Tibetan
་རྙེད་པ་ལས་ཐར་ལོ་དང་འགོས་སོགས་ལོ་ཙཱ་བ་ཆེན་པོ་འགས་འགྱུར་མཛད་པའི་ཕྱིར་བོད་མར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་མེད་དོ། །གཉིས་པ་མཚན་དེ་ལྡན་གྱི་རྒྱུད་དོན་ལ། སྟོན་པ་ལ་དབང་མི་ཟ་བའི་ཕྱིར་ཀླད་དོན་ཕྱག་དང་། བཀའི་དོན་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཞུང་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ལ། དག་དོན། ཚིག་དོན།རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། བྱེད་པའི་མུ་བཞི་དང་སྦྱར་ན། ཕྱག་གང་གིས་ན་སྡུད་པ་པོས། གང་ལ་ན་རྒྱུད་ཀྱི་སྟོན་པ་ལ། དུས་གང་གི་ཚེ་ན་སྡུད་པ་པོས་འོག་མིན་དུ་དང་པོར་ཤེས་པའི་རྒྱུད་ལ་བསྡུས་ཏེ། དེ་ནས་མི་ཡུལ་དུ་ཚིག་ཏུ་སྡུད་པའི་ཚེ་ནའོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་བཙལ་ན། རབ་ལྟ་བ་མཇལ་བ། འབྲིང་བསྒོམ་པ་གོམས་པ། ཐ་མ་མོས་གུས་ཀྱི་ཕྱག་གསུམ་ལས། འདི་ནི་སྡུད་པ་པོའི་ཕྱག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་པོའོ། །གཉིས་པ་ནི། འགྲེལ་ཆུང་ལས། མཉམ་ཉིད་དབྱིངས་སུ་བདུད་བཞི་ངང་གིས་བཅོམ། །ཕྱག་རྒྱའི་རང་བཞིན་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པར་ལྡན། །ཡོད་མེད་མཐའ་འདས་བདག་གཞན་ཡོངས་ཀྱི་དཔལ། །ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་རྟོགས་དང་ཐུགས་རྗེ་བཟང་། །ཀུན་བཟང་ལྷ་ཡི་ལྷ་ཁྱོད་དབྱེར་མེད་ལ། །རྟོགས་དང་གུས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བདུད་བཞི་ངང་གིས་དག་པས་བཅོམ་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་བཅོམ་ན། རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པས་མཚན་མ་རང་སར་གྲོལ་བས། འབྲས་བུ་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ མི་ལེན་ཞིང་། དེ་མ་བླངས་ན་སྐྱེ་ཤི་དང་། ལྷའི་བུའི་བདུད་ཀྱིས་བར་དུ་གཅོད་པས་མི་ཚུགས་པའི་ཕྱིར་བདུད་བཞི་བཅོམ་པ་སྟེ། རྒྱས་པ་ལས། ཉོན་མོངས་པ་ཉིད་རྣམ་པར་དག །ཕུང་པོ་ལྔ་ཉིད་མངོན་སངས་རྒྱས། །བདག་ཉིད་ལྷ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། །སྐྱེ་ཤི་མེད་པའི་གཡུང་དྲུང་གནས། །ཞེས་སོ། །ལྡན་པ་ནི། བྷ་ག་བཱན་གྱི་སྒྲ་ལས་བྷ་ག་ནི་བཅོམ་པ་ལ་འཇུག་པར་མ་ཟད། རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་སྐལ་བའམ་ལེགས་པ་རྣམ་པ་དྲུག་ལ་འཇུག་པར་ཡང་རྒྱུད་གཞན་ལས་བཤད་པ་ལ། འདིར་ནི་ཆོས་སྐུའི་ཕྱག་རྒྱ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་གཟུགས་སྐུའི་ཕྱག་རྒྱ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྫོགས་པས་སྐུ་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་ལྡན་པའོ། །འདས་པ་ཡང་།བཀས་བཅད་ལས། འཇིག་རྟེན་པའི་བྷ་ག་བཱན་ལས་ཁྱད་པར་འདས་ཞེས་བླ་ཐབས་སུ་བསྣན་ཏེ། ཞེས་གསུངས་ཤིང་། བྷ་གའི་སྒྲ་སྲིད་པ་དང་འཇིགས་པར་འགྲོ་བ་ལ་འཇུག་པ་སྟེ། དེ་ལས་འདས་པས་ན་བྷ་ག་བཱན་ནོ། །འདིར་ནི་ཆོས་སྐུ་སྐྱེ་བ་མེད་པས་ཡོད་པའི
Chinese
因为从寻获（此法）之后，塔洛和俄等大译师们作了翻译，所以在藏语中没有翻译上的过失。第二，关于具彼名者之续的意义，为了不违背导师，（故有）开头的顶礼；为了容易理解教言的意义，（故有）正文意义的决定。第一，分为：词义的清净，语句的意义，遣除诤论。第一，如果与能作的四句相结合，以何顶礼？以集结者（顶礼）。向谁顶礼？向续的导师（顶礼）。在何时顶礼？在集结者于密严刹土最初了知续，之后在人间集结成文字之时（顶礼）。以何种方式寻求？上等是面见（本尊），中等是修习纯熟，下等是信心的顶礼这三种，这是集结者的顶礼，所以是第一种。第二，在《释小》中说：“于平等法界中，四魔自然摧毁。手印之自性，具足二资粮。超越有无边，自他一切之吉祥。一切自性证悟与大悲，普贤天中之天，您无有分别。以证悟与恭敬，极度地顶礼。”也就是说，在法性平等性的法界中，四魔自然清净而摧毁。如何摧毁呢？因为烦恼的因，其相状在自身解脱，所以果，不再取近取的蕴。如果不取蕴，那么生和死，以及天子魔的阻碍就无法成立，因此摧毁了四魔。在《广释》中说：“烦恼自身完全清净，五蕴自身现证菩提，自身即是天之坛城，无有生死的永恒处。”具足是指：从薄伽梵（bhagavan）这个词来说，薄伽（bhaga）不仅有摧毁的意思，而且在其他续中也说，在另一种意义上，也有份额或者六种殊胜的意思。这里是指，法身的印是智慧的积聚，色身的印是福德的积聚，因为圆满具足，所以五身等功德自然具足于自证智中。超越是指：在《教敕》中说：“超越世间的薄伽梵，作为殊胜的方便而增加。”这样说了。薄伽（bhaga）这个词有存在和趋向恐怖的意思，因为超越了这些，所以是薄伽梵（bhagavan）。这里是指，法身没有生，所以是有的
