Tibetan
ས་དང་པོ་ནས། །མཐར་ཕྱིན་སངས་རྒྱས་ས་ཉིད་དེ། །གནས་བཞི་དེ་བཞིན་དབྱེ་བ་ལས། །གཉིས་པའི་གཉིས་པ་རབ་དགའ་སོགས། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་དང་ས་མཚན་ཉིད། །མཚུངས་ཕྱིར་རྫོགས་པར་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་པས་དགའ་བའི་དགའ་བ་བཞི་ཚོགས་ལམ་སོགས་སྔར་དབང་གི་དུས་སྦྱར་བ་ལྟར་ལས་ཡས་འབབ་རྒྱུའི་ས་ལམ་དང་། མས་བརྟན་ལ་འབྲས་བུའི་ས་ལམ་ཁྱད་པར་གྱི་ས་གསུམ་དང་བཅས་པ་རྫོགས་ཚུལ་སྦྱར་ཞིང་། དེའི་ཚེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ཡང་རྫོགས་ཏེ། བྱང་སེམས་རྩ་གནས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པར་གཏོང་བ་སྦྱིན་པ། འཛག་མེད་དུ་སྡོམ་པ་ཚུལ་ཁྲིམས།ཐབས་ལ་མི་སྐྲག་པ་བཟོད་པ། དེ་ལ་འབད་པ་བརྩོན་འགྲུས། དེའི་ངང་ལས་མི་གཡོ་བ་བསམ་གཏན། རྟོག་ཚོགས་བདེ་ཆེན་དུ་ཤར་བ་ཤེས་རབ། སྤྱད་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པས་མི་གོས་པ་ཐབས། རྣམ་རྟོག་དུས་གཅིག་ལ་འཇོམས་པས་སྟོབས། འབྲས་བུ་ལ་སྨོན་པས་སྨོན་ལམ། རང་བཞིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་མྱོང་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པའོ། །གསུམ་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་འབྲས་བུ་ནི།དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གནས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། ཐབས་གྲོལ་ལམ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གོམས་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་མཐུས་གཞི་གནས་ལུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་རྟོགས་པས་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པ་རང་བཞིན་འབྲས་བུ་མཐར་ཕྱིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རང་རིག་ལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་སྣང་བའི་ཚེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་རིག་པའི་རྒྱན་དུ་ཕྱོགས་བཅུ་དུས་བཞིའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མ་ལུས་པ་ཐམས་ཅད་མ་འདྲེས་ཡོངས་རྫོགས་སུ་ཐོགས་ཏེ། འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཛེས་པའོ། །དེ་ལྟར་སྤངས་རྟོགས་རྫོགས་པ་འབྲས་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་རང་སྣང་གི་སྐུ་གསུམ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པར་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ལས་གདུལ་བྱ་འདུལ་བྱེད་ཐུགས་རྗེའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཙལ་བ་མེད་པར་ཡོངས་ཏེ་སྭ་ཡཾ་བྷཱུའི་སྒྲ་ལས་རང་བྱུང་གིས་འབྱུང་སྟེ། ཕྱོགས་བཅུ་དུས་བཞིས་བསྡུས་པའི་གདུལ་བྱའི་ཞིང་ཁམས་ཀུན་ཏུ་གཞན་སྣང་གཟུགས་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་གང་ལ་གང་གིས་འདུལ་ཞིང་སྐྱོབ་པའི་མགོན་པོ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྣང་བས་མེད་སྣང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་འཁོར་བ་ལས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་རྣམས་རང་གནས་སུ་སྒྲོལ་བའི་འཕྲིན་ལས་ཀྱིས་དོན་མཛད་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་། སྣང་དུས་ཉིད་ནས་བསྒྲལ་བྱ་སེམས་ཅན་དང་སྒྲོལ་བྱེད་སྤྲུལ་པ་གཉིས་ཀ་རང་མཚན་པ་མེད་པར་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུས་སྒྱུ་མའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་སྒྱུ་མའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་བཏོན་ནས་སྒྱུ་མའི་བདེ་བ་ལ་འགོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུལ་བྱེད་སྤྲུལ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱིས་འདུལ་བའི་སྤྱོད་པ་སྟོན་པར་མཛད་དོ། །གཉིས་པ་དོན་བསྡུ་བ་ནི། ཡེ་ཤེས་རྫོགས་པའི་སོགས་རྐང་པ་ལྔ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས་པ་རང་བཞིན་གཞིའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གནས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་འཇུག་ཅེ་ན། དེ་ལྟར་གནས་པའི་དོན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལས་ཐོས་ཤིང་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྟོགས་དོན་གོམས་པར་བྱས་ཏེ། གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་ལ་བློ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བའི་ཐབས་ཀྱིས་ཡིན་ལུགས་ཇི་ལྟ་བ་ལྟར་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་འབྲས་བུ་རང་བྱུང་བ་སྐུ་དང་ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རང་སྣང་བས་གདུལ་བྱའི་དོན་ལ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཀུན་ནས་དམ་པའི་འཕྲིན་ལས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་སྣང་ངོ་། །ཚུལ་འདི་