Chinese
因此，从那之中，以自性三种智慧，显示生起五种心。如《眼释》中所说：具有五心的智慧本身，是生起的基础和必然生起的。如此。第三，果的自性是，诸佛的五身语意功德事业或者二十五种。如《道次第》中所说：身和语和意自性，功德事业极稀有，五或五自性安住。如此。第三，关于基、道、果的词义有三。第一，由于是轮回和涅槃一切法的来源或基础，所以是基。如《次第三》中所说：一切二取之法，无余生起故名为基。如此。第二，由于凭借它能够到达任何地方，所以是道。如《义总集》中所说：到达和具有彼之法。如此。第三，由于成熟或达到最终完成，所以是果。如《科格讲义》中所说：成就最终完成称为果。顺便说一下，这三者在相续中象征的词语解释是：后译《俄氏所译》中说：相续是连续不断的意思，从方便和因产生果。因此，基道二者是所知和能知，道果二者是所证和能证，基果二者以自性一体的方式相连，以因缘果的方式相连而连续不断，所以是相续。如《斯帕卡布》中所说：自性和果二者，了知获得安立的二种定义。知道了。第四，关于定义，有破立二者。第一，一些旧派人士说：基是所知，道是能知，果是已知。或者说：基是所显，道是能显，果是已显。这两种说法都不合理。道是需要了解和显现的吗？如果需要，那就变成基了。如果不需要，那就变成果了。此外，蓝色境、具有境的眼识、对蓝色的认知这三者也会变成幻术的基道果三者吗？格朗尼阿擦瓦说：安住是基，进入是道，成熟是果。这样一来，道也变成基了。因为凭借它能够到达的地方或所依是道，并且道的定义也没有遍及见，因为它是能知而不是能入。成立，因为了知进入定义具备的缘故。
English
Therefore, from that, it is shown that the five minds arise from the nature of the three wisdoms. As stated in the Commentary on the Eye: Wisdom itself, endowed with the five minds, is the basis of arising and is certain to arise. So it is. Third, the nature of the fruit is the five bodies, speech, mind, qualities, and activities of the Buddhas, or twenty-five. As stated in the Stages of the Path: Body, speech, and mind itself, qualities and activities are wonderful, five or the five itself abide as the nature. So it is. Third, there are three meanings of the words base, path, and fruit. First, because it is the source or basis of all phenomena of samsara and nirvana, it is the base. As stated in the Three Stages: All phenomena of the two designations, are entirely arisen, therefore it is called the base. So it is. Second, because it is that by which one can travel to any place, it is the path. As stated in the Condensed Meaning: Traveling and possessing the Dharma of that. So it is. Third, because it is ripened or brought to final completion, it is the fruit. As stated in the Khog Commentary: Accomplishment and final completion are called the fruit. Incidentally, the explanation of the words that symbolize these three in the continuum is: In the later translation of Ngok it is said: Continuum means continuous, from means and cause comes the fruit. Therefore, the base and path are the knowable and the knower, the path and fruit are the attainable and the attainer, and the base and fruit are connected as one in nature, connected as cause, condition, and effect, and are continuous, therefore it is the continuum. As stated in Sparkhab: By the two natures and fruits, the two definitions of knowing and attaining are established. It is known. Fourth, regarding the definition, there are two: negation and affirmation. First, some of the old scholars say: The base is the knowable, the path is the knower, and the fruit is the known. Or: The base is the manifest, the path is the manifester, and the fruit is the manifested. Both of these are not reasonable. Is the path necessary to be known and manifested or not? If it is necessary, then it becomes the base. If it is not necessary, then it becomes the fruit. Furthermore, do the three—the blue object, the eye consciousness possessing the object, and the cognition of blue—also become the three bases, paths, and fruits of illusion? Gelandri Nyatsalwa said: Abiding is the base, entering is the path, and ripening is the fruit. In that case, the path also becomes the base. Because the place or support by which one can travel is the path, and the definition of the path does not encompass the view, because it is the knower but not the enterer. It is established, because the essence of knowing and entering the definition is possessed.
