Tibetan
་དང་། །ཡེ་ནས་ངོ་བོ་ཡོད་མིན་ན། །ཉོན་མོངས་སྤངས་ཤིང་བྱང་བསྒྲུབ་མེད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་བརྟག་གཞི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ལ་བི་མ་ལས་རིམ་པ་གསུམ་པར་ས་དམིགས་དྲུག་ ཏུ་བསྡུས་ནས་གསུངས་ཀྱང་། དེ་དག་ནི་མྱང་འདས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་གྱི། འདིར་ནི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་ཞེན་པ་སྒྲོ་བཏགས་ཀྱི་བློ་དེ་བརྟག་གཞིའོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་འབྲས་བུའི་སྐབས་སུ་རྒྱ་ཆེར་ཤེས་པར་འགྱུར་བས་འདིར་མ་སྤྲོས་སོ། །དེ་རྣམས་ནི་གཞི་སྤྱིར་བཤད་པའོ། །གཉིས་པ་རྒྱུ་རྒྱུད་དུ་འགྱུར་བའི་འཐད་པ་ནི། འཁོར་འདས་སུ་སྣང་ཙམ་ཉིད་ནས་འཆིང་གྲོལ་མེད་པས། དག་པ་ཆེན་པོའོ། །ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོའི་གཞི། མ་ཡིན་དགག་གི་སྟོང་ཉིད་རང་བཞིན་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ལྷག་པའི་ཆོས་སྐུ་ཆེན་པོར་ཡེ་ནས་བཞུགས་པ་ནི། འབྲས་རྒྱུད་ཀྱི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་། སེམས་ཅན་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་གསེར་བཟང་པོའི་ཁམས་ལྟར་རང་བཞིན་འགྱུར་བ་མེད་པར་རྒྱུན་ཆགས་པས་ན་རྒྱུད་དོ། །དེ་ཡང་རྗེ་བླ་མའི་གཏེར་བྱོན་བདེ་གཤེགས་ཀུན་འདུས་ཀྱི་རྩ་སྒྲུབ་སློབ་དཔོན་གྱིས་མཛད་པ་ལས། གདོད་ནས་དག་པའི་རིག་པ་ནི། །ཡེ་ནས་ཆོས་སྐུར་གནས་པ་ལ། །དབུལ་པོའི་ཁྱིམ་གྱི་ས་འོག་ན། །གནས་པའི་ནོར་བུ་རིན་ཆེན་བཞིན། །ངོ་མ་ཤེས་པས་འཁོར་བར་འཁྲུལ། །ངོ་སྤྲད་དེ་ངོ་ཤེས་པ་ནི། །ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་རྟོགས་པ་དེ། །སངས་རྒྱས་ཞེས་སུ་གྲགས་པའོ། །ཞེས་དང་། བསམ་གཏན་མིག་སྒྲོན་གྱི་རང་འགྲེལ་ལས། རང་བཞིན་དེ་བཞིན་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡིན་ཡང་། ཐབས་དང་མ་ལྡན་པས། དབུལ་པོའི་གཏེར་དང་གྱད་ཀྱི་ནོར་བུ་བཞིན་མ་མཐོང་བར་ཟད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཞི་དོན་གྱི་ཀུན་གཞིའམ་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་འཁོར་ལོའི་གཏམ་གྱི་མདོ་སྡེ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པར་དཔེ་དགུ་དང་། སྟོང་གསུམ་དང་ཡུག་ཆེན་པོའི་དཔེ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཁམས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བཤད་པ་ལྟར། རྒྱུད་འདིར་ཡང་བཞེད་དེ། ཨེ་མ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལས། །ཞེས་དང་། ཕྱོགས་བཅུ་དུས་བཞིའི་རང་བཞིན་འདི། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་དང་། རྒྱས་པ་ལས་ཀྱང་། རྣམ་རྟོག་ ཀུན་གཞི་མ་ཡིན་ཏེ། །རང་བཞིན་མེད་པ་དོན་གྱི་གཞི། །དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་བྱ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཞེས་དང་། གཞན་ཡང་མདོ་སྡེ་ཆེན་པོ་ལས། །ཡེ་ནས་ངང་གིས་མ་སྐྱེས་པ། །མ་བཅོས་ཡོངས་ཀྱི་འོད་གསལ་བ། །ཞེས་སོ། །གཞི་དོན་གྱི་ཀུན་གཞིའི་དོན་དེ་ཡང་། རྒྱན་སྡུག་པོ་བཀོད་པ་ལས། ས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་ཀུན་གཞི་སྟེ། །བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའང་དེ། །སྙིང་པོ་དེ་ལ་ཀུན་གཞིའི་སྒྲས། །བདེ་བར་གཤེགས་པས་བསྟན་པར་མཛད། །ཅེས་སོ། །སྙིང་པོ་དེས་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་ཏིལ་ལ་མར་བཞིན་