Tibetan
མི་དམིགས། མ་ཆགས། བྱ་རྩོལ་འཛིན་རྟོག་དང་བྲལ་བ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སྤྱོད་པ་སྟེ། འདི་ཉིད་ལས། སྤྱོད་པ་གཅིག་ལའང་ཐོགས་མེད་པའི། །ཞེས་དང་། རྒྱས་པ་ལས། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་སྤྱོད་པ་ནི། །ཐམས་ཅད་ཀུན་ལ་དབྱེར་མེད་སྤྱོད། །བདེ་བའི་རོ་མཆོག་མྱང་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ལ་སུ་ཞིག་ཆགས་པར་བྱེད། །སྤྱོད་བཞིན་མ་ཆགས་ཡེ་ཤེས་ཡིན། །བདེ་བ་མཆོག་སྦྱིན་བསོད་ནམས་ཚོགས། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་ངང་དུ་སྤྱོད། །ཅེས་དང་། ཀུན་འདུས་ལས་ཀྱང་། མི་དམིགས་པ་ལས་རྣམ་པར་སྤྱོད། །དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་ཀུན་སྤྱོད་ཀྱང་། །དམ་པའི་དོན་དེ་སྤྱོད་མཆོག་ཉིད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ཐབས་ལམ་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི། གཙང་སྨེའི་རྣམ་པ་ཅི་ལའང་མི་གཉིས་པའི་བློས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྤྱོད་པ་སྟེ། རྒྱས་པ་ལས། སེམས་ཅན་རྟོག་པ་བཟློག་ཕྱིར་སྨན། །གཙོ་རུ་དང་དུ་བླང་བར་བྱ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་ཤ་ཆེན་དང་། །དྲི་ཆེན་དྲི་ཆུ་རཀྟ་རྣམས། །སྒྲུབ་པ་པོས་ནི་རྟག་ཏུ་བཟའ། །ཞེས་སོ། །དེར་མ་ཟད་ཐབས་མཁས་ཀྱི་རྩིས་ཟིན་པའི་གདེང་དང་ལྡན་པས་འཁོར་བའི་ཆོས་ཅི་ལའང་སྤྱོད་དེ། འདི་ཉིད་ལས། ཡེ་ནས་སྐྱེ་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད། །སྒྱུ་མར་སྣང་བ་མིག་ཡོར་ཚུལ། །སྦྱོར་སྒྲོལ་བྱ་བ་ཀུན་བྱས་ཀྱང་། །རྡུལ་ཆ་ཙམ་ཡང་བྱས་པ་མེད། །ཅེས་དང་། བླ་མེད་ཐེག་པར་རབ་ངེས་ན། །ཉོན་མོངས་ལས་རྣམས་ཀུན་སྤྱོད་ཀྱང་། །བྱས་ལ་མི་སོགས་ཚོགས་འགྱུར་ཏེ། །ཚུལ་ཁྲིམས་སྡོམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས། །ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་སྐྱོན་ནི། ཁྱད་པར་གྱི་སྤྱོད་པ་དང་མི་ལྡན་ན་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་མི་ཐོབ་སྟེ། ཐུགས་ཐིག་ལས། ཁྱད་པར་དོར་ན་མཐར་ཕྱིན་མེད། །ཅེས་སོ། །དྲུག་པ་ཡོན་ཏན་ནི། སྤྱོད་པ་དེ་དག་གིས་ལྟ་བསྒོམ་གྱི་བོགས་ཕྱིན་ནས། དངོས་གྲུབ་རྣམ་པ་གཉིས་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱས་པ་ལས། བྱ་བྱེད་མེད་པའི་ བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས། །དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ལེན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་བཀོད་པ་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་དྲུག་ལས། དང་པོ་དགོས་ཆེད་ནི། དབང་སྒྲུབ་མཆོད་ཕྲིན་ལ་སོགས་པའི་དུས་སུ་བདག་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ནི་སྤྱིའི་དགོས་ཆེད་དང་། ཁྱད་པར་གཞན་སེལ་དུ་དེ་དག་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་སེལ་བ་དང་། དོན་དུ་གཉེར་བའི་དགོས་པ་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དེ། དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ཐབས་དང་རྟེན་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ངོ་བོ་ནི། བཀོད་པ་ལྷའི་འཁོར་ལོ་རྫོགས་པར་སྣང་བ་སྟེ། ཐུགས་ཐིག་ལས། གནས་སྐ
Chinese
无所缘，无执着，是远离作为、勤作和执念的殊胜行持。正如其中所说：“对于任何一种行持都没有阻碍。”《རྒྱས་པ་》中说：“大瑜伽士的行持，对于一切众生都没有分别地行持，体验殊胜的安乐之味，谁会对它产生执着呢？行持而不执着即是智慧，是给予殊胜安乐的福德之聚，就在这样的状态中行持。”《ཀུན་འདུས་》中也说：“从无所缘中行持，如此行持一切行持，殊胜的意义即是最殊胜的行持。” 第二，方便道苦行之行持，是以对于任何事物都不二取的意念，平等地行持。正如《རྒྱས་པ་》中所说：“为了遣除有情的分別念，应该将不净之物作为主要而接受。菩提心、大肉、大便、小便和血等，修行者应该恒常食用。”不仅如此，因为具有以善巧方便计算的把握，所以对于轮回的任何事物都可以行持。正如其中所说：“本来无生即是如是性，如幻显现如眼花，即使做了结合解脱的一切行为，也没有做成一丝一毫。”又说：“如果完全确定于无上乘，即使行持一切烦恼业，做了之后会变成人和合之众，戒律也能圆满具足。” 第五，过患：如果不具备特殊的行持，就无法获得究竟的果位。正如《ཐུགས་ཐིག་》中所说：“如果舍弃特殊，就没有究竟。” 第六，功德：通过这些行持，可以使见解和修行的力量达到极致，迅速获得两种成就。正如《རྒྱས་པ་》中所说：“以无作的精进，就能获得菩提心要。” 第三，陈设坛城有六个方面，第一，必要：在灌顶、修法、供养、事业等时候，作为成办自他利益的所依，这是共同的必要。特别是为了遣除其他相违品，以及为了成办所追求的必要，因为成办证悟的方法和所依就是坛城。 第二，体性：陈设是圆满显现本尊的坛城。正如《ཐུགས་ཐིག་》中所说：“处所
