Tibetan
་བཞིན། །མེད་པས་མི་བཏུབ་རང་ཉིད་ལ། །མི་བཏུབ་མཛུབ་མོ་བཞིན་དོགས་པ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་གང་ལ་གཞལ་ཞེ་ན། ད་ལྟར་གྱི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་རང་ཐད་རང་ཐད་ཀྱི་ཞེན་སྣང་ལ་འཇལ་ཏེ། རྣམ་བཀོད་ལས། དེ་ཤེས་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ། །དེ་ཡང་རང་ཐད་རང་ཐད་དཔྱད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡིད་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཏུ་གནས་འགྱུར་བས་གཞལ་བྱ་མེད་དོ་ཞེ་ན། ཡིད་རྟོག་བཅས་བསམ་ཤེས་སུ་རེ་ཞིག་གནས་འགྱུར་ཀྱང་ཞེན་པའི་ངོ་བོ་མ་དག་པས་ཀུན་བརྟགས་སྐྱེད་རུང་དང་། ཞེན་སྣང་འབྱུང་རུང་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར།དེའི་སྐྱོན་མེད་དེ། ཡིད་རྟོག་བཅས་ཀྱི་ཤེས་པ་རྩ་བ་ནས་དག་པར་བྱེད་པའི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཡིན་ལ། དེ་ད་རུང་རྒྱུད་ལ་མ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཀུན་བརྟགས་ རྩ་བ་ནས་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་མཐོང་ལམ་ཀྱང་སྐབས་འདིར་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལམ་རིམ་ལས། གཉེན་པོ་མེད་པས་དག་མིན་ཅིང་། །བར་མའི་ཡུལ་ཕྱིར་ངེས་ཚིག་འགྲུབ། །ཞེས་དང་། རྣམ་བཀོད་ལས། གལ་ཏེ་ཡིད་འགྱུར་ཞེན་པའང་། །སྐད་ཅིག་མཉམ་པར་འགག་པས་མེད། །དེ་ཚེ་བརྟག་གཞི་ཡོད་མི་རུང་། །དོགས་ན་ཞེན་པའི་ཡུལ་རྣམས་ནི། །གཏན་དུ་དག་པ་མ་ཡིན་ཕྱིར། །སོ་སོར་སྤྱོད་ཀྱང་ཞེན་ཡུལ་མཐོང་། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་ཤེས་རྒྱུད་སྐད་ཅིག་གི་སྟེང་དུ་མངོན་གྱུར་དུས་གཅིག་དུ་ཚོགས་ནས་འཇལ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་གྱི། གཅིག་མངོན་གྱུར་གྱི་ཚེ་གཅིག་བག་ལ་ཉལ་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར། སྔ་མ་དང་ད་ལྟར། ད་ལྟར་དང་ཕྱི་མ་ཕྲད་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇལ་ཏེ། ད་ལྟར་གྱི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་ཕྲད་ཙམ། གཉིས་པ་ལ་མགོ་ནོན། གསུམ་པ་ལ་བསམ་ཤེས་རྫོགས་པར་སྐྱེས་པའི་ཚེ། སྔ་མའི་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་མངོན་གྱུར་ཅི་རིགས་སུ་འགག་ཅིང་། རྐྱེན་གཞན་གྱིས་དེའི་རྒྱུན་རྗེད་པའི་སྐད་ཅིག་ཕྱི་མ་ལ་ཀུན་བརྟགས་སྐྱེ་བཞིན་པ་སྟེ། ཡུལ་ཤེས་མ་འདྲེས་པའི་ཕྱིར་གཞལ་བྱ་མེད་པའི་སྐྱོན་མེད་དེ།རྣམ་བཀོད་ལས། ལྟ་བའི་ཚེ་ན་གནས་འགྱུར་བས། །གཞལ་བྱ་མེད་པར་དོགས་པ་ཡང་། །ཞེན་པ་ཤེས་པའི་སྤྱི་ཡུལ་ཡིན། །སྐད་ཅིག་གནས་འགྱུར་ཤེས་ཉིད་དོ། །དེ་བས་ཡུལ་སེམས་མ་འདྲེས་ཕྱིར། །ཞེན་སྣང་འཇལ་ལ་སྐྱོན་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་ནའང་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་དེ་ཞེན་སྣང་དག་པའི་ཤུལ་དུ་སྐྱེའམ། མ་དག་པར་སྐྱེ། དང་པོ་ལྟར་ན། དེའི་ཚེ་ཞེན་སྣང་མི་གནས་པའི་ཕྱིར། བསམ་ཤེས་དོན་མེད་དུ་ཐལ་ལོ། གཉིས་པ་ལྟར་ན། དེའི་ཚེ་ཤེས་རྒྱུད་སྐད་ཅིག་གི་སྟེང་དུ་གཞལ་
Chinese
如同（那样）。因为不存在，自己不可能做到。如同手指一样怀疑不可能，因此这样说。那么衡量什么呢？衡量现在的刹那的意识，衡量各自的执着显现。如《分别》中所说：知彼，刹那的意识。也是各自衡量。这样如果意识各自转变为分别的智慧，就没有所衡量了吗？意识和分别暂时转变为思慧，但执着的自性没有清净，所以能产生遍计，并且能产生执着显现。没有那个过失。因为意识和分别的意识，从根本上清净的对治是修习的智慧。但那还没有依于相续，并且从根本上 断除遍计的对治见道，此时也没有生起。如《道次第》中所说：没有对治不清净，因为是中间的境，所以能成立定义。以及《分别》中所说：如果意识转变，执着也，刹那同时灭尽而没有。那时不应有观察的基础。如果怀疑，执着的境，不是永远清净的缘故。即使各自行持，也能见到执着的境。这样，意识流在刹那之上，不是显现同时聚集而衡量，一个显现的时候，一个处于潜伏状态的缘故。以前和现在，现在和以后，以相遇的方式衡量。现在第一个刹那只是相遇，第二个开始进入，第三个思慧圆满产生的时候，以前的遍计的显现各自灭尽，被其他因缘忘记那个延续的后一个刹那，遍计正在产生。因为境和意识没有混杂，所以没有没有所衡量的过失。如《分别》中所说：观察的时候，因为转变为处所，怀疑没有所衡量也，执着是意识的总境。刹那转变是意识自身。因此境和心没有混杂的缘故，衡量执着显现没有过失。因此这样说。即使那样，思考的智慧是在执着显现清净之后产生，还是不清净时产生？如果如第一种情况，那时因为执着显现不住留，思慧就成了无意义。如果如第二种情况，那时意识流在刹那之上衡量
