
Chinese
罗！第二，像彼定（梵文：samādhi，三摩地，等持）一样，修习直到生起究竟的体验，达到究竟。将后面的道与悲心幻化相结合。因此，首先，通达空性的瑜伽士，为了以慈悲摄持三界，如前一样行持八支，修习智慧幻化的慈悲。如是按照次第结合。第三，道次第中说：“以有次第成熟的方式，安立进入的五支。”因此，对于有漏道有五种瑜伽：大空性，悲心幻化，一印，有戏论印，这是资粮道的四种瑜伽，以及加行道顶位的资粮瑜伽。虽然前代人以七法的方式讲解这些，但与何者结合，以及各自的行持，之前已经阐述完毕。因为确信的来源顺带产生，所以这里每一个都以四法来展示。其中，首先对于彼定（梵文：samādhi，三摩地，等持），有特殊的必要，所修之本体，等持的名称，以及其自身之果。第一，是清净对显现执着为自性的分别念，并且成办法身的分别念作为同类因。道次第中说：“如黑暗显现毒药般，分别念的自在是等持。所有寻求意义者，都将由此等持成办。”第二，本体是，使心安住于不可得的空性中。核心经文中说：“如果想要迅速成就悉地，就修习于极不可得的法界中。”第三，名称是，显空无二，任运成就的平等性之如是性。道次第中说：“无二任运平等之如是。”第四，果是，证悟胜义谛，从而从名相分别中解脱。顺带的辩论是：有些人说，道有上下好坏之分吗？答：所修的法性没有好坏，然而从提升道者的心力方面来说，认为后面的道比前面的道更好。有人反驳说：这不合理，因为在知晓因的时候，已经证悟无分别，所以在此仅仅修习胜义谛。舍弃果实而食用树叶的量
English
Ro! Secondly, like that samādhi, practice until the ultimate experience arises, achieving the ultimate. Combine the later path with compassion and illusion. Therefore, first, the yogi who has mastered emptiness, in order to take hold of the three realms with compassion, performs the eight branches as before, and cultivates the compassion of wisdom and illusion. Thus, combine them in order. Thirdly, the Lamrim says: "In the manner of gradual maturation, establish the five branches of entry." Therefore, for the contaminated path, there are five yogas: great emptiness, compassion and illusion, one seal, and the seal with elaboration, which are the four yogas of the path of accumulation, and the yoga of accumulation of the peak of the path of preparation. Although the ancients explained these in terms of seven dharmas, it has already been explained what basis to combine with and what conduct to practice. Since the source of faith arises incidentally, here each one is shown with four dharmas. Among them, first, for that samādhi, there is a special need, the essence of what is to be meditated upon, the names of samādhi, and its own fruit. First, it is to purify the conceptualization of clinging to appearances as self-existent, and to accomplish the conceptualization of the Dharmakaya as a similar cause. The Lamrim says: "Like darkness appearing as poison, the mastery of conceptualization is samādhi. All who seek meaning will accomplish it through this samādhi." Secondly, the essence is to make the mind abide in the emptiness of non-objectification. The core text says: "If you want to quickly achieve siddhi, then meditate in the realm of the utterly unobtainable." Thirdly, the names are: the suchness of equality that is the non-duality of appearance and emptiness, spontaneously accomplished. The Lamrim says: "Non-dual, spontaneously equal, suchness." Fourthly, the fruit is: realizing the ultimate truth, thereby being liberated from the conceptualizations of signs. An incidental debate is: Some say, are there good and bad paths above and below? Answer: The nature of the dharma to be meditated upon has no good or bad, but from the point of view of enhancing the mind of the practitioner, it is thought that the later path is better than the earlier path. Someone objects: That is not reasonable, because at the time of knowing the cause, one has already realized non-differentiation, so here one only meditates on the ultimate truth. Abandoning the fruit and eating the leaves