English
Non-fixation, non-attachment, is the extraordinary conduct that is free from action, effort, and clinging. As it says, "There is no obstruction to any single conduct." The Extensive Text says, "The conduct of a great yogi is to act without differentiation towards all beings, experiencing the supreme taste of bliss. Who would be attached to that? Acting without attachment is wisdom, a collection of merit that bestows supreme bliss. Act in such a state." The Kun Dus also says, "Act from non-fixation. Thus, acting all actions, the supreme meaning is the supreme conduct." Second, the conduct of asceticism as a skillful means is to act with the mind of non-duality towards anything, equally. As the Extensive Text says, "To reverse the thoughts of sentient beings, one should accept impure things as primary. Bodhicitta, great meat, feces, urine, and blood, the practitioner should always consume." Moreover, because one has the confidence of being skilled in means, one can engage in any phenomena of samsara. As it says, "Primordially unborn is suchness, appearing like an illusion, like a mirage. Even having done all the actions of union and liberation, not even a particle has been done." It also says, "If one is completely certain in the Unsurpassed Vehicle, even engaging in all the actions of disturbing emotions, having done so, one becomes a gathering of humans and others, and the vows of morality are perfectly complete." Fifth, the fault: If one does not possess special conduct, one will not attain the ultimate result. As the Thuk Thik says, "If you abandon the special, there is no ultimate attainment." Sixth, the quality: Through these conducts, the power of view and meditation is perfected, and the two types of siddhis are quickly attained. As the Extensive Text says, "Through the effort of non-action, one obtains the essence of enlightenment." Third, the arrangement of the mandala has six aspects. First, the purpose: At the time of empowerment, accomplishment, offering, activity, etc., it serves as the basis for accomplishing the benefit of oneself and others, which is the general purpose. In particular, to eliminate conflicting factors and to accomplish the purpose one seeks, because the method and basis for accomplishing realization is the mandala. Second, the essence: The arrangement is the complete appearance of the deity's mandala. As the Thuk Thik says, "The place
Tibetan
