Tibetan
སུམ་ནི་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་ཀྱི་འདྲེལ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་སྒྲ་མཐུན་དོན་སྤགས་ལའང་། གོ་དོན་དང་། གཏན་ལ་དབབ་པ་གཉིས།དང་པོ་ནི། ཚིག་མདོ་སྔགས་ཐུན་མོང་དུ་གྲགས་ཤིང་། དོན་འདི་ཉིད་ལྟར་གཏན་ལ་འབེབས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། རང་དང་སྤྱིའི། མཐའ་དང་བྲལ་བའི། རྣམ་པར་དབྱེ་བའི། མཚོན་པ་དཔེའི་གཏན་ཚིགས་དང་བཞི། དང་པོ་ནི། མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་བ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི་སེམས་རབ་ཏུ་མ་ཞི་བའི་རྣམ་པའོ། །རང་མཚན་ནི། གཏི་མུག་ནི་སེམས་ཀུན་ནས་བླུན་ཞིང་རྨུགས་པ། ཞེ་སྡང་ཀུན་ནས་མནར་སེམས། ང་རྒྱལ་ཀུན་ནས་ཁེངས་པ། འདོད་ཆགས་ཀུན་ནས་ཞེན་ཅིང་སྲེད་པ། ཕྲག་དོག་གཞན་གྱི་ཕུན་ཚོགས་མི་བཟོད་པ་སྟེ། དེའང་རང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཕྱེ་ནས་འཁོར་བའི་ལམ་དུ་བརྟགས་ཏེ་སྤོང་སྤྱོད་བྱེད་པར་འདོད་དོ། །འདིར་ཉོན་མོངས་པ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་རིག་པ་སྤྲོས་བྲལ་དང་། རང་མཚན་རིག་པ་སྒྱུ་མའི་རྩལ་མ་འགགས་པར་སྣང་བར་འདོད་པས། དེ་རྟོགས་པ་ལས་གཞན་པའི་འབྲས་བུ་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་པའི་ཕྱིར།སྒྲ་མཐུན་ཡང་དོན་སྤགས་པ་སྟེ། རྒྱས་པ་ལས། ཉོན་མོངས་རང་དང་སྤྱིར་བསྟན་པ། །མཚན་ཉིད་མ་ནོར་དོན་རྟོགས་ན། །རྣམ་པར་བྱང་བའི་ལམ་དུ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེ་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་ན། དུག་ལྔ་ཆོས་ཅན།ཡང་དག་པར་མ་གྲུབ་སྟེ། རང་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཐག་ཁྲ་སྦྲུལ་དུ་སྣང་ཡང་གཤིས་ལ་སྦྲུལ་མ་གྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྣམ་བཀོད་ལས། ལ་ལ་རང་རིག་ཐབས་ཆེན་དུ། །མ་འགགས་སྣང་བ་རང་མཚན་ཏེ། །དངོས་ཀུན་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡི། །མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ་སྤྱི་རུ་སྟོན། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྣང་བ་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན། སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་དབུས་སོགས་ཅིར་ཡང་མ་དམིགས་པ་སྟེ། ཡང་དག་པར་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། འདི་ཉིད་ལས། གཅིག་དང་དུ་མ་བྲལ་བ་ཡི། །མཐའ་དང་དབུས་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་གཟིགས་ཏེ། ། རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་གནས་མེད་སྣང་། །ཞེས་དང་། ལམ་རིམ་ལས། མཐའ་དང་དབུས་མེད་དུ་མར་བྲལ། །གང་ཡང་མ་ཡིན་དེ་བཞིན་ཉིད། །དབྱེར་མེད་པ་ཡི་ཚུལ་རྟོགས་ཕྱིར། །མཐའ་དང་བྲལ་བའང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེའང་རྒྱུའི་ཐེག་པས་རྣམ་བཅད་བཀག་ནས་ཡོངས་གཅོད་སྤྲོས་བྲལ་དུ་བསྒྲུབ་པ་དང་སྒྲ་མཐུན་ཀྱང་། འདིར་དགག་བྱའི་སྣང་བ་དེ་མ་སྤངས་ཤིང་མཐར་ཞེན་པ་ལ་མ་རེག་པས་དོན་སྤགས་པ་སྟེ།
Chinese
第三是通过本体无别的关联而证悟。第二是名同义异，也有： 意义和，确定两个方面。第一是：词句在显宗和密宗中共同流传，并按照这个意义来确定。第二方面有：自相和共相，离边，分别，以譬喻表示的四种理证。第一是：名相乘的修行者认为，烦恼的共相是心极度不寂静的状态。自相是：愚痴是心完全愚昧和昏沉，嗔恨是完全的恼怒，我慢是完全的傲慢，贪欲是完全的执着和贪恋，嫉妒是无法忍受他人的圆满。他们区分自相和共相，认为这是轮回的道路，从而进行断除和修行。在这里，烦恼的共相被认为是离戏的智慧，自相被认为是幻化的力量不间断地显现。因为除了证悟这些之外，没有其他需要实现的果，所以是名同义异。如《广大论》中说：烦恼自相与共相，如实指示不谬解，即成清净解脱道。如果用理证来证明，五毒法，不是真实成立的，因为它们的自性是空性的。例如，花色的绳子显现为蛇，但实际上并没有蛇的性质。如同《现观庄严论》中说：有些自证大方便，无灭显现是自相，诸法清净之体性，是为共相如是示。第二是：显现的外内诸法，没有戏论的边，也没有依赖于它的中间等等任何执着，因为它们真实地远离了一和多。如同这里所说：一与多离之体性，无边无中即真如，佛陀亦不见彼性，自生智慧无住现。以及《道次第论》中说：无边无中离多体，任何非有即真如，为悟无别之体性，离边亦复如是说。也就是说，因乘是通过破除分别来建立完全断除的离戏，这与名相同，但在这里，不舍弃需要破除的显现，也不触及执着于边，所以是义异。
