Tibetan
་སིངྷ་རཱ་ཛ་ལ། དེས་ཨུ་པ་རཱ་ཛ་ལ། དེས་སྲས་མོ་གོ་མ་དེ་ཝཱི་ལ་བསྟན་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པས་རང་རང་གི་ཚོམ་བུ་དང་བཅས་ཏེ་རིག་པ་འཛིན་པའི་སར་གཤེགས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་།ལམ་རིམ་ལས། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་གདན་སྟེང་གི། །འཛམ་གླིང་ཤར་གྱི་ཕྱོགས་མཚམས་སུ། །ཕོ་ བྲང་དམ་པ་རིན་ཆེན་ནང་། །བཀྲ་ཤིས་དམ་པའི་ཁང་བུ་རུ། །ཀུ་ཀུ་རཱ་ཛནྡྲེ་བྷཱུ་ཏི། །སིཾ་ཧ་ཨུ་པ་རཱ་ཛ་དང་། །སྲས་མོ་གོ་མ་པ་ལ་སོགས། །སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་དབང་ཐོབ་ནས། །ཚོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མངོན་བསྒྲུབས་ཏེ། །རྡོ་རྗེ་འཆང་སར་མངོན་དུ་གཤེགས། །ཞེས་སོ། །སྲས་མོས་རྒྱལ་པོ་ཀུ་ཀུ་རཱ་ཛ། སློབ་དཔོན་སྒེག་པ་རྡོ་རྗེ། སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་གསང་བ་གསུམ་ལ་བཤད།རྒྱལ་པོ་ཀུ་ཀུ་རཱ་ཛས། རོ་ལངས་བདེ་བའི་དངོས་གྲུབ་དང་། དྲང་སྲོང་བྷ་ཤི་ཏ་གཉིས་ལ་བཤད། སྔ་མས་རྡོ་རྗེ་བཞད་པ་ལ། དེ་དང་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀས་ཟ་ཧོར་གྱི་རྒྱལ་པོ་པྲ་ཧ་ཏི་ལ་བཤད། དེ་ལ་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་གསང་བ་དང་།སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་པདྨ་སཾ་བྷ་བས་གསན། ཡང་སློབ་དཔོན་པདྨས་ནི་རྒྱལ་པོ་ཛ་ཉིད་ལའང་གསན་པར་ཨ་ཏི་ཟབ་དོན་སྙིང་པོ་ལས་གསུངས་སོ། །སྒེག་པ་རྡོ་རྗེ་དང་། སངས་རྒྱས་གསང་བ་གཉིས་ཀྱིས། པཎ་ཆེན་བི་མ་ལ་མི་ཏྲ་ལ་བཤད།དེས་བོད་དུ་ལོ་ཙཱ་བ་རྨ་རིན་ཆེན་མཆོག་དང་། གཉགས་ཛྙཱ་ན་ཀུ་མཱ་ར་གཉིས་ལ་བཤད་ཅིང་། མངའ་བདག་རལ་པ་ཅན་གྱི་དུས་སུ་རྨས་བསྒྱུར་ཞེས་རྗེ་གཡུང་བཞེད་ཀྱང་། ཀུན་མཁྱེན་ཆོས་རྗེའི་དགོངས་པ་ལྟར་རྨ་གཉགས་ཐུན་མོང་གིས་མངའ་བདག་ཁྲི་སྲོང་གི་དུས་བསྒྱུར་གསུང་བ་འདི་འཐད་པར་མངོན། སྤྱིར་རྩ་རྒྱུད་འདི་ལ་བོད་དུ་ལོ་པཎ་བསྡེབས་པའི་གཞི་འགྱུར་གསུམ་དང་། པཎྜི་ཏ་མེད་པའི་རྩལ་འགྱུར་གཉིས་ཏེ་འགྱུར་ལྔ་བྱུང་བར་གྲགས་པ་ལས། གཞི་འགྱུར་གསུམ་ནི། སངས་རྒྱས་གསང་བ་དང་བཻ་རོ་ཙ་ནའི་སྔ་འགྱུར། པདྨ་དང་གཉགས་ཛྙཱ་ནའི་བར་འགྱུར། བི་མ་ལ་དང་རྨ་གཉགས་ཐུན་མོང་གི་ཕྱི་འགྱུར་གསུམ་ལས།འདི་ནི་ཕྱི་མ་སྟེ་འཕྱོང་ཅན་ཡིན་ལ། སྔ་བར་གཉིས་ལ་འབྱོད་མེད་པར་གྲགས་སོ། །རྩལ་འགྱུར་གཉིས་ནི། ཐར་ལོ་ཉི་མ་རྒྱལ་མཚན་གྱི་འགྱུར་དང་། འགོས་ལོ་ཙཱ་བ་གཞོན་ནུའི་ཞབས་ཀྱི་འགྱུར་བཅོས་གཉིས་སོ། །སྤྱིར། གནུབས་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ལ་རྨ་གཉགས་གཉིས་ལས་བརྒྱུད་པའི་བཀའ་སྲོལ་གསུམ་བབས་ཏེ། དེ་ཡང་རྨ་རིན་ཆེན་མཆོག་གིས། གཙུག་ཏུ་རིན་ཆེན་གཞོན་ནུ་དང་། །གྱེ་རེ་ མཆོག་སྐྱོང་གཉིས་ལ་བཤད། དེ་གཉིས་ཀས་དར་རྗེ་ད
Chinese
辛哈拉札，他向乌巴拉札展示，他们通过修持，各自带着自己的眷属，前往持明者的处所。就像《道次第》中所说的那样：从金刚座之上，瞻洲东方之方位，珍宝严饰之圣殿中，吉祥圣洁之屋宇内，俱俱罗札因陀罗菩提，辛哈乌巴拉札等，以及公主郭玛巴等，获得幻化网之自在后，显现修持会供轮坛，显现前往金刚持之境。公主向国王俱俱罗札，导师斯盖巴多吉，导师桑结桑瓦三人宣说。国王俱俱罗札向肉身起尸安乐成就者和正士巴希达二人宣说。前者向多吉谢巴宣说，他和后者两人向萨霍尔国王扎哈德宣说。导师桑结桑瓦和导师莲花生大士听闻于他。此外，导师莲花生也从国王匝涅处听闻，这是在《阿底甚深义精要》中所说的。斯盖巴多吉和桑结桑瓦二人向班智达比玛拉米扎宣说。他向藏地的译师玛仁钦秋和嘉纳古玛拉二人宣讲。荣杰雍认为在芒达拉巴坚时期由玛翻译，但根据根钦曲杰的观点，玛和嘉纳共同在芒达拉赤松时期翻译更为合理。总的来说，据说这部根本续在藏地有五种翻译，即译师和班智达共同翻译的三种基础译本，以及没有班智达参与的两种才华译本。三种基础译本是：桑结桑瓦和毗卢遮那的早期翻译，莲花生和嘉纳嘉纳的中间翻译，以及比玛拉和玛嘉纳共同的后期翻译。这本是后期翻译，即“飘逸者”，据说前两种翻译已经失传。两种才华译本是：塔洛尼玛坚赞的翻译和俄译师云努协巴的翻译修订。总的来说，努桑结益西从玛和嘉纳二人处传承了三种教规，也就是玛仁钦秋向祖古仁钦云努和杰热秋炯二人宣说。他们两人向达杰