བས་བདུན་དུ་སྙིང་པོ་ལེན། །བཀོད་པ་གང་རྫོགས་དེ་ངོ་བོ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་སྒྲ་དོན་ནི། མཎྜལ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལས། མཎྜ་ནི་སྙིང་པོའམ་དཀྱིལ་དང་། ལ་ནི་ལེན་པའམ་འཛིན་པ་ལ་བྱ་བས། སྙིང་པོའི་གཞི་འཛིན་པའམ། སྙིང་པོ་ལེན་པའི་དོན་ཏེ། འགྲེལ་ཆུང་ལས། མཎྜ་ཞེས་བྱ་སྙིང་པོའི་དོན། །ལ་ཞེས་པ་ནི་ལེན་པའོ། །ཞེས་སོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན། མཎྜལ་ནི་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་གི་དོན་ལའང་འཇུག་པས་སྐབས་དང་སྦྱར་ཞིང་། སྤྱིར་གྲགས་པ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། གང་གཙོ་བོ་ལ་འཁོར་གྱིས་བསྐོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་ཐུགས་ཐིག་ལས། བདུན་གྱི་གཙོ་བོ་སྙིང་གང་ལ། །དེ་ཡི་འཁོར་ལྡན་ངེས་པའི་ཚིག །ཅེས་སོ། །བདུན་པོ་དམིགས་ཀྱིས་བཀར་ན། རྒྱས་པ་ལས། འདས་པ་རྟག་ཏུ་དཀྱིལ་ཡིན་ཏེ། །འཇིག་རྟེན་སྣ་ཚོགས་འཁོར་དུ་གསུངས། །ཞེས་པ་ནི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྒྲ་དོན་ནོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དཀྱིལ་ཡིན་ཏེ། །རིགས་བཞིའི་ལྷ་དང་ལྷ་མོ་འཁོར། །ཞེས་པས། གཟུགས་བརྙན་དང་། ལྷག་པ་གཉིས། ཚོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར། མཐར་ཕྱིན་འབྲས་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྔའི་སྒྲ་དོན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་ལས་རིམ་ལས། རང་རིག་མཐའ་དབུས་མེད་པའི་དཀྱིལ། །ཡེ་ཤེས་བཞི་འཕྲོ་འཁོར་ལོའི་ཚུལ། །ཞེས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། སྙིང་པོ་ཐམས་ཅད་དུས་དཀྱིལ་ལ། །གང་ ཡང་ཡན་ལག་འཁོར་དུ་གསུངས། །ཞེས་པ་ནི་བྱང་སེམས་ལ་གསུམ་ལས། ཕྱི་རྩ་དང་། བཅོ་བརྒྱད་ཁམས་གསུམ་སྙིང་པོ་ཉིད། །དེ་དག་འཁོར་དེ་བདེ་བའི་ཁམས། །ཞེས་པས་ནང་ཐིག་ལེ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཇི་བཞིན་ལྷ་དེ་བཞིན། །ཞེས་པ་ནི་གསང་བ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྒྲ་དོན་ནོ། །བཞི་པ་རྣམ་གྲངས་ལ།གསུམ་དུ་དབྱེ་བ། བདུན་དུ་དབྱེ་བ། བཅུ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཆོས་དོན་ལས། དབྱེ་བ་རང་བཞིན་ཏིང་འཛིན་དང་། གཟུགས་བརྙན་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་པ་གསུམ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལས་གཞན་དུ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་གསུམ་མམ་ལྔ་ཡང་དབྱེར་ཡོད་དེ། རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལས། །དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་པ་གསུམ་འདོད་དེ། །ཡང་ན་བྷ་ག་སོགས་དབྱེ་དང་། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སོགས་དབྱེ་བས། །གང་ཡང་རྣམ་པ་ལྔར་འདོད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྒྱས་པ་ལས། འདི་ནི་རང་བཞིན་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། །གཟུགས་བརྙན་ལྷག་པའི་གཟུགས་བརྙན་གསུམ། །ཏིང་འཛིན་ལྷག་པའི་ཏིང་འཛིན་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་ཚོགས་མཆོག་བསྟན།
Chinese
以七者之心髓而取之，何者圆满即彼之自性。如是。第三、词义方面：从“曼荼罗”之词语中，“曼荼”是心髓或中央，“罗”是取或执持，故为执持心髓之基，或取心髓之义。释文中说：“曼荼，名为心髓义，罗者，是为取之义。”如是。另一种情况，“曼荼罗”也用于周围环境之义，故应结合语境。通常广为人知的是坛城，因为任何主要者都被眷属所围绕。对此，《心滴》中说：“七者之主于何心，彼之眷属具决定之词。”如是。若特别标明七者，则《广大》中说：“过去恒常为中央，世间种种说是眷属。”此乃自性坛城之词义。又，于彼经中说：“金刚萨埵为中央，四部之神与天女眷属。”因此，影像和增上二者，会供轮，究竟果之坛城，此乃五者之词义。《金刚事业次第》中说：“自明无边中央之轮，四智光芒轮之相。”此乃三摩地之坛城。又，于彼经中说：“一切心髓于时中央，何
English
Taking the essence in seven ways, whatever is complete is its nature. Thus it is. Thirdly, regarding the meaning of the word: From the word "Mandala," "Manda" means essence or center, and "la" means to take or hold. Therefore, it means holding the base of the essence or taking the essence. As the commentary says, "Manda is called the meaning of essence, and la is the meaning of taking." Thus it is. In another sense, "Mandala" also refers to the meaning of the surrounding environment, so it should be combined with the context. Generally, it is known as the mandala, because whatever is the main thing