Tibetan
་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པའི་ཐུན་མོང་གི་ཐེག་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་སྟོན་པ་སྟེ། འགྲེལ་པ་ཉི་སེང་མར། ཕྱི་རོལ་པ་དག་གཟུང་བའི་དོན་རགས་པ་དག་ལ་གཙོ་བོར་འདོད་པ་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་འཛིན་པའི་གཞི་རྩ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཙོ་བོར་འདོད་པ་ཡིན་པས། འགལ་བ་མ་ཡིན་པ་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལྷ་དང་སྦྱོར་ཚུལ་ལ། དགག ། གཞག་གཉིས། དང་པོ་ནི། རྗེ་འཁོན་སྟོན་ན་རེ། འདིའི་སྐབས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ནི་ཚོགས་བརྒྱད་མ་ཡིན་ཏེ། སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་སོ། །གལ་ཏེ་ཚོགས་བརྒྱད་དུ་འདོད་ན། མི་བསྐྱོད་པའི་རྒྱུད་ལ་ཀུན་གཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དགྲ་བཅོམ་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བ་དང་།ཉོན་ཡིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར། སྒྲིབ་གཉིས་སྤངས་པའི་གང་ཟག་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ་གསུངས་ནའང་། ཐུན་མོང་གི་གཞུང་དང་བསྟུན་པར་ཟད་ཀྱི།འདིར་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་ཏེ། དམྱལ་བའི་ཐུབ་པ་ཆོས་ཅན་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཞེ་སྡང་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཞེ་སྡང་བཟོད་པར་སྤངས་པའི་གང་ཟག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་སངས་རྒྱས་འཕགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མགོ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་མི་འཐད་དོ། །ལུང་དང་ཡང་འགལ་ཏེ། ཐམས་ཅད་མ་ལུས་ཆོས་སོ་ཅོག །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན། །ཞེས་དང་། རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་ལས། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱལ་པོ་ནི། དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་དག་པའོ། །དེ་ཡང་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་དུས་ན་ནི། འཁོར་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་ལ། ཡོངས་སུ་དག་པའི་དུས་ན་ནི། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བའོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་འདིའི་ལུགས་ཀྱི་ཀུན་གཞི་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཡེ་ནས་དག་པས་སྤང་གཉེན་དུ་མི་འདོད་དེ། འཆིང་གྲོལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་དང་། རང་གི་ཊཱི་ཀར་ཡང་རྡོ་རྗེ་ཕུང་པོ་ཡན་ལག་ནི། ཞེས་པའི་ཡན་ལག་འདྲེན་པའི་ཚེ་བརྒྱད་ཅུར་བགྲངས་པ་དང་ཡང་ནང་འགལ་ཏེ། ཀུན་གཞི་དང་ཉོན་ཡིད་ཕྲི་བས།རྟོག་པ་དོན་བརྒྱད་ལས་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རྟོག་ཚོགས་ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་ཡེ་ཇི་བཞིན་པའི་རིགས་ལྔ་ཡིན་པ་ལས། ཁྱད་པར་དུ་རྒྱུད་དག་པའི་སངས་རྒྱས་ལྔའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་མཐར་ཕྱིན་པར་གྱུར་པའམ། དེ་ལྟ་བུའི་རྟོག་པ་ ལ་ཐུགས་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རང་དབང་བསྒྱུར་ཞིང་ཟག་མེད་ཀྱི་ཆོས་ལ་མངའ་བརྙེས་པས་བདེ་བ་ཆེན་པོར་ལོངས་སྤྱོད་པས་ན་རྒྱལ་པོ
Chinese
显示它超越了外道的共同乘。在《释论·日狮》中说：外道主要认为所执著的粗略事物是重要的，而这里主要认为执著的根本是阿赖耶识，因此没有矛盾，并且大乘被认为是佛陀的教诲。如是说。第二，与本尊结合的方式，遮破。 有两种安立。第一种是：杰·孔敦说：这里的阿赖耶识不是八识，而是五根识。如果认为是八识，那么在不动者的相续中存在阿赖耶识，因此会成为非阿罗汉，并且因为存在烦恼意，会成为未断除二障的补特伽罗的过失。虽然这样说，但那只是顺应共同的论典而已，在这里是极不合理的。地狱的能仁，法相，你的相续中没有嗔恨，因为你是已经断除了嗔恨忍辱的补特伽罗，因为你是佛陀圣者。因为对一切分别念都一视同仁，所以不合理。也与经文相违背。《一切无余法，非是佛陀外》。以及《广大解说》中说：识之王是吉祥金刚萨埵，是完全清净的阿赖耶识。当它尚未完全清净时，是轮回一切法的根本；当它完全清净时，是涅槃一切法的根本。因此，这个宗派的观点认为，阿赖耶识本身就是法界智慧，本来清净，因此不认为是所断和对治，因为它超越了束缚和解脱。并且在自己的释文中，当引用“金刚身支分是”的支分时，也与八十个支分相违背，因为减去阿赖耶识和烦恼意，分别念不会从八个意义中产生。第二种是：分别念的蕴，五蕴的自性，本来如是之五种姓，特别是使相续清净的五佛之果显现，从而达到究竟，或者像那样的分别念， 被觉性本智所自在掌控，并且获得了无漏之法，因此享受大乐，所以是国王。
English