English
Third, it is realized through the connection of inseparable essence. Second, there is also the case of similar sounds but different meanings: Meaning and, determination, two aspects. The first is: the words are commonly known in Sutra and Tantra, and are determined according to this meaning. The second has: self and general. Freedom from extremes. Distinguishing. Four kinds of reasoning that represent examples. The first is: Those of the characteristic vehicle consider the general characteristic of afflictions to be the state of mind that is not completely pacified. The self-characteristic is: delusion is the mind being completely foolish and dull. Anger is complete torment of mind. Pride is complete arrogance. Desire is complete attachment and craving. Jealousy is intolerance of the perfection of others. They distinguish between self and general characteristics, considering it to be the path of samsara, and thus practice abandonment and practice. Here, the general characteristic of afflictions is considered to be wisdom free from elaboration, and the self-characteristic is considered to be the uninterrupted appearance of the power of illusion. Because there is no other result to be achieved other than realizing this, it is similar in sound but different in meaning. As it is said in the Extensive Treatise: Afflictions, self and general, are shown. If the characteristics are not mistaken and the meaning is realized. It becomes the path of complete purification. If it is proved by reasoning, the five poisons, are not truly established, because their own nature is emptiness. For example, a variegated rope appears as a snake, but in reality, the nature of a snake is not established. Likewise, from the Array of Manifestations: Some self-awareness is a great method. Uninterrupted appearance is self-characteristic. The nature of all things being completely purified. It is a characteristic and is shown as general. The second is: All phenomena, outer and inner, are phenomena. There is no attachment to the extremes of elaboration and the center that depends on it, because they are truly free from one and many. As it is said here: The nature of being free from one and many. Without beginning or end, is Suchness. Even the Buddhas do not see it. Self-born wisdom, unlocalized appearance. And in the Stages of the Path: Without beginning or end, free from many bodies. Whatever is not, is Suchness. To realize the nature of being inseparable. Freedom from extremes is also the same. That is to say, the cause vehicle establishes complete severance and freedom from elaboration by rejecting distinctions, which is similar in sound. But here, the appearance to be rejected is not abandoned, and there is no attachment to extremes, so the meaning is different.
