Tibetan
པ་བརྡའི་བཤད་པ་ཉིད་གསང་བདག་གིས་ཚིག་ཏུ་སྡུད་པའི་ཚེ། རང་ཉིད་སྟོན་པ་དང་དགོངས་པ་མཉམ་པར་ཁས་བླངས་ནས། འདི་སྐད་ཅེས་སོགས་བསྡུས་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར་དེ།འགྲེལ་པ་ཉི་སེང་མར། ད་ནི་སྡུད་པ་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལུང་དང་མཐུན་པ་ལྟར་རྒྱུད་ཀྱི་གླེང་གཞི་མཛད་པ་བླ་མའི་མན་ངག་གིས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་སྐད། ཅེས་སོགས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལའང་བརྒལ་བ་དང་།ལན་གཉིས། དང་པོ་ནི། མཚན་དུ་རྒྱུད་དོན་འདུས་སམ་མ་འདུས། འདུས་ན་མཚན་དང་ རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་པོ་བཅུ་པོ་བྲང་སྤྲད་ལ་སྦྱོར་རིགས་པར་ཐལ། མ་འདུས་ན། དབང་རབ་ཀྱིས་མཚན་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱུད་དོན་མི་རྟོགས་པར་ཐལ་ལོ། །ཟེར་ན། གཉིས་པ་ནི། རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་པོ་བཅུ་དང་མཚན་དོན་སོ་སོར་སྦྱོར་དུ་མེད་ཀྱང་། མཚན་དོན་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་དུ་གནས་པས། དེར་རྒྱུད་དོན་མ་འདུས་པའི་སྐྱོན་མེད་དོ་གསུང་། ཡང་། མཚན་མཐོང་བས་རྒྱུད་དབུ་ཞབས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པར་གསུངས་པ་དེ། དོན་མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་མཚན་དུ་བཏགས་པའི་ཕྱིར་སྔོན་བྱུང་གི་འཁོར་གྱི་རྟོགས་ཚུལ་ལོ་ཞེས་ཉང་ཊཱིཀ་པ་བཞེད་པ་ཉིད་ལེགས་སམ་སྙམ་སྟེ། དེ་ཡང་གསང་བདག་གིས་རང་གིས་རྒྱུད་དོན་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་འཁོར་ལ་འཆད་པའི་ཚེ་དོན་ལ་བརྟེན་ནས་མཚན་དུ་བཏགས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སྔོན་བྱུང་གི་ངོར་མཚན་དུ་ཚིག་དོན་མ་ལུས་པ་འདུས་པ་དང་། སྐད་ཅིག་ཙམ་ལ་རྟོགས་པ་མི་འགལ་ཏེ། རྒྱ་མཚོ་ལས། སྒྲིབ་པ་མཐའ་སྤང་གདུལ་བྱ་ལ། །སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་སྣང་བར་མཛད། །ཅེས་སོ། །རྗེས་འཇུག་ཏུ་མཚན་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་གོ་བ་ནི། དེར་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་གྱི་བརྡའ་ཕྲད་པ་ཙམ་དུ་གོ་བ་ཡིན་ཏེ། མིང་གིས་དོན་མཚོན་པར་ནུས་པ་ཙམ་གྱི་མིང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་བུམ་པ་ཞེས་བརྗོད་པས། ལྟོ་ལྡིར་ཞབས་ཞུམ་ཆུ་སྐྱོར་ནུས་པའི་དངོས་པོ་ཙམ་གོ་ཡང་། གསེར་བུམ་སོགས་ཁྱད་ཆོས་རྣམས་གོ་བས་མ་ཁྱབ་པ་བཞིན་སྙམ་མོ། །གསུམ་པ་ནི། རྒྱུད་འདི་ལ། རྒྱུད་ཀྱི་མཚན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ། ལུང་གི་མཚན་ལུང་གི་སྤྱི། མན་ངག་གི་མཚན་གསང་བ་སྙིང་པོ་ཞེས་གྲགས་པ་ལས། གླེགས་བམ་གྱི་ཀླད་དུ་མན་ངག་གི་མཚན་ཁོ་ན་སྨོས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལན་ནི། མ་ཧཱ་ཡོ་ག་ལའང་ནང་གསེས་ཀྱི་རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་ལས། འདི་ནི་མ་ཧཱའི་ཨ་ཏི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མན་ངག་གི་མཚན་ནས་སྨོས་སོ། །བཞི་པ་ལའང་། བརྒལ་བ་ དང་། ལན་གཉིས། དང་པོ་ནི།རྨོངས་པ་ཁ་ཅིག་ན་རེ
Chinese
当金刚手菩萨将帕布的阐述汇集成文字时，他承诺自己与佛陀的意图相同，因此，他认为汇集了“如是说”等等。在《释论·日光》中说：现在，汇集者将按照与薄伽梵的教言相符的方式，以上师的口诀来阐述续部的开端，即“如是说”等等。第二部分也有辩论和回答两部分。第一部分是：名称是否包含续部的意义？如果包含，那么名称和续部的十个要素应该像胸膛贴着胸膛一样结合起来。如果不包含，那么，根器上等者依靠名称就无法理解续部的意义了。如果这样说，第二部分是：虽然续部的十个要素和名称的意义不能分别结合，但是名称的意义存在于基、道、果三者之中，因此，在那里没有续部意义不包含的过失。又说：看到名称就能理解续部首尾的意义，这是因为依靠理解意义而命名，所以是先前眷属的证悟方式，娘氏注疏家的观点是正确的。也就是说，当金刚手菩萨自己领悟了续部的意义，并向眷属讲解时，因为依靠意义而命名。因此，对于先前的人来说，名称中包含了所有的词义，并且瞬间就能理解，这并不矛盾。《大海经》中说：断除一切障碍，为了调伏的众生，瞬间就能显现。如此等等。后来依靠名称来理解意义，在那里只是理解基、道、果三者的象征而已，因为名称只是能够象征意义的名称。例如，说“瓶子”这个词时，虽然能理解肚子鼓胀、底部收缩、能够盛水的东西，但是并不能涵盖金瓶等特殊性质。我是这样认为的。第三部分是：对于这个续部，续部的名称是《金刚萨埵幻化网》，教言的名称是《教言总集》，口诀的名称是《秘密藏》，但是为什么在经函的开头只提到了口诀的名称呢？回答是：在玛哈瑜伽中也分为了续、教言、口诀三个部分，因为这是玛哈的阿底，所以只提到了口诀的名称。第四部分也有辩论和回答两部分。第一部分是：一些愚昧的人说，
