Tibetan
འི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ནང་སེམས་ཡབ་ཡུམ་ལ། མཐོང་བ་ལ་སོགས་པར་སྨོས་པ་ནི། མིག་རྣ་བ་སྣ་ལྕེའི་རྣམ་ཤེས་བཞི་སྟེ། མིག་དབང་ལ་བརྟེན་ནས་མིག་ཤེས་ཀྱིས་ཡུལ་གཟུགས་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་རིམ་པ་བཞིན། སའི་སྙིང་པོ་དང་། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དང་། ནམ་མཁའི་སྙིང་པོ་དང་། སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ལ་ཐུགས་ཀྱི་སེམས་དཔར་གྲགས་ཏེ། འདི་ཉིད་ལས། ཀ་ནི་སྤྱན་གྱི་ཐུགས་ཀྱི་མཆོག །ཅེས་སོགས་དང་། སྤར་ཁབ་ལས། རྣམ་ཤེས་བཞི་པོ་ནི་རིག་པ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་ཐུགས་ཏེ། །ཞེས་སོ། །མཐོང་བར་བྱ་བ་སོགས་ནི། ཡུལ་གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་བཞི་སྟེ། མིག་ཤེས་སོགས་ཀྱིས་མཐོང་བྱ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་ཀྱང་། ལཱ་སྱ་མ་དང་། གཱིརྟི་མ་དང་། མཱ་ལེ་མ་དང་། ནཱིརྟི་མ་རྣམས་དང་རིམ་པར་སྦྱར་རོ། །དེ་རྣམས་ལ་སྐུའི་སེམས་མར་གྲགས་ཏེ། ཡུལ་བཞིས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེའང་། ཙ་ནི་སྤྱན་གྱི་སྐུ་ཡི་མཆོག །ཅེས་སོགས་དང་། རྡོ་རྗེ་ལས། རྣམ་ཤེས་བཞི་ཡིས་ དམིགས་པའི་ཡུལ། །མཐོང་བར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ། །དམིགས་པར་བྱ་ཕྱིར་སྐུ་ཡི་མཆོག །ཅེས་སོ། །འདིར་ཁ་ཅིག་ན་རེ། རྟོག་པའི་གོ་རིམ་ཁོ་ན་ལྟར་སྦྱར་ན་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་མ་འཁྲུལ་ནའང་། ལྷ་ཡབ་ཡུམ་སྦྱོར་བའི་ཚེ་རྣ་བའི་ཡུལ་རོ་དང་། ལྕེའི་ཡུལ་སྒྲར་བྱུང་བས་སྦྱར་ཚུལ་ནོར་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ན། སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་ཡུམ་གཱིརྟི་མ་དང་། ཕྱག་རྡོར་གྱི་ཡུམ་ནཱིརྟི་མར་བྱུང་བས་སོ། །ཟེར་ན། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། དེ་ལྟར་བདེན་མོད་ཀྱང་། འདིར་རིགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར།འགལ་བ་མེད་དོ། །ཉི་འོད་སེང་གེའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་ལས། རྒྱུད་འདིར་ནི་རིགས་ཁོ་ན་གཙོ་བོར་བྱས་ཏེ། མཉན་པར་བྱ་བ་སྒྲའི་ལྷ་མོ་རྣ་བའི་ཡུལ་ཡིན་ཀྱང་། རིགས་ཀྱི་དུས་སུ་གསུང་གི་རིགས་ཡིན་པས། འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་གི་ཡུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་སེམས་ཡབ་ཡུམ་ནི། རྣམ་ཤེས་བཞིས་ཡུལ་བཞི་མཐོང་བའི་བདག་རྐྱེན་དབང་པོ་བཞིས་བྱེད་པའི་ཕྱིར། མཐོང་བྱེད་ལ་སོགས་པར་སྨོས་སོ་དེའང་། མིག་རྣ་བ་སྣ་ལྕེའི་དབང་པོ་བཞི་ནི། རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བར། བྱམས་པ་དང་། སྒྲིབ་པ་རྣམ་སེལ་དང་། ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང་། འཇམ་དཔལ་དབྱངས་སོ། །དེ་དག་ལ་གསུང་གི་སེམས་དཔའ་ཞེས་ཀྱང་གྲགས་ཏེ། དབང་པོས་ཡུལ་དང་ཤེས་པ་གཉིས་ཕྱི་ནང་གི་བརྡའ་སྦྱོར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། པ་
Chinese
的原因。第二是，关于内在心识的父母，提到看见等等，指的是眼、耳、鼻、舌四种识。因为依赖于眼根，眼识才能看见外境的色等。这四者依次是：地藏菩萨、金刚手菩萨、虚空藏菩萨、观世音自在。这些被称为心之菩萨，正如经中所说：“ཀ་是眼睛的心之最胜。”等等。在《伞盖续》中说：“四种识仅仅是觉性的缘故，是心。”等等。关于所见之物等，指的是外境的色、声、香、味四种。因为眼识等是所见等外境。这些也依次与拉西亚玛、吉谛玛、玛列玛、尼谛玛相连。这些被称为身之母，因为四境是识的所依。也就是“ཙ་是眼睛的身之最胜。”等等。在《金刚续》中说：“四识所缘境，所见等等境，为所缘故是身之最胜。”这里有些人说，如果仅仅按照思辨的顺序来连接，外境和有境就不会混淆。但是在佛父佛母交合时，耳朵的境是味，舌头的境是声，这样连接就错了。为什么呢？因为观世音的佛母是吉谛玛，金刚手的佛母是尼谛玛。如果这样说，如果从外境和有境的角度来看，那样说是对的。但是，这里是从种姓的角度来说的，所以没有矛盾。《日光狮子广大释》中说：“此续中，唯以种姓为主，当听之境是声音之天女，虽是耳朵之境，然于种姓之时，是语之种姓，故当知是世间自在之母。”等等。外在心识的父母是，因为四识看见四境的增上缘是四根的作用。所以才说能见等等。也就是，眼、耳、鼻、舌四根，依次是弥勒菩萨、除盖障菩萨、普贤菩萨、文殊菩萨。这些也被称为语之菩萨，因为根是内外境和识二者的媒介。