English
Because after finding (this Dharma), great translators such as Thar Lotsawa and Ngok translated it, there is no fault in the Tibetan translation. Second, regarding the meaning of the Tantra of the One Who Possesses That Name, in order not to contradict the teacher, (there is) the prostration at the beginning; in order to easily understand the meaning of the teachings, (there is) the determination of the meaning of the text. First, it is divided into: purification of the meaning of the words, the meaning of the sentences, and dispelling disputes. First, if combined with the four aspects of the agent, with what does one prostrate? With the compiler (prostrates). To whom does one prostrate? To the teacher of the Tantra (prostrates). When does one prostrate? When the compiler first knows the Tantra in Akanishta, and then when it is compiled into words in the human realm (prostrates). How does one seek? The best is to see (the deity), the middle is to become familiar with meditation, and the lowest is the three prostrations of faith. This is the prostration of the compiler, so it is the first. Second, in the "Small Commentary" it says: "In the realm of equality, the four maras are naturally destroyed. The nature of the mudra, possessing the two accumulations completely. Transcending existence and non-existence, the glory of self and others. Realizing the nature of all things and great compassion, Samantabhadra, the god of gods, you are inseparable. With realization and reverence, I prostrate extremely." That is to say, in the realm of the equality of Dharmata, the four maras are naturally purified and destroyed. How are they destroyed? Because the cause of the afflictions, its characteristics are liberated in themselves, so the result, no longer takes the aggregates of clinging. If the aggregates are not taken, then birth and death, and the obstruction of the son of the gods cannot be established, therefore the four maras are destroyed. In the "Extensive Commentary" it says: "The afflictions themselves are completely purified, the five aggregates themselves manifest enlightenment, the self is the mandala of the gods, the eternal place without birth and death." Possession refers to: From the word Bhagavan, Bhaga not only has the meaning of destroying, but also in other Tantras it is said that in another sense, it also has the meaning of share or six perfections. Here it refers to the fact that the mudra of the Dharmakaya is the accumulation of wisdom, and the mudra of the Rupakaya is the accumulation of merit, because it is completely possessed, so the qualities such as the five bodies are naturally possessed in self-awareness wisdom. Transcendence refers to: In the "Commandment" it says: "Transcending the worldly Bhagavan, it is added as a superior means." It is said like this. The word Bhaga has the meaning of existence and tending to terror, because it transcends these, therefore it is Bhagavan. Here it refers to the fact that the Dharmakaya has no birth, so it is existent.
