Tibetan
ན་མེད་མིན་ཡོད་མེད་མིན། །གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡང་མེད། །མཐའ་བཞི་དག་ལས་ངེས་གྲོལ་བ། །ཞེས་སོ། །དབྱེ་ན། སྤྲོས་པ་དང་ཕྱོགས་རེ་དང་བྲལ་བ་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་དང་། སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བ་རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་སྟེ། གལ་པོ་ལས། དབྱེ་བ་རྣམ་གྲངས་དོན་དམ་དང་། །རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་མཐའ་བརྒྱད་བྲལ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་བདེན་པ་གཉིས་པོ་དེ་གཅིག་གམ་ཐ་དད་ཅེ་ན། ཐ་སྙད་དུ་ཆུ་དང་ཆུ་ཟླ་ལྟར་རང་བཞིན་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། བུ་རམ་རང་བཞིན་མངར་བ་དང་། །མེ་ཡི་རང་བཞིན་ཚ་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གནས། །ཞེས་སོ། །དོན་དམ་པར་གཅིག་ཐ་དད་གང་དུའང་བརྗོད་དུ་མེད་དེ། བྱམས་པས་ཞུས་པ་ལས། འདུ་བྱེད་ཀྱི་མཚན་མ་ལས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དབྱིངས་དེ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། གཞན་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་དབུ་མ་པ་ལ། དོན་དམ་འཇོག་ཚུལ་ལ་ཐ་དད་མེད་ཀྱང་།ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པར་ཁས་ལེན་པ་རང་རྒྱུད་པ་དང་། སྣང་དུས་ཉིད་ནས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པ་ཁས་ལེན་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་ཡང་འགོག་པ་ཐལ་འགྱུར་བའོ། །སེམས་ཙམ་པ་ནི། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྣང་གི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཀུན་རྫོབ་དང་། གཉིས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་རང་རིག་རང་གསལ་ནི་དོན་དམ་ བདེན་པར་འདོད་དོ། །དབྱེ་ན། ཕྱི་དོན་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཙམ་དུ་བདེན་པར་འདོད་པའི་རྣམ་བདེན་པ་དང་། སྣང་བ་ཤེས་པས་སྒྲོ་བཏགས་པར་འདོད་པའི་རྣམ་རྫུན་པ་གཉིས་སོ། །གཉིས་པ་ལྟ་བ་ནི། བདག་མེད་གཉིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པའོ། །དེའང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆུ་ཟླ་ལྟར་སྣང་ལ། དོན་དམ་པར་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བའི་ཚུལ་དུ་རྟོགས་པས་བདེན་གཉིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པ་སྟེ། ལྟ་ཕྲེང་ལས། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་ནི་རང་བཞིན་མེད་པར་ཡིན་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་མ་འདྲེས་པར་ཡོད་དོ། །ཞེས་དང་། ལམ་རིམ་ལས། མཉམ་པའི་དོན་ཉིད་མི་ཤེས་ཤིང་། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་གཉིས་འབྱེད་ལ། །ཆོས་དང་གང་ཟག་བདག་མེད་ན། །འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་ས་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི། ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། ཚོགས་གཉིས་དང་ཕྱིན་དྲུག་གིས་བསྡུས་པའི་ལེགས་སྤྱོད་དགེ་བའི་ཚོགས་སྒྲུབ་
Chinese
既非无亦非有，亦非二者之自体。从四边中决定解脱。如是。
English
Neither non-existent nor existent, nor the essence of both. Definitely liberated from the four extremes. Thus it is. Classification: There are the relative truths that are separated from elaboration and one aspect, and the ultimate truths that are separated from all elaborations, which are not numerical. As stated in Galpo: "Classification is the ultimate truth of numerical categories, and the non-numerical is free from eight extremes." Thus, are these two truths the same or different? In conventional terms, like water and the moon in water, the nature is the same but the aspects are different. As stated in the Commentary on the Bodhicitta: "Just as the nature of molasses is sweet, and the nature of fire is hot, similarly, the nature of all phenomena abides in emptiness." Thus it is. In ultimate terms, it cannot be expressed as either one or different. As stated in the Questions of Maitreya: "That realm which cannot be expressed from the characteristics of conditioned phenomena is not itself, nor is it other." Thus it is. Among them, for the Madhyamikas, although there is no difference in establishing the ultimate truth, the Svatantrika school accepts that appearances in conventional truth are established as mere illusions, and the Prasangika school, which asserts that from the very moment of appearance, it is free from elaboration and denies even the mere conventional truth. The Cittamatrins believe that the objects and subjects of dualistic appearance are conventional, and the non-dualistic awareness, self-knowing and self-illuminating, is the ultimate truth. Classification: There are the Truthful Aspectarians, who believe that external objects are merely aspects of consciousness and are true, and the False Aspectarians, who believe that appearances are imputed by consciousness. Second, the view: is to realize the two selflessnesses without inversion. In conventional terms, all phenomena appear like the moon in water, and in ultimate terms, one realizes that all elaborations are pacified, thus realizing the nature of the two truths. As stated in the Garland of Views: "All defiled and purified phenomena are without inherent existence in ultimate truth, but in conventional truth, they exist as mere illusions, with their individual characteristics unmixed." And as stated in the Stages of the Path: "If one does not understand the meaning of equality, and distinguishes between conventional and ultimate truths, and the selflessness of phenomena and persons, this is the path to enlightenment." Thus it is. Third, ethics: There are three types of ethics: accumulating virtuous dharmas, benefiting sentient beings, and restraining from misdeeds. The first is: accumulating the collection of virtuous deeds, the good conduct gathered by the two accumulations and the six perfections.
