Tibetan
ད་བཤད་པ་ནི་ལེའུ་གསུམ་པའི་སྨད་མན་ཆད་དང་། གདུལ་བྱ་ཐུན་མོང་བའི་ཆེད་དུ་ཇི་ལྟར་སྤྲོ་བ་ནི་ལེའུ་གསུམ་པའི་སྟོད་དང་འདྲེལ་ལོ། །གསུམ་པ་འབྲས་བུ་ཡོངས་ཤེས་རྒྱུད་དོན་བཤད་པ་ལ། རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་འཇུག་པའི་གཞུང་མཚམས་ངོས་བཟུང་། གཞུང་གི་བབས་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཆེད་དུ་ལེའུ་སོ་སོས་དོན་འདི་སྟོན་གྱི་བསྡུ་བ་བཤད། ཇི་ལྟར་བསྡུས་པའི་དོན་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ལ། བཞེད་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་གསུམ་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་སྒེག་པ་ནི། ལེའུ་གསུམ་པའི་སྟོད་ཡན་ ཆད་ཀྱིས་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་རྫོགས་ནས། དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་འདི་བརྗོད་དོ། །ཞེས་པ་མན་ཆད་ལེའུ་ཕྱེད་དང་བཅུ་དགུས་རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་པོ་བསྟན་པར་བཞེད་དེ། སྤར་ཁབ་ལས། དེ་ཡན་ཆད་དུ་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚང་ནས། གསུམ་པའི་དང་པོ་ལྟ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། །ཅེས་སོ། །སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བི་མ་ལས་ནི་ལེའུ་གཉིས་པའི་ཡབ་ཡུམ་གྱི་གླེང་བསླང་བས་རྒྱུ་རྐྱེན་རྫོགས་ནས། དེ་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོས། ཞེས་པ་མན་ཆད་ཀྱིས་རྒྱུད་དོན་བསྟན་པར་བཞེད་དེ། འགྲེལ་ཆུང་ལས། དེ་ནས་རྒྱལ་མཆོག་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །བཙུན་མོའི་ཚོགས་དང་གཉིས་སུ་མེད། །རྣམ་གཉིས་གླེང་དོན་ཐུགས་ཆུད་དེ། །གཞུང་དོན་རྣམ་པར་བཤད་པ་མཛད། །རྫོགས་ཆེན་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །རྟོག་སྤྱོད་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་ཡིས། །མངོན་རྫོགས་རྒྱལ་པོར་དེ་ཉིད་ངེས། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ། །ཐོག་མར་འགྲོ་བའི་ལམ་མཆོག་ཡིན། །ཞེས་སོ། །རོང་ཟོམ་ཆེན་པོ་ནི། ལེའུ་དང་པོར་གླེང་གཞི། གཉིས་པར་ཀུན་བཟང་ཡབ་ཡུམ་གྱི་གླེང་བསླང་དང་དེ་མ་རྟོགས་པའི་འགྲོ་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་བསྐྱེད་པ། གསུམ་པར་དེའི་བྱིན་རླབས་ཐུབ་དྲུག་སྤྲོས་ཏེ་འདུལ་བ་བཞིས་འགྲོ་དོན་མཛད་ཚུལ་བསྟན་ནས། ལེའུ་བཞི་པ་མན་ཆད་ཀྱིས་རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་པོ་བསྟན་པར་བཞེད་དོ། །འོ་ན་འདིར་གང་གཞག་སྙམ་ན། ལུགས་དེ་གསུམ་ཀ་གང་ལྟར་བཤད་ཀྱང་འགལ་བར་མ་མཐོང་ཞིང་འཆད་བདེ་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་འདིར་བཀའ་སྡེ་ཟུར་བའི་བཤད་སྲོལ་གྱི་མན་ངག་དབང་བཙུན་དུ་བྱས་ཏེ། རེ་ཞིག་བཞེད་པ་དང་པོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་སྨྲའོ། །གཉིས་པ་ལ། ལེའུ་རྣམས་ཀྱི་བབས་ཀྱི་བསྡུ་བ་སྤྱིར་བསྟན། རྒྱུད་དོན་གྱི་དངོས་པོ་སོ་སོའི་བསྡུ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ།
Chinese
现在要说的是第三品下半部分以下的内容，以及为了共同调伏的对象如何展开，这与第三品上半部分相关联。第三，关于果位圆满智慧续部要义的阐述，首先确定进入续部正文的界限，为了便于理解正文的脉络，阐述各品所要表达的含义的归纳，以及如何归纳的意义的确定。第一部分，有三种不同的观点：大学者斯盖嘎认为，第三品上半部分以上的内容已经圆满了共同和特殊的因缘，然后诸佛如来为了特别宣说而说了这段话。“从这以后”，直到第十九个半品，都阐述了续部的正文。如《斯帕卡》中所说：“在那之前，续部的因缘已经完备，为了在第三品的第一部分阐述见解，所以宣说了从那以后如来等的内容。”大学者比玛拉认为，第二品中父尊母尊的开场白已经圆满了因缘，然后“从无二自性大尊”以下的内容阐述了续部的要义。如《注释》中所说：“此后胜王圆满佛，与明妃众无二别，通达二者开场白，如理阐释正文义，圆满证悟瑜伽士，以二十种思修行，现证圆满彼性定，菩提胜心初生起，乃为最初胜道行。”荣 सोम 大师则认为，第一品是开场白，第二品是普贤父尊母尊的开场白，以及为未能证悟的众生生起两种菩提心，第三品是通过六能仁的加持，以四种调伏方式来展示利益众生的方式，从第四品以下的内容阐述了续部的正文。那么，这里应该采用哪种观点呢？无论如何阐述这三种观点，都没有发现矛盾之处，而且很容易解释。然而，在这里，以卡德祖巴的教言传承为准，暂时遵循第一种观点来阐述。第二部分，总体上展示各品的脉络归纳，分别阐述续部要义的正文的归纳。
