Tibetan
་པ་གང་གིས་འཆད་པའི་མན་ངག་ལ། རྒྱལ་བས་གསུངས་པའི་རྒྱུད་བཤད་ཐབས་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་ཏེ་མཛད་པའི་མན་ངག་བཤད་ཐབས་གཉིས། དང་པོ་ནི། སྤྱིར་མ་ཧཱ་ཡོ་གའི་རྒྱུད་རྣམས་རྒྱན་བདུན་དང་། ཨ་ནུ་རྣམས་ལུང་བདུན་དང་། ཨ་ཏི་རྣམས་སྤྱི་དོན་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་བློ་ཁ་དབྱེ་བར་ཧེ་རུ་ཀ་གལ་པོར་གསུངས་ཤིང་། བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་འགའ་ཞིག་ལ་ནི། ཕྱི་ནང་གཞན་གསུམ་དང་། སྟོན་པ་བཞིར་བཤད་པ་དག་ཡོད་དོ། །སྒྲུབ་སྡེ་རྣམས་ལས་ནི། བཤད་ཐབས་ཉི་ཤུ་སྟེ། བདེ་འདུས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་སྤྱི་ཆིངས་ལས། བཤད་ཐབས་མན་ངག་ཉི་ཤུ་ལ། །སྤྱི་སྡོམས་ལྔ་དང་རྒྱུད་ཆིངས་ལྔ། །ལུང་སྡེབས་ལྔ་དང་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི། །སྦྱོར་ལུགས་ལྔ་ཡིས་གཏན་ལ་དབབ། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་བཤད་ཐབས་ཀྱི་མན་ངག་མཐའ་ཡས་ནའང་། ཡི་གེས་འཇིགས་པའི་ཕྱིར། གཞན་རྣམས་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱས་ཏེ། འདིར་མ་ཧཱ་ཡོ་ག །སྤྱིའི་བཤད་ཐབས་རྒྱན་བདུན་དང་།ཁྱད་པར་འདི་ཉིད་ཀྱི་བཀའ་སྲོལ་སྤྱི་དོན་ལྔ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་པོ་ལས། མ་ཧཱ་ཡོ་གའི་རྒྱན་བདུན་ཡང་། །གླེང་བསླང་བ་དང་སངས་རྒྱས་ཚུལ། །རྒྱས་བཤད་མཐའ་དང་བཤད་པའི་ཚུལ། །དབྱེ་བའི་རྣམ་པ་གང་ཟག་སྣོད། །བདེན་པའི་དགོངས་པ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བདུན་ལས། རྒྱན་དང་པོ་ལ། དྲི་བ་དང་། ལན་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། དེ་ལས།གླེང་བསླང་བ་ཡི་གྲངས་ལྔ་ནི། །རྒྱུད་འདིའི་མིང་ནི་ཅི་ཞིག་ཡིན། །རྒྱུད་འདི་སུ་ཞིག་དོན་དུ་མཛད། །བྱེད་པོ་སྟོན་པ་སུ་ཞིག་ཡིན། །རྒྱུད་འདིའི་ལྡང་ཚད་ཇི་ལྟ་བུ། །དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་པར་ཤེས། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལན་ལའང་ལྔ་ལས། དང་པོ་ནི། འདིའི་མིང་ནི་གསང་བའི་སྙིང་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་ པ་ནི། གདུལ་བྱ་དབང་པོ་རྣོན་པོ་འདོད་ཆགས་ཅན་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་དུག་ལྔའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་འདུལ་བའི་དོན་དུ་མཛད་དོ། །གསུམ་པ་ནི།བྱེད་པ་པོ་རིགས་དྲུག་པ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའོ། །བཞི་པ་ནི། དེ་ལས། ཆོ་ག་དེ་བཞིན་ལེའུ་དང་། །རིམ་པར་ཕྱེ་དང་དུམ་བུའོ། །ཞེས་པ་ལས། ཆོ་ག་ནི།དབང་དང་། མཆོག་གི་སྒྲུབ་པ་དང་། ལས་བཞིའི་ཕྲིན་ལས་སོགས་རྒྱས་པར་སྟོན། །རབ་གནས། སྦྱིན་སྲེག །ཐུན་མོང་གི་སྒྲུབ་པ་རྣམས་མདོ་ཙམ།གཏོར་མ་ཚོགས། གནས་ལུགས་རྣམས་ཆ་མཐུན་གྱི་རྒྱུད་གཞན་ལས་ཁ་བསྐང་སྟེ་མན་ངག་ཏུ་བཤད་དོ། །ལེའུ་ནི་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་ཏེ། ཕྱི་མ་དང་བཅས་ན་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞིའོ། །རིམ་པར་ཕྱེ་བ་ནི། རིམ་པ་དྲུག་པ་དང་། གསུམ་པ་ད
Chinese
在任何一位导师所传授的口诀中，有两种解释经典的方法：佛陀所说的经典解释方法，以及依此而作的口诀解释方法。首先，一般来说，对于玛哈瑜伽的经典，通过七种庄严，阿努瑜伽通过七种教证，阿底瑜伽通过六种共同要点来开启智慧之门，黑汝嘎（藏文：ཧེ་རུ་ཀ，梵文天城体：हेरुक，梵文罗马拟音：Heruka，汉语字面意思：饮血尊）被认为是重要的。对于一些无上瑜伽的经典，则有外、内、其他三种，以及四位导师的说法。在修法部类中，有二十种解释方法。在《密集续》的总纲中说：“口诀的二十种解释方法，以五种总括、五种经典约定、五种教证组合、五种修法结合来确定。”如此，虽然解释方法的口诀无边无际，但由于文字的恐惧，将其他的置于平等舍，在此讲述玛哈瑜伽，一般的解释方法是七种庄严，特别是此法的传承，讲述五种共同要点。第一，在《重要》中说：“玛哈瑜伽的七种庄严，即发起语、成佛方式、广说结尾、解释方式、分类方式、有情器皿、真谛的意旨，应知晓。”如是所说，在七种庄严中，第一种庄严有提问和回答两种。第一是，其中说：“发起语的五种数量是：此经典的名字是什么？此经典是为了谁的利益而作？作者导师是谁？此经典的程度如何？需要什么要知道？”第二，在回答中也有五种。第一是：此经典的名字是《秘密藏续真实决定》。第二是：为了调伏以贪欲为主的五毒众生，调伏根器敏锐的所化众生。第三是：作者是第六金刚持普贤王如来。第四是，其中说：“仪轨如是章节，次第分和段落。”其中，仪轨是详细地展示灌顶、殊胜成就、四种事业的仪轨等。封地、火供，共同的成就在简要说明。朵玛食子，会供，实相的道理从其他相符的经典中补充，作为口诀来讲述。章节是二十二个，加上后面的就是二十四个。次第分是第六次第和第三次第。
