Tibetan
སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཤེས་བྱེད་ཀྱི་རྟགས་གོ་ལྡོག་ནས་སྟོན་པ་སྟེ། སེམས་ཉིད་ཆོས་ཅན། ཡང་དག་པར་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པས་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྣང་ཚུལ་དུ་མ་འགགས་པར་རང་སྣང་བས་ཅི་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་དེ་ཚད་མ་གྲུབ་སྟེ།ཇི་ལྟར་བརྟགས་ཤིང་བསམ་པ་ལྟར་འགྱུར་བས་ན་ཆོས་ཀུན་གྱི་ངོ་བོར་ཆོས་ཉིད་རང་སྣང་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཡང་སྔ་མ་ལས། དེ་མཚོན་ཅི་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །སེམས་ཆོས་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་མ་ཡིན་ཀུན་ཡིན་པས། །ཅི་ཡང་ཡིན་ནོ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ཡང་། ཡིན་མིན་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པའི་ཕྱོགས་ཞེ་ན། དགྲོལ་ཞིང་ཕྱོགས་མེད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། ཆོས་ཀུན་མཐའ་ལས་འདས་པ་ལ། །མཐའ་རྣམས་གང་ཡང་དོར་མེད་པས། །འདི་ལྟར་འདིའོ་ཞེས་བསྟན་མེད། །རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པར་དཀའ། །འོན་ཀྱང་ཡིན་མིན་འཛིན་དགྲོལ་ཕྱིར། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ གྲུབ་མཐའ་ལ། ངོ་བོ། བཙལ་ཐབས། རྟོགས་པའི་ཚད། སྐབས་འཕྲོས་ཀྱི་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་བསྒྲུབ་བྱ། བདེན་པ་དབྱེར་མེད་སྤྱོད་ཡུལ་དང་བྲལ་བ་ཞིག་སྟེ། རྣམ་བཀོད་ལས། ལྷག་པའི་རྣམ་གཉིས་དབྱེར་མེད་དོན། །མིང་གྲངས་ཅིར་ཡང་བསྟན་མོད་ཀྱང་། དོན་དུ་སྨྲ་བསམ་ཡུལ་ལས་འདས། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དྲི་མ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་གསུམ་གྱིས་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པའི་སྒྲོ་སྐུར་གྱི་མཐར་མ་རེག་པ་ལས་བཙལ་བར་བྱ་སྟེ། ལམ་རིམ་ལས། ཡོད་ལས་བཙལ་ན་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ། །སྒྲོ་འདོགས་བརྒྱད་དུ་ལྷུང་བར་འགྱུར། །མེད་ལས་བཙལ་ན་སྐུར་བཏབ་སྟེ། །སྐུར་པ་བཅུ་ཡི་གནས་སུ་ལྷུང་། །ཡོད་མེད་གཉིས་ལས་བཙལ་བྱས་ན། །དེ་ཉིད་ལུང་དུ་མ་བསྟན་འགྱུར། །ཞེས་དང་། འདི་ཉིད་ལས།སེམས་ཉིད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཏེ། །སངས་རྒྱས་གཞན་དུ་མ་འཚོལ་ཞིག །ཅེས་དང་། རྣམ་བཀོད་ལས་ཀྱང་། གཞན་དུ་འཚོལ་ཞིང་རྨོངས་པའི་སེམས་ཅན་གྱིས། །བསྟན་ཀྱང་མ་ཐོས་མཚོན་ཀྱང་མ་མཐོང་བས། །བདག་དང་གཞན་དུ་འཚོལ་བས་འཚང་མི་རྒྱ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། གྲུབ་པའི་མཐའི་ངོ་བོ་གནས་ལུགས་ཉིད་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་རྟོགས་ནས་རིག་པ་ཡུལ་མེད་དུ་གསལ་བ་སྟེ། ལམ་རིམ་ལས། རྒྱ་མཚོ་དྭངས་པའི་གཟུགས་བརྙན་ལྟར། །སྒྲ་རྟེན་ཡིད་ལ་བྱེད་མིན་པར། །རང་རིག་མངོན་སུམ་དམིགས་བྲལ་བ། །རང་གསལ་གསུམ་བྲལ་མི་བསྒུལ་བར། །ངེས་པར་གདེངས་སུ་གང་བྱས་པ། །ཐོས་བསམ་བརྟེན་པའི་ལྟ་མཐར་ཕྱིན། །ཞེས
Chinese
索。第二是，以能知之相反过来显示，心性法相，因为未真实成立任何事物，所以什么也不是，因为显现上未曾止息，以自显现故，所以什么都是。此相成为量，因为如何观察和思考，就如何转变，所以在一切法之体性中，法性是自显现的缘故。如是，从先前所说：彼所诠释什么都是之故。心法什么也不是。因此非是皆是故。什么都是任运成就。如是说。如是教导的必要是，如果执着于“是”与“非”的差别，为了解脱并证悟无偏之义，即，在那之中说：诸法超越一切边，由于任何边都不舍弃，因此没有说“如此这般”。难以指示自己的体性。然而为了解脱执着于“是”与“非”。如是说。第三
English
So. The second is, to show the knowable sign in reverse. The nature of mind, the subject of dharma, is nothing because it is not truly established as anything. Because it is unceasing in appearance, it is everything because of its self-appearance. That sign is established as valid cognition because it changes according to how it is examined and thought about. Therefore, in the essence of all dharmas, the nature of dharma is self-appearing. Thus, from the previous one: Because it signifies everything. The mind-dharma is nothing. Therefore, because what is not is all, everything is spontaneously accomplished. So it is said. The necessity of teaching in this way is to liberate from the side that holds onto the difference between what is and what is not, and to realize the meaning of impartiality. That is, in that itself it says: In all dharmas that transcend extremes, since no extremes are abandoned, there is no teaching that says, 'It is like this.' It is difficult to show one's own nature. However, it is for the sake of liberating from grasping at what is and what is not. So it is said. Third,