English
Now, what will be discussed is the content from the latter half of Chapter Three onwards, and how to elaborate for the sake of common beings to be tamed is related to the first half of Chapter Three. Third, regarding the explanation of the essence of the tantra of the fully enlightened result, first, the boundary of entering the main text of the tantra is determined. In order to easily understand the flow of the text, the summary of what each chapter intends to express is explained, and the meaning of how it is summarized is ascertained. In the first part, there are three different views: The great scholar Sgegpa believes that the causes and conditions, both common and special, have been perfected from the first half of Chapter Three onwards. Then, all the Tathagatas spoke this specifically for the sake of saying this. From "From then on," up to the nineteenth and a half chapters, it is believed that the main text of the tantra is explained. As it is said in Spar Khab: "Before that, the causes and conditions of the tantra were complete. In order to explain the view in the first part of the third chapter, the Tathagatas and so on were spoken from then on." The great scholar Vimala believes that the opening remarks of the father and mother in the second chapter have perfected the causes and conditions. Then, from "The Great Lord of Non-duality" onwards, the essence of the tantra is explained. As it is said in the commentary: "Thereafter, the supreme king, the perfect Buddha, is non-dual with the assembly of consorts. Understanding the meaning of the two opening remarks, he perfectly explains the meaning of the text. The yogi who has realized the Great Perfection, with twenty kinds of thoughts and practices, ascertains that very nature as the perfectly enlightened king. Generating the supreme mind of Bodhi is the supreme path of the first going." Rongzom Chenpo believes that the first chapter is the opening remarks, the second chapter is the opening remarks of Samantabhadra, the father and mother, and the generation of two Bodhicitta for beings who have not realized it. The third chapter shows how to benefit beings through the blessings of the six Thubpas, using the four methods of taming. From the fourth chapter onwards, the main text of the tantra is explained. So, which view should be adopted here? No contradiction has been found in explaining these three views in any way, and it is easy to explain. However, here, taking the oral tradition of the Kagde Zhungba as authoritative, I will temporarily follow the first view to explain. In the second part, the general summary of the flow of the chapters is shown, and the summary of the main text of the tantric essence is explained separately.