Tibetan
ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ལྷ་རྗེ་དཔྱལ་ན་རེ།གནས་ཤིང་བརྟེན་པས་གཞི། འཇུག་ཅིང་བགྲོད་པར་བྱེད་པས་ན་ལམ། ཡོན་ཏན་གྱིས་སྨིན་པ་མཐར་ཐུག་པ་འབྲས་བུའོ། །གསུང་ཡང་། གཞི་ལམ་གཉིས་ལ་སྐྱོན་སྔ་མ་ལྟར་འབབ་ཅིང་། འབྲས་བུ་ལ་འཆད་འགྱུར་གྱི་སྐྱོན་གནས་པས་མི་རིགས་སོ། །ཡང་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འགའ་ཞིག །ཡེ་ནས་གནས་པ་བརྟག་བྱ་དང་བཅས་པ་ནི་གཞི། བགྲོད་པར་བྱེད་པ་རྟོགས་བྱེད་དང་བཅས་པ་ནི་ལམ།མཐར་ཐུག་པའི་དོན་མངོན་དུ་བྱས་པས་རྩོལ་བ་ལས་གྲོལ་བ་ནི་འབྲས་བུའོ། །ཞེས་བཞེད་ཀྱང་། མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟར་ན་ལམ་འབྲས་གཉིས་ཡེ་ནས་གནས་པའི་བརྟག་བྱ་ཡིན་ནམ་མིན། ཡིན་ན། གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་ཀ་མཚན་ཉིད་གཅིག་གིས་མཚོན་ནུས་པར་འགྱུར་ལ། གལ་ཏེ་མ་ཡིན་ན་ནི། དེ་ལྟར་ཡེ་ཤེས་རང་གནས་པ། །ལམ་དང་འབྲས་བུ་ཀུན་ངོ་བོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ཞིང་། འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་། ལམ་གྱུར་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་མ་ཁྱབ་སྟེ། ད་དུང་མཐོང་ཟིན་བསྒོམ་པའི་རྩོལ་བ་ལས་མ་གྲོལ་བས་མཐར་ཐུག་གི་དོན་མངོན་དུ་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། གཉིས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་སུ་གྱུར་པ་ནི་གཞི་ཤེས་ འཇུག་གི་བྱེད་རྩོལ་དང་བཅས་པ་ནི་ལམ། ཆོས་ཉིད་མངོན་གྱུར་བསྐྱེད་དུ་བྱར་མེད་པར་སོན་པ་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ། མཚན་ཉིད་དང་པོས་ངོ་བོ་དང་བརྟག་གཞི་གཉིས་ཀ་ལ་ཁྱབ་ཅིང་ལམ་འབྲས་བཅད། བར་བས་ལྟ་བ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཉིས་ཀ་ལ་ཁྱབ་ཅིང་གཞི་འབྲས་བཅད། ཐ་མས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གཉིས་ཀ་ལ་ཁྱབ་ཅིང་གཞི་ལམ་བཅད་པས་སྐྱོན་ལས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར། མཁས་པས་བསྔགས་པར་འོས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་སོ་སོར་གཏན་ལ་དབབ་པས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། གཞི་བཤད་པ། ལམ་བཤད་པ།འབྲས་བུ་བཤད་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལའང་། སྤྱིར་བཤད་པ་དང་། བྱེ་བྲག་རྒྱུ་རྒྱུད་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བའི་འཐད་པ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རིམ་གསུམ་ལས། དང་པོ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །ངོ་བོའི་གཞི་དང་བརྟགས་པའི་གཞི། །ཞེས་པས། གནས་ལུགས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གཞི་དང་། འཁྲུལ་པ་བརྟགས་པའི་གཞི་གཉིས། དང་པོ་ལ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ངོས་བཟུང་བ་དང་། དེ་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ལ། དངོས་དང་། སྒྲུབ་བྱེད། སྐབས་འཕྲོས་ཀྱི་གཞལ་བྱ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། རང་རིག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཤེས་བྱ་དངོས་པོའི་གཤིས་མཐའ་དང་བྲལ་བར་གནས་ཙམ་ཞིག་སྟེ། དེ་ལས། མཚན་ཉིད་མཐའ་རྣམས་ཀུན་བྲལ་བ། །ཅིར་ཡང་གཟུང་དུ་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་གཏ
Chinese
如是说故。拉杰·扎巴云：安住与所依为基，进入与行进为道，功德圆满究竟为果。又说，基道二者如前有缺失，果位有退转之过，故不应理。又有些大德认为，本初安住，具有可观察性的是基，行进，具有能证悟性的是道，究竟之义显现，从勤作中解脱的是果。如是认为也不合理。若如此，道果二者是本初安住的可观察性，还是不是？若是，则基道果三者皆能以一个体性来表示，如果不是，则与“如是智慧自安住，道与果位皆自性”相违背，并且果的体性，也不能遍及道之果，因为尚未从见后修行的勤作中解脱，故未显现究竟之义。第二，成为一切法之生处是基，知
English