Tibetan
འདི་ཉིད་ལས། ཡོད་མེད་དབུ་མའང་མི་དམིགས་ཤིང་། །སྒྱུ་མ་མིག་ཡོར་ལྟ་བུའི་ཚུལ། །ཞེས་དང་།རྣམ་བཀོད་ལས། ཕྱོགས་འཛིན་ལྟ་ངན་དགྲོལ་ཕྱིར་དང་། །མཐའ་བྲལ་འདོད་པ་འདིར་གཞུག་ཕྱིར། །མཐའ་དང་བྲལ་ཞེས་བརྗོད་མོད་ཀྱི། །མཐའ་ཀུན་རང་རིག་རང་སྣང་ཕྱིར། །འདི་ལ་བྲལ་དང་མ་བྲལ་དང་། །གྲོལ་དང་མ་གྲོལ་ཕྱོགས་ཞེན་མེད། །ཅེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་དུ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་སོགས་ཆོས་དུ་མ་དང་ལྡན་པས་ཕྱི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཞུའི་རྒྱུ་ཚོགས་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྒྱས་པ་ལས། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལྔ་རྣམས་ལ། །རང་བཞིན་མེད་པར་གཞིག་བྱའི་ཕྱིར། །གཅིག་ལའང་ལྔ་ལྔར་དབྱེ་བྱ་ཞིང་། །མཱུཾ་གྱི་དབྱིངས་སུ་བསྡིམ་པར་བྱ། །མཱུཾ་ཉིད་སྨྲ་བསམ་ཡུལ་ལས་འདས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་ཐུན་མོང་པ་དག །འབྱུང་ཆེན་ལྔ་རེ་རེའང་ལྔ་ལྔར་ཕྱེ་ནས་ཐ་དད་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ་རགས་སྣང་གཞིག་པར་བྱེད་པས་སྒྲ་མཐུན་ཀྱང་། འདིར་མཚོན་བྱེད་ཡི་གེ་མཱུཾ་གྱིས་མཚོན་བྱ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་གཅིག་པར་འབེབས་པས་འཕགས་པ་སྟེ། རྣམ་བཀོད་ལས། སྣང་བའི་དངོས་པོ་རྣམ་བཤིགས་ན། །སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་དངོས་མེད་པ། །གཞིབ་ན་ནམ་མཁའི་ངང་དུ་ཞུ། །ནམ་མཁའ་དེ་ཉིད་ལྔས་བཤིགས་ན། །མཚན་ཉིད་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་ཐིམ། །འདི་ལ་མོས་པ་གཞུག་ཕྱིར་དང་། །གསང་ཆེན་དོན་དམ་མཐོང་བྱའི་ཕྱིར། ། བརྗོད་ཀྱི་དངོས་ཀུན་དབྱེར་མེད་ལ། །རྣམ་པར་དབྱེ་བས་གཞན་ནས་མིན། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ནི། ཆོས་ཅན་འགའ་ཞིག་དངོས་སུ་གཏན་ལ་ཕབ་པས་ཡིད་མ་ཆེས་ན། དཔེས་མཚོན་ནས་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། སེམས་ཉིད་ཆོས་ཅན། ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ། གཟུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། ནམ་མཁའ་བཞིན། དེ་ལྟར་ཡང་ལམ་རིམ་ལས། ནམ་མཁའ་གཟུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། །སྣང་སྲིད་ཐམས་ཅད་དེ་དང་འདྲ། །ཞེས་སོ། །དེའང་ཐུན་མོང་པ་དག །དཔེ་དོན་ཐ་དད་དུ་འདོད་པ་ལས། འདིར་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་དུ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་དབྱེར་མེད་དུ་མཚོན་པས་སྒྲ་མཐུན་ཀྱང་དོན་སྤགས་ཏེ། རྣམ་བཀོད་ལས། སྣང་བ་རང་རྒྱུད་མེད་པའི་ཕྱིར། །རང་རིག་རང་སྣང་སྤྱོད་ཡུལ་མེད། །ཀུན་ལ་དེ་ལྟར་འབྱོར་བར་གྱིས། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ཚིག་དོན་མི་མཐུན་པའི་གཏན་ཚིགས་ལའང་གོ་དོན་དང་། གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། བསྒྲུབ་བྱའི་དོན་དང་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚིག་དོན་ཐ་སྙད་པའི་ངོར་འགལ་བ་སྟོན་པ་ནི་ཚིག་དོན་མི་མཐུན་པའི་གཏན་ཚིགས་
Chinese
此中说到：“有无中观亦不立，如幻如眼翳之相。”又《现观庄严论》中说：“为解脱偏执恶见，为引入离边之欲，虽说离边，然一切边皆自智自显。于此无离与未离，无解脱与未解脱之偏执。” 第三，瓶子，法相，非自性成立，因其具有形状和颜色等多种法，故外境之相皆不成立为一。如箭之材料集合。 如是，在《广大论》中也说：“五大种，为破除无自性，一亦分为五，融入穆（藏文：མཱུཾ།，梵文天城体：मूṃ，梵文罗马拟音：mūṃ，汉语字面意思：穆）之界。穆本身，超越言思。” 对此，共同乘的人们，将五大种一一分为五，确定为各自不同，从而破除粗显之相，虽然语音相同，但此处以象征字母穆（藏文：མཱུཾ།，梵文天城体：मूṃ，梵文罗马拟音：mūṃ，汉语字面意思：穆）将所象征的法界归为一体，因此是殊胜的。《现观庄严论》中说：“显现之事物若分解，各自之体性皆无实，磨碎则融入虚空之性。虚空本身若以五分解，则融入无体性之界。为引入对此之信解，为见大秘密胜义谛，所言之事物皆无别，以分别而异于他者。” 第四，若对某些法相之真实成立不信服，则以比喻来成立。心性，法相，不成任何事物，因其不可执取，如虚空。如是，《菩提道次第论》中说：“虚空不可执取，故一切显现存在皆与之相同。” 对此，共同乘的人们，认为比喻和意义是不同的，但此处因一切皆是法性一体，故以无别来象征，虽然语音相同，但意义深远。《现观庄严论》中说：“显现无自性，故自智自显无行境，于一切皆如是成就。” 第二，于词义不符之理，亦有意义和成立。第一，显示所立之义与理之词义在名言上相违，是为词义不符之理。