English
Therefore. Secondly, concerning the inner mind father and mother, mentioning seeing, etc., refers to the four consciousnesses of eye, ear, nose, and tongue. Because relying on the eye faculty, the eye consciousness sees external forms, etc. These four are, in order: Kshitigarbha (Earth Essence), Vajrapani (Holder of the Vajra), Akashagarbha (Space Essence), and Avalokiteshvara (Lord of Compassion). These are known as the Mind Bodhisattvas. As it says in this very text: "Ka is the supreme of the heart of the eye." and so on. In the 'Umbrella Sutra' it says: "The four consciousnesses are the heart because they are solely awareness." and so on. Things to be seen, etc., refer to the four objects of form, sound, smell, and taste. Because the eye consciousness, etc., are objects to be seen, etc. These are also connected in order with Lasya, Gita, Mala, and Nirti. These are known as the Body Mothers, because the four objects are the support of consciousness. That is, "Tsa is the supreme of the body of the eye." and so on. In the Vajra Sutra it says: "The object of the four consciousnesses, things to be seen, etc., because it is the object, it is the supreme of the body." Here, some say that if you connect only according to the order of reasoning, the object and the subject will not be confused. But when the father and mother deities unite, the object of the ear becomes taste, and the object of the tongue becomes sound, so the connection is wrong. Why? Because the mother of Avalokiteshvara is Gita, and the mother of Vajrapani is Nirti. If you say that, if you consider it from the perspective of object and subject, that is true. But here, it is from the perspective of lineage, so there is no contradiction. In the Extensive Commentary of 'Sunlight Lion' it says: "In this tantra, only lineage is emphasized. Although the object to be heard, the goddess of sound, is the object of the ear, at the time of lineage, it is the lineage of speech, so it should be known as the mother of the Lord of the World." and so on. The outer mind father and mother are, because the four consciousnesses see the four objects, the dominant condition is the function of the four faculties. Therefore, it is said to be the seer, etc. That is, the four faculties of eye, ear, nose, and tongue are, in order, Maitreya, Sarvanivaranaviskambhin, Samantabhadra, and Manjushri. These are also known as Speech Bodhisattvas, because the faculties are the mediators between the inner and outer objects and consciousnesses.
