Tibetan
དང་།དབང་ཕྱི་མ་གཉིས་རྒྱུད་དོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་དང་པོ་མེད་དོ། །དེའང་སྤར་ཁབ་ལས། རྒྱུད་ཀྱི་རྐྱེན་གཉིས་ལས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གླེང་བསླང་བ་གསང་བའི་དབང་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང་། པ་ར་མཱརྠ་ནི་དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཏེ། སེམས་ལྔའི་ཐ་མ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་མཐས་མ་རེག་པ་ནི་མ་ཧཱ་ཡཱ་ན་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྟེ་རྒྱུད་འདིའོ། །ཞེས་དང་། མངོན་རྟོགས་ལས་ཀྱང་། སྟོན་པ་ཡབ་ཡུམ་གྱིས་གླེང་བསླང་བ་ནི་དབང་བསྐུར་ཞིང་རྒྱུད་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་སོ། །གོ་ཕྱེ་བ་ལ་ལྟོས་ཏེ།དབང་བསྐུར་བས་སྟོན་འཁོར་ཁྱད་མེད་དུ་གྱུར་ནས། གཞན་དོན་དུ་རྒྱུད་ཞུ་བའི་སྤོབས་པ་སྐྱེས་ཏེ་བསྟན་པ་འབྱུང་བའི་རྐྱེན་དུ་གྱུར་པས་ན་དབང་གསུམ་ཀ་གླེང་བསླང་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་གཉིས་པ་མེད་དོ། །དེའང་སྔ་མ་ལས།འཁོར་གྱིས་རྟོགས་ནས་གླེང་བསླང་བ་ནི་གོ་ཕྱེ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་གླེང་བསླང་བ། དབང་ཐོབ་པ། རྒྱུད་གོ་བ་གསུམ་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར། སྔོན་བྱུང་ལྷན་ཅིག་པ་ལ་རྒྱུད་ཚར་གཅིག་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ལྷན་ཅིག་པ་ལ་དབང་བསྐུར་བས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཆ་ཕྲ་མོ་དག །རང་བཞིན་གསང་བའི་སྙིང་པོའི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་དེ་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཤར་ནས་རང་དོན་དུ་སྐུ་ལྔའི་བདག་ ཉིད་དུ་སངས་རྒྱས་པ་ནི། གསུམ་པ་མཐར་ཕྱིན་འབྲས་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་དེ། གང་ཞེ་ན། ཨེ་མའོ་སོགས་ཏེ། སྐུ་ལྔ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཤིང་གླེང་བསླང་བ་དང་། དབང་བསྐུར་ཞིང་རྒྱུད་བཤད་པ་དང་། སྒྲིབ་པ་དག་ནས་སངས་རྒྱས་པ་ལ་དམ་པ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་པ་རྣམས་སྐུ་ལྔའི་ངོ་བོར་སངས་རྒྱས་པས་སྟོན་འཁོར་དགོངས་པ་གཅིག་དུ་གྱུར་པ་དེ་གོ་ཕྱེ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་གསང་བའོ། །དེའང་། སྐྱེས་མ་སྐྱེས་དབྱེར་མེད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། འགགས་མི་འགག་གཉིས་མེད་མངོན་བྱང་གི་སྐུ་དང་། གནས་མི་གནས་གཉིས་མེད་ལོངས་སྐུ་དང་། དམིགས་མི་དམིགས་གཉིས་མེད་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་དང་། འགྲོ་འོང་མེད་པ་ལས་དེར་སྣང་བ་གཉིས་མེད་སྤྲུལ་སྐུར་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་ལྔའོ། །ཞེས་བརྗོད་པས་དབང་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་སྟོན་འཁོར་དགོངས་པ་ཐ་མི་དད་དུ་གྱུར་པ་ལ་མཉེས་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཁོག་གཞུང་ལས། འགྲོ་བ་ཆགས་ཅན་སྤང་མེད་ལ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་བཙུན་མོ་དང་། །གཉིས་མེད་རོལ་སོགས་བསྟན་པ་སྟེ། །མཐུན་པས་མཐུན་པ་སྒྲོལ་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ།
Chinese
并且，由于后两个灌顶转为续部的意义，所以没有第一个过失。那也是根据《སྤར་ཁབ་》所说：“从续部的两种缘起中，发起非共同的谈论，是为了显示秘密的灌顶。”以及，“པ་ར་མཱརྠ་（藏文，梵文天城体：paramārtha，梵文罗马拟音：paramārtha，汉语字面意思：胜义）是真实意义的菩提心，五种心识的最后一个，未触及十六刹那的菩提心尽头，是མ་ཧཱ་ཡཱ་ན་（藏文，梵文天城体：mahāyāna，梵文罗马拟音：mahāyāna，汉语字面意思：大乘），即此续部。”以及，根据《现观庄严论》所说：“导师父母发起谈论，是为了灌顶并讲说续部。”取决于开悟者，通过灌顶，导师和眷属变得无差别，为了利益他人而请求续部的勇气生起，成为教法产生的因缘，因此，三个灌顶都转为谈论，所以没有第二个过失。那也是根据前者所说：“眷属了悟后发起谈论，是为了开悟者们。”因此，谈论、获得灌顶、理解续部三者本体相同，对于先前出现的俱生者来说，续部一次就圆满了。这样，通过对俱生者进行灌顶，所知障的细微部分得以清除，通达自性秘密藏的意义，二取的智慧显现，为了自身利益而证悟五身的自性，这是第三个究竟果位的心生起，那是什么呢？如ཨེ་མའོ་等，安住于五身并进行谈论，灌顶并讲说续部，清净障碍而证悟成佛是殊胜的，俱生者们以五身的体性成佛，导师和眷属的意趣成为一体，由于那没有成为开悟者的行境，所以是秘密的。那也是，无生与生无别的法身，无灭与灭无别的现证菩提之身，无住与住无别的报身，无缘与缘无别的金刚身，无去无来而从彼显现的无二化身，生起这五种心。这样宣说，对获得灌顶的功德，导师和眷属的意趣变得无有差别而感到欢喜。那些也如《根本续》中所说：“对于具有贪欲的众生，没有可舍弃的，圆满报身和明妃，无二的嬉戏等是教法，为了以相同者而救度相同者。”