is surrounded by the retinue. In this regard, it says in the Heart Drop, "The master of the seven is in which heart, its retinue has a definite word." Thus it is. If the seven are specifically marked, then it says in the Extensive, "The past is always the center, and the various worlds are said to be the retinue." This is the meaning of the word of the self-nature mandala. Again, in the same it says, "Vajrasattva is the center, the gods and goddesses of the four families are the retinue." Therefore, the image and the two enhancements, the assembly wheel, the ultimate fruit mandala, these are the meanings of the five. In the Vajra Karma Sequence it says, "The self-awareness is the center of the boundless, the four wisdom rays are in the form of a wheel." This is the Samadhi mandala. Again, in the same it says, "All the essence is in the time center, what
Tibetan
།ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། འགྲེལ་ཆུང་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཏེ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང་རང་བཞིན་དང་། །ཐུགས་རྗེ་འདུལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། །ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་གཟུགས་བརྙན་དང་། །ལྷག་པའི་ཏིང་འཛིན་གཟུགས་བརྙན་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་ལྷག་བྱང་སེམས། །ཚོགས་དང་ལྷུན་གྲུབ་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་འདིར་གང་གཞག་སྙམ་ན། བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་གི་བཀའ་སྲོལ་ལས། བར་མ་ལྟར་འཆད་པར་མཛད་པས། དེའི་དབང་དུ་བྱས་ན།རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར། གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར། ལྷག་པ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར། ལྷག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར། ཚོམ་བུ་ཚོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་བདུན། དང་པོ་ནི། ཁོག་གཞུང་ལས། ཐོག་མར་རང་བཞིན་དཀྱིལ་འཁོར་ ནི། །རང་བཞིན་ཉིད་དང་ལྷུན་གྲུབ་དང་། །འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་སྐབས་ཀྱི་གསུམ། །ཞེས་པས་གསུམ་ལས། དང་པོ་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་ལུགས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་སྤྲོས་བྲལ་ཏེ། །དངོས་པོ་ཀུན་ཀྱང་དེ་བཞིན་པས། །རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། རྟོག་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གནས་པ་སྟེ། དེ་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་བཅུ་རྩ་ལྔ་ཉིད། །ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་གནས་པ། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་རྒྱལ་བས་གསུངས། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི།འོག་མིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། དེ་ལས། འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་འོག་མིན་ན། །བཞུགས་པ་དཀྱིལ་དང་འཁོར་གྱི་ཚུལ། །ཞེས་དང་། ཆོས་དོན་ལས། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བླ་ན་མེད་པ་རྟོགས་གྱུར་པ། །རྒྱལ་བས་གསུངས་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་། །དེ་བཞིན་དཀྱིལ་འཁོར་སྙིང་པོར་གསུངས། །ཞེས་སོ། །འདི་ཉིད་ལམ་གྱི་ཆ་རྐྱེན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་གྲངས་སུ་སྨོས་པ་ཙམ་ལས་འདིར་རྒྱ་མི་བསྐྱེད་དེ། འོག་ཏུ་འབྲས་བུའི་སྐབས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་ལྷ་རྗེ་མདའ་ཏིག །དོན་དམ་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཀུན་རྫོབ་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འབྱུང་བ་ལ་བཞེད། ལྷ་རྗེ་གླན་སྟོན་རྣམ་རྟོག་ཕྲ་རགས་ཀྱིས་ལྷ་ཡབ་ཡུམ་དུ་མ