English
When Vajrapani compiled the explanations of Pawo into words, he pledged that his own intention was the same as the Buddha's, and therefore, he considered compiling "Thus I have heard," etc. In the commentary Nyisengma, it says: "Now, the compiler will explain the basis of the tantra in accordance with the words of the Bhagavan, through the oral instructions of the guru, namely, 'Thus I have heard,' etc." The second part also has two sections: debate and answer. The first is: Does the name contain the meaning of the tantra or not? If it does, then the name and the ten topics of the tantra should be connected like chest to chest. If it does not, then those with superior faculties will not be able to understand the meaning of the tantra by relying on the name. If one says that, the second part is: Although the ten topics of the tantra and the meaning of the name cannot be connected separately, the meaning of the name exists in the three: ground, path, and result. Therefore, there is no fault of not including the meaning of the tantra there. Furthermore, it is said that seeing the name allows one to understand the meaning of the beginning and end of the tantra. This is because the name is given based on seeing the meaning, so it is the realization of the previous assembly. The view of Nyang's commentator is correct. That is, when Vajrapani himself understood the meaning of the tantra and explained it to the assembly, he named it based on the meaning. Therefore, for the previous ones, the name included all the words and meanings, and there is no contradiction in understanding it in an instant. The Ocean Sutra says: "Abandoning all obscurations, for the beings to be tamed, it manifests in an instant." And so on. Later, understanding the meaning based on the name is only understanding the symbols of the three: ground, path, and result, because the name is only a name that can represent the meaning. For example, when the word "vase" is spoken, although one understands the object with a bulging belly, a shrinking base, and the ability to hold water, it does not cover the special qualities of a golden vase, etc. That is what I think. The third part is: For this tantra, the name of the tantra is Vajrasattva Mayajala Tantra, the name of the agama is the General Agama, and the name of the upadesha is Secret Essence. But why is only the name of the upadesha mentioned at the beginning of the text? The answer is: Even in Mahayoga, there are three divisions: tantra, agama, and upadesha. Since this is the Ati of Maha, only the name of the upadesha is mentioned. The fourth part also has two sections: debate and answer. The first is: Some ignorant people say,