English
And, because the latter two empowerments transform into the meaning of the tantra, there is no first fault. That is also according to the Spar Khab: "From the two causes of the tantra, initiating uncommon discussions is to show the secret empowerment." And, "Paramārtha (藏文，梵文天城体：paramārtha，梵文罗马拟音：paramārtha，汉语字面意思：Ultimate meaning) is the true meaning of bodhicitta, the last of the five minds, not touching the end of the sixteen moments of bodhicitta, is Mahāyāna (藏文，梵文天城体：mahāyāna，梵文罗马拟音：mahāyāna，汉语字面意思：Great Vehicle), which is this tantra." And, according to the Abhisamayalankara: "The teacher and consort initiating discussions is to empower and explain the tantra." Depending on the enlightened ones, through empowerment, the teacher and retinue become indistinguishable, and the courage to request the tantra for the benefit of others arises, becoming the cause for the emergence of the teachings, therefore, all three empowerments transform into discussions, so there is no second fault. That is also according to the former: "The retinue initiating discussions after realization is for the sake of the enlightened ones." Therefore, discussion, obtaining empowerment, and understanding the tantra are of the same essence, and for the previously arisen co-emergent ones, the tantra is completed in one session. Thus, by empowering the co-emergent ones, the subtle parts of the obscurations of knowledge are cleared away, the meaning of the secret essence of self-nature is understood, the wisdom of non-duality arises, and for one's own benefit, Buddhahood is attained in the nature of the five kayas, this is the third ultimate fruition of mind generation, what is it? Such as E-ma-ho, etc., abiding in the five kayas and engaging in discussions, empowering and explaining the tantra, purifying obscurations and attaining Buddhahood is supreme, the co-emergent ones attain Buddhahood in the nature of the five kayas, and the intention of the teacher and retinue becomes one, because that has not become the realm of experience for the enlightened ones, it is secret. That is also, the Dharmakaya without distinction between born and unborn, the Sambhogakaya without distinction between cessation and non-cessation, the Nirmanakaya without distinction between abiding and non-abiding, the Vajrakaya without distinction between object and non-object, and the Nirmanakaya without distinction between going and coming, arising from that, generating these five minds. Thus, it is said, rejoicing in the merit of obtaining empowerment, the intention of the teacher and retinue becomes non-different. Those are also as stated in the Root Tantra: "For sentient beings with attachment, there is nothing to abandon, the perfect Sambhogakaya and consort, non-dual play, etc., are the teachings, in order to liberate the similar with the similar."