Chinese
如是。第三，在《释小论》中说：坛城有十二种，即：如是性、自性、大悲调伏坛城、三摩地、影像、殊胜三摩地影像、菩提心、殊胜菩提心、众和任运成就坛城。如是。那么，这里应该安立哪一种呢？从传承口诀的教规来说，是按照中间的方式来讲解的。按照这种说法，有自性坛城、影像坛城、殊胜影像坛城、三摩地坛城、殊胜三摩地坛城、菩提心坛城、总集众坛城这七种。第一种，在根本续中说：首先是自性坛城，自性性、任运成就和果位究竟时这三种。因此，在这三种中，第一种自性性的坛城是：一切法的自性本来清净的实相，即：彼论中说：法性自性离戏论，一切事物皆如是，是为自性性的坛城。如是。第二种自性任运成就的坛城是：一切分别念本来安住于本尊坛城中，即：彼论中说：四十五坛城，安住于界和处，胜者说是任运成。如是。第三种果位究竟的坛城是：在色究竟天法界中，身和智慧无二无别安住的佛陀坛城，即：彼论中说：果位究竟色究竟，安住即是坛城之相。如是。在《法义》中说：诸佛之菩提心，证悟无上之境界，胜者所说之智慧，如是即是坛城之精华。如是。此坛城并非是道的顺缘，因此只是作为坛城的名相而提及，此处不做广说，在后面果位的时候会明白的。第二种影像坛城，神医玛迪认为：胜义的影像显现为世俗本尊坛城。神医格朗东认为以粗细分别念将本尊观为父尊母尊等。
English
Thus it is. Thirdly, in the commentary "Detailed Explanation," it says: There are twelve types of mandalas: Suchness, Nature, Compassionate Taming Mandala, Samadhi, Image, Superior Samadhi Image, Bodhicitta, Superior Bodhicitta, Assembly, and Spontaneous Accomplishment Mandala. Thus it is. So, which one should be established here? According to the oral instructions of the lineage, it is explained in an intermediate way. According to this, there are seven: the Nature Mandala, the Image Mandala, the Superior Image Mandala, the Samadhi Mandala, the Superior Samadhi Mandala, the Bodhicitta Mandala, and the Aggregate Assembly Mandala. The first one, in the root text, it says: First, the Nature Mandala is: the Nature itself, Spontaneous Accomplishment, and the three aspects of the final fruition. Therefore, among these three, the first, the Nature itself Mandala, is: the reality of the nature of all dharmas being primordially pure, that is: It says in that very text: The nature of dharma is free from elaboration, all things are thus, it is the Nature itself Mandala. Thus it is. The second, the Nature Spontaneous Accomplishment Mandala, is: all conceptualizations primordially abide in the deity mandala, that is: It says in that text: The forty-five mandalas themselves, abiding in the realms and sources, the Victorious Ones say are spontaneously accomplished. Thus it is. The third, the Fruition Ultimate Mandala, is: the Buddha Mandala residing in Akanishta Dharmadhatu, where body and wisdom are inseparable, that is: It says in that text: Fruition ultimate Akanishta, residing is the form of mandala and circle. Thus it is. In "Meaning of Dharma," it says: The Bodhicitta of all Buddhas, realizing the unsurpassed state, whatever wisdom the Victorious Ones have spoken, thus it is said to be the essence of the mandala. Thus it is. Since this is not a condition for the path, it is only mentioned as a category of mandala, and will not be elaborated here, but will be understood in the context of the fruit later. The second, the Image Mandala, is considered by the divine physician Mada Tig to be the appearance of the conventional deity mandala as the ultimate image. The divine physician Lanton considers the deities as father and mother, etc., through subtle and coarse conceptualizations.