Therefore, Lhaje Dpal said: The ground is what abides and relies upon. The path is what enters and progresses. The fruit is the ultimate perfection of qualities. It is also said that the ground and path have the same faults as before, and the fruit has the fault of degeneration, so it is unreasonable. Furthermore, some great beings believe that the ground is what is primordially abiding and has what can be examined. The path is what progresses and has what can be realized. The fruit is the manifestation of the ultimate meaning and liberation from effort. However, this is also unreasonable. If so, are the path and fruit the examinable aspects of primordial abiding or not? If so, then all three, ground, path, and fruit, can be represented by a single nature. If not, then it contradicts the statement, "Thus, wisdom abides in itself, the path and fruit are all of its essence." Moreover, the definition of the fruit does not encompass the fruit of the path, because it has not yet been liberated from the effort of post-vision meditation, and therefore the ultimate meaning has not been manifested. Secondly, that which becomes the source of all dharmas is the ground, knowing
Tibetan
ན་ཚིགས་གསུམ་སྟེ། དེ་ལ། ལུང་ནི། རྒྱས་པ་ལས། ཐམས་ཅད་རང་རིག་བྱང་ཆུབ་སེམས། །དེ་ནི་ལུང་གི་ཚད་མར་བཤད། །ཅེས་སོ། །མན་ངག་ནི། ལྟ་ཕྲེང་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ལ་གནས། ཞེས་དང་། རྣལ་འབྱོར་མིག་ག་བསམ་གཏན་གྱི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་ལས།ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་གི་མཚན་ཉིད་རིག་པར་གསལ་བས་ཅིས་ཀྱང་མ་བསྒྲིབས་པ། གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་མཚན་ཉིད་འདི་འདྲར་བརྗོད་དུ་མེད་པ་སྟེ། ཞེས་སོ། །རིགས་པ་ནི། འཁོར་འདས་ལམ་གསུམ་གྱི་བསྡུས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཆོས་ཅན། རང་རིག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་འདུས་པས། སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར།རིན་ཆེན་གསེར་གླིང་དུ་ཕྱིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཡུལ་རྫས་སུ་སྣང་བ་འདི་དག་ཤེས་པ་ལས་གཞན་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་མི་འཐད་དོ་ཟེར། འོ་ན།ཡུལ་ཤེས་ལ་བདག་གཅིག་གི་འདྲེལ་པ་མེད་དེ། བདག་ཉིད་མི་གཅིག་པའི་ཕྱིར། ཀ་བ་དང་བུམ་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལས་དེ་བྱུང་གི་འདྲེལ་པའང་མེད་དེ། བསྟན་མེད་ཐོགས་མེད་ཀྱི་རིག་ཙམ་དེ་ལས་བེམ་པོའི་རྫས་སྐྱེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། ནམ་མཁའ་དང་པདྨ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འདྲེལ་མེད་པར་འདོད་ན། ཤེས་པ་ལས་ཡུལ་རྣམས་སྣང་བ་མི་རིགས་ཏེ། ཡུལ་ཤེས་ལ་འདྲེལ་བ་གཏན་མེད་པའི་ཕྱིར།མིག་དང་སྒྲ་བཞིན་ནོ། །འདོད་མི་ནུས་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་སེམས་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་གཞན་མ་གྲུབ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཡུལ་སོགས་སྣང་བ་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར། རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་བཞིན་དང་། སེམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་དབང་བསྒྱུར་བ་ལྟར་རང་སྣང་བའི་ཕྱིར། ཟད་པར་གོམས་པའི་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྒྱས་པ་ལས། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད། །དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་སྟེ། །ཞེས་དང་། འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །རྡོས་པ་ཅན་གྱི་ཆོས་མིན་ཏེ། །རྟོག་མེད་རང་རིག་འོད་གསལ་བའི། །ཤེས་པ་འབའ་ཞིག་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་དང་། ལམ་རིམ་ལས། སེམས་ལས་མ་གཏོགས་ཆོས་མེད་ཕྱིར། །སྒྱུ་མ་རྡོ་རྗེ་བཙན་པོ་མཆོག །ཅེས་དང་། སློབ་དཔོན་དཔལ་དབྱངས་ཀྱི་མཐའི་མུན་སེལ་སྒྲོན་མ་ལས། ཆོས་རྣམས་སེམས་ཀྱི་འཕྲུལ་པ་སྟེ། །སེམས་ལས་མ་གཏོགས་ཆོས་རྣམས་མེད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཐུན་མོང་གི་ལུང་ལས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། ལངྈར་གཤེགས་པ་ལས། ཇི་ལྟར་ བྱིས་པས་བརྟགས་པ་ཡི། །ཕྱི་རོལ་དངོས་པོ་ཡོད་མིན་པར། །བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་སྦགས་པའི་སེམས། །དོན་གྱི་དངོས་པོ་རབ་
Chinese