Tibetan
པའོ། །གཉིས་པ་ནི། བསམ་སྦྱོར་ཐམས་ཅད་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྤྱོད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། དབུ་མ་པའི་ལུགས་ལ་སེམས་བསྐྱེད་ལེན་པའི་རྟེན་དུ་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་ལྡན་དགོས་པར་མ་ངེས་ཀྱང་། བྱང་སར་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ་ཐར་རིགས་བདུན་ལ་བཤད་པ་ལྟར་དེ་དག་གི་བསླབ་བྱར་གནས་པ་གཞིར་བཞག་གི་སྟེང་དུ། བྱང་ཆུབ་ལ་དམིགས་པའི་སྨོན་སེམས་དང་། དེའི་ཆེད་དུ་ཚོགས་དང་བྱ་བ་ལ་སྦྱོར་བའི་འཇུག་སེམས་ཏེ། དབུ་སེམས་གང་རུང་གི་ཆོ་གས་བླངས་ལ། དེའི་བསླབ་བྱ་ལ་བསླབ་པའོ། །དེ་ལ་སེམས་ཙམ་པ་ནི་རྩ་ལྟུང་བཞིར་འདོད་དེ། སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་ལས། རྙེད་དང་བཀུར་སྡིར་ཆགས་པ་ཡིས། །བདག་བསྟོད་གཞན་ལ་སྨོད་པ་དང་། །སྡུག་བསྔལ་མགོན་མེད་གྱུར་པ་ལ། །སེར་སྣས་ཆོས་ནོར་མི་སྟེར་དང་། །གཞན་གྱིས་བཤགས་ཀྱང་མི་ཉན་པར། ། ཁྲོ་བས་གཞན་ལ་འཚོགས་པ་དང་། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྤོང་བྱེད་ཅིང་། །དམ་ཆོས་འདྲར་སྣང་སྟོན་པའོ། །ཞེས་སོ། །དབུ་མ་པ་ལྟར་ན། བཅུ་དགུའམ་ཉི་ཤུར་འདོད་དེ། རྒྱལ་པོ་ལ་ངེས་པ་ལྔ། བློན་པོ་ལ་ངེས་པ་ལྔ། ཕལ་བ་ལ་ངེས་པ་བརྒྱད། ཐུན་མོང་པ་སྨོན་སེམས་གཏང་བ་དང་བཅུ་དགུར་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོའི་མདོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་བསླབ་བཏུས་སུ་བཤད། དེའི་སྟེང་དུ་འཇུག་སེམས་སྤངས་ཏེ་དགེ་བ་ལ་མི་སྦྱོར་བ་དང་ཉི་ཤུར་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་སྤྱོད་འཇུག་ལས། སེམས་བསྲུང་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ནི། །དྲན་པ་དང་ནི་ཤེས་བཞིན་དག །སྲོག་ལ་བབས་ཀྱང་སྲུངས་ཤིག་ཅེས། །བདག་ནི་དེ་ལྟར་ཐལ་མོ་སྦྱོར། །ཞེས་པས། དྲན་པ་དང་། ཤེས་བཞིན་མ་ཉམས་པས། ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་སྤང་ཞིང་། དཀར་ཆོས་བཞི་དང་དུ་བླང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཆུད་མ་ཟོས་པར་བསྲུང་བ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་བསྒོམ་པ་ནི། སྤྱིར་སློབ་པའི་ལམ་བཞིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་བསྒོམ་སྟེ། ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུར་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་བཞི། འབྲིང་དུ་ཡང་དག་སྤོང་བཞི། ཆེན་པོར་རྫུ་འཕྲུལ་རྐང་བཞི། སྦྱོར་ལམ་དྲོད་རྩེར་དབང་པོ་ལྔ།བཟོད་པ་ཆོས་མཆོག་ཏུ་སྟོབས་ལྔ། མཐོང་ལམ་དུ་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བདུན།བསྒོམ་ལམ་ས་དགུར་འཕགས་ལམ་བརྒྱད་བསྒོམ་པའོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ། ཐོག་མ་ནས་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་བའི་ཚུལ་འཁོར་ལོ་ཐ་མ་ངེས་པ་དོན་གྱི་མདོ་སྡེའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་ཚུལ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་ལ། རིགས་ཅན་དེས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས། སྣང་ཡུལ་མ་འགགས་ལ
Chinese
哦。第二是，所有思和行都为利益众生而用。第三是，对于中观派的观点来说，发菩提心并不一定需要以持有别解脱戒为基础。但在《菩萨地论》中，如同所说的七种别解脱戒律中防护恶行的戒律一样，在以安住于这些戒律的学处为基础之上，以缘菩提的愿菩提心，以及为了那个目的而加入积资和事业的行菩提心。以愿心或行心任何一种仪轨受持，并修学它的学处。其中，唯识宗认为有四根本堕罪。如《二十颂》中所说：以贪著利养恭敬，自赞毁他，对于痛苦无依者，吝啬不施予财物佛法，他人忏悔也不听受，以嗔恨恼害他人，舍弃大乘，宣说相似正法。如此等等。按照中观派的观点，认为是十九或二十。国王有五种决定，大臣有五种决定，平民有八种决定，共同的是舍弃愿菩提心，共十九种，这是随学《虚空藏经》而在《学集论》中所说。在那之上，加上舍弃行菩提心，不投入善业，共二十种，这是《宝积经》中所说的。这些也如《入行论》中所说：欲护自心者，应极力守护，忆念与正知，纵遇命难时，亦当善守护，我合掌如是说。因此，以忆念和正知不减退，舍弃四种黑法，接受四种白法等等方式，努力不浪费地守护。第四是修习。总的来说，在四种修学道中修习三十七菩提分法，即在资粮道小者修习四念住，中者修习四正断，大者修习四神足。在加行道暖位和顶位修习五根，忍位和胜法位修习五力。在见道修习七菩提支，在修道九地修习八圣道。具体来说，从一开始如何修习的方式，以最后法轮决定意义的经藏为主，通达如来藏的道理之后，具种姓者发起殊胜菩提心之后，显现对境不间断地
