Tibetan
རང་རིག་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་གཅིག་པར་གསུངས་པ་གང་ཞིག །དེའི་ མཚོན་ཚུལ་གྱི་ལྡོག་ཆ་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་དུ་ཐ་དད་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་རྣམ་པར་བསྡུ་བ་ནི། ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཀུན་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་དུ་འདུ་སྟེ། སྔར་དབྱེ་སྒོ་བཞིར་ཕྱེ་བ་དེ་རྣམས་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཙམ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་གཅིག་ཉིད་ལ་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་དུ་མ་བཏགས་པ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་བསྡུས་པའི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ། གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་སྤྱིར་གཏན་ལ་དབབ་པས་མདོར་བསྟན། དེ་སོ་སོར་གཏན་ལ་དབབ་པས་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ། དབྱེ་བ། ངོ་བོ། སྒྲ་དོན་མཚན་ཉིད་དང་བཞི། དང་པོ་ལའང་། དབྱེ་གཞི། དབྱེ་ཆོས། དབྱེ་བའི་དགོས་པ། ངེས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། གང་ལས་འབྱེད་པའི་གཞིར་མེད་མི་རུང་བ་སྟེ། དབྱེ་གཞི་མེད་པའི་དབྱེ་སྒོ་མི་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། ཤེས་བྱ་ཙམ་དབྱེ་གཞིར་འཐད་ཅེས་མཁས་པ་ཕལ་ཆེར་ཞལ་མཐུན་པར་གསུངས་སོ། །དེ་སྐད་དུའང་། སྤྱན་འགྲེལ་ལས།གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་ཤེས་བྱ་རྣམས། །འབྲུ་མཐུན་ཚིག་དོན་ཤེས་བྱའི་ཕྱིར། །རྣམ་གསུམ་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་དུ་བསྡུས། །ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་མི་འཐད་དེ། ལུང་རིགས་མན་ངག་གསུམ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར། ལུང་དང་འགལ་ཏེ། དགོངས་འདུས་ལས། དཔེའམ་ཚད་མའམ་གཏན་ཚིགས་སམ། །རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །རྟོགས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དམུས་ལོང་མཁའ་ལ་མཐོ་འཇལ་འདྲ། །ཞེས་སོ། །མན་ངག་དང་འགལ་ཏེ། ལམ་རིམ་ལས། དེ་མིན་ཞེན་པ་དགྲོལ་ཕྱིར་ལས། །ཐ་སྙད་གཉིས་པར་བསམ་བརྗོད་འདས། །ཞེས་སོ། །རིགས་པས་ཀྱང་གནོད་དེ། ཤེས་བྱ་ཙམ་དབྱེ་གཞིར་བྱས་ནས་གནས་ལུགས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གཞི་ཡང་ཤེས་བྱར་ཐལ། དབྱེ་གཞིའི་ཁྱབ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་མི་ནུས་ཏེ། དེ་ཤེས་བྱའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྡོར་གཅོད་ལས། ཆོས་དབྱིངས་ ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་པས། །དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་མི་ནུས། །ཞེས་དང་།གལ་པོ་ལས། དོན་དམ་བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ན། ལན་དུ་ཁ་ཅིག །གནས་ལུགས་ཤེས་བྱ་མ་ཡིན་ཀྱང་། གཏན་ལ་འབེབས་ལྡོག་ཤེས་བྱའི་ཡུལ་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་ཟེར་ཀྱང་། གཏན་ལ་དབབ་བྱ་ཁོ་ན་གནས་ལུགས་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་འཐད་གསུང་། མཁས་པ་རོག་དག །གནས་ལུགས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གཞི་ཤེས་བྱར་ཐལ་བ་ལ་སྐྱོན་མེད་དེ། དགོངས་འདུས་ཀྱི་ལུང་དེའི་དོན་ནི། རྟོག་གེའི་རིགས་པས་མི་རྟོགས་པ་ལ་
Chinese
自性觉悟心被说成是一体的，因为它的 表现形式的对立面，显现为基、道、果三者的差别。第二是归纳，即：所知诸法都归纳为基、道、果三者。之前所分的四种分类，都只是名称的异名而已，本体上并没有成立差别。例如，同一个人被赋予许多名称一样。第三是确定归纳的意义，其中，总的确定基、道、果三者是略说，分别确定它们是广说。第一部分包括：分类、本体、词义特征四点。第一点又包括：分类的依据、分类的对象、分类的必要性、以及思考决定的量。第一点是：作为分类依据的事物是不可或缺的，因为没有分类依据，分类的类别就不可能不同。大多数智者一致认为，仅仅是所知作为分类的依据是合理的。正如《现观庄严论》的注释中所说：“基道果的所知诸法，因为词义一致是所知，故归纳为三续的意义。”如果说不合理，因为与经、理、诀窍三者相违背。与经相违背，如《秘密总集经》中说：“譬如量或因，或随念的智慧，不能够理解，如同盲人测量天空的高度。”与诀窍相违背，如《菩提道次第论》中说：“为了遣除非此的执着，在第二种名言中，是超离思议的。”从理证上也有妨害，如果仅仅以所知作为分类的依据，那么实相自性的基也成了所知，因为它是分类依据的周遍对象。这是不能接受的，因为它超离了所知的范畴。如《金刚经》中说：“法界不是所知，因此不能够完全了知。”以及《迦叶波问经》中说：“胜义不是意识的行境。”如果有人这样说。回答说，有些人认为，虽然实相不是所知，但是确定和否定是所知的范畴，所以没有过失。但是，确定之物本身就是实相，因此这种说法是不合理的。智者罗扎认为，实相自性的基成为所知并没有过失，因为《秘密总集经》的意义是，不能用分别念的理证来理解。