Tibetan
ནི་སྤྱན་གྱི་གསུང་གི་མཆོག །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཡུམ་ནི་དུས་བཞིའི་ལྷ་མོ་སྟེ། འདས་པ་དང་། ད་ལྟར་དང་། འབྱུང་བ་སྟེ་མ་འོངས་པ་དང་། མ་བྱོན་པ་སྟེ་འབྱུང་བར་མ་ངེས་པའི་དུས་རྣམས་རིམ་པ་བཞིན། བདུག་སྤོས་མ་དང་། མེ་ཏོག་མ་དང་། མར་མེ་མ་དང་། དྲི་ཆབ་མ་རྣམས་ཏེ། རྔམ་གློག་ལས། འདས་པ་དང་ནི་དཔྱིད་ཀྱི་དུས་ཏེ་དྷཱུ་པེ་མ། །ད་ལྟ་བ་ནི་དབྱར་གྱི་དུས་ཏེ་པུཥ྇་མ། །མ་འོངས་པ་ནི་སྟོན་གྱི་དུས་ཏེ་ཨཱ་ལོ་ཀེ། །མ་ངེས་པ་ནི་དགུན་གྱི་དུས་ཏེ་གནྡྷེའོ། །ཞེས་སོ། ། འདིའི་སྐབས་སུ་ཁ་ཅིག་ན་རེ།འདིར་དུས་བཞི་སྨོས་པས་དུས་ལོག་སྟེ། སྡེ་སྣོད་གཞན་དུ་དུས་གསུམ་ལས་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཟེར་བ་ནི། རང་གི་རང་བཞིན་གསལ་བར་སྒྲོག་པའི་སྨྲེ་སྔགས་ཏེ། མཛོད་ལས། ཆགས་གནས་འཇིག་སྟོངས་བཞི་དང་རྫོགས་ལྡན་ལ་སོགས་པའི་དུས་བཞི་བཤད་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས་ཀྱང་། འོད་སྲུངས། སེམས་དང་ཆོས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་གང་ནས་ཀྱང་མ་འོངས། གང་དུའང་མ་སོང་། གར་ཡང་མི་གནས་པས་ན་མ་ངེས་པ་སྟེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་སོ། །ཞེས་དུས་གསུམ་དང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་ཏེ་བཞིར་གསུངས་པ་སོགས་ཀྱང་། དུས་ལོག་པར་ཐལ་བ་བཟློག་ཏུ་མེད་དོ། །རིགས་པས་ཀྱང་གནོད་དེ། ཁྱེད་ཅག་དུས་གསུམ་ཁོ་ནར་འདོད་པ་དེ་ཚོད་དུ། ཁོ་བོ་ཅག་གིས། དུས་གསུམ་དུ་ངེས་པར་འདོད་པའང་མི་རིགས་པར་ཐལ། དུས་ཡིན་ན་གཉིས་ཁོ་ནར་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ད་ལྟར་དང་། ད་ལྟར་མ་ཡིན་པ་གཉིས་སུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་བྱས་ན་ཅིས་འགོག །ཁོ་ན་རེ། ད་ལྟར་མ་ཡིན་པ་ལས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བས་གསུམ་མོ་ཞེ་ན། དེ་འདྲ་དུས་བཞི་ལའང་མཚུངས་ཏེ།ད་ལྟར་མ་ཡིན་པ་ལས། འདས་མ་འོངས་མ་ངེས་པ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ལྷ་རྟོག་སྦྱར་བའི་དབང་དུ་འདིར་དུས་བཞིར་གྲངས་དང་གོ་རིམ་ངེས