Tibetan
བུ་བརྩམ་པ་དེའང་ཆ་མེད་དུ་རྟོགས་པས་བྱེ་སྨྲ་ལས་འཕགས་ཏེ་དོན་ གྱིས་བལྟར་མེད་པའི་ཕྱིར་རྡུལ་ཕྲན་ཁས་མ་བླངས་པ་དང་འདྲའོ། །མདོར་ན་ཆོས་བདག་གཟུང་འཛིན་དོན་དམ་དུ་བལྟ་ཞིང་འཁོར་འདས་བདེན་བཞིའི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་བླང་དོར་དུ་འཛིན་ན་ཉན་ཐོས་པ་སྟེ། ལམ་རིམ་ལས། གཉིས་མེད་མ་རྟོགས་ཐམས་ཅད་ལ། །བདེན་བཞིའི་དངོས་པོར་ཡོད་བལྟ་ཞིང་། །སྤོང་དང་མི་སྤོང་བྱེད་གྱུར་ན། །འདི་ནི་ཉན་ཐོས་ས་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི། །སོ་ཐར་རིགས་བརྒྱད་གང་རུང་ངམ། ཁྱད་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བསླབ་དགོས་པའི་ཕྱིར། མཆོག་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་སྟེ། མཛོད་ལས། སོ་སོ་ཐར་ཞེས་བྱ་རྣམ་བརྒྱད། །རྫས་སུ་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ནོ། །མཚན་ལས་མིང་ནི་འཕོང་བའི་ཕྱིར། །ཐ་དད་དེ་དག་འགལ་བ་མེད། །སྤང་བྱ་ལྔ་བརྒྱད་བཅུ་དང་ནི། །ཐམས་ཅད་སྤོང་བ་ནོས་པ་ལས། །དགེ་བསྙེན་དང་ནི་བསྙེན་གནས་དང་། །དགེ་ཚུལ་ཆེད་དང་དགེ་སློང་ཉིད། །ཅེས་སོ། །བཞི་པ་བསྒོམ་པ་ནི། དེ་ལས། ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་བསམ་ལྡན་པས། །བསྒོམ་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར། །ཞེས་པས། གཞི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་བརྟེན་ནས། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཐོས། ཐོས་དོན་བསམ། བསམ་དོན་བསྒོམ་པ་སྟེ། དེའང་དང་པོར་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་མི་སྡུག་པ་བསྒོམ་པ་སོགས་ཞི་གནས་ཀྱིས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བར་བྱས་རྗེས། ལྷག་མཐོང་ནི།བདེན་བཞི་རེ་རེའང་བཞི་བཞིར་ཕྱེ་བའི་བདེན་ཆུང་བཅུ་དྲུག་བསྒོམས་ཏེ། གཞི་དེ་ལས་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་མཐོང་བས་སྤང་བ་སོགས། སྤོང་ཚུལ་ཡེ་ཤེས་བཅུ་དྲུག་གི་རིམ་པར་སྤོང་ངོ་། །དེ་ལ་བདེན་ཆུང་བཅུ་དྲུག་ནི། མི་རྟག །སྡུག་བསྔལ། སྟོང་པ། བདག་མེད་བཞི་ནི་སྡུག་པ་བདེན་གྱི་རྣམ་པའོ། །རྒྱུ། ཀུན་འབྱུང་བ། སྐྱེ་བ། རྐྱེན་བཞི་ནི་ཀུན་འབྱུང་གིའོ། །འགོག་པ། ཞི་བ། གྱ་ནོམ་པ། ངེས་ འབྱུང་བཞི་ནི་འགོག་བདེན་གྱིའོ། །ལམ། རིག་པ། སྒྲུབ་པ། ངེས་འབྱིན་བཞི་ནི་ལམ་བདེན་གྱི་རྣམ་པ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་གོ། །ཡེ་ཤེས་བཅུ་དྲུག་ནི། བདེན་བཞི་རེ་རེ་ལའང་། ཆོས་ཤེས། ཆོས་བཟོད་གཉིས། རྗེས་ཤེས། རྗེས་བཟོད་གཉིས་ཏེ་བཅུ་དྲུག་གོ། །ལྔ་པ་སྤྱོད་པ་ནི། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ལ་གནས་ནས་རང་དོན་གཙོ་བོར་སྤྱོད་པ་སྟེ། གཡུ་ཐང་ལས།སྤྱོད་པའང་རང་དོན་འབའ་ཞིག་པའོ། །ཞེས་སོ། །དྲུག་པ་འབྲས་བུ་ནི། རྒྱུན་ཞུགས་དང་། ལན
Chinese
由于认识到所假设的“我”是不存在的，因此超越了说一切有部，因为实际上是无法观察到的，所以就像不承认微尘一样。总之，如果将法我和所取能取视为实有，并且对于轮回和涅槃、四谛的因果关系执著于取舍，那就是声闻乘。如《道次第》所说：“未悟二无所有者，视一切为四谛实，若行取舍及不舍，此乃声闻之地也。” 如是说。第三，戒律是：必须学习随顺别解脱八种律仪中的任何一种，特别是随顺佛陀。因此，应当依止殊胜的比丘戒。如《俱舍论》所说：“别解脱名为八，体性实为四种别，由名异故说为八，是故彼等无相违。应断五八及与十，及能断除一切者，谓近事及近住等，沙弥苾刍是四种。” 如是说。第四，修习是：如彼论所说：“具足戒住闻思者，应勤精进修习瑜伽。”因此，依靠清净的戒律为基础，从善知识处如理听闻声闻乘的经藏，思维所听闻的内容，修习所思维的内容。首先，为了对治贪欲，修习不净观等，通过奢摩他使心变得堪能之后，毗婆舍那则是修习将四谛各自划分为四种的十六谛。从这个基础上，通过见到三界的烦恼而断除等等，以十六种智慧的次第来断除。其中，十六谛是：无常、痛苦、空性、无我四者是苦谛的行相。因、集起、生起、缘四者是集谛的行相。灭、寂静、殊妙、解脱四者是灭谛的行相。道、如理、行、出离四者是道谛的行相，总共十六。十六智慧是：对于四谛各自具有法智、法忍二者，以及类智、类忍二者，总共十六。第五，行持是：安住于所修习的十二功德，主要行持自利。如《玉堂》所说：“行持也仅仅是自利。” 如是说。第六，果是：入流果和