English
It is said that self-awareness is one in the mind of enlightenment, because its opposite of manifestation appears as the difference between the three: ground, path, and fruition. Second is the compilation: all knowable phenomena are compiled into the three: ground, path, and fruition. The four categories previously divided are merely different names, and their essence is not established as different. For example, just as one person is given many names. Third is to ascertain the meaning of the compilation, in which the general ascertainment of the three: ground, path, and fruition is a brief explanation, and the separate ascertainment of them is an extensive explanation. The first part includes: classification, essence, meaning of words, and characteristics. The first point also includes: the basis of classification, the object of classification, the necessity of classification, and contemplating the valid means of determination. The first is: that which is indispensable as the basis of classification, because without a basis of classification, the categories cannot be different. Most scholars agree that merely the knowable is suitable as the basis of classification. As it is said in the commentary on the Ornament of Clear Realization: "The knowable phenomena of ground, path, and fruition, because the meaning of the words is the same, are knowable, therefore compiled into the meaning of the three continuums." If it is said to be unreasonable, because it contradicts the three: scripture, reasoning, and pith instructions. It contradicts the scripture, as it is said in the Compendium of Intentions: "Like an example, or a measure, or a reason, or the wisdom of inference, it is not possible to understand, like a blind man measuring the height of the sky." It contradicts the pith instructions, as it is said in the Stages of the Path: "In order to dispel attachment to what is not that, in the second conventional truth, it is beyond thought and expression." There is also harm from reasoning, if merely the knowable is taken as the basis of classification, then the ground of the nature of reality also becomes knowable, because it is the pervasive object of the basis of classification. This cannot be accepted, because it transcends the scope of the knowable. As it is said in the Diamond Cutter Sutra: "The realm of phenomena is not knowable, therefore it cannot be completely known." And as it is said in the Kashyapa Question Sutra: "Ultimate truth is not the object of consciousness." If someone says this. In response, some say that although reality is not knowable, determination and negation are within the scope of the knowable, so there is no fault. However, the object of determination itself is that reality, so this statement is unreasonable. The scholar Rogdag believes that there is no fault in the ground of the nature of reality becoming knowable, because the meaning of that scripture in the Compendium of Intentions is that it cannot be understood by the reasoning of conceptual thought.