English
In the oral instructions explained by any teacher, there are two methods of explaining the tantras: the method of explaining the tantras spoken by the Buddha, and the method of explaining the oral instructions based on that. First, in general, for the tantras of Mahāyoga, Heruka (藏文：ཧེ་རུ་ཀ，梵文天城体：हेरुक，梵文罗马拟音：Heruka，汉语字面意思：Blood Drinker) is said to be important for opening the door of intelligence through the seven ornaments, the Anuyoga through the seven authorities, and the Atiyoga through the six common points. For some of the Anuttarayoga tantras, there are explanations of the three outer, inner, and other, and the four teachers. Among the sections on practice, there are twenty methods of explanation. In the general outline of the Compendium of Bliss Tantra, it says: "The twenty methods of explaining the oral instructions are determined by five summaries, five tantric agreements, five scriptural combinations, and five methods of combining practices." Thus, although the oral instructions on the methods of explanation are limitless, due to the fear of letters, the others are placed in equanimity, and here Mahāyoga, the general method of explanation is the seven ornaments, and in particular, the lineage of this Dharma, the five common points are explained. First, in the Important, it says: "The seven ornaments of Mahāyoga are also: the instigation of speech, the manner of becoming a Buddha, the extensive explanation of the end, the manner of explanation, the manner of differentiation, the vessel of beings, and the understanding of the truth, should be known." As it is said, among the seven ornaments, the first ornament has two: questions and answers. The first is, it says: "The number of instigations of speech is five: What is the name of this tantra? For whose benefit was this tantra made? Who is the author and teacher? What is the extent of this tantra? What is the need to know?" Second, there are also five in the answer. The first is: The name of this tantra is The Secret Essence Definitive of Suchness. The second is: It was made for the purpose of subduing beings with sharp faculties, primarily those with attachment, the beings of the five poisons. The third is: The author is the sixth Vajradhara Samantabhadra. The fourth is, it says: "Rituals, chapters, divisions, and sections." Among them, the rituals extensively show empowerments, supreme accomplishments, the activities of the four actions, etc. Consecrations, fire offerings, and common accomplishments are briefly explained. Torma offerings, assemblies, and the principles of reality are supplemented from other compatible tantras and explained as oral instructions. The chapters are twenty-two, and with the later ones, there are twenty-four. The divisions are the sixth division and the third division.