English
Oṃ. Secondly, all thoughts and actions are used for the benefit of sentient beings. Thirdly, according to the Madhyamaka view, it is not necessarily required to have the Pratimoksha vows as the basis for taking the Bodhicitta. However, in the Bodhisattvabhumi, as in the precepts of protecting against misconduct among the seven types of Pratimoksha vows, on top of establishing the practice of abiding in those precepts as the foundation, there is the aspiration Bodhicitta that focuses on enlightenment, and the action Bodhicitta that engages in accumulating merit and activities for that purpose. One takes either the aspiration or action Bodhicitta through a ceremony, and trains in its precepts. Among them, the Cittamatrins believe there are four root downfalls. As stated in the "Twenty Verses on the Bodhisattva Vow": "By attachment to gain and honor, praising oneself and disparaging others, being miserly and not giving wealth or Dharma to those who are suffering and without protection, not listening to others' confessions, harming others with anger, abandoning the Mahayana, and teaching what appears to be the true Dharma." And so on. According to the Madhyamaka view, it is believed to be nineteen or twenty. The king has five certainties, the minister has five certainties, the common people have eight certainties, and the common one is abandoning the aspiration Bodhicitta, making nineteen, which is explained in the Compendium of Trainings following the Sutra of the Essence of Space. On top of that, adding abandoning the action Bodhicitta and not engaging in virtuous deeds makes twenty, which is stated in the Ratnakuta Sutra. These are also as stated in the Bodhicaryavatara: "Those who wish to protect their minds should diligently guard mindfulness and awareness. Even at the cost of their lives, they should protect them well. I say this with folded hands." Therefore, by not diminishing mindfulness and awareness, abandoning the four black Dharmas, accepting the four white Dharmas, and so on, one should strive to protect without wasting. Fourth is meditation. In general, one meditates on the thirty-seven factors of enlightenment in the four paths of learning, namely, in the small accumulation path, one meditates on the four mindfulnesses; in the medium, one meditates on the four right abandonments; in the great, one meditates on the four legs of miraculous power. In the heat and peak stages of the path of joining, one meditates on the five faculties; in the patience and supreme Dharma stages, one meditates on the five powers. In the path of seeing, one meditates on the seven branches of enlightenment; in the path of meditation, one meditates on the eight noble paths in the nine grounds. Specifically, the way to practice from the beginning is based on the final turning of the wheel of Dharma, the sutras of definitive meaning. After understanding the nature of the Tathagatagarbha, that person with the potential generates the supreme Bodhicitta, and the objects of appearance are uninterrupted.