Tibetan
། རྒྱུད་འདི་རྒྱ་གར་ནས་བསྒྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཀླད་དུ་རྒྱ་སྐད་མ་སྨོས་པའི་ཕྱིར། ཟེར། གཉིས་པ་ལ། དགག་གཞག་གཉིས། དང་པོ་ནི། གོང་མ་འགའ་ཞིག །རྒྱ་སྐད་གཏན་མེད་ན་བོད་སྐད་དུ་སྒྱུར་བ་མི་རིགས་པས། བོད་སྐད་དུ་ཞེས་པས་རྒྱ་སྐད་ཡོད་པར་ཤུགས་ཀྱིས་བརྡའ་འཇལ་བར་བྱའོ། །ཞེས་གསུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བོད་ཀྱི་སྐད་ལ་རྒྱ་ནག་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཀྱང་སྦྱར་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར་རྒྱ་གར་མར་མི་འགྲུབ་ཅིང་། བོད་དུ་བརྩམས་པའི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ལའང་རྒྱ་སྐད་ཤུགས་ལ་སྦྱར་དུ་རུང་བའི་ཕྱིར་རྒྱ་གར་མར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། འདིར་རྒྱ་སྐད་མེད་པས་བོད་མར་འགྱུར་བའི་ཁྱབ་པ་མེད་དེ། བོད་དུ་བརྩམས་པའི་བསྟན་བཅོས་དུ་མར་ཡང་རྒྱ་སྐད་ཀླད་དུ་བཀོད་པ་ཡོད་མོད། དེས་རྒྱ་གར་མར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཀླད་དུ་རྒྱ་གར་གྱི་སྐད་གཅིག་པོ་མ་སྨོས་པས་བོད་མར་འགྱུར་ཟེར་ན་ནི། རྒྱ་ནག་ནས་བསྒྱུར་བའི་ཆོས་ཀྱང་བོད་མར་ཐལ་ཞིང་། སྐད་གཉིས་མ་སྨོས་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ན་རྒྱ་གར་གྱི་དཔེ་རྣམས་ཀྱང་བོད་མར་ཐལ་བ་བཟློག་ཏུ་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་ནའང་། ཅིའི་ཕྱིར་བོད་སྐད་ཁོ་ན་ཀླད་དུ་སྨོས་ཤེ་ན། སྔ་འགྱུར་གྱི་རྒྱ་དཔེར་རྒྱ་གར་སྐད་དུ་ཞེས་ཡོད་པར་མངོན་ཏེ། འགྲེལ་པ་ཉི་སེང་མར་བཀྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་སྨོས་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་སྙམ་ན། གསང་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་རྣམས་རྒྱ་གར་གྱི་སྐད་རིགས་བཞི་ཁོ་ནར་མ་ངེས་པ་དུས་འཁོར་འགྲེལ་ཆེན་སོགས་ལས་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་རྒྱ་གར་གྱི་སྐད་རིགས་བཞི་ལས་སཾ་སྐྲི་ཏའི་སྐད་དུ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་ངེས་པར་བཟུང་བ་སྟེ། འགྲེལ་པ་ཉི་སེང་མ་ལས།རྒྱ་གར་ཞེས་པ་སྣོད་དང་བཅུད་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་གདན་དྲུང་ལ་སོགས་པའོ། །སྐད་ཅེས་པ་ནི་རིགས་བཞིའི་སྐད་ལ་སོགས་པ་ལས། འདིར་སཾ་སྐྲི་ཏའི་སྐད་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ལོ་ཙཱ་བས་ཀྱང་དེ་དང་བསྟུན་ཏེ་བོད་སྐད་དུ་ཞེས་ཀླད་དུ་སྨོས་པར་མངོན་ནོ། །སྔ་རབས་པ་རྣམས། ཚིག་ཉུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྒྱ་སྐད་མ་སྨོས་ལ། དོན་མྱུར་དུ་ངོས་ཟིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བོད་སྐད་དུ་ཞེས་བོད་སྐད་རྐྱང་པ་སྨོས་སོ་གསུང་བ་ནི་གསུངས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །མདོར་ན་རྒྱུད་འདི་ནི་ཡོངས་སུ་གྲགས་པའི་རྒྱ་གར་གྱི་པཎ་ཆེན་རྣམས་ཀྱིས་མང་དུ་བཀྲལ་ཞིང་། གསང་འདུས་ཀྱི་འགྲེལ་བ་བི་ཤྭ་མི་ཏྲས་མཛད་པར་ཡང་རྒྱུད་འདིའི་ལུང་མང་དུ་དྲངས་པ་དང་། དུས་ཕྱིས་ཀྱང་རྒྱ་དཔེ
Chinese
