Tibetan
་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་རྩོད་པའི་ཚེ་བུམ་པ་ལྟ་བུ་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པ་གཅིག་ཆོས་ཅན་དུ་འཇོག་སྟེ། དེ་དེར་བཞག་པས། དེ་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དེ། བདེན་གཉིས་ལས། རྒོལ་བ་གཉིས་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ། །ཇི་ཙམ་སྣང་བའི་ཆ་ཡོད་པ། །དེ་ཙམ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །དེ་ཚེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འབྱུང་། །ཞེས་སོ། །བླ་མས་སློབ་མ་ལ་གདམས་ངག་འབོགས་པའི་ཚེ་བུའི་ཚོགས་བརྒྱད་ཡུལ་དང་བཅས་པ་ཆོས་ཅན་དུ་འཇོག་སྟེ། དེ་དེར་བཞག་པས། བསྟན་བྱ་གདམས་ངག་དེ་བུའི་རྒྱུད་ཐོག་ཏུ་ཁེལ་བའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །ཡང་དེས་དེ་ལ་གཞུང་འཆད་པའི་ཚེ་དངོས་པོ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཅན་དུ་འཇོག་སྟེ། དེ་དེར་བཞག་པས། དེ་དག་གི་ཆོས་ཉིད་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་དགོས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་གསུམ་ལས། འདིར་ཕྱི་མ་ཉིད་དེ། ཇི་སྙེད་འཇིག་རྟེན་འཁྲུལ་པའི་ཆོས། །ཞེས་སོགས་དང་། ལམ་རིམ་ལས། དེ་ཡང་ཡོངས་སུ་བརྟག་གཞི་ནི། །དབང་པོ་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ཀུན། །ཡུལ་རྣམས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད། །དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་བས། །འཁོར་དང་འདས་དངོས་ཞེན་སྣང་བརྟག །ཅེས་དང་། ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏིའི་ལམ་རྣམ་བཀོད་ལས་ཀྱང་།བརྟག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གཉིས་ལ་གཞལ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྤྱིར་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་ཀྱང་། ཁྱད་པར་ཚོགས་དྲུག་གི་ཡུལ་ན་ཡོད་དེ།བི་མ་ལའི་མཚན་ཉིད་སྒྲོན་མར། སྤྱིར་ནི་རྩ་བའི་ཤེས་ཡུལ་དེ། ཁྱད་པར་ཚོགས་དྲུག་ཡུལ་སྣང་ངོ་། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཞེན་སྣང་ཀུན་བརྟགས་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་རྟོག་ཤེས་དེ་ཉིད་བླ་མའི་མན་ངག་དང་འཕྲད་པས་ཤེས་རབ་དང་པོའི་རྐྱེན་གྱིས་བར་མ་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཏུ་གནས་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། སོ་སོར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། ལམ་རིམ་ལས། ཀུན་བརྟགས་ཤེས་པ་བར་མར་འགྱུར། །ཞེས་ དང་། རྣམ་བཀོད་ལས། བརྗོད་པའི་དངོས་པོ་སྤྱོད་ཡུལ་ལ། །སོ་སོར་རྟོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་རྐྱེན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ལ། གཞལ་བྱ་མེད་པའི་དང་། གཞལ་གྱིས་མི་ལང་བའི་དོགས་བསལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ཡིད་གནས་འགྱུར་བའི་བསམ་ཤེས་ཀྱིས་དངོས་པོ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་གཞལ་བྱར་བྱས་ནས་འཇལ་བ་དེ། མྱང་འདས་ལ་འཇལ་ལམ་འཁོར་བ་ལ་འཇལ།དང་པོ་ལྟར་ན། འདས་པའི་རང་མཚན་ནི་ལས་དང་པོ་པ། མོས་སྤྱོད་ཀྱི་རིག་ཤེས་ལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། འོ་སྐོལ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་གཞལ་བྱར་མི་རུང་སྟེ། རྣམ་བཀོད་ལས། འདས་པ་སྤྱོད་ཡུལ་
Chinese
因此，当两个辩论者争论时，将如瓶子般在共同显现中成立的事物作为所立宗。当它被安立于彼处时，它有被量成立的必要。如《二谛论》所说： 两个辩论者的知识中，有多少显现的部分，就依靠那部分，那时就会产生随后的推论。 如此。当上师向弟子传授口诀时，将具有处所的八识聚作为所立宗。当它被安立于彼处时，所要开示的口诀有落到弟子的相续上的必要。又，当他向他讲解经论时，将二谛所摄的一切法作为所立宗。当它被安立于彼处时，有确定它们法性的必要。像这样有三种情况，这里是后一种情况。如《量理宝藏论》所说： 凡是世间虚幻之法。 等等。以及《菩提道次第论》所说： 那么，完全考察的对境是， 根识在对境中显现的一切， 诸对境并非实有， 而是阿赖耶识的显现。 由于显现各种事物，考察轮涅的事物执着显现。 以及因扎菩提的《道次第论》中也说：考察的行境衡量于二者。 如此。第二点是，通常是阿赖耶识的行境，但特别是存在于六识的行境中。如《毗摩罗称经》中说： 通常是根本识的行境， 特别是六识的行境显现。 如此。像这样，将执着显现作为所考察的对境的分别识，与上师的口诀相遇，以第一智慧的因缘，转变为中间的思所成慧的缘故。是各别自证智的行境。如《菩提道次第论》所说： 遍计识转变为中间。 以及《道次第论》中说： 表达的事物是行境， 各别自证的理是因。 如此。第三点是，遣除不可衡量和无法衡量的疑惑。第一点是，以意处转变的思慧，将二谛所摄之法作为所衡量的事物来衡量。是衡量涅槃还是衡量轮回？如果按照第一种情况，那么，已逝的自相是最初的业者，对于信行者的智识来说是隐蔽的缘故。不是我们这些人的行境，所以不能作为所衡量的事物。如《道次第论》所说： 已逝的行境