Tibetan
་མཐའ་དང་། གཟུགས་སྐུ་འགག་པ་མེད་པས་མེད་པའི་མཐའ་སྟེ་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཀུན་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། སྤྲོས་པ་ཀུན་ལས་རབ་འདས་པའི། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་མཁའ་རབ་ཞི། །ཞེས་སོ། །དཔལ་ནི། གཞི་ཆོས་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་དྲི་མེད་དེ་རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དཔལ་དང་། དེ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་འབྲས་བུ་ནི། ཆོས་སྐུ་རྟོགས་པ་བདག་གི་དཔལ་དང་། གཟུགས་སྐུ་ཐུགས་རྗེ་གཞན་གྱི་དཔལ་གཉིས་སོ། །དེའང་རྡོ་རྗེ་ལས་རིམ་ལས། རང་བཞིན་མངོན་བྱས་མ་ལུས་རེ་བ་སྐོང་། །ཞེས་སོ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ནི་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འཆིང་གྲོལ་མེད་པའི་རང་བཞིན་མངོན་དུ་རྟོགས་པས་སྤྱོད་ཡུལ་དག་པ་སྟེ། འདི་ཉིད་ལས། ཐམས་ཅད་མ་ལུས་ཆོས་སོ་ཅོག །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་ གཞན་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །སྤྱིར་གནས་ལུགས་ཡེ་སངས་རྒྱས་པ་ནི་རང་བཞིན་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ། དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་རྟོགས་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ། དེ་ལས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་དུ་སྣང་བ་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའོ། །དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་འགྲོ་བ་ལ་ཕྱོགས་དུས་ཀུན་ཏུ་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་ཕན་བདེ་སྟེར་བར་བྱེད་པ་པོ་སྟེ། རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དུ། །མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་རབ་བསྟན་པ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོར་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ཡུལ་དེ་ལ་སྡུད་པ་པོ་གསང་བདག་གིས་རང་དང་སྟོན་པའི་ཐུགས་གཉིས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཕྱག་བཙལ་བ་སྟེ། འགྲེལ་པ་མངོན་རྟོགས་ལས། དེ་ཡང་ཐུན་མོང་པ་དག་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱིས་སོ་སོར་བལྟས་ནས་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་འགལ་ཏེ། ཚི་ཆད་པར་འགྱུར་རོ། །རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཐེག་པ་འདིར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང་རིག་པ་གཉིས་མེད་དུ་མཇལ་བ་ཕྱག་ཏུ་གསུངས་ཏེ། དཔེ་མར་གྱི་ནང་དུ་མར་བླུགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ། འདི་ལོ་ཙཱ་བའི་འགྱུར་ཕྱག་ཡིན་གྱི་སྡུད་པ་པོའི་ཕྱག་མ་ཡིན་ཏེ། སྡུད་པ་པོའི་ཚིག་ནི་འདི་སྐད་བཤད་པའི་དུས་ན། ཞེས་པ་མན་ཆད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟེར། དེ་ལྟར་ན་སྡུད་པ་པོས་བཀའ་བསྡུ་བྱེད་པའི་ཐོག་མར་རང་གི་སྟོན་པ་ལ་བསྟོད་ཕྱག་བྱས་པ་མེད་པར་ཐལ། དམ་བཅའ་དེ་འཐད་པའི་ཕྱིར།འདོད་ན། དེ་ཡོད་པར་ཐལ། སོ་ཐར་གྱི་མདོའི་བཀའ་བསྡུ་བའི་ཚེ་སྟོན་པ་ལ་བསྟོད་ཕྱག་བྱས་ནས་བཀའ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལས། འགྲོ་བའི་གཙོ་ལ་སྤྱི་བོས་ཕྱག་བཙལ་ནས། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བསླབ་གཞི་དཀོན་མཆོག་
Chinese