Tibetan
དགོངས་ཀྱི། ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་གསུམ་གྱིས་མི་རྟོགས་པ་ལ་དགོངས་པ་མ་ཡིན་བཞིན། མན་ངག་ཀྱང་གནས་ལུགས་ལ་ཐ་དད་མེད་པ་ལ་བརྗོད་ཀྱི། གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ་ལ་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཤེས་བྱ་ལ་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་གཉིས་སུ་ཁ་ཚོན་ཆོད་དམ་མ་ཆོད་ཟེར་ན། དེ་ཙམ་དུ་གསང་བ་སྒྱུ་འཕྲུལ་པའི་ལུགས་ཀྱི་ལམ་མཐའ་དག་ལྟ་བ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཉིས་སུ་འདུས་སམ་མ་འདུས། འདུས་ན་འདིར་ཡང་ཆོད་དོ། །གནས་ལུགས་དེ་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་ཀྱི་མཐར་ཐལ་ཞེ་ན། ལམ་ཡང་ལྟ་བ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་རུང་གིས་མཚོན་ནུས་པར་ཐལ་ལོ། །ཡང་མ་འདུས་ཟེར་ན། འདིར་ཡང་མ་ཆོད་དོ། །འོ་ན་ཤེས་བྱ་ཁ་ཚོན་གཅོད་པའི་ཚད་མ་རྒྱུན་ཆད་དུ་ཐལ། ཤེས་བྱ་ལ་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ་ཟེར་ན། ལམ་མཐའ་དག་ལྟ་བ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཉིས་སུ་འདུས་པར་བཤད་པ་དང་འགལ་ཏེ། ལམ་གྱི་གཙོ་བོ་གསུམ་པ་ཞིག་ཀྱང་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་མགོ་བསྒྲེའོ། །དེས་ན་ལམ་མཐའ་དག་ལྟ་བ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཉིས་སུ་འདུས་ཀྱང་། ལམ་ཙམ་སྤྱི་ཁྱབ་ཏུ་གནས་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་གཉིས་སུ་ཁ་ཚོན་ཆོད་ཀྱང་། གནས་ལུགས་ཀྱི་གཞི་དེ་སྤྱི་ཁྱབ་ཏུ་གནས་པ་ནི་གཏན་ལ་དབབ་བྱར་རིགས་ཤེས་གསུངས། དེ་ལྟར་ཡང་ཡིན་མོད། ཁོ་བོ་ནི་གནས་ལུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱེད་ལས་འདས་ཀྱང་། ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་གཞལ་བྱར་བྱས་ པ་མི་འགལ་ཏེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་སེམས་རྟོག་གི་ཡུལ་ལམ་འདས་ཀྱང་སྐྱེས་བུས་འཇལ་བ་བཞིན་དང་། ཡབ་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ་ལས། ཤེས་པར་བྱ་བའང་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་སུ་ཟད་དོ། །ཞེས་དང་གལ་པོ་ལས། ཤེས་བྱའི་ནང་ནས་དམ་པར་ནི། །གྱུར་ཕྱིར་ངེས་པའི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དོན་དམ་ཤེས་བྱར་བཤད་པའི་སྐབས་མང་ཡང་། སྔར་གྱི་ལུང་རྣམས་དང་མི་འགལ་བའི་གནད་ཀྱང་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། མདོར་ན་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བ་ཡང་རྨི་ལམ་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་སོ་སོར་སྣང་བ་ལྟར། རེ་ཞིག་འཁྲུལ་སྣང་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་དབང་གིས་སོ་སོར་སྣང་བ་ཙམ་ལ་བཞག་མོད། ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་རང་རིག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་གཅིག་པའི་ཕྱིར། འོན་ཀྱང་ཐ་སྙད་ཀྱི་བློ་ངོ་བོར་དབྱེ་གཞི་ཤེས་བྱ་ཙམ་དུ་བྱས་པས་གནས་ལུགས་ཤེས་བྱར་ཐལ་བ་ལ་སྐྱོན་མེད་དེ། འདིར་དབྱེ་གཞི་ཉིད་གནས་ལུགས་ཡིན་པས་དེ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་རྒྱུད་དོན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དོན་བསྡུས་ལས། ཕྱི་
Chinese
总而言之，虽然没有以普遍的三种推理来理解，但密诀也只是在与实相无别的情况下才说，而不是在确立的方式上说。然而，如果说对于所知的事物，能不能断定为有事物和无事物两种呢？仅仅如此，秘密幻术师的宗派的所有道，都包含在见和禅定二者之中了吗？如果包含，那么在这里也能断定。如果说实相落入了有事物和无事物的极端，那么道也必然能用见和禅定中的任何一个来代表。如果又说不包含，那么在这里也不能断定。那么，断定所知事物的量就必然中断了。如果说所知事物会有第三种范畴，那就与所说的所有道都包含在见和禅定二者之中相矛盾了，因为也会有道的第三个主要部分。因此，虽然所有道都包含在见和禅定二者之中，就像道仅仅普遍存在一样，虽然所有所知事物都能断定为有事物和无事物两种，但实相的基础普遍存在，这被认为是需要确立的，这是理智的说法。即使是这样，我也是认为，虽然实相的本体超越了所知和能知，但在名言上作为可衡量的事物也不矛盾，例如虚空超越了心识的领域，但人可以衡量它一样。在《父子相见经》中说：所知的事物也仅限于世俗谛和胜义谛两种。在《噶波》中说：在所知事物中，最为殊胜的，是确定的词语。虽然有很多时候说胜义是所知事物，但这与之前的经文不矛盾的关键也就在于此。总之，将基、道、果分为三，也就像梦境的因果分别显现一样，暂时在错觉和遍计的支配下，仅仅安立为分别显现，但并非法的本体所区分，因为本体在自证的菩提心中是一体的。然而，在名言的意识中，仅仅将区分的基础作为所知事物，因此实相落入所知事物中也没有过失，因为在这里区分的基础本身就是实相，因此它是需要了解的经续意义的根本，如《义聚》中所说：外