English
Therefore, when two debaters argue, one establishes as the subject of debate something that is established as appearing similar, like a vase. When it is placed there, it is necessary for it to be established by valid cognition. As it says in the Two Truths: In the knowledge of two debaters, how much of the appearing part there is, relying on that much, at that time, inference will arise. So it is. When a lama bestows instructions on a disciple, one establishes the eight aggregates of consciousness with their objects as the subject of debate. When it is placed there, it is necessary for the instruction to be taught to fall upon the disciple's mindstream. Also, when he explains the scriptures to him, one establishes all phenomena included in the two truths as the subject of debate. When it is placed there, it is necessary to determine their nature. Like this, there are three situations, here it is the latter. As it says in the Treasury of Reasoning: Whatever worldly illusory phenomena. And so on. And as it says in the Stages of the Path: Also, the object of complete examination is, all appearances of the senses in objects, the objects are not existent, but are the appearances of the basis of all. Because of the appearance of various things, examine the clinging to appearances of samsara and nirvana. And also in the Stages of the Path by Indrabhuti: The object of examination is measured in two. So it is. The second point is, generally it is the object of the alaya consciousness, but especially it exists in the object of the six consciousnesses. As it says in the Vimalakirti Sutra: Generally, it is the object of the root consciousness, especially the appearance of the object of the six consciousnesses. So it is. Like this, that conceptual consciousness that makes clinging appearances the object of examination, meeting with the instructions of the lama, due to the cause of the first wisdom, changes into the wisdom of the intermediate thought. It is the object of the wisdom of individual self-awareness. As it says in the Stages of the Path: The conceptual consciousness changes into the intermediate. And as it says in the Stages of the Path: The expressed thing is the object, the reason of individual self-awareness is the cause. So it is. The third point is, dispelling the doubts of immeasurability and unmeasurability. The first point is, with the wisdom of thought that transforms the mind-place, measuring the phenomena included in the two truths as the thing to be measured. Is it measuring nirvana or measuring samsara? If according to the first situation, then, the self-character of the past is the first karma, because it is hidden to the knowledge of the believer. It is not the object of our people, so it cannot be the thing to be measured. As it says in the Stages of the Path: The object of the past
