Tibetan
གས་པ་ གསུམ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་གྱི། བྲཧྨའི་སྒྲ་ལས་ཚངས་པ་དང་། གཙང་བ་དང་། དག་པ་ལ་འཇུག་པས།འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་པས་གཙང་བའམ་དག་ཅིང་ཚངས་པས་ན། སྒྲ་ཡངས་པའི་དབང་དུ་བྱས་སྟེ། ཁམས་གོང་མའི་ལྷ་གཟུགས་ཁམས་གནས་རིས་བཅུ་བདུན་དང་། གཟུགས་མེད་ཁམས་སའི་གནས་བཞི་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཚངས་པའི་སྒྲས་བརྗོད་ཅིང་། དེར་བགྲོད་པའི་ལམ་འཁོར་བཅས་ལ་ཚངས་པའི་ཐེག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའང་ཞི་གནས་དང་། རང་རང་གི་ས་འོག་མ་ལ་རགས་པར་བལྟ་ཞིང་། རང་ས་ལ་ཞིབ་པར་བལྟ་བའི་ལྷག་མཐོང་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས། ས་འོག་མའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་ཞིག་གོང་མར་སྐྱེ་བར་གསུངས་པས། རང་རང་གི་ས་འོག་མ་ལ་ཆགས་པ་བྲལ་བྱེད་ཀྱི་ལམ་བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་བཞིའི་དངོས་གཞི་གང་རུང་ཞིག་མ་ཐོབ་ན། གོང་མར་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་བསམ་གཟུགས་གཉིས་ནི་ཚངས་པའི་ཐེག་པ་དངོས་དང་། ཚད་མེད་བཞི་དང་། འཇིག་རྟེན་པའི་མངོན་ཤེས་ལྔ་ནི་ཚངས་ཐེག་གི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལམ་དུ་བཞེད་དོ། །འདི་དག་ལའང་།ལྟ་བ་ལས་འབྲས་དང་། འཇུག་སྒོ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་མི་དགེ་བཅུ་སྤོང་བ་དང་།སྤྱོད་པ་དགེ་བཅུ་ལ་སྤྱོད་པ་སྔར་ལྟར་གྱི་སྟེང་དུ། བྱམས་སྙིང་རྗེ་དགའ་བ་བཏང་སྙོམས་ཏེ་ཚད་མེད་བཞི་ལ་སྤྱོད་པའོ། །བསྒོམ་པ་ལ། གཟུགས་དང་།གཟུགས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་གཉིས། དང་པོ་ནི། འདོད་པའི་ཚོར་བ་ལས་ཡིད་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་བསམ་གཏན་བཞི་སྟེ། ཡུམ་བར་མ་ལས།རྟོག་པ་དང་བཅས་ཤིང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོའོ། །རྟོག་པ་མེད་ལ་དཔྱོད་པ་ཙམ་དང་བཅས་པ་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པའོ། །རྟོག་པ་ཡང་མེད་དཔྱོད་པ་ཡང་མེད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་བསམ་གཏན་གསུམ་པའོ། །དགའ་བ་སྡུད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པའོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། བསམ་གཏན་བཞིའི་འདུ་ཤེས་ལ་ཡིད་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སྙོམས་འཇུག་བཞི་ སྟེ། །ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི། །རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི། །ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི། །འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་སྟེ་སྲིད་རྩེའི་ལམ་མཐར་ཐུག་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་རྒྱས་པ་ལས། ཚད་མེད་བཞི་སྤྱོད་མི་གཡོ་སྒོམ་བྱེད་པ། །ཚངས་གནས་ལ་སོགས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །འབྲས་བུ་ལའང་། གཟུགས་དང་། གཟུགས་མེད་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་དུ་བསྒོམས་པ་ལས་ཚངས་རིས་སོགས་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སོ་སྐྱེའི་གནས་བཅུ་གཉིས་པོ་ལ་འགྲེ་ཞིང་། བཞི་པ་ལ་འཕགས་པའི་ཟག་མེད་ཤེས་རབ་སྤེལ་ཞིང་རིམ་པ་ལྔར་བསྒོམས་ན་མི་ཆེ་བ་སོགས་གཙང་གནས་ལྔར་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའང་གཟུགས་ལ་ཆགས་བྲལ་མ་ཐོབ་ཅིང་བསམ་གཏན་གྱི་རོ་ལ་ཆགས་པས་འཁོར་ཏེ། ལམ་རིམ་ལས། ཚད་མེད་བཞི་དང་བསམ་གཏན་བཞི། །རིམ་པས་སོ་སོར་བདག་འཛིན་ཅིང་། །གཟུགས་རྣམས་ཀུན་ལ་བདག་ཏུ་རྟོག །འདི་ནི་ཚངས་གནས་རིམ་པར་སྐྱེ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ལྷག་མཐོང་གི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབེན་པས་མིང་བཞི་ལ་ལྡན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བདག་ཏུ་བཟུང་བས་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ལྷར་སྐྱེ་སྟེ། དེ་ལས། མཉམ་དང་གཟུགས་མེད་མ་རྟོགས་ནས། །མིང་བཞི་མེད་པར་མ་ཤེས་ཏེ། །སྐྱེ་མཆེད་བཞི་ལ་གནས་གྱུར་ན། །སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་ས་རུ་སྐྱེ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། སྤྱི་དང་། སོ་སོར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདི་ཉིད་ལས། མ་རྟོགས་པ་དང་ལོག་པར་རྟོགས། །ཞེས་པའི་དོན་ལ། སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་དགོངས་པ་མི་མཐུན་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཉི་འོད་སེང་གེ་ནི། མ་རྟོགས་པ་ཕྱལ་རྒྱང་མུར་སྟུག་གསུམ་དང་། ལོག་པར་རྟོགས་པ་མུ་སྟེགས་པར་བཞེད། སློབ་དཔོན་སྒེག་རྡོར་ནི། མ་རྟོགས་པ་ཕྱལ་པ་དང་། ལོག་པར་རྟོགས་པ་མུ་སྟེགས་རྟག་ཆད་གཉིས་ལ་བཞེད། །བི་མ་ལའི་དགོངས་པ་ནི། འགྲེལ་ཆུང་ལས། སྤྱི་ནི་མ་རྟོགས་ཕྱལ་བ་རྒྱང་འཕེན་དང་། །ལོག་པར་རྟོགས་པ་མུར་སྟུག་མུ་ སྟེགས་དང་། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་པདྨའི་མན་ངག་ལྟ་ཕྲེང་ལས་ཀྱང་དེ་ལྟར་འབྱུང་ངོ་། །ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་རྗེ་ནི། མ་རྟོགས་པ་སོར་བཞག་གི་ཐེག་པ་དང་། ལོག་པར་རྟོགས་པ་མུ་སྟེགས་ཀྱི་ཐེག་པར་བཞེད་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ནའང་། རང་ལུགས་དང་ཟུར་ལུགས་ཀྱི་བཀའ་སྲོལ་ཕལ་མོ་ཆེར། འགྲེལ་ཆུང་དང་ལྟ་ཕྲེང་ལྟར་བཞེད་པས། འདིར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འཆད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། མ་རྟོགས་པ་དང་། ལོག་པར་རྟོགས་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ། གོ་བ་དང་དབྱེ་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་གྲུབ་མཐས་བློ་མ་བསྒྱུར་བའི་གང་ཟག་གོ། །གཉིས་པ་ལ། དངོས་དང་། ཞོར་བྱུང་གཉིས། དང་པོ་མ་རྟོགས་པ་དངོས་ནི། འཇིག་རྟེན་ཕྱལ་པ་སྟེ། དེ་ལ། ངོ་བོ། ངེས་ཚིག །དབྱེ་བ་གསུམ་ལས་ངོ་བོ་ནི། ལས་རྒྱུ་འབྲས་ཡེ་མ་རྟོགས་པའི་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའོ། །ངེས་ཚིག་ནི། རྟེན་འབྱུང་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཆོས་ཡོད་མེད་གང་དུའང་མི་སྤྱོད་ཅིང་སྤོང་ལེན་མི་བྱེད་པའི
Chinese
不是只有三种。梵语“勃拉玛”（藏文：བྲཧྨའི་，梵文天城体：ब्रह्म，梵文罗马拟音：Brahma，汉语字面意思：梵天）的声音，有清净、洁净、纯净的意思。如果因为欲望的烦恼而变得清净、洁净、纯净，那么从广义上讲，上界的色界十七处和无色界四处，这二十一处都可以用“梵”来称呼。到达那里的道路及其相关事物被称为“梵天乘”。也就是说，通过寂止，以及观察各自下层的粗糙之处，并精细观察自身所处的层次，通过修习胜观的力量，据说可以舍弃下层的烦恼而生于上层。因此，如果不获得脱离各自下层贪执的道路，即四禅和四无色定的正行，就无法生于上层。因此，色和无色二者是真正的梵天乘，而四无量心和世间的五神通则被认为是梵天乘的特殊功德之道。对于这些，也有见解上的因果，入门，以及戒律上舍弃十不善，行为上行持十善，在之前的行为之上，还要行持慈、悲、喜、舍四无量心。修习方面，有色界和无色界的两种等持。第一种是具有从欲望的感受中解脱出来的特征的四禅。如《母续》中所说：“有寻有伺是初禅，无寻唯伺是二禅，无寻无伺之作意是三禅，摄集喜乐之作意是四禅。”第二种是具有从四禅的觉受中解脱出来的特征的四种等持：虚空无边处、识无边处、无所有处、非想非非想处等持，这是有顶天的究竟之道。这些在广释中也有提到：“行持四无量，修习不动摇，是生于梵天等处的因。”果报方面，有色界和无色界两种。第一种是初禅的正行的小、中、大三种。