边际，以及色身没有止息，因此是无有边际，也就是超越一切戏论的相状。就像《华严经》中所说： 超越一切戏论的，世尊乃是虚空寂。 荣耀：根本是法界极其无垢，那是自性任运成就的荣耀。而那显现的果实是：法身证悟自我的荣耀，以及色身慈悲他人的荣耀二者。那也如金刚次第中所说： 自性显现圆满一切希望。 普贤：对于轮涅的一切法，由于证悟了没有束缚解脱的自性，因此是行境清净。如同这（部经）中所说： 一切所有诸法，不是佛陀之外的。 一般来说，安住的方式本来成佛是自性普贤。那证悟的功德显现出来是证悟普贤。从那之中色身显现出来是慈悲普贤。那些全部也都是为了一切众生，在一切方时之中，给予暂时和究竟的利益和安乐的作者。如《后分续》中所说： 在十方的一切世间中，开示增上生决定胜，被称为普贤。 在那处所，结集者金刚手以证悟自己和导师的心意二者无别的方式顶礼。如《释论现观》中所说： 那些共同者以身语意三者各自观看而顶礼是极其相违的，因为会成为词句的缺失。在这奇妙的乘中，说见到普贤和明智二者无别是顶礼，譬如酥油倒入酥油之中。 第三，有些人说：这是译师的翻译顶礼，不是结集者的顶礼，因为结集者的话是从“如是说之时”以下。如果那样，结集者在结集经藏的最初，对于自己的导师没有赞颂顶礼就太过分了。因为那个誓言是合理的。如果承认，那就有那个（顶礼）太过分了。因为在别解脱经的结集之时，赞颂顶礼导师之后才结集的。因为在那（经）中说： 以头顶礼众生主，一切智者的学处珍宝。
English
limit, and the form body has no cessation, therefore it is without limit, that is, beyond all the characteristics of elaboration. As it is said in the Avatamsaka Sutra: The Blessed One who has completely transcended all elaborations is the ultimate peace of the sky. Glory: The basis is the extremely immaculate Dharmadhatu, which is the glory of self-arising. And the fruit of that manifestation is: the Dharmakaya's realization of the glory of self, and the Rupakaya's compassion for the glory of others. That is also as it is said in the Vajra Sequence: Manifesting self-nature fulfills all hopes. Samantabhadra is the realm of practice that is pure because he has realized the nature of all phenomena of samsara and nirvana without bondage or liberation. As it says in this very text: All phenomena without exception are not other than the Buddhas themselves. In general, the way of abiding, the primordial Buddhahood, is the self-nature Samantabhadra. The qualities of realizing that very thing manifesting is the realization Samantabhadra. From that, the manifestation of the form body is the compassion Samantabhadra. All of those are the ones who give temporary and ultimate benefit and happiness to beings in all directions and times. As it says in the Later Tantra: In all the worlds of the ten directions, the manifestation of higher realms and definite goodness is called Samantabhadra. In that place, the collector, the Lord of Secrets, prostrates with the realization that his own mind and the mind of the teacher are inseparable. As it says in the Commentary on Manifest Realization: Those common ones prostrating by looking at the three doors of body, speech, and mind separately is extremely contradictory, because it will become a deficiency of words. In this wonderful vehicle, it is said that seeing Samantabhadra and awareness as inseparable is prostration, like pouring butter into butter. Third, some say: This is the translator's prostration, not the collector's prostration, because the collector's words are from "At the time when this was said" onwards. If that were the case, it would be too much for the collector not to have praised and prostrated to his teacher at the beginning of collecting the scriptures. Because that vow is reasonable. If you admit it, then it would be too much to have that (prostration). Because at the time of collecting the Sutra of Individual Liberation, it was collected after praising and prostrating to the teacher. Because it says in that (sutra): Having prostrated with the head to the lord of beings, the treasure of the precepts of the all-knowing one.