Tibetan
ང་ལྡང་དང་གནས་པ་དང་། །སྨོན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡིན་ ནོ། །གཡོ་དང་བསྐྱོད་དང་ལྡང་དང་གནས། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ལམ་པས་ཐབས་ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དུས་སུ།རྩ་གནས་ནས་ཐིག་ལེ་མགོ་གཡོས་ཙམ་ན་བདེ་བ་མགོ་ལྡང་བའི་ཚུལ་དུ་འདུག་པ་ནི་གཡོ་ལྡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །བདེ་བ་སྔ་མ་འཇིག་ཅིང་ཕྱི་མ་ལ་འཇུག་པ་ནི་འཇིག་འཇུག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །ལུས་ཀྱི་རྩ་ཐིག་རྣམས་རང་སར་གནས་པས་བདེ་བའང་སྐྱེས་ལ་མ་འགགས་པར་གནས་པ་ནི་གནས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །སྔ་མའི་བདེ་བ་ལ་དམིགས་ཤིང་ཕྱི་མའི་བདེ་བ་ལ་སྨོན་པ་ནི་སྨོན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །ཐིག་ལེ་དབབ་བཟློག་གི་སྦྱོར་བས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨའི་རྩེར་འགྲོ་འོང་དུ་གནས་པ་ནི་འགྲོ་འོང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །འདིར་ཁ་ཅིག །ལམ་གྱི་ངོ་བོ་སེམས་ལྔ་ཡིན་ན། ལམ་པ་གང་གིས་བྱེད་ཅེས་རྒོལ་ན། ལན་ནི། སེམས་ལྔ་སྐྱེ་བའི་གཞི་མའི་ངོས་ནས་ལམ་པ་ཡིན་ལ། སྐྱེས་པ་རང་གི་ངོས་ནས་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །ཞེས་བླ་མ་གོང་མ་རྣམས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་སྒྲ་དོན་ནི། ངོ་བོ་དང་ལྟོས་པའི་ཐུན་མོང་གི་ལམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྤྱད་བྱར་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་ཡུལ་སྙིང་པོའི་དོན། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་མ་བཤད་ཅིང་། །རབ་ཏུ་མཆོག་གྱུར་དགེ་སློང་ལའང་། །གསང་ལས་ཤིན་ཏུ་གསང་བ་མཆོག །ཅེས་སོ། །བཞི་པ་དབྱེ་བ་ལ། དངོས་དང་། འབྱེད་བྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ། །དང་པོ་ནི། ཁོག་གཞུང་ལས། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་རྣམ་གཉིས་ཏེ། ཞེས་པས་གཉིས་སུ་དབྱེའོ། །གཉིས་གང་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་དང་། ཐབས་ཀྱིས་ངེས་པའི་ལམ་སྟེ། རྒྱ་མཚོ་ལས། གྲོལ་ལམ་ཐབས་སུ་རྣམ་པར་བསྟན། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། དགག །གཞག །སྤང་གསུམ། དང་པོ་ནི། ཉང་ཇོ་མདོ་ན་རེ། དབང་དང་བདེ་བ་སྟོན་པ་ཐབས་ལམ། ཤེས་ རབ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་གྲོལ་ལམ་མོ་གསུང་།བླ་མ་གོང་མ་ཕལ་ཆེར། ཐབས་ཀྱི་མན་ངག་དང་ལྡན་པས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སྤྱད་ཀྱང་མི་འཆིང་ཞིང་གྲོལ་བར་སྟོན་པས་ཐབས་ལམ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་ཤེས་རབ་གསུམ་གྱིས་སྦྱོར་བ་ནི་གྲོལ་ལམ་མོ་གསུང་། བཞེད་པ་དེ་གཉིས་ཀ་ལེགས་པར་མི་སེམས་ཏེ། དང་པོ་ལྟར་ན། དབང་དང་བདེ་བ་མི་སྟོན་པའི་ཕྱིར།མངོན་དུ་བྱུང་བའི་སྒྲོལ་བ་འདི་ཐབས་ལམ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། འདོད་ན། ངོ་མཚར་ངན་འགྲོ་ཐར་པའི་ཐབས། །ཞེས་ཐབས་ལམ་དུ་གསུངས
Chinese
我，升起和安住，以及希愿，是菩提心。 动摇、运行、升起和安住，如是说。 也就是，修行者在修持道法的时候，从脉轮处明点稍微动摇时，乐的开端以升起的姿态存在，这是动摇升起菩提心。 先前的乐消失而进入后来的乐，这是消失进入菩提心。身体的脉和明点各自安住，因此乐也生起而不停滞地安住，这是安住菩提心。 专注于先前的乐而希愿后来的乐，这是希愿菩提心。以明点降伏和回遮的结合，菩提心在金刚和莲花的顶端来回安住，这是来回菩提心。 在这里，有些人反驳说，如果道的自性是五种心，那么修行者由谁来做呢？ 回答是：从五种心生起的根本层面来说，是修行者；从生起的心自身层面来说，是道的自性，因此没有过失。 诸位上师如是说。 第三，词义是：由于没有被本体和相关的共同修行者所使用，所以称为特殊的道。 如《后部续》所说： 瑜伽行境精华义， 不对声闻诸众说， 纵然殊胜之比丘， 秘密之中极秘密。 如是说。 第四，分类有： 实和区分的差别。 第一是： 《腹部经》说： 非共同有二种。 因此分为二种。 两种是什么呢？ 是智慧完全解脱之道和以方便确定的道。 如《大海经》所说： 解脱道方便中宣说。 如是说。 第二，有遮、立、断三种。 第一是： 娘觉多说： 示现灌顶和乐是方便道， 通过三种智慧修持是解脱道。 大多数上师说： 具有方便的诀窍，即使运用烦恼也不会束缚而示现解脱，这是方便道。 以三种智慧结合法性之义是解脱道。 这两种观点都不认为是好的，因为如果按照第一种观点，由于不示现灌顶和乐，那么显现的度脱就不是方便道了。 如果承认，那么“稀有恶趣解脱之方便”就是作为方便道所说的。