Tibetan
།གཉིས་པ་ལའང་། གོ་དོན་དང་། གཏན་ལ་དབབ་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ལྷན་ཅིག་པ་རྣམས་རང་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་རྒྱུད་ཞུ་མི་དགོས་ཀྱང་། གཞན་དོན་དུ་གོ་ཕྱེ་བའི་འཁོར་གསང་བ་བཞིས་ཆོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་རྒྱུད་བཤད་པར་ཞུས་པས། སྟོན་པའི་ཐུགས་རྗེ་སྐྱེས་ཏེ་དགྱེས་པའི་ཚུལ་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་རྒྱུད་བཤད་ཅིང་། འདི་ཉིད་རྟོགས་པའི་སྐལ་བ་དང་མི་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་ལམ་སྟེགས་ཀྱི་ཐེག་པ་གཞན་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཐུབ་པ་དྲུག་སྤྲུལ་ཏེ་ཆོས་སྒོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་སྤྲོ་བར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་ནི་ཐུན་མོང་གི་གླེང་བསླང་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། ཐུན་མོང་གླེང་བསླང་སྟོན་དང་འཁོར། །ཐ་དད་སྣང་ནས་དབང་ཐོབ་སྟེ། །ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་ནས་འགྲོ་དོན་དུ། །བཀའ་སྩལ་དོན་གྱིས་ཞུས་དང་ལན། །གནང་བར་དོན་གྱིས་ཚིག་ཏུ་ཕྱུང་། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་སྤྲོ་བ་མཛད། །ཅེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ་དང་། སྟོན་པས་གནང་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། གསང་བ་ བཞིས་ཆོད་པའི་གདུལ་བྱའི་ཆེད་དུ་རྒྱུད་བཤད་པར་ཞུས་པ་སྟེ། དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་བཙུན་མོའི་ཚོགས་དང་བཅས་པས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་འདི་བརྗོད་དོ། །ཨེ་མའོ་ཡེ་ནས་གསང་བའི་ཆོས། །སོགས་ཀྱི་ཕྱིར་ཐུགས་རྗེས་བཟུང་བར་རིགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་དབྱེར་མེད་ནའང་། དེ་མ་རྟོགས་པ་ལ་ཐུགས་རྗེ་སྐྱེས་ཏེ། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཆོས་བསྟན་པར་དགྱེས་ནས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་འདི་བརྗོད་དོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གང་ཞེ་ན། ཨེ་མའོ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལས། ཞེས་སོགས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཡིན་པ་ལས། མ་རྟོགས་པའི་དབང་གིས་བཅིངས་གྲོལ་ལྟར་སྣང་ཀྱང་། གཤིས་ལ་བཅིངས་གྲོལ་གཉིས་ཀ་མ་གྲུབ་སྟེ། སངས་རྒྱས་མཉམ་སྦྱོར་ལས། བཅིང་བྱ་འཆིང་བྱེད་བཅིངས་པ་པོ། །བདག་འཛིན་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་དངོས། །ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །བདག་འཛིན་ཞེས་བྱའི་མིང་ཡང་མེད། །དེས་ན་གཉིས་པོའང་མེད་པ་ལ། །འགྲོལ་བ་པོ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེའི་དོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡེ་ནས་ལྷུན་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཆོས། །བསྟན་ཕྱིར་སྤྲོ་བ་སྣ་ཚོགས་མཛད། །ཅེས་པས་ཞལ་འཛུམ་པ་དང་། སྨིན་མ་གཡོ་བ་དང་། སྤྱན་འགྱུར་བ་དང་། སྐུ་གཟེངས་བསྟོད་པ་དང་། ཕྱག་རྐྱོང་བ་དང་། འོད་དང་སྤྲུལ་པ་འགྱེད་པ་སྟེ་དགྱེས་ཚུལ་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་གདུལ་བྱ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆེད་དུ་རྒྱུ
Chinese
第二，也有意义和决断两种。第一，一同出现者们为了自己成佛不需要请求续部，但为了使他人开悟，以四种秘密印持的眷属们请求宣说续部。于是，导师生起慈悲，以六种欢喜之相宣说续部，并且为了对那些没有证悟此续部之缘分者，宣说作为道路阶梯的其他乘，化现六能仁，承诺弘扬不可思议的法门，这是共同的开场白。其中说到：共同开场白，导师与眷属，显现差别而得灌顶，自己证悟后为利有情，请问与回答，以意义赐予，以语言表达，身语意之喜悦。如是。第二，有眷属的请求和导师的应允两种。第一，为了以四种秘密印持的所化众生而请求宣说续部，之后一切如来与妃女眷属一同说了这句偈颂：唉玛吙，从本以来秘密之法，等等，因此理应以慈悲摄受。第二，因此，一切法从本以来即是成佛的，虽然无有差别，但对未证悟者生起慈悲，欢喜宣说任运成就之法，因此加上这句偈颂。哪句呢？唉玛吙，如来藏中，等等，一切有情皆具有如来藏，但因未证悟之故，显现为束缚解脱之相，然于自性上，束缚解脱二者皆不成立。如《佛平等合经》云：所缚能缚与缚者，我执有情痛苦体，一切皆是心之性，故无名为我执者，是故二者皆无有，解脱者亦不可得。如是。为了显示其义，从本以来任运圆满之佛法，为示此故作种种喜悦。因此，面露微笑，眉毛动摇，眼目转动，身躯挺直，伸出手臂，放出光明与化身，以六种欢喜之相，为特殊所化众生宣说续部。
English
Secondly, there are two aspects: meaning and determination. Firstly, those who are together do not need to request the tantra for their own enlightenment, but for the sake of others, the retinue sealed with the four secrets requested the exposition of the tantra. Then, the Teacher generated compassion and expounded the tantra through the six modes of joy. And for those who do not have the fortune to realize this, he manifested six Thubpas (Buddhas) to teach other vehicles as a ladder on the path, and promised to spread inconceivable Dharma doors. This is the common introduction. It says: Common introduction, teacher and retinue, appearing different and obtaining empowerment, having realized oneself for the benefit of beings, asking and answering with meaning, expressing with words what is given, creating the joy of body, speech, and mind. So it is. Secondly, there are two aspects: the request of the retinue and the granting of the Teacher. Firstly, the request to expound the tantra for the sake of the disciples who are sealed with the four secrets. Then, all the Tathagatas together with the assembly of consorts spoke this verse: Emaho, the secret Dharma from the beginning, etc., therefore it is appropriate to be embraced with compassion. Secondly, therefore, although all dharmas are enlightened from the beginning and there is no difference, compassion arises for those who have not realized it, and they are pleased to teach the spontaneously accomplished Dharma, so this verse is added. Which one? Emaho, from the Sugata-garbha, etc., all sentient beings have the Sugata-garbha, but due to not realizing it, they appear as bound and liberated, but in reality, neither bondage nor liberation is established. As the Buddha-samyoga says: The bound, the binder, and the bound one, the self-grasping sentient being, the body of suffering, all are the nature of mind, therefore there is no name called self-grasping, therefore both are non-existent, and there is no liberator either. So it is. To show its meaning, the spontaneously perfect Buddha Dharma from the beginning, to show this, he made various joys. Therefore, smiling, moving the eyebrows, moving the eyes, straightening the body, extending the arms, emitting light and emanations, through the six modes of joy, he expounded the tantra for the sake of special disciples.