English
It is not limited to just three. The sound of "Brahma" (Tibetan: བྲཧྨའི་, Sanskrit Devanagari: ब्रह्म, Sanskrit Roman transliteration: Brahma, literal Chinese meaning: Brahma) implies purity, cleanliness, and purification. If one becomes pure, clean, and purified from the defilements of desire, then, broadly speaking, all twenty-one realms of the upper realms—the seventeen realms of the form realm and the four realms of the formless realm—can be referred to as "Brahma." The path to reach there and its associated practices are called the "Brahma Vehicle." That is, through tranquility (shamatha), and by viewing the lower realms as coarse and observing one's own realm in detail, through the power of cultivating insight (vipassana), it is said that one can abandon the defilements of the lower realms and be born in the upper realms. Therefore, if one does not attain the actual practice of the four dhyanas and the four formless absorptions, which are the paths to detach from attachment to one's own lower realms, one cannot be born in the upper realms. Thus, the form and formless realms are the actual Brahma Vehicle, while the four immeasurables and the five mundane abhijñas are considered special qualities of the Brahma Vehicle path. For these, there are also cause and effect in terms of view, entry points, and the discipline of abandoning the ten non-virtues. In terms of conduct, one practices the ten virtues, and in addition to the previous conduct, one also practices the four immeasurables: loving-kindness, compassion, joy, and equanimity. In terms of meditation, there are two types of samadhi: form and formless. The first is the four dhyanas, which are characterized by detachment from the feelings of desire. As stated in the Middle Mother Sutra: "With investigation and analysis is the first dhyana. Without investigation but only analysis is the second dhyana. Without investigation and without analysis, the mental activity is the third dhyana. Gathering joy, the mental activity is the fourth dhyana." The second is the four absorptions, which are characterized by detachment from the perceptions of the four dhyanas: the sphere of infinite space, the sphere of infinite consciousness, the sphere of nothingness, and the sphere of neither perception nor non-perception, which is the ultimate path of the peak of existence (bhavagra). These are also mentioned in the extensive commentary: "Practicing the four immeasurables, cultivating unwavering meditation, is the cause of being born in the Brahma realms and so forth." In terms of results, there are two types: form and formless. The first is the small, medium, and large three of the actual practice of the first dhyana.