English
I, rising and abiding, and wishing, are the mind of enlightenment. Shaking, moving, rising, and abiding, so it is said. That is to say, when a practitioner practices the path, when the bindu slightly shakes from the root chakra, the beginning of bliss exists in the form of rising, this is the shaking rising bodhicitta. The previous bliss disappears and enters the later bliss, this is the disappearing entering bodhicitta. The channels and bindus of the body each abide in their own place, therefore bliss also arises and abides without ceasing, this is the abiding bodhicitta. Focusing on the previous bliss and wishing for the later bliss, this is the wishing bodhicitta. With the combination of descending and reversing the bindu, the bodhicitta abides back and forth at the tip of the vajra and lotus, this is the going and coming bodhicitta. Here, some argue that if the nature of the path is the five minds, then who is the practitioner doing it? The answer is: from the fundamental level of the arising of the five minds, it is the practitioner; from the level of the arising mind itself, it is the nature of the path, therefore there is no fault. The previous lamas said so. Third, the meaning of the words is: because it has not been used by the common practitioners of the essence and related, it is called the special path. As the Later Tantra says: The essence of the realm of yoga practice, is not spoken to the Shravakas, even to the most excellent monks, it is the most secret of secrets. So it is said. Fourth, the classification has: the difference between the real and the distinguishing. The first is: The Abdominal Scripture says: There are two kinds of uncommon. Therefore it is divided into two kinds. What are the two kinds? They are the path of wisdom completely liberated and the path determined by means. As the Ocean Scripture says: The path of liberation is shown in the means. So it is said. Second, there are three: negation, establishment, and abandonment. The first is: Nyang Jo Do said: Showing empowerment and bliss is the path of means, practicing through the three wisdoms is the path of liberation. Most of the previous lamas said: Having the key instructions of means, even if using afflictions, they will not be bound and will show liberation, this is the path of means. Combining the meaning of the nature of reality with the three wisdoms is the path of liberation. These two views are not considered good, because if according to the first view, since empowerment and bliss are not shown, then the manifested deliverance is not the path of means. If it is admitted, then "the means of rare liberation from evil destinies" is said as the path of means.