Tibetan
།དང་པོ་ནི། སྔ་མའི་ལུང་གི་འཕྲོས་ལས། བྱང་ཆུབ་མཆོག་ལྡན་རྣལ་འབྱོར་དེས། །ཆོས་ཀུན་ངེས་དོན་ གཏན་ལ་ལེའུ་གསུམ་པ་ཕབ། ༈ །ངེས་པའི་དོན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཚེ། །མིང་ཙམ་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །ཡི་གེ་འཁོར་བཞི་པ་ལོ་མངོན་སངས་རྒྱས། ༈ །མངོན་རྫོགས་ཡི་གེ་དེ་ཉིད་ལས། །ཏིང་འཛིན་རོལ་མོ་མཐའ་ཡས་སྤྲོ་ལྔ་པ ། ༈ །སྤྲོས་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་བསམ་ཡས་དྲུག་པ་གསལ། ༈ །གང་བྱེད་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་བདུན་པ་བརྗོད། ༈ །དེ་ཉིད་ཐུགས་རྟགས་ཕྱག་རྒྱར་བརྒྱད་པ་གསལ། ༈ །མ་མཐོང་རྨོངས་ལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །བཀྲི་དྲང་རྡུལ་ཚོན་བསྟན་པ་དགུ་པ་གཅེས། ༈ །དཀྱིལ་འཁོར་དག་ལ་བརྟེན་པའི་ལས། ༈ །དབང་མཆོག་སྦྱིན་པ་མཆོག་བཅུ་པ་ཡིན་ནོ། ༈ །དབང་མཆོག་རྫོགས་ནས་ཚོགས་ལ་བཅུ་གཅིག་པ་འཇུག ༈ །ཚོགས་སྒྲུབ་བཅུ་གཉིས་པ་ཡོན་ཏན་བསམ་མི་ཁྱབ། ༈ །ཚོགས་མཆོག་རྒྱ་ཆེར་སྤེལ་བ་ཡང་། །མན་ངག་སྙིང་པོ་ཅན་བཅུ་གསུམ་པ་གྱིས་བྱ། ༈ །ཚོགས་དུས་བསྟོད་པ་གླུ་ཡིས་བཅུ་བཞི་པ་བྱ། ༈ །གལ་ཏེ་ཞི་བས་མི་ཐུལ་ན། །རྡོ་རྗེ་ཁྲོ་བོའི་བཅོ་ལྔ་པ་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲོ། ༈ །ཁྲོས་པའི་དུས་བཅུ་དྲུག་པ་ཀྱི་སྐུར་བཏོན་ནས། ༈ །དཀྱིལ་འཁོར་བཅུ་བདུན་པ་ཉིད་དུ་དགོད་པར་བྱ། ༈ །དེ་ཉིད་ལ་ནི་བཅོ་བརྒྱད་པ་མཆོད་པ་དབུལ། །ཞི་ཁྲོ་རབ་འབྱམས་མཆོད་པའི་ཚེ། །སྡོམ་ལ་གནས་བཅུ་དགུ་པ་པ་ཤིན་ཏུ་གཅེས། ༈ །དམ་ཚིག་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུ་དེས། །རྣམ་བཞིའི་ལས་ཉི་ཤུ་པ་ཀྱིས་གཞན་དོན་བྱ། ༈ །ཁྲོས་པའི་གླུ་ཡིས་ཉེར་གཅིག་པ་བསྟོད་པ་བྱ། ༈ །ཞེས་སོ། །དེ་དག་ལེའུ་གསུམ་པ་ནས། ཉེར་གཅིག་པའི་བར་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། ཞི་ཁྲོ་སྤྱི་བྱེ་བྲག་གི་ཆོས་བསྟན་པའི་ལེའུའི་ཚོམ་དང་། རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་པོ་བཅུ་ཇི་ལྟར་སྟོན་པའི་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཞི་བ་སྟོན་པའི་ལེའུ་དགུ། ཁྲོ་བོ་སྟོན་པའི་ལེའུ་ལྔ། ཐུན་མོང་དུ་སྟོན་པའི་ལེའུ་བརྒྱད་དོ། །དེ་དག་གི་སྡོམ་ཚིག་ནི།དང་པོ་གཉིས་པ་གསུམ་པ་རྣམས། །ཞི་བ་སྔོན་བྱུང་ལེའུ་སྟེ། །མཐར་ཕྱིན་འབྲས་བུའི་ཞི་དཀྱིལ་ཡིན། །བཞི་ལྔ་དྲུག་བདུན་བརྒྱད་པ་དང་། །བཅུ་བཞི་པ་རྣམས་རྗེས་འཇུག་གིས། །ཞི་བ་ཉམས་ལེན་ལེའུ་ཡིན། ༈ །དེ་བཞིན་ལེའུ་བཅོ་ལྔ་ པས། །ཁྲོ་བོ་སྔོན་བྱུང་འབྲས་དཀྱིལ་ཏེ། །བཅུ་དྲུག་བཅུ་བདུན་བཅོ་བརྒྱད་དང་། །ཉེར་གཅིག་པ་རྣམས་རྗེས་འཇུག་གིས། །ཁྲོ་བོ་ཉམས་ལེན་ལེའུ་སྟོན། ༈ །ཐུན་མོང་ལེའུ་དགུ་དང་བཅུ། །བཅུ་གཅིག་བཅུ་གཉི
Chinese
第一，从先前的论述延续下来，具有殊胜菩提心的瑜伽士，将所有法的究竟意义确定下来，著了第三品。 一旦证悟了究竟的意义，所有仅是名称显现的法，文字轮转四，显现成佛。 从那圆满显现的文字中，禅定的嬉戏无边广大，是第五。 广大的自性，无量坛城，是第六的显现。 所作的咒语文字，是第七的宣说。 那即是心意的象征，手印，是第八的显现。 为了向未见而迷惑者展示，指示引导，珍爱以粉末颜料描绘的坛城，是第九。 依赖于坛城的事业，赐予殊胜灌顶，是最殊胜的第十。 殊胜灌顶圆满后，进入会供，是第十一。 会供的成就，第十二，功德不可思议。 广弘盛大的会供，具有精要口诀，要做第十三。 会供时赞颂，以歌唱来做第十四。 如果寂静法不能调伏，金刚忿怒的第十五，要展开坛城。 忿怒之时，第十六，化现为忿怒身。 在第十七的坛城中安立。 在那之上，第十八，献上供养。在供养寂静与忿怒的无量尊时，安住于律仪，第十九非常重要。 具有誓言的士夫，以四种事业，第二十，利益他人。 以忿怒之歌，第二十一，进行赞颂。 如是说。这些从第三品到第二十一品，按顺序连接。 第二，寂静与忿怒共同和各自的法类教示的品类集合，以及如何展示续部的十种事物之总摄。 第一，寂静尊的教示有九品，忿怒尊的教示有五品，共同教示的有八品。 这些的总结是：第一、第二、第三品，是寂静尊先前生起的品，是究竟结果的寂静坛城。第四、第五、第六、第七、第八品和第十四品，是随后的，是寂静尊修持的品。同样，第十五品，是忿怒尊先前生起的结果坛城，第十六、第十七、第十八和第二十一品，是随后的，是忿怒尊修持的品。共同的品有第九和第十，第十一和第十二