Tibetan
མ་གྱུར་ཕྱིར། །གཞལ་བྱའི་ཡུལ་དུ་ཇི་ལྟར་རིགས། །ཞེས་དང་། གལ་ཏེ་འདས་པའི་སྣང་བ་ལ། །འཇལ་ན་དང་པོའི་ལྐོག་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དེར་ཞེན་པའི་སེམས་དེ་ལ་འཇལ་ལོ་ཞེ་ནའང་། མི་རིགས་ཏེ། མྱང་འདས་འཁྲུལ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། ཞེན་དུ་མི་རུང་ཞིང་། གལ་ཏེ་ཞེན་ན་སྒྲོ་བཏགས་འཁོར་བའི་ཆོས་སུ་འགྱུར་བས་འདས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ལ་མྱ་ངན་འདས་ཞེན་པ། །དེ་ཉིད་འདས་པར་རུང་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། འཁོར་བའི་རང་མཚན་སྣང་ཙམ་ཉིད་ལ་འཇལ་ལམ། ཞེན་པ་སྒྲོ་བཏགས་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་འཇལ།དང་པོ་མི་རིགས་ཏེ། རིག་པ་རང་སྣང་བའི་ཕྱིར། དེ་ཀ་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལྟར་སྣང་བས་གཞལ་བྱར་མི་རུང་ངོ་། །དེའང་སྔ་མ་ལས། སྣང་བ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི། །བརྗོད་བྱ་ཡིན་ཏེ་རིག་སྣང་ཕྱིར། །གཞལ་བྱར་རིགས་མིན་སྐྱེ་བོ་ཡི། །ཡུལ་མིན་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལྟར་སྣང་། །ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང་། ཨཱརྱ་དེ་བས། ཇི་ལྟར་སྣང་ཉིད་དགག་མིན་ཏེ། །རྟེན་ཅིང་འདྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །འདིར་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུར་གྱུར་པའི། །བདེན་པར་རྟོག་པ་བཟློག་བྱ་ཡིན། །ཞེས་པས་སྣང་ཙམ་ལམ་གྱི་དགག་བྱའང་མ་ཡིན་ཏེ། རིག་པས་དགག་པར་མི་ནུས་ཤིང་། བཀག་ན་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་ ཕྱིར་ཏེ། ལམ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བཀག་པ་དང་། འབྲས་བུ་ཇི་སྙེད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། །ཞེན་པ་སྒྲོ་བཏགས་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་འཇལ་ལོ་ཞེ་ནའང་། ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་པས། འདས་མ་འོངས་གཉིས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་འཇལ་དུ་མི་བཏུབ་སྟེ། འདས་པ་འགགས་ཤིང་མ་འོངས་པ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་བཀོད་ལས། ལོག་རྟོག་སྤྲོས་པའི་སྐད་ཅིག་མ། །སྔ་མ་འདས་དང་ཕྱི་མ་བྱུང་། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བརྟག་མི་རིགས། །ཞེས་སོ། །ད་ལྟར་བ་ལ་འཇལ་ལོ་ཞེ་ནའང་། ད་ལྟར་གྱི་ཡིད་ཀུན་བརྟགས་ཉིད་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་དུ་གནས་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེའི་ཚེ་ཞེན་པའང་གནས་འགྱུར་བའི་དཔྱད་བྱའི་གཞལ་བྱ་མ་གྲུབ་ལ། དེ་མ་གྲུབ་པས་གཞལ་དུ་མི་རུང་སྟེ། ཡུལ་མེད་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་ལུས་མེད་པའི་གྲིབ་མ་བཞིན་དང་། གཞན་དུ་བསམ་ཤེས་རང་གིས་རང་ལའང་གཞལ་དུ་མི་བཏུབ་སྟེ།མཛུབ་མོ་རང་གིས་རང་ལ་རེག་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུའང་། རྣམ་བཀོད་ལས། ད་ལྟར་སྐད་ཅིག་མི་བརྟན་པ། །སོ་སོར་རྟོག་པར་གནས་འགྱུར་ན། །ཞེན་འགག་རང་ལ་བརྟག་མི་རིགས། །ཞེས་དང་། ལམ་རིམ་ལས།ཀུན་བརྟགས་ཤེས་པ་བར་མར་འགྱུར། །ཕྱི་ཡུལ་ལུས་མེད་གྲིབ་མ
Chinese
因为没有转变。如何能成为可测量的对象呢？又说：如果测量过去显现，就会变成最初的隐蔽。如果说要测量执着于此的心，那也是不合理的。因为涅槃没有转变成错觉的境地。所以不能执着。如果执着，就会变成虚构轮回的法，那就不是涅槃了。心中执着于涅槃，那本身是不可能成为涅槃的。如第二种情况，仅仅测量轮回的自相显现吗？还是测量执着虚构的意识？第一种情况是不合理的，因为觉性是自显现的。它看起来像是成立的宗派，所以不能成为可测量的对象。就像前面所说：显现自身的体性，是能表达的，因为是觉性显现。不能成为可测量的对象，对于众生来说，它不是境，而是像成立的宗派。此外，圣天菩萨说：如何显现本身不是要否定的，因为是依缘起而生。这里是要遣除将痛苦之因，执着为真实的念头。因此，仅仅显现也不是道的否定对象。因为觉性无法否定，如果否定就会出现过失。因为会阻断道的福德资粮，以及断绝了如所有智的智慧之流。如果说要测量执着虚构的意识，意识具有刹那三时的自性。所以不能测量过去和未来的境，因为过去已经灭尽，未来尚未产生。如《分别炽然论》中说：虚妄分别的刹那，前一刹那已经过去，后一刹那尚未生起。不能依靠它来进行观察。如果说要测量现在，因为现在的意念，完全是遍计，会转变成思考的智慧。那时，执着也会转变，所以观察的对象和可测量的对象都没有成立。因为没有成立，所以无法测量，因为没有境，就像没有身体的影子一样。另外，思考的智慧也不能自己测量自己，就像手指无法触碰自己一样。就像《分别炽然论》中所说：现在的刹那不稳定，如果分别念转变成不同的状态，就不能观察执着和灭尽的自性。又如《道次第》中所说：遍计的意识会变成中介，外境就像没有身体的影子。