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ན། དུས་རིང་བ་དཔེར་བྱས་ན། བསྐལ་པ་གཅིག་ལ་ཆགས་གནས་འཇིག་སྟོངས་བཞིར་གྲངས་ངེས། དུས་ཐུང་བ་དཔེར་བྱས་ན། ལོ་གཅིག་ལ་དབྱར་དགུན་སྟོན་དཔྱིད་བཞི་དང་། ཉིན་ཞག་རེ་ལ་ཐུན་ཆེན་བཞི་ལ་སོགས་པར་གྲངས་ངེས་པའི་ཕྱིར། གོ་རིམ་ངེས་པ་ནི། ད་ལྟ་བསྐལ་པ་གནས་པའི་དུས་ལ་དཔེར་མཚོན་ན། གནས་པའི་དུས་འདི་ནི་རྒྱུ་སྤྱད་ཅིང་འབྲས་བུ་མ་སྤྱད་པའི་ཕྱིར་ད་ལྟར་བ་དང་། ཆགས་པ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་སྤྱད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་འདས་པ་དང་། འཇིག་པ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་ཚོགས་ལ་མ་སྤྱད་པའི་ཕྱིར་མ་འོངས་པ་ དང་། སྟོང
Chinese
是眼睛的语言之精华。如是说。 母亲是四时之神女，即过去、现在、未来即尚未到来、以及未至即不确定到来的时间，依次是： 焚香母、鲜花母、灯盏母、香水母。《怖畏电光》中说： 过去是春季，即dhūpe mā（藏文，梵文天城体：धू पे मा，梵文罗马拟音：dhūpe mā，汉语字面意思：焚香母）。 现在是夏季，即puṣpe mā（藏文，梵文天城体：पुष्पे मा，梵文罗马拟音：puṣpe mā，汉语字面意思：鲜花母）。 未来是秋季，即āloke（藏文，梵文天城体：आलोके，梵文罗马拟音：āloke，汉语字面意思：光明母）。 不确定是冬季，即gandhe（藏文，梵文天城体：गन्धे，梵文罗马拟音：gandhe，汉语字面意思：香母）。 如是说。
English
It is the essence of the speech of the eyes. Thus it is said. The mother is the goddess of the four seasons, namely the past, the present, the future (i.e., not yet come), and the uncertain (i.e., not certain to come) times, which are, in order: Incense Mother, Flower Mother, Lamp Mother, and Perfume Mother. From the 'Fearsome Lightning': The past is the spring season, that is, dhūpe mā (藏文，梵文天城体：धू पे मा，梵文罗马拟音：dhūpe mā，汉语字面意思：Incense Mother). The present is the summer season, that is, puṣpe mā (藏文，梵文天城体：पुष्पे मा，梵文罗马拟音：puṣpe mā，汉语字面意思：Flower Mother). The future is the autumn season, that is, āloke (藏文，梵文天城体：आलोके，梵文罗马拟音：āloke，汉语字面意思：Light Mother). The uncertain is the winter season, that is, gandhe (藏文，梵文天城体：गन्धे，梵文罗马拟音：gandhe，汉语字面意思：Scent Mother). Thus it is said.