有三种依据。 其中，教证方面，在《རྒྱས་པ་》中说：“一切自性觉悟菩提心，这被说是教证的衡量标准。” 如此说。诀窍方面，在《ལྟ་ཕྲེང་》中说：“一切法都存在于心中。” 如此说。在《瑜伽眼禅定广释》中说：“一切法都以自性觉悟的智慧，清晰地认识到自己的特征，因此无论如何都不会被遮蔽。对于无二，无法用这样的特征来描述。” 如此说。理证方面： 轮回、涅槃、道三者所包含的诸法，是所立宗。是自性觉悟的菩提心，因为一切都包含在心中。因为除了心之外，没有其他的法。就像去了珍宝金洲一样。对此，有些人说：显现为外境物质的这些，因为是从识之外产生的，所以不合理。那么，境与识之间没有一体的联系，因为本体不是一体的。就像柱子和瓶子一样。也没有从彼生此的联系，因为从无所依、无障碍的仅仅是觉性中，不可能产生物质性的事物。就像天空和莲花一样。如果这样认为没有联系，那么从识中显现出境是不合理的，因为境与识之间根本没有联系。就像眼睛和声音一样。不能这样认为，因为现量的量会妨碍。因此，没有成立心之外的其他法，因为像这样在显现境等时会体验到。就像梦中的显现一样。因为心如何控制，就如何自显现。就像习惯于穷尽的显现一样。像这样，在《རྒྱས་པ་》中也说：“阿赖耶识本身，显现为各种事物。” 如此说。像这样，显现的诸法，不是具有实体的法，而是无分别的自性觉悟光明，仅仅是识。如此说。在《道次第》中说：“因为除了心之外没有法，幻化金刚坚固胜。” 如此说。导师吉祥的《遣除边见黑暗灯》中说：“诸法是心的幻化，除了心之外没有诸法。” 如此说。像这样，在共同的教证中也说了。在《楞伽经》中说：“如同 孩童所臆测的，外境事物不存在，被习气所染污的心，对境的事物极
English
There are three supports. Regarding that, in terms of scriptural authority, it says in the *Extensive Text*: "All self-awareness is the mind of enlightenment. That is said to be the measure of scriptural authority." Thus it is said. In terms of pith instructions, it says in the *Garland of Views*: "All phenomena abide in the mind." Thus it says. In the extensive commentary on *Yogic Eye Contemplation*, it says: "All phenomena are clearly known as the nature of one's own self-aware wisdom, so they are never obscured. For the non-dual, such a characteristic cannot be expressed." Thus it is said. In terms of reasoning: All phenomena included in the three paths of samsara, nirvana, and the path, are the subject. They are the self-aware mind of enlightenment, because everything is included in the mind. Because there are no other phenomena apart from the mind, like going to the precious Golden Island. Some say that these appearances as objective substances are not reasonable because they are established as other than consciousness. Well then, there is no connection of being one entity between object and consciousness, because the entities are not one. Like a pillar and a pot. There is also no connection of arising from that, because it is impossible for a material substance to arise from mere awareness that is without support and unobstructed. Like the sky and a lotus. If you assert that there is no connection in that way, then it is not reasonable for objects to appear from consciousness, because there is absolutely no connection between object and consciousness. Like the eye and sound. You cannot assert that, because it is contradicted by direct perception. Therefore, no other phenomenon apart from the mind is established, because one experiences it when objects and so on appear. Like the appearances in a dream, and because it appears as one's own appearance according to how the mind controls it. Like the appearance of being accustomed to exhaustion. Likewise, it also says in the *Extensive Text*: "The alaya-consciousness itself appears as various things." Thus it says. Like this, all the phenomena that appear are not phenomena with substance, but are the clear light of non-conceptual self-awareness, only consciousness. Thus it says. In the *Stages of the Path*, it says: "Because there is no phenomenon apart from the mind, illusion, vajra, strong, supreme." Thus it says. In the *Lamp That Dispels the Darkness of Extremes* by the teacher Pal Yang, it says: "Phenomena are the magic of the mind, there are no phenomena apart from the mind." Thus it is said. Likewise, it is also said in the common scriptural authority. In the *Lankavatara Sutra*, it says: "Just as external objects do not exist as conceived by children, the mind stained by habitual tendencies is very much