English
Simharāja. He showed it to Uparāja. Through their practice, they went to the abode of the Vidyādharas, each with their own retinue. As it is said in the Lamrim: "From above the Vajra Throne, in the eastern direction of Jambudvipa, in the sacred palace adorned with jewels, in the auspicious and sacred chamber, Kukkurāja Indrabodhi, Simha Uparāja, and Princess Goma, etc., having obtained mastery over the net of illusion, having manifestly accomplished the assembly mandala, they manifestly went to the abode of Vajradhara." The princess taught it to King Kukkurāja, the teacher Sgegpa Dorje, and the teacher Sangye Sangwa. King Kukkurāja taught it to the accomplished one of the blissful zombie and the sage Bhāṣita. The former taught it to Dorje Shepa, and both he and the latter taught it to King Prahati of Zahor. The teacher Sangye Sangwa and the great teacher Padmasambhava heard it from him. Furthermore, the teacher Padma also heard it from King Jadznyid, as stated in the Ati Zabdon Nyingpo. Sgegpa Dorje and Sangye Sangwa taught it to Paṇchen Vimalamitra. He taught it to the translators Ma Rinchen Chok and Jñānakumāra in Tibet. Although Je Gyung believes that Ma translated it during the reign of Mangdak Ralpa Chen, according to the view of Kunkhyen Chöje, it seems more reasonable that Ma and Jñāna jointly translated it during the reign of Mangdak Trisong. In general, it is said that this root tantra has five translations in Tibet: three basic translations done jointly by translators and paṇḍitas, and two talent translations done without paṇḍitas. The three basic translations are: the early translation of Sangye Sangwa and Vairochana, the intermediate translation of Padmasambhava and Jñānagarbha, and the later translation of Vimala and Ma-Jñāna jointly. This is the later translation, the "flowing one," and it is said that the first two translations are no longer extant. The two talent translations are: the translation of Thar Lo Nyima Gyaltsen and the revised translation of Gö Lotsāwa Zhönnu Shyap. In general, three lineages of teachings descended to Nub Sangye Yeshe from Ma and Jñāna. Ma Rinchen Chok taught it to Tsuktu Rinchen Zhönnu and Gyere Chokyong. Those two taught it to Darje.