據說，這部續典不是從印度翻譯過來的，因為開頭沒有提到漢語。第二部分有兩個方面：反駁和立論。首先，一些上師說：「如果根本沒有漢語，就不應該翻譯成藏語。因此，『藏語』一詞暗示著有漢語。」這種說法是不對的，因為藏語可以與漢語等其他語言混合，所以不能斷定它一定是來自印度。而且，在西藏創作的論著中，也可以隱含地加入漢語，因此也不能斷定它們一定是來自印度。其次，這裡沒有漢語，並不能推斷出它一定是藏文作品。因為許多在西藏創作的論著，開頭也使用了漢語，但這並不能使它們變成印度作品。此外，如果僅僅因為開頭沒有提到印度語就說是藏文作品，那麼從漢語翻譯過來的佛經也會變成藏文作品。如果說因為沒有提到兩種語言，那麼所有的印度範本也會不可避免地變成藏文作品。即使如此，為什麼只在開頭提到藏語呢？顯然，早期翻譯的印度範本中有提到「印度語」，因為《釋論·日光》中對此進行了解釋。那麼，這樣說有什麼必要呢？因為密宗續典不一定只有印度的四種語言，正如《時輪大疏》等中所廣泛闡述的那樣。因此，必須確定這部續典是用印度四種語言中的梵語寫成的。正如《釋論·日光》中所說：「印度是指容器和精華兩種，如金剛座附近等。語言是指四種語言等，這裡應理解為梵語。」 因此，譯師們也遵循這一點，在開頭提到「藏語」。早期的人們為了簡潔而沒有提到漢語，為了迅速理解其含義而只提到了藏語，但這只是一種說法而已。總之，這部續典被廣為人知的印度大班智達們廣泛地解釋過，而且在毗濕奴 मित्र（梵文天城體：विश्वमित्र，梵文羅馬擬音：Viśvāmitra，字面意思：毗濕奴之友）所著的《密集金剛》釋論中也引用了許多這部續典的引文。即使在後來的時代，也有許多印度範本
English
It is said that this tantra was not translated from India, because the Chinese language is not mentioned at the beginning. The second part has two aspects: refutation and establishment. Firstly, some teachers say, "If there is no Chinese language at all, it is not appropriate to translate into Tibetan. Therefore, the word 'Tibetan' implicitly indicates that there is Chinese language." This statement is not correct, because Tibetan can be mixed with Chinese and other languages, so it cannot be concluded that it must be from India. Moreover, Chinese can also be implicitly added to treatises composed in Tibet, so it cannot be concluded that they must be from India. Secondly, the absence of Chinese here does not necessarily mean that it is a Tibetan work. Because many treatises composed in Tibet also use Chinese at the beginning, but this does not make them Indian works. Furthermore, if it is said to be a Tibetan work simply because the Indian language is not mentioned at the beginning, then the scriptures translated from Chinese will also become Tibetan works. If it is said that because two languages are not mentioned, then all Indian manuscripts will inevitably become Tibetan works. Even so, why is only Tibetan mentioned at the beginning? Obviously, the early translated Indian manuscripts mentioned "Indian language", because the commentary "Nyisengma" explains this. So, what is the need to say this? Because the secret mantra tantras are not necessarily limited to the four Indian languages, as explained extensively in the "Kalachakra Great Commentary" and others. Therefore, it must be determined that this tantra is taught in Sanskrit among the four Indian languages. As the "Nyisengma Commentary" says, "India refers to both the container and the essence, such as near Vajrasana, etc. Language refers to the four languages, etc., here it should be understood as Sanskrit." Therefore, the translators also followed this and mentioned "Tibetan" at the beginning. The early people did not mention Chinese in order to be concise, and only mentioned Tibetan in order to quickly understand its meaning, but this is just a saying. In short, this tantra has been widely explained by the well-known Indian great pandits, and many quotations from this tantra are also cited in the commentary on the Guhyasamaja Tantra written by Vishvamitra. Even in later times, there are many Indian manuscripts.