English
Like that. Because it doesn't exist, it's impossible for oneself to do it. Like a finger, suspecting it's impossible, therefore it is said. Then what is measured? Measure the present moment of consciousness, measure the clinging appearances of each. As it is said in the Discrimination: Know that, the momentary consciousness. Also, examine each one individually. If the mind transforms into discriminating wisdom, is there nothing to measure? Even if the mind with discrimination temporarily transforms into thinking wisdom, the nature of clinging is not purified, so it can generate imputation, and clinging appearances can arise. There is no fault in that. Because the antidote that purifies the consciousness of mind and discrimination from the root is the wisdom of meditation. But that has not yet relied on the continuum, and from the root The antidote to abandon imputation, the path of seeing, has not arisen at this time. As it is said in the Stages of the Path: Without an antidote, it is not purified, because it is an intermediate object, so the definition can be established. And as it is said in the Discrimination: If the mind transforms, clinging also, ceases simultaneously and does not exist. At that time, there should be no basis for examination. If you doubt, the objects of clinging are not eternally pure. Even if they act separately, they can see the objects of clinging. Thus, the stream of consciousness on the moment is not measured by gathering in one moment of manifestation, because when one manifests, one remains in a latent state. Measure by the way of meeting the former and the present, the present and the future. The first moment of the present is just a meeting, the second starts to enter, when the third thinking wisdom is fully generated, the manifestations of the former imputation cease respectively, and the next moment of forgetting that continuation by other causes, imputation is being generated. Because the object and consciousness are not mixed, there is no fault of not having something to measure. As it is said in the Discrimination: When observing, because it transforms into a place, suspecting that there is nothing to measure, clinging is the general object of consciousness. The transformation of the moment is consciousness itself. Therefore, because the object and mind are not mixed, there is no fault in measuring clinging appearances. Therefore it is said. Even so, does the wisdom of thinking arise after the clinging appearance is purified, or does it arise when it is not pure? If it is like the first case, then because the clinging appearance does not remain at that time, thinking wisdom becomes meaningless. If it is like the second case, then the stream of consciousness measures on the moment