Chinese
从修习禅定而生于梵天等三界等等。与凡夫的十二处相应。第四，修习圣者的无漏智慧，次第修习五次，则生于无大等五净居天。然而，由于没有获得对色界的离贪，并且贪执禅定的滋味，因此会流转轮回。如《道次第》所说：“四无量和四禅定，次第各自执著我，对一切色都执著为我，此为次第生于梵天。”第二，由于缺乏胜观的智慧，执著于与四名蕴相应的等持，因此会生为无色界的天神。其中说到：“没有证悟平等和无色，没有了知四名蕴的空性，如果安住于四处，则生于有顶天。”分为总说和分别解说。第一，就是这段经文里说的：“不了知和颠倒了知。”关于这个意义，以前的论师们有不同的观点。日光明狮论师认为，不了知是指庸俗、远见、无明三种，颠倒了知是指外道。庄严金刚论师认为，不了知是指庸俗之人，颠倒了知是指外道的常断二见。比玛拉的观点是，在《小释》中说：“总的来说，不了知是指庸俗、远见，颠倒了知是指无明、外道。”大论师莲花的口诀《见鬘》中也是这样说的。全知法王认为，不了知是指保持原样的宗派，颠倒了知是指外道的宗派。即使如此，在自宗和他宗的大多数教规中，都像《小释》和《见鬘》那样认为，所以这里也这样解释。分为不了知和颠倒了知两种。第一种又分为定义和分类两种。第一，定义是：没有被其他宗派改变心意的凡夫。第二种又分为正文和旁述两种。第一，不了知的正文是：世间的庸俗之人。其中有体性、词义、分类三种，体性是：完全不了解业果的愚昧。词义是：对于缘起因果的法，无论是有还是没有，都不运用，也不取舍的。
English
From meditating on samadhi, one is born in the Brahma realm and the three realms, etc. It corresponds to the twelve places of ordinary beings. Fourth, if one cultivates the uncontaminated wisdom of insight and meditates five times in succession, one will be born in the five pure abodes such as Aviha. However, since one has not obtained detachment from form and is attached to the taste of samadhi, one will wander in samsara. As the Lamrim says: "The four immeasurables and the four dhyanas, gradually grasping self in each, perceiving all forms as self, this is to be born in the Brahma realm in order." Second, due to the lack of wisdom of higher vision, one grasps the samadhi associated with the four names as self, and thus is born as a formless deity. It says: "Without realizing equality and formlessness, without knowing the emptiness of the four names, if one dwells in the four places, one will be born in the realm of the peak of existence." It is divided into general and separate explanations. First, it is said in this very text: "Not understanding and wrongly understanding." Regarding this meaning, the previous teachers had different views. Teacher Nyima Öser Singe considered not understanding to be the three: vulgar, distant, and ignorant, and wrongly understanding to be the Tirthikas. Teacher Geg Dorje considered not understanding to be the vulgar, and wrongly understanding to be the two extremes of eternalism and nihilism of the Tirthikas. Bimala's view is, in the Small Commentary, "In general, not understanding refers to the vulgar and the distant, and wrongly understanding refers to ignorance and the Tirthikas." The great teacher Padma's instruction, the Garland of Views, also says the same. Omniscient Chöje considered not understanding to be the Sorthag school, and wrongly understanding to be the Tirthika school. Even so, in most of the precepts of both our own and other schools, it is considered as in the Small Commentary and the Garland of Views, so here too we will explain it in the same way. It is divided into two: not understanding and wrongly understanding. The first is divided into definition and classification. First, the definition is: a common person whose mind has not been changed by other philosophical systems. The second is divided into two: the main topic and the subsidiary. First, the main topic of not understanding is: the vulgar person of the world. There are three aspects: nature, definition, and classification. The nature is: complete ignorance of not understanding karma and its results. The definition is: one who does not practice or adopt the law of dependent origination, whether it exists or not.