English
Because it has not changed. How can it be a measurable object? It is also said: If you measure the past appearance, it will become the initial hidden. If you say that you want to measure the mind that is attached to it, that is also unreasonable. Because Nirvana has not turned into a state of illusion. So you can't be attached. If you are attached, it will become a fabricated Dharma of Samsara, which is not Nirvana. The mind is attached to Nirvana, which itself cannot become Nirvana. As in the second case, do you only measure the self-characteristic appearance of Samsara? Or measure the consciousness of clinging to fabrication? The first case is unreasonable, because awareness is self-appearing. It looks like an established sect, so it cannot be a measurable object. As mentioned earlier: The nature of appearance itself is expressible, because it is the appearance of awareness. It cannot be a measurable object. For sentient beings, it is not an object, but like an established sect. In addition, Arya Deva said: How appearance itself is not to be denied, because it arises dependently. Here, the thought of clinging to the cause of suffering as true is to be eliminated. Therefore, mere appearance is not the object of negation of the path. Because awareness cannot be denied, if it is denied, there will be faults. Because it will block the accumulation of merit of the path, and cut off the flow of wisdom of omniscience. If you say that you want to measure the consciousness of clinging to fabrication, consciousness has the nature of three moments. Therefore, it is impossible to measure the past and future objects, because the past has been extinguished and the future has not yet arisen. As it says in the *Distinguishing the Blazing* : The moment of false discrimination, the previous moment has passed, and the next moment has not yet arisen. It is not reasonable to rely on it for observation. If you say that you want to measure the present, because the present mind is completely conceptual, it will be transformed into the wisdom of thinking. At that time, attachment will also change, so the object of observation and the measurable object are not established. Because it is not established, it cannot be measured, because there is no object, just like a shadow without a body. In addition, the wisdom of thinking cannot measure itself, just like a finger cannot touch itself. As it is said in the *Distinguishing the Blazing* : The present moment is unstable, if the discriminating mind transforms into different states, it is impossible to observe the nature of attachment and extinction. As it says in the *Stages of the Path*: The conceptual consciousness will become an intermediary, and the external object is like a shadow without a body.