English
In short, although it is not understood by the three universal reasons, the secret instructions are only spoken of when there is no difference from reality, not in the way of establishing it. However, if it is said that for the knowable things, can it be determined whether there are two kinds of things, things and non-things? Just like that, are all the paths of the secret magician's sect included in the two, view and samadhi? If it is included, then it can also be determined here. If it is said that reality falls into the extreme of things and non-things, then the path must also be able to be represented by either view or samadhi. If it is said that it is not included, then it cannot be determined here either. Then, the measure of determining knowable things will inevitably be interrupted. If it is said that there will be a third category of knowable things, then it contradicts the statement that all paths are included in the two, view and samadhi, because there will also be a third main part of the path. Therefore, although all paths are included in the two, view and samadhi, just as the path is only universally present, although all knowable things can be determined as two kinds, things and non-things, the basis of reality is universally present, which is considered to be established, which is an intellectual statement. Even so, I also think that although the essence of reality transcends the knowable and the knower, it is not contradictory to be regarded as a measurable thing in name only, just as the sky transcends the realm of mind, but people can measure it. In the Sutra of Meeting Father and Son, it is said: The knowable things are also limited to the two, conventional truth and ultimate truth. In Galpo, it is said: Among the knowable things, the most supreme is the definite word. Although there are many times when it is said that ultimate truth is a knowable thing, the key to not contradicting the previous scriptures lies in this. In short, dividing the base, path, and fruit into three is also like the separate appearance of the cause and effect of dreams. For the time being, under the control of illusion and imputation, it is only established as separate appearances, but it is not distinguished by the nature of the Dharma, because the nature is one in the self-aware Bodhicitta. However, in the consciousness of name, only the basis of distinction is regarded as a knowable thing, so there is no fault in reality falling into the knowable thing, because here the basis of distinction itself is reality, so it is the root of the meaning of the scriptures that needs to be understood, as it is said in the Compendium of Meanings: Outer