Tibetan
ས་པ་ནི་རྒྱུ་འབྲས་ཡོད་ལ་མ་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་འདས་མ་འོངས་གང་དུའང་མ་ངེས་པའི་དུས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྔམ་གློག་ལས། རྒྱུ་འབྲས་ངེས་པ་མ་ཚོགས་པ། །འབྱུང་བར་མ་ངེས་དུས་ཞེས་གྲགས། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་ཁོ་ན་རེ། བསྐལ་པ་སྔར་སྟོངས་བ་ནི་འདས་པ་དང་། ཕྱིས་སྟོངས་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་འོངས་པའི་ཕྱིར་དུས་གསུམ་དུ་ངེས་སོ་ཞེ་ན། སྟོངས་པའི་དུས་དེ་ཉིད་གཞིར་བྱས་པ་ལ་འདས་མ་འོངས་གང་རུང་གཅིག་ཏུ་ཁ་ཚོན་མ་ཆོད་པས་མ་ངེས་པའི་དུས་སུ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར། རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་དུས་བཞིར་གྲངས་དང་གོ་རིམ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཁ་ཅིག་ན་རེ། མ་ངེས་པའི་དུས་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དུས་ཏེ། སྤར་ཁབ་ལས། ལ་ནི་སྟོང་པ་དག་པའོ། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར།ངོ་བོ་ཉིད་འདི་འདྲ་བསྟན་དུ་མེད་པ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཟེར་བ་མི་རིགས་ཏེ། འགྲེལ་པའི་དགོངས་པ་ནི་དུས་གསུམ་གང་རུང་གི་ངོ་བོ་འདི་འདྲར་བསྟན་པར་བྱར་མེད་པའི་དོན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་མཉམ་པ་ཉིད་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟོག་ཚོགས་མ་ཚང་བའི་སྐྱོན་གནས་སོ། །དེ་ལྟ་ནའང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་མ་འདུས་སོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། དེ་ནི་དོན་དམ་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དུས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་བཤད་པའི་སྐབས་འདིར་མ་སྨོས་ཏེ། རྟོག་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་འདུས་བྱས་ཀྱི་དུས་བཞིར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལའང་སྤྱི་བྱེ་བྲག་གཉིས་ཀྱི། སྤྱི་ནི། འཇོམས་པ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ། ཞེས་པ་ལ་ཕྱི་ནང་གཉིས་ལས། ཕྱི་ལུས་ཀྱི་ཆོས་བཞི་དང་སྦྱར་ན། རྟོག་པའི་རང་བཞིན་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཁྲོ་བོ་བཞིའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་མཛད་པས་བདུད་དང་ལོག་པར་འདྲེན་པ་རྣམས་འཇོམས་པ་དང་། ནང་གསང་བའི་ཁམས་བཞི་དང་སྦྱར་ན། འོག་སྒོ་གསང་བའི་ཁམས་གསུམ་འདུས་པའི་བདེ་བའི་རྟོག་པ་ལྷའམ་བདེ་བར་འཛིན་པའི་ཞེན་པ་གཉིས་ཀ་འཇོམས་པ་སྟེ། འདི་ཉིད་ལས། ང་ནི་ཐུགས་ཀྱང་འཇིག་པར་བྱེད། །ཅེས་སོགས་ འཇིག་པ་བཞི་དང་། ཨཽ་ནི་ཐམས་ཅད་ཞིག་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་འཇོམས་པ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པས་ན་རྡོ་རྗེ་དང་། དེས་འཇོམས་པའི་ཕྲིན་ལས་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཆེན་པོའོ། །དེ་ལྟ་བུ་འཇོམས་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་དེའང་། དཔེར་ན་དཀར་པོ་འཇོམས་པ་དེ་དཀར་པོ་མིན་པ་གཅིག་གིས་བསྐྱེད་པ་ལྟར། རྟག་ཆད་བདག་མཚན་བཞི་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡུམ་གྱི་ངོ་བོ་དེས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བཙུན་མོ་སྟེ་ཡབ་ཡུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །ཡང་།ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྟོག་པ་བཞི་
Chinese
所谓的“娑”是指，由于因果存在但尚未聚合，因此对于过去和未来都无法确定的时间。正如《怖畏金刚续》中所说：“因果尚未确定聚合，故称为未来不定的时间。”如果有人说，先前毁灭的劫是过去，之后毁灭的劫是未来，因此可以确定为三种时间。那么，以毁灭的时间本身为基础，既然无法断定是过去还是未来，为什么不能成为不确定的时间呢？因为这个原因，所以四种时间的数量和顺序是确定的。这里有些人说，不确定的时间是平等性（mnyam pa nyid）的时间。如《斯帕克哈布经》中说：“拉（la）是空性清净。”在解释中说：“无法指示像这样的自性。”这种说法是不合理的。因为解释的意图是，无法指示三种时间中任何一种的自性。否则，平等性不是分别念，因此会存在分别念集合不完整的过失。如果这样说，那么不可思议的时间没有包括在内，这没有过失。因为那是胜义谛未聚合的时间，因此在讨论分别念时没有提及。因为分别念是针对世俗谛聚合的四种时间而设立的。第二部分也有共同和特殊两种。共同的是“大摧毁金刚”。其中有内外两种。外在的与身体的四法相结合，是指显现分别念自性的四忿怒尊的身语意事业摧毁魔障和邪见。内在的与秘密的四界相结合，是指下门三秘密界聚合的乐的分别念，摧毁执着于天或乐的执念。正如经文所说：“我亦摧毁心。”以及“四种毁灭，奥（ཨོཾ，oṃ，唵，一切）是一切毁灭。”因此，摧毁没有障碍，所以是金刚。由于其摧毁的事业与其他不同，所以是“大”。像这样摧毁的对治，就像白色被非白色所生一样，由非恒常、断灭、有我、有相四种的法性之母的自性所生，所以是佛母，即成为父母。还有，四种颠倒的分别念
English
The so-called "Sa" refers to a time that is uncertain in both the past and the future because cause and effect exist but have not yet converged. As it says in the Bhairava-vajra (rngam glong): "When cause and effect are not certain to converge, it is known as an uncertain time." If someone says that the eon that has previously been destroyed is the past, and the eon that will be destroyed later is the future, therefore it can be determined as three times. Then, based on the time of destruction itself, since it cannot be determined whether it is the past or the future, why can't it be an uncertain time? For this reason, the number and order of the four times are certain. Here, some say that the uncertain time is the time of equality (mnyam pa nyid). As it says in the Sparkhab: "La is emptiness and purity." In the commentary, it says: "It is impossible to indicate such a nature." This statement is unreasonable because the intention of the commentary is that it is impossible to indicate such a nature of any of the three times. Otherwise, equality is not conceptual thought, so there would be the fault of the conceptual thought assembly being incomplete. If you say that the inconceivable time is not included, there is no fault. Because that is the ultimate truth, the unconditioned time, therefore it is not mentioned in the context of discussing conceptual thought. Because conceptual thought is established for the four times of the conventional truth, the conditioned. The second part also has two types: common and specific. The common one is "Great Destroyer Vajra." Among these, there are two types: outer and inner. The outer, when combined with the four dharmas of the body, refers to the activity of the body, speech, and mind of the four wrathful deities who manifest the nature of conceptual thought, destroying demons and those who lead astray. The inner, when combined with the four secret realms, refers to the conceptual thought of bliss that combines the three secret realms of the lower gate, destroying both the attachment to gods or the attachment to bliss. As the text says: "I also destroy the mind." And "Four destructions, Om (ཨོཾ，oṃ，唵，everything) is the destruction of everything." Therefore, there is no obstacle to destruction, so it is Vajra. Because its activity of destruction is different from others, it is "Great." Such an antidote to destruction, just as white is produced by something that is not white, is produced by the nature of the mother, which is not the four characteristics of permanence, annihilation, self, and sign, so it is the consort, that is, it becomes the father and mother. Also, the four inverted conceptual thoughts.