English
First, continuing from the previous discourse, the yogi with supreme Bodhicitta establishes the definitive meaning of all dharmas, composing the third chapter. Once the definitive meaning is realized, all dharmas that appear merely as names, the letters revolve four times, manifesting enlightenment. From that fully manifested letter, the play of samadhi is boundless and vast, it is the fifth. The vast nature itself, the immeasurable mandala, is the manifestation of the sixth. The mantra letters that perform actions are the declaration of the seventh. That itself is the symbol of the mind, the mudra, is the manifestation of the eighth. To show those who are unseen and confused, to indicate and guide, cherishing the mandala depicted with powdered colors, is the ninth. The activities that rely on the mandala, bestowing supreme empowerment, is the most supreme tenth. After the supreme empowerment is complete, entering the gathering, is the eleventh. The accomplishment of the gathering, the twelfth, the merits are inconceivable. Widely spreading the great gathering, possessing essential instructions, do the thirteenth. Praising during the gathering, doing the fourteenth with songs. If peaceful means cannot subdue, the fifteenth of Vajra Wrathful, unfold the mandala. At the time of wrath, the sixteenth, manifest as a wrathful body. Establish in the seventeenth mandala. Upon that, the eighteenth, offer the offerings. When offering to the infinite peaceful and wrathful deities, abiding in the vows, the nineteenth is extremely important. The individual who possesses vows, with the four activities, the twentieth, benefits others. With the song of wrath, the twenty-first, perform praise. Thus it is said. These from the third chapter to the twenty-first chapter, connect in order. Second, the collection of chapters teaching the common and distinct dharmas of peaceful and wrathful deities, and the summary of how to show the ten objects of the tantra. First, there are nine chapters teaching peaceful deities, five chapters teaching wrathful deities, and eight chapters teaching in common. The summary of these is: the first, second, and third chapters are the chapters of the peaceful deities arising first, it is the peaceful mandala of the ultimate result. The fourth, fifth, sixth, seventh, eighth, and fourteenth chapters are subsequent, they are the chapters of the peaceful deities' practice. Similarly, the fifteenth chapter is the result mandala of the wrathful deities arising first, the sixteenth, seventeenth, eighteenth, and twenty-first chapters are subsequent, they are the chapters of the wrathful deities' practice. The common chapters are the ninth and tenth, the eleventh and twelfth.