English
Here it says, "The Middle Way of existence and non-existence is not established, like an illusion or a mirage." Also, in the Ornament of Clear Realization, it says, "To dispel biased wrong views, to introduce the desire for freedom from extremes, although it is said to be free from extremes, all extremes are self-knowing and self-manifesting. Here, there is no attachment to separation or non-separation, liberation or non-liberation." Third, a vase, as a phenomenon, is not inherently established because it possesses various qualities such as shape and color, and therefore the appearances of external objects are not established as one. Like an assemblage of materials for an arrow. Similarly, in the Extensive Treatise, it is said, "The five great elements, to destroy their lack of inherent existence, each one should be divided into five, and absorbed into the sphere of Mūṃ (藏文：མཱུཾ།，梵文天城体：मूṃ，梵文罗马拟音：mūṃ，literal meaning: Mūṃ). Mūṃ itself is beyond words and thoughts." Regarding this, common practitioners divide each of the five great elements into five, establishing them as distinct, thereby destroying coarse appearances. Although the sounds are similar, here, the signifying letter Mūṃ (藏文：མཱུཾ།，梵文天城体：मूṃ，梵文罗马拟音：mūṃ，literal meaning: Mūṃ) unifies the signified, the sphere of reality, making it supreme. The Ornament of Clear Realization says, "When the objects of appearance are completely destroyed, the individual characteristics are unreal. When ground down, they dissolve into the nature of space. If space itself is destroyed by the five, it dissolves into the sphere of no characteristics. To instill faith in this, and to see the great secret ultimate truth, all things spoken are inseparable, and are not different from others by differentiation." Fourth, if one is not convinced by the actual establishment of certain phenomena, then one establishes them through examples. Mind-essence, as a phenomenon, is not established as anything because it is ungraspable, like space. Similarly, the Stages of the Path says, "Because space is ungraspable, all appearances and existences are the same as it." Regarding this, common practitioners consider the example and the meaning to be different, but here, because everything is one in the nature of reality, it is symbolized as inseparable. Although the sounds are similar, the meaning is profound. The Ornament of Clear Realization says, "Because appearance lacks inherent existence, self-knowing and self-manifestation have no object of activity. May it be accomplished in this way for all." Second, regarding reasons where the words and meaning do not agree, there is also understanding and establishment. First, showing that the meaning to be proven and the meaning of the words of the reason contradict each other in conventional terms is a reason where the words and meaning do not agree.