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་ཡིན་པས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ཀྱིས་འདའ་བར་མི་མཛད་པའི་དམ་ཚིག་མཆོག་ཏུ་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་དེ་གཞན་ལས་འཕགས་པའི་ཆེ་བ་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། སྒྲུབ་པ་པོ་གང་ཟག་གི་ཆེ་བ་དང་། སྒྲུབ་ཐབས་ལམ་གྱི་ཆེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། གང་ཞིག་སོགས་རྐང་པ་ལྔ་སྟེ། སྒྲུབ་པ་པོ་གང་ཞིག་རྒྱུད་འདི་ལ་མོས་པར་གྱུར་པ་ཙམ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱོགས་བཅུར་བཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕྱོགས་དང་དུས་ཀུན་ནས་གཟིགས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གསང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་མ་ལུས་རྒྱུད་ལ་བསྙེན་ཏེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཉེ་བའི་སྲས་སུ་དགོངས་པར་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉེ་བའི་སྲས་ཉན་རང་སོགས་མ་ཡིན་པར་དགོངས་པ་མཐུན་པར་སྐྱེས་པ་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། ལམ་ཀུན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་དང་།རྒྱལ་བའི་གཤེགས་ཤུལ་ཡིན་པའི་དང་། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་པའི་དང་། རྒྱལ་བའི་དགོངས་པའི་ཞེ་ཕུགས་ཡིན་པའི་ཆེ་བའོ། །དང་པོ་ནི།བསྐལ་པ་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དུས་བསྐལ་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་རྡུལ་ཕྲན་གྱི་གྲངས་དང་མཉམ་པ་དེ་སྙེད་དུ་རྒྱུའི་ཐེག་པར་ཤིན་ཏུ་བློ་སྦྱངས་པ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་ཤིང་བརྩོན་པ་དང་། གསང་སྔགས་ཕྱི་ནང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་མ་ལུས་པ་བསྙེན་ཅིང་བསྒྲུབ་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བྱའི་འབྲས་བུ་འཚང་རྒྱ་བ་ལ་ལམ་གསང་ཆེན་བླ་ན་མེད་པའི་ཐེག་པ་འདི་ཁོ་ན
Chinese
从第一地开始，直至圆满成佛之地，如是四处所作区分，第二之第二极喜等，彼岸与地之体性，相同故说为圆满。如是，喜之四喜，如集合道等，如前于灌顶时所合，从上而下为因之地道，从下稳固为果之地道，连同差别之三地，合为圆满之理。彼时十度亦圆满，菩萨根本处所，一切处皆普及之布施，无漏之律仪为戒，不畏惧方便为忍辱，于彼精进为精进，于彼状态不摇动为禅定，分别念众显现为大乐为智慧，行持亦不为烦恼所染为方便，一刹那摧毁分别念为力，于果希愿为愿，体验自性俱生之智慧为智慧之彼岸。 第三，显现之果，坛城而住等二偈颂，以方便解脱道之坛城，串习至究竟之威力，现证基位实相之坛城，二资粮圆满，自性果究竟之坛城，于自明任运成就而显现之时，智慧之自性，成为明觉之庄严，十方四时之诸佛坛城，无余一切无杂圆满而得，以果之功德一切而庄严。如是断证圆满，果之坛城自显之三身无别平等结合，从所化调伏者之大悲坛城，无需寻觅而圆满，从斯瓦扬布（藏文，梵文天城体：स्वयंभू，梵文罗马拟音：Svayambhu，汉语字面意思：自生）之声中，自然而生。十方四时所摄之所化众生界一切处，以何调伏、以何救护之怙主，于彼处显现幻化之坛城，从无有显现如幻之轮回中，如幻之有情众生，于自处解脱之事业而作饶益，然显现之时，所度众生与能度化身二者，皆无自相，如幻之士夫，从如幻之众多有情之如幻痛苦中解脱，而
English
From the first ground, up to the ultimate Buddha ground, these four abodes are distinguished accordingly. The second of the second, the Extremely Joyful, and so forth, the perfections and the characteristics of the grounds are said to be complete because they are the same. Thus, the four joys of joy, like the accumulation path and so on, are combined as before at the time of empowerment. The ground and path of ascending and descending causes, and the ground and path of the stable lower ground as the result, together with the three distinct grounds, are combined as the way to complete them. At that time, the ten perfections are also completed: giving that pervades all the root places of the Bodhisattva; discipline that is without outflows; patience that is not afraid of means; diligence that strives for that; meditation that does not waver from that state; wisdom that arises as great bliss from the collection of thoughts; skillful means that are practiced but not stained by afflictions; strength that destroys conceptual thoughts in one moment; aspiration that yearns for the result; and experiencing the innate wisdom of self-nature as the perfection of wisdom. Third, the manifested result is two verses, such as residing in the mandala. Through the power of perfecting familiarity with the mandala of the path of skillful liberation, the very mandala of the basis, the nature of reality, is manifestly realized. The two accumulations are completed, and when the mandala of the ultimate result of self-nature appears spontaneously in self-awareness, the nature of wisdom becomes an ornament of awareness. All the mandalas of the Buddhas of the ten directions and four times are obtained completely and without confusion. It is adorned with all the qualities of the result. Thus, the completion of abandonment and realization, the union of the three kayas of the self-manifested mandala of the result, inseparably and equally, from the mandala of compassion that tames and subdues beings, is complete without seeking. From the sound of Svayambhu (藏文: སྭ་ཡཾ་བྷཱུ།, 梵文天城体：स्वयंभू, 梵文罗马拟音：Svayambhu, 汉语字面意思：自生), it arises spontaneously. In all the realms of beings to be tamed, encompassed by the ten directions and four times, the protector who tames and saves with whatever means appears as an illusory mandala. From the illusory samsara of non-existence, the illusory sentient beings are liberated to their own place by the activity of benefiting. However, at the time of appearance, both the sentient beings to be liberated and the emanations that liberate are without inherent existence. Like an illusory person, many illusory beings are freed from the illusory suffering, and
Chinese
以幻化的安乐而安住的方式，示现以调伏者化身之坛城来调伏的行持。第二是总结意义，智慧圆满等共有五句。一切法本初即是清净，于自生之大智慧中任运圆满，如果安住于自性基之坛城，应如何进入呢？如是安住之义，从善知识处听闻，以思惟之智慧而了悟，之后以修习之智慧使了悟之义纯熟，以使心与实相之义相结合之方便，如实显现，此乃果位自生之身和智慧之坛城，以自现而为了化度有情之义，大悲周遍，任运成就诸圣妙事业而显现。此理乃是三世诸佛之一道，因此对于希求无上菩提者而言，此乃不可违越之殊胜誓言。第二是宣说此法超胜其他之功德，分二：补特伽罗修行者之功德和修行方便道之功德。第一是，无论谁等共有五句。无论哪个修行者，仅仅是对这个续部生起信心，十方安住之诸佛都会从一切方向和时间加以垂视，以各种方式，所有秘密坛城都会亲近此续部，并且会认为他是能够获得此续部的近亲之子。例如，如同佛陀的近亲之子并非声闻缘觉等，而是与佛陀意趣相合，善巧方便之菩萨们一样。第二分四：是所有道之果，是胜者之足迹，是瑜伽士们之道，是胜者密意之精髓之功德。第一是，劫等一颂。于如佛刹微尘数之劫中，对于因之乘极为修习，安住并且精进，内外密咒之所有坛城都进行修习和成办，所有这些所追求之果，成佛之道，就是这个无上大密之乘。
English
By abiding in the bliss of illusion, he demonstrates the conduct of taming through the mandala of the tamer's emanation. Secondly, summarizing the meaning: "Perfected wisdom," etc., there are five lines. All dharmas are primordially pure, spontaneously perfected in the great self-born wisdom. If one abides in the mandala of the basis of self-nature, how should one enter? The meaning of abiding thus, having heard from a virtuous friend and understood with the wisdom of contemplation, then familiarizing oneself with the meaning of understanding through the wisdom of meditation, and through the means of uniting the mind with the meaning of reality, manifesting as it is, this is the spontaneously arising body and wisdom mandala of the result. Through self-appearance, for the sake of taming sentient beings, great compassion pervades, and spontaneously accomplishes all holy and sublime activities. This principle is the single path of all Buddhas of the three times. Therefore, for those who seek unsurpassed enlightenment, this is taught as the supreme and inviolable commitment. Secondly, there are two aspects to explaining the greatness of this [teaching] as superior to others: the greatness of the individual practitioner and the greatness of the path of practice. The first is: "Whoever," etc., there are five lines. Whichever practitioner merely develops faith in this tantra, all the Buddhas abiding in the ten directions will look upon them from all directions and times. In every way, all the secret mandalas will draw near to this tantra, and they will be regarded as a close son who can obtain this tantra. For example, just as the close sons of the Buddha are not Shravakas or Pratyekabuddhas, but Bodhisattvas who are in accord with the Buddha's intention and are skilled in means. The second is divided into four: the greatness of being the fruit of all paths, being the footprints of the Victorious Ones, being the path of yogis, and being the essence of the Victorious Ones' intention. The first is: "Kalpas," etc., one verse. For as many kalpas as there are dust particles in a Buddha-field, one is well-versed and diligent in the causal vehicle. All the outer and inner secret mantra mandalas are practiced and accomplished. The fruit of all these endeavors, the path to Buddhahood, is only this supreme great secret vehicle.