དུ་ཁྱབ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྙིང་གི་མེ་ལོང་གི་རྒྱུད་ལས།འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཏིལ་འབྲུ་ལ་མར་གྱིས་ཁྱབ་པ་བཞིན་དུ་གནས་སོ། །ཞེས་དང་། མདོ་སྡེ་ལས་ཀྱང་། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོས་འགྲོ་ཀུན་ཡོངས་ལ་ཁྱབ། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་སྙིང་པོའི་དོན་ནང་རིག་འགྱུར་མེད་ལ་བཞེད་པའི་ཕྱོགས་ལེགས་ཏེ། མགོན་པོ་བྱམས་པས། རིགས་ཁམས་སྦྲང་རྩི་འདྲ་བ་འདི་གཟིགས་ནས། ཞེས་དང་། སློབ་དཔོན་དུར་ཁྲོད་བདེ་བས་ཀྱང་། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་རང་རིག་ལ། །ཞེས་དང་། སློབ་དཔོན་མ་དྷུ་སཱདྷུས། ནང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཁ་ནང་དུ་འདུས་པའོ། །ཞེས་མིག་སྒྲོན་དུ་དྲངས་པ་དང་། སྔར་གྱི།གདོད་ནས་དག་པའི་རིག་པ་ནི། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་འཁོར་ལོ་བར་བའི་དངོས་བསྟན་ལྟར་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་སོགས་ཀྱིས། ཕུང་སོགས་ལ་གཅིག་ཏུ་བྲལ་གྱི་རིགས་པས་དཔྱད་པའི་རིག་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་སྟོང་བ་ཉིད་མེད་པར་དགག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ལ། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་།ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོགས་སུ་གསུངས་པས་གནོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རྒྱུའི་རྒྱུད་ནང་རིག་འགྱུར་མེད་འདིར་འཇུག་པའི་ཐབས་ཀྱི་ཡན་ལག་གམ། དེར་བགྲོད་པའི་ཐེམ་སྐས་ལྟ་བུ་ ཡིན་ནོ་ཞེས་འགོས་ལོ་ཆེན་པོ་གསུང་ཞིང་། འཕགས་པ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ལས་ཀྱང་། སྔོན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་བརྗོད་པ་ལས། ངས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་བྱིས་པ་རྣམས་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་ཡོངས་སུ་དྲང་བའི་ཕྱིར་བཤད་ཀྱི། ཡང་དག་པར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཉག་གཅིག་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་ཀྱང་ཤེས་སོ། །ཁྱད་པར་དུ། རྒྱུད་འདི་ཉིད་ཀྱི་མན་ངག་གསང་ཐིག་གི། བརྒྱད་དཀྱིལ་ན། དོན་དམ་སྙིང་པོ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར། འོད་དེའི་དཀྱིལ་ན་ཐིག་ལེ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བཞུགས་སོ། །ཞེས་དང་། དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་སྙིང་པོ་དོན་དམ་པ་ཀུན་གྱི
Chinese
，如果本来就没有自性，那么就无法断除烦恼和修持菩提。如是说。第二，关于考察的所依，对于超越痛苦的法，比玛拉在第三个次第中归纳为六个地处而宣说，但那些是超越痛苦自身的体性，这里考察的所依是对身体和智慧的执着，是虚构的分别念。因此，自身的体性将在果位时广泛了解，所以这里不再赘述。那些是总的讲述了基础。第二，成为因和传承的道理是，仅仅显现为轮回和涅槃，就没有束缚和解脱，所以是大清净。大任运的基础，非是遮遣的空性，自性真谛无别，殊胜的法身大界本来安住，因为是果传承的近取因，所以是因，从有情到佛陀之间，如纯金之矿，自性不变而恒常相续，所以是传承。这方面，宗喀巴大师的伏藏法《善逝总集》的根本修法，由论师所著：本来清净的觉性，本来安住于法身，如贫者家中的地下，安住的珍宝一般，因为不认识而迷惑于轮回，指示而认识到，证悟法界智慧，就被称为佛陀。如是说。以及《禅定明灯》的自释中说：自性真如二者无别，但因为不具足方便，如贫者的宝藏和巨人的宝珠一样，只是没有见到而已。如是说。对于基础意义的阿赖耶识或自性法性，在不退转法轮之语的经部，连同注释中，以九喻和三千大千世界及大黑暗之喻等方式，宣说了界如来藏，如此传承中也如此认为。唉玛，如来藏中说：以及十方四时的自性，是如来之体性。如是说。广说中也说：不是分别念的阿赖耶识，无自性是意义的基础，那被称为法界，是真如的智慧。如是说。其他经典大乘中也说：本来自然不生，未造作的完全
English
, and if there is no inherent nature from the beginning, then there is no abandoning of afflictions and no accomplishment of enlightenment. Thus it is said. Secondly, regarding the object of investigation, for the Dharma that transcends suffering, Vimala, in the third stage, summarized it into six ground-locations and taught it, but those are the characteristics of transcendence of suffering itself. Here, the object of investigation is the mind that clings to the body and wisdom, which is a fabricated concept. Therefore, its own characteristics will be widely known at the time of fruition, so it is not elaborated here. Those are the general explanations of the basis. Secondly, the reason for becoming a cause and lineage is that there is no bondage or liberation from merely appearing as samsara and nirvana, so it is great purity. The basis of great spontaneity, the emptiness of non-affirmation, the inseparability of self-nature and truth, the great Dharmakaya realm of excellence, is inherently present. Because it is the proximate cause of the fruit lineage, it is the cause, and from sentient beings to Buddhas, like a mine of pure gold, the self-nature is unchanging and constantly continuous, so it is the lineage. In this regard, the root practice of "Gathering All Sugatas," a treasure revelation of Je Tsongkhapa, composed by the master: The awareness that is pure from the beginning, inherently abides as the Dharmakaya, like a precious jewel residing under the ground in the house of the poor. Because it is not recognized, it is confused in samsara. When it is pointed out and recognized, the realization of the wisdom of the Dharmadhatu is what is known as Buddhahood. Thus it is said. And in the self-commentary of "The Lamp of Samadhi," it says: Although self-nature and suchness are inseparable, because it does not possess skillful means, it is just not seen, like the treasure of the poor and the jewel of the giant. Thus it is said. Regarding the alaya-consciousness or the self-nature of the basis meaning, in the sutra of the speech of the irreversible wheel, together with its commentary, it is explained as the essence of the Sugata-garbha through nine metaphors and the metaphors of the three thousand great thousand worlds and the great darkness. This lineage also holds it in the same way. Emaho, in the Tathagatagarbha it says: And the self-nature of the ten directions and four times is the essence of the Tathagata. Thus it is said. And in the extensive explanation it also says: It is not the alaya-consciousness of conceptual thoughts, the absence of self-nature is the basis of meaning, that is called the Dharmadhatu, it is the wisdom of suchness. Thus it is said. Furthermore, in the great sutra it also says: Originally spontaneously unborn, unconditioned completely.
Chinese
也即是光明。如是说。基之义的阿赖耶之义也是。出自《庄严妙好经》：诸地皆是多种阿赖耶，彼亦是如来藏，于彼心藏以阿赖耶之名，如来所开示。如是说。彼心藏如油在芝麻中一般周遍一切有情。金刚萨埵心镜续中说：世间界的一切有情中，如来藏如油遍布芝麻一般存在。经部中也说：如来藏周遍一切有情。因此，心藏之义理解为内明不变的方面是很好的。怙主弥勒说：观此种姓如蜂蜜。导师寂天也说：如来藏即是自明。导师玛度萨度说：内是指法性之轮向内汇聚。如《眼灯》中所引，以及之前的：本来清净的明等等也都是为了说明这个。那么，如果按照中轮的直接开示，大自在龙树足等，以分析五蕴等为一的离一理智所分析的明识之境，对空性进行无有地破斥的体性者，如果说彼即是真如，法界等等，岂不是有妨害？答：那是为了进入因之续，内明不变的方便支分，或者说是趋入于此的阶梯。 如是邬斯大译师所说。从圣者大涅槃经的法类中也说：以前在宣说般若波罗蜜多经时，我所说的诸法皆是空性，是为了将孩童们从显现我执中完全引导出来而说的，真实而言，如来藏才是唯一的胜义谛。如是说，也就可以明白了。特别地，此续本身的口诀《秘密精华》的八方坛城中：顶礼胜义心藏。此句的注释中说：于彼光之坛城中，有大菩提心安住。以及，彼乃是法界心藏，一切胜义
English
That is, the clear light. Thus it is said. The meaning of the basis, the meaning of the alaya, is also from the Adornment of Beautiful Lands Sutra: All lands are various alayas, that is also the Tathagatagarbha, and the Tathagata taught that heart with the name of alaya. Thus it is said. That heart pervades all beings like oil in sesame. In the Vajrasattva Heart Mirror Tantra it says: In all sentient beings of the world, the Tathagatagarbha exists like oil pervading sesame seeds. The Sutra also says: The Sugatagarbha pervades all beings. Therefore, it is good to understand the meaning of the heart as the unchanging aspect of inner luminosity. Lord Maitreya said: Seeing this lineage like honey. The teacher Shantideva also said: The Sugatagarbha is self-awareness. The teacher Madhusadhu said: Inner means the wheel of Dharma converging inward. As quoted in the Eye Lamp, and the previous: Originally pure luminosity, etc., are also to explain this. Then, if according to the direct teaching of the intermediate wheel, the great master Nagarjuna and others, with the intellect that analyzes the aggregates, etc., as one, and the object of knowledge that analyzes with the reasoning of being separate from one, the nature of refuting emptiness as non-existent, if it is said that it is Suchness, Dharmadhatu, etc., wouldn't there be harm? Answer: That is a branch of the means to enter the continuum of the cause, the unchanging inner luminosity, or a ladder to enter it. As the great translator Gö Lotsawa said. From the Dharma category of the Great Nirvana Sutra of the Noble One, it also says: Before, when explaining the Prajnaparamita Sutra, what I said that all phenomena are emptiness was said to completely guide children from the manifestation of self-grasping, but in truth, the Tathagatagarbha is the only ultimate truth. Thus it is said, and it can be understood. Especially, in the eightfold mandala of the secret instruction of this very tantra, the Secret Essence: I prostrate to the ultimate heart essence. In the commentary to this sentence it says: In the center of that light, the great bodhicitta abides. And, that is the heart essence of the Dharmadhatu, all ultimate.