English
Because it is realized that the assumed "self" is non-existent, it transcends the Vaibhashika, because it is actually impossible to observe, so it is like not admitting atoms. In short, if the Dharma-self and the grasped-grasper are regarded as real, and if one clings to acceptance and rejection regarding the cause and effect of samsara and nirvana, the Four Noble Truths, then that is the Shravaka Vehicle. As the Lamrim says: "Those who have not realized the absence of two, see everything as real in the Four Noble Truths, if they practice acceptance and non-acceptance, this is the ground of the Shravakas." So it is said. Third, discipline is: It is necessary to study to be in accordance with any of the eight types of Pratimoksha vows, especially in accordance with the Buddha. Therefore, one should rely on the excellent Bhikshu vows. As the Abhidharmakosha says: "Pratimoksha is called eight, its essence is actually four kinds, because of the difference in names it is said to be eight, therefore these are not contradictory. What should be abandoned are five, eight, and ten, and those who can abandon everything, namely Upasaka, Upavasatha, Shramanera, and Bhikshu are the four kinds." So it is said. Fourth, meditation is: As it says in that text: "Those who abide in discipline, who are learned and thoughtful, should diligently engage in meditation." Therefore, relying on the basis of pure discipline, one should properly hear the Tripitaka of the Shravaka Vehicle from a virtuous friend, contemplate what has been heard, and meditate on what has been contemplated. First, in order to counteract attachment, one should meditate on ugliness, etc., and after making the mind workable through Shamatha, Vipassana is to meditate on the sixteen truths by dividing each of the Four Noble Truths into four. From this basis, by seeing the afflictions of the three realms, one abandons them, etc., and abandons them in the order of the sixteen wisdoms. Among these, the sixteen truths are: impermanence, suffering, emptiness, and selflessness are the four aspects of the Truth of Suffering. Cause, origin, arising, and condition are the four aspects of the Truth of Origin. Cessation, peace, excellence, and liberation are the four aspects of the Truth of Cessation. Path, knowledge, practice, and deliverance are the four aspects of the Truth of the Path, making a total of sixteen. The sixteen wisdoms are: for each of the Four Noble Truths, there are two: Dharma-knowledge and Dharma-acceptance, and two: subsequent-knowledge and subsequent-acceptance, making a total of sixteen. Fifth, conduct is: abiding in the twelve qualities that have been cultivated, mainly practicing for one's own benefit. As Yuthang says: "Conduct is also solely for one's own benefit." So it is said. Sixth, the result is: the result of stream-enterer and