Tibetan
ང་།གཉིས་པར་ཕྱེ་བ་རྣམས་སོ། །དུམ་བུ་ནི་གཉིས་ཏེ། རྩ་བའི་དུམ་བུ་ལེའུ་ཉེར་གཉིས་དང་། བཤད་པའི་དུམ་བུ་ལེའུ་ཉེར་གསུམ་པ་དང་ཉེར་བཞི་པའོ། །ལྔ་པ་ནི། ཚེ་དང་རྐང་མགྱོགས་སོགས་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་དང་། མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་གནས་སྐབས་རིག་འཛིན་བཞི་དང་། མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུའོ། །རྒྱན་གཉིས་པ་ནི། གལ་པོ་ལས།སངས་རྒྱས་པ་ཡི་ཚུལ་བཞི་སྟེ། །རྒྱུད་དང་གླེང་གཞི་ངེས་ཚིག་རྒྱུ། །ཞེས་པའི་དོན་ལ། ཆགས་བྲལ་གྱི་ཚུལ་བཞི་དང་། ཆགས་ལམ་གྱི་ཚུལ་བཞིའོ། །དང་པོ་ནི། མིའི་སྐྱེ་བར་འཁྲུངས་པ་ནི་ཆགས་བྲལ་གྱི་ཆོས་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རྒྱུད་ཅེས་བྱའོ། །ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཆགས་བྲལ་གྱི་རྣམ་པ་ལ་ངེས་པ་སྟེ་རབས་གླེང་གཞི་ཞེས་བྱའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་ཀྱང་འདུལ་སྡོམ་བསྲུང་བ་ནི་ངེས་པར་བསྟེན་པའི་གནས་སུ་རིགས་པས་ངེས་ཚིག་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གསུངས་ནས་ཀྱང་འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་འདོད་པས་ལམ་ལ་བསླབ་པ་ནི་རྣམ་གྲོལ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཞེས་བྱའོ། །འདིར་ཆགས་བྲལ་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཚུལ་སྨོས་པས་ཅི་བྱ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐུབ་པའི་དབང་པོ་ནི། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་བཞིའི་སྒོ་ནས་སངས་རྒྱས་པར་འཇིག་རྟེན་དུ་གྲགས་ཤིང་། རྒྱུད་ཀྱི་སྟོན་པ་རིགས་དྲུག་པའང་། དེ་ལས་རྒྱུད་ཐ་མི་དད་དུ་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་བྱེད་པ་པོ་ཚད་མར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བླ་མ་དབུས་གྲུ་སྨོན་ལམ་སེང་གེ་ན་རེ།འདིར་སྔགས་དང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འདོད་པ་འབྱེད་པའི་ཕྱིར་ཆགས་བྲལ་གྱི་ཚུལ་བཞི་བཀོད་པ་ཡིན་གྱི། སྔགས་སུ་འདོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་གསུངས། གཉིས་པ་ནི། བདག་ཉིད་རང་རིགས་དང་མཐུན་པར་རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་སུ་བསྐྱེད་པ་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་རྟེན་དུ་རིགས་པས་རྒྱུད་དང་། དེ་ནས་སླར་ཡང་རིགས་ལྔ་གཅིག་ཏུ་འདུས་པའི་རྣམ་པར་གྱུར་པ་ནི་ཆགས་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ལ་ངེས་པ་སྟེར་བས་གླེང་གཞིའོ། །རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་བཟུང་བ་དང་ཁྱད་པར་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བས་ཚངས་སྤྱོད་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་བཟུང་བ་ནི་ངེས་པར་བརྟེན་པའི་གནས་སུ་རིགས་པས་ངེས་ཚིག་གོ། །དེ་ནས་འདོད་ཆགས་ལམ་དུ་བསྒྱུར་བའི་གསང་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་འབྲས་བུ་མྱུར་དུ་འབྱིན་པའི་ཉེ་རྒྱུ་ཡིན་པས་ན་རྒྱུའོ། །རྒྱན་གསུམ་པ་ནི། ཚིག་དོན་འདི་ལས་མི་འདའ་བས་ན་མཐའ་སྟེ། དེའང་གལ་པོར། རྒྱས་བཤད་མཐའ་ནི་རྣམ་པ
Chinese
第二部分是分开的。部分分为两部分：根本部分有二十二品，解释部分有第二十三品和第二十四品。第五个目的是为了获得共同的成就，如长寿和快速行走等，以及殊胜的成就，即四个阶段的持明，以及最终的果位，即圆满成佛。第二个庄严是，在《重要》中说：成佛有四种方式，即血统、讨论的基础、定义和原因。这句话的意思是，离欲的方式有四种，欲道的方式也有四种。第一种是，出生为人是成为离欲之法的基础，因此称为血统。从在家到出家是确定离欲之相，称为世系讨论的基础。出家后守护戒律是理应依赖之处，因此称为定义。像这样说了之后，因为想要获得菩提果而修习道，这是获得解脱的原因，因此称为原因。在这里说以离欲成佛的方式做什么呢？世尊释迦牟尼是：
English
The second part is divided. The parts are two: the root part has twenty-two chapters, and the explanation part has the twenty-third and twenty-fourth chapters. The fifth is for the sake of attaining common siddhis such as longevity and swift walking, as well as supreme siddhis, the four Vidyadharas of the intermediate state, and the ultimate fruit, perfect Buddhahood. The second ornament is, in the 'Important': There are four ways of becoming a Buddha, namely lineage, the basis of discussion, definition, and cause. The meaning of this is that there are four ways of detachment and four ways of the path of desire. The first is that being born as a human being is the basis for becoming the support of the Dharma of detachment, therefore it is called lineage. Going forth from home to homelessness is the certainty of the aspect of detachment, and is called the basis of lineage discussion. Having gone forth, guarding the discipline is the place to be relied upon, therefore it is called definition. Having spoken thus, because one desires the fruit of enlightenment, practicing the path is the cause of attaining liberation, therefore it is called cause. Here, what is to be done by speaking of the way to Buddhahood through detachment? The Bhagavan, the Powerful Sage, is: