Chinese
因此，《总集经》中说：“乃至有分别念之间，也无法到达乘的边际。”这些也只是在心的次第上显现而已，在实相上没有任何可执著的。《楞伽经》中说：“心若何时转变，则无乘亦无行。”如是说。第二，之前所说的对治法，也因根器的差别而归纳为五乘，以及如此归纳的乘的实际数量。第一，就是此中所说：“彼等一切也……”等，对此，拉杰也
English
Therefore, it is said in the Samgraha Sutra: "As long as there is conceptualization, there is no end to the vehicle." These are merely appearances on the stages of the mind, and there is nothing to fixate on in reality. It is said in the Lankavatara Sutra: "When the mind transforms, there is neither vehicle nor going." Thus it is said. Secondly, the antidotes mentioned earlier are also condensed into five vehicles due to the differences in faculties, and the actual number of vehicles thus condensed. The first is: "All of them..." etc., as stated in this very text. To this, Lha-rje also
Tibetan
དུག་སྡོང་འདི་རྩ་བ་ནས་འདོན་པའི་དཀའ་ཚེགས་མི་དགོས་ཀྱི། སྡོང་པོ་བཅད་ནས་བསྐྱལ་ལོ། །རྩ་བ་ལ་ཁྲོ་ཆུ་བླུགས་ པས་སླར་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཟེར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་རྒྱལ་འཛིན་རིག་སྐད་ཅིག་ལ་དོན་དམ་དུ་བལྟ་ཞིང་འཁོར་འདས་རྟེན་འདྲེལ་རྒྱུ་འབྲས་སུ་འཛིན་པས་ལུགས་འབྱུང་སྤངས་ནས་ལུགས་ལྡོག་གིས་འབྲས་བུ་བསྒྲུབས་པས་ཉོན་མོངས་པ་འགེག་པའི་ཐབས་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། ཕྱི་ནང་གི་རྟེན་ཅིང་འདྲེལ་པར་འབྱུང་བ། ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ལྷ་མི་ཉན་རང་གསུམ་ནི། དོན་དམ་དང་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་ཀ་རྫས་ཡོད་དུ་བལྟས་ཏེ་བླང་དོར་བྱེད་པས་སྤོང་བའི་ལམ་དུ་གཅིག་པའོ། །ཡང་། འབངས་དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་སྨན་པ་ཞིག་ན་རེ། དུག་ཤིང་རྩ་བ་ནས་འདོན་པ་དང་སྡོང་པོ་གཅོད་པ་གཉིས་ཀ་བླུན་པ་སྟེ།འདི་ནི་སྨན་མར་གྱི་རྒྱུར་རྙེད་དཀའ་བ་ཞིག་གོ་ཟེར་ནས། དུག་ཤིང་ལ་སྨན་སྦྱོར་བྱས་པས་ནད་སེལ་ཞིང་རོ་ཙའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞིག་བྱུང་སྐད། དེ་བཞིན་དུ་བདག་མེད་གཉིས་རྟོགས་པ་དང་ཅི་རིགས་པར་ལྡན་ཞིང་བདེན་གཉིས་ལ་བཟང་ངན་བླང་དོར་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། དེའང་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་ཀྱང་། ཐབས་ཀྱིས་མ་ཟིན་ན་གནོད་པའི་བྱ་བ་བྱེད་ལ། ཟིན་ན་ཕན་པའི་བྱ་བ་ཡང་བྱེད་པས། ཀུན་རྫོབ་རྫས་ཡོད་དུ་བལྟས་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་རྟོག་ཆོས་ཉིད་དུ་སྦྱོང་བའི་ཐབས་ལ་འབད་པར་བྱེད་པ་ནི་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཐེག་པའོ། །དེའང་། འཛིན་པ་འཁྲུལ་པ་ལས་འདོགས་པ་དང་། ཞེས་སོ། །ཡང་འབངས་དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་སྔགས་པ་ཞིག་ན་རེ། དུག་ཤིང་འདུལ་བ་ལ་སྨན་གྱིས་འདུལ་སྦྱོང་འདི་ཙམ་བྱེད་ཅི་ཞིག་དགོས། འདི་བཞིན་བྱེད་པ་ཡིན་མོད་ཟེར་ནས་སྔགས་བཏབ་པ་ཙམ་གྱིས་སྔར་གྱི་སྨན་མར་ལས་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞིག་བྱུང་ལ། དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་ཀྲི་ཡོག་སྡེ་གསུམ་གྱིས་བདེན་གཉིས་རྫས་ཡོད་དུ་མི་འདོད་ཀྱང་། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་རང་གི་སེམས་ཉིད་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བཏགས་པའི་ཡོད་པ་མི་འགོག་པས། སྔགས་རྒྱ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཐབས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་རྟོག་ལྷ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་སྒྱུར་བར་བྱེད་དོ། །ལས་དང་ལས་ཀྱི་འབྲས་ བུས་མི་གོས། ཞེས་སོ། །ཡང་། རྨ་བྱ་ཞིག་བྱུང་ནས་དུག་ཤིང་གི་སྡོང་པོ་མཐོང་བས། ཆེས་དགའ་སྟེ་ལྟོས་མེད་དུ་ཟོས་པས་ལང་ཚོ་རྒྱས་ཤིང་སྤུ་སྡུག་མདངས་དང་ལྡན་པ་གྱུར་ལ། དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་མ་ཧཱ་དང་ཨ་ནུའི་ཐེག་པ་གཉིས་ཀྱིས། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས
Chinese
这毒树不必费力从根拔起，砍断树干搬走就行了。据说往树根里浇碱水就不会再长了。同样，自宗认为，刹那间观待胜义谛，执轮回涅槃为缘起因果，舍弃顺生而以逆转证得果，依赖息灭烦恼之方便，即内外之缘起。如是天人声缘三者，将胜义谛与世俗谛二者皆视为实有而取舍，故于断除之道上是相同的。又，那些臣民中，一位医生说：将毒树从根拔起和砍断树干二者都是愚蠢的，此乃难得之药材，于是将毒树制成药，能治病且成为美味佳肴。同样，证悟二无我且具备与之相应的智慧，于二谛作好坏取舍，即虽知烦恼诸法如幻，然若未掌握方便则会造作损害之事，若掌握则亦能造作利益之事，故将世俗谛视为实有，努力于将烦恼与分别念修习为法性之方便，乃菩萨之乘。即，执着由错乱而生。又，那些臣民中，一位咒师说：调伏毒树，何须用药物调伏？像这样作即可，说完仅念诵咒语，就出现了比之前的药还殊胜的东西。譬如，克里亚瑜伽三部不承认二谛实有，然因烦恼诸法显现为自心之体性，故不遮止于世俗中假立之有，以咒语手印三摩地之方便，将烦恼与分别念转变为本尊与智慧。不为业与业果所欺。又，一只孔雀出现，见到毒树的树干，非常高兴，毫不犹豫地吃了，结果青春焕发，羽毛美丽光泽。譬如，玛哈瑜伽和阿努瑜伽二者认为，一切法皆为自性光明。
English
There is no need to laboriously uproot this poisonous tree; just cut down the trunk and carry it away. It is said that pouring alkaline water on the roots will prevent it from growing again. Similarly, our own school holds that in an instant, one should view the ultimate truth, and grasp samsara and nirvana as interdependent cause and effect. By abandoning the arising sequence and achieving the result through reversal, one relies on the means of pacifying afflictions, which is the interdependence of inner and outer phenomena. Thus, gods, humans, shravakas, and pratyekabuddhas all view both the ultimate and conventional truths as inherently existent and engage in acceptance and rejection, so they are the same in the path of abandonment. Furthermore, among those subjects, a physician said: "Both uprooting the poisonous tree and cutting down the trunk are foolish, as this is a rare source of medicinal ingredients." So, he made medicine from the poisonous tree, which cured diseases and became an excellent delicacy. Similarly, those who realize the two selflessnesses and possess corresponding wisdom, and who engage in acceptance and rejection of good and bad in the two truths, that is, although they know that afflictive dharmas are like illusions, if they do not grasp the means, they will perform harmful actions, but if they do grasp them, they can also perform beneficial actions. Therefore, viewing the conventional truth as inherently existent, they strive to cultivate afflictions and conceptual thoughts into the nature of reality, which is the bodhisattva's vehicle. That is, clinging arises from delusion. Furthermore, among those subjects, a mantra practitioner said: "To subdue the poisonous tree, why bother using medicine to tame it? Just doing it like this is enough." After saying this, he merely recited mantras, and something even more excellent than the previous medicine appeared. For example, the three sections of Kriya Yoga do not accept the two truths as inherently existent, but because afflictive dharmas appear as the nature of one's own mind, they do not negate the existence that is nominally established in the conventional. Through the means of mantra, mudra, and samadhi, they transform afflictions and conceptual thoughts into deities and wisdom. One is not deceived by karma and its results. Furthermore, a peacock appeared and saw the trunk of the poisonous tree. It was very happy and ate it without hesitation, and as a result, its youth flourished, and its feathers became beautiful and radiant. For example, the two vehicles of Maha Yoga and Anu Yoga hold that all dharmas are the nature of self-awareness.