It shows that it surpasses the common vehicle of outsiders. In the commentary "Sun Lion," it says: Outsiders mainly consider the coarse objects of grasping to be important, but here, the basis of grasping, the fundamental consciousness, is considered important. Therefore, there is no contradiction, and the Mahayana is considered to be the teaching of the Buddha. Thus it is said. Second, the way to unite with the deity, refutation. There are two establishments. The first is: Je Khon said: The consciousness in this case is not the eight consciousnesses, but the five sense consciousnesses. If it is considered to be the eight consciousnesses, then because there is the alaya consciousness in the continuum of the Immovable One, it would follow that it is not an Arhat, and because there is afflicted mind, it would follow that it is not a person who has abandoned the two obscurations. Although it is said like that, it is merely conforming to the common treatises, and here it is extremely unreasonable. The Tushita of hell, the Dharma nature, your continuum does not have hatred, because you are a person who has abandoned hatred and patience, because you are a noble Buddha. Because it treats all conceptualizations equally, it is unreasonable. It also contradicts the scriptures. "All complete Dharmas, are not other than the Buddha." And in the "Extensive Commentary," it says: The king of consciousness is glorious Vajrasattva, the completely pure alaya consciousness. When it is not completely pure, it is the root of all the Dharmas of samsara; when it is completely pure, it is the root of all the Dharmas of nirvana. Therefore, according to the view of this vehicle, the alaya consciousness itself is the wisdom of the Dharmadhatu, originally pure, so it is not considered to be what is to be abandoned and the antidote, because it transcends bondage and liberation. And in one's own commentary, when quoting the limbs of "the Vajra body limbs are," it also contradicts the eighty limbs, because subtracting the alaya consciousness and the afflicted mind, conceptualizations do not arise from eight meanings. The second is: the aggregates of conceptualization, the nature of the five aggregates, the five lineages that are originally as they are, especially making manifest the result of the five Buddhas who purify the continuum, thereby reaching the ultimate, or such conceptualizations, being freely controlled by the wisdom of self-awareness, and having mastered the undefiled Dharma, therefore enjoying great bliss, so it is the king.
Tibetan
་ཞེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ། གཞུང་འདིར་ལྷའི་མཚན་ནས་མི་སྨོས་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ནས་སྨོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཞེ་ན། རྒྱལ་པོ་དང་འོག་ཏུ་ཆེན་པོ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་རྟོག་པའི་མཚན་ནས་སྨོས་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་པས་སངས་རྒྱས་ལ་མྱ་ངན་གྱི་མིང་གིས་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ་གསུངས། དོན་དུ་འདི་ཡིན་ཏེ། མ་དག་པ་འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་སུའང་། རྟོག་པ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་རྫོགས་པར་གསང་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་རྣམས་སུ་གསུངས་པར་མ་ཟད། ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ཟབ་མོ་རྣམས་ལས་ཀྱང་འབྱུང་སྟེ། འདི་ལྟར། སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས། གཟུགས་དང་ཚོར་བ་འདུ་ཤེས་དང་། །རྣམ་པར་ཤེས་དང་སེམས་དཔའ་ནི། །གྲངས་མེད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས། །དེ་དག་ཐུབ་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། བྱམས་པ་སེང་གེའི་སྒྲའི་མདོ་ལས་ཀྱང་། གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཆོད་པར་འདོད་པ་དེས་བདག་ཉིད་མཆོད་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། དྲི་མ་མེད་པར་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། འཇིག་ཚོགས་ལ་བལྟ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གདུང་ངོ་། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །དེས་ན་འདིར་རྟོག་པའི་མཚན་ནས་སྨོས་པའི་དགོས་པ་ནི། སྤར་ཁབ་ལས། ཀུན་གཞི་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པ་ལྔ་སྨོས་པ་ནི།རང་བཞིན་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྨོས་པ་སྟེ། དེ་དག་ཀར་དག་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པར་རང་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པས་རང་བཞིན་ཤེས་བྱའི་གཤིས་ལ། རྟོག་པ་དང་ལྷ་གཉིས་སྣང་ན་སྣང་མཉམ།སྟོང་ན་སྟོང་མཉམ། བཟང་ངན་མེད་པར་མཉམ་པའི་ཕྱིར་དང་། ཐུན་ མིན་གྱི་ཐེག་པ་འདིར་ལམ་པས་ལྷ་རྟོག་དབྱེར་མེད་དུ་ངོས་ཟིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་པའི་དུས་ན་རྟོག་པ་ཉིད་མ་སྤངས་མ་བསྒྱུར་བར་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་རང་སྣང་བའི་ཕྱིར་སྨོས་པའོ། །རྟོག་ཚོགས་ལྷར་སྣང་བའི་འཐད་པ་གང་ཞེ་ན། གཉིས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང་།ཤེས་བྱ་ནང་གི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ལྷར་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ནས་ཡིན་པ་ཉིད་ལམ་རྐྱེན་དང་འཕྲད་ན་ལྷར་སྣང་རུང་མ་འགགས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་དངུལ་ཆུས་བསྡུས་པའི་གསེར་ཕྱེ་ཉིད་དངུལ་གྱི་གོང་བུ་ལྟ་བུར་སྣང་ཡང་མེའི་རྐྱེན་དང་འཕྲད་ན་གསེར་དུ་འགྱུར་ཞིང་། མ་འཕྲད་ན་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུའང་། སྒྱུ་འཕྲུལ་རྟོག་པའི་དྲ་བ་རྣམ་པར་བསལ་བའི་རྒྱུད་ཕྱི་མའི་ཕྱི་མ་ལས། གསོ
Chinese
被称为。如果，这部论典中不从天神的名号说起，而是从分别的名号说起的理由是什么呢？因为国王和下属的“伟大”等等，以分别的名号来说并没有成立。就像用“涅槃”这个词来称呼佛陀，并不是用悲伤的名字来称呼他一样。实际上是这样的：即使在不清净的轮回状态中，分别也因其自性清净，而在身和智慧的坛城中圆满，这不仅在密宗的续部中有所阐述，也在甚深的了义经部中有所记载。例如，《华严经》中说：“色、受、想、识和心，无数如来，这些都变成大雄。”又如《慈氏狮子吼经》中说：“如果想要供养如来，就应该供养自己。”又如《无垢称经》中说：“观察蕴聚就是如来的种姓。”等等，广为阐述。因此，这里以分别的名号来说的必要是，《总集经》中说：“说阿赖耶等五种分别，是因为自性和非共同的缘故。因为通达那些本来清净，所以显现为金刚持等。”因此，自性是所知之体性，分别和天神二者，显现则显现相同，空则空相同，无好坏而平等。并且，在这个不共的乘中，行者应当了知天神和分别无二无别。在果位究竟的时候，分别本身不舍弃不转变，而是自显为天神的坛城，所以这样说。分别之集合显现为天神的道理是什么呢？有两种：从外境存在方面来说，以及从所知内在方面来说。第一种是，分别的自性显现为天神，本来就是如此，一旦与道的因缘相遇，就能显现为天神，并且不会停止。例如，用水银聚集的金粉，虽然看起来像水银的团块，但一旦与火的因缘相遇，就会变成黄金，不相遇就不会改变。也如是说，《幻化分别网解脱续》的后续中说：
English
It is called. If, in this treatise, the reason for speaking from the name of discrimination rather than from the name of the deity is what? Because the king and the subordinate "greatness" and so on, speaking from the name of discrimination is not established. Just as calling the Buddha by the name of "Nirvana" is not calling him by the name of sorrow. In reality, it is like this: even in the impure state of samsara, discriminations are pure by their very nature, and are perfected in the mandala of body and wisdom, which is not only explained in the tantric scriptures, but also recorded in the profound definitive sutras. For example, in the Avatamsaka Sutra, it says: "Form, feeling, perception, consciousness, and mind, countless Tathagatas, all of these become great heroes." Also, in the Maitreya Lion's Roar Sutra, it says: "If one wants to make offerings to the Tathagata, one should make offerings to oneself." Also, in the Vimalakirti Sutra, it says: "Observing the aggregates is the lineage of the Tathagata." And so on, it is widely explained. Therefore, the necessity of speaking from the name of discrimination here is that, in the Sparsha Sutra, it says: "The five discriminations, such as the Alaya, are mentioned because of their nature and non-commonality. Because of understanding those that are originally pure, they appear as Vajradhara and so on." Therefore, the nature is the essence of what is to be known, and if both discrimination and deity appear, they appear equally, if empty, they are equally empty, without good or bad, and equal. And, in this uncommon vehicle, the practitioner should realize that the deity and discrimination are inseparable. At the time of the ultimate fruition, discrimination itself is not abandoned or transformed, but self-appears as the mandala of the deity, so it is said. What is the reason for the collection of discriminations appearing as deities? There are two: from the aspect of the existence of external objects, and from the aspect of the inner aspect of what is to be known. The first is that the nature of discrimination appears as a deity, which is originally so, and once it encounters the conditions of the path, it can appear as a deity and will not stop. For example, gold powder collected by mercury, although it looks like a lump of mercury, once it encounters the conditions of fire, it will turn into gold, and if it does not encounter it, it will not change. It is also said in the later sequel of the Illusion Discrimination Net Liberation Sutra: