Tibetan
་སྔར་སོང་བའི་ནང་གི་ལྷ་དབབ་པ་དང་ནན་ཏན་བྱེད་པར་གདམས་པ་གཉིས་སྐབས་འདིར་བླངས་ནས་མཛད་དོ། །བཅུ་དྲུག་པ་སློབ་མས་ཡོན་དབུལ་ཏེ། དེ་དག་ནི་སློབ་བུ་འཇུག་པའི་ཆོས་སོ། །བཅུ་པ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཞུགས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཐབས་ཤེས་ཟུང་འདྲེལ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱས་པ་འདྲི་བའམ་མི་ནུས་པས་ནི་གཙོ་བོ་སྟངས་དཔྱལ་ཏེ་ཡབ་ཡུམ་གཉིས་སམ། ཡང་ན་རིགས་ལྔ་ཡབ་ཡུམ་ཙམ་གྱིས་ཏེ་དད་ལྡན་གྱི་སློབ་མ་དེར་རབ་ ཏུ་ཞུགས་ན་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱས་པར་ཞུགས་པ་དང་འདྲ་བར་འདོད་པའི་དོན་དབང་དང་དངོས་གྲུབ་ཡིད་འོང་ཐོབ་པས་ན་སྔར་འོག་མིན་དུ་ཐར་ལམ་བཞུགས་པ་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པར་འགྱུར་ཏེ། མཉམ་སྦྱོར་ལས། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པའི། །འཁོར་ལོ་སྔོན་དུ་མཐོང་བ་ཡིས། །བསོད་ནམས་རྟག་པ་གང་ཡིན་པ། །ཕྱིས་བྱས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་དེས་ཁྲོ་བོ་དང་མཆོག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་མཚོན་པར་བསྟན་པ་ལའང་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཁྲོ་དཀྱིལ་ནི། ཁྲོ་བོའི་དཀྱིལ་འཁོར་སོགས་ཏེ། སྒྱུ་འཕྲུལ་ཁྲོ་བོའི་ལྷག་པ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་རིམ་ཀྱང་ཁོག་ཞི་བའི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་དེ་བཞིན་དུ་དོན་བཅུས་སྟོན་ནའང་། མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ཡོད་དེ། འདིར་ཡི་གེས་འཇིགས་པས་ཁྲོ་བོའི་དཀྱིལ་ཆོག་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་མཆོག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། ཤིན་ཏུ་ཕྲ་ལ་སོགས་རྐང་པ་གསུམ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གནད་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་ཞིང་ཟབ་པ་ལ་བློ་སྦྱངས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་བསམ་ཡས་ལྷུན་གྲུབ་སོགས་ལྷག་ཏིང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དག་ལའང་བཤད་མ་ཐག་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་གྲངས་བཅུར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལས་གཞི་མཉམ་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའམ་ཇི་བཞིན་པའི་དོན་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པའོ། །ཚད་ནི། རྒྱང་གྲགས་སམ་དཔག་ཚད་ནས་ཇི་སྲིད་མཁའ་ཁྱབ་ཀྱི་བར་རང་གི་རིག་པས་ཇི་ཙམ་དཔག་ནུས་པ་དེ་ཙམ་དུ་བསྒོམ་པའོ། །ཐིག་ནི། རང་རིག་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གསལ་བ་ལས་མི་འགྱུར་བའོ། །ཚོན་ནི། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ཡེ་ཤེས་ལྔར་མཚོན་པའི་རང་གདངས་མ་འདྲེས་པའོ། །བྲི་བ་ནི། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མ་འདྲེས་ཡོངས་རྫོགས་སུ་གསལ་བ་སྟེ། རྟེན་གཞལ་ཡས་ཁང་བསྒོམ་པ་ལའང་སྦྱར་རོ། །རྣམ་པ་ནི། སྣང་གྲགས་རིག་གསུམ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་མ་འགགས་པར་དགོད་པ་སྟེ། བརྟེན་པ་ལྷ་བསྐྱེད་པའང་ངོ་། །རབ་གནས
Chinese
以前过去的内容中，迎请本尊和努力修持的教诲这两者在此处选取而作。第十六，弟子供养贫乏，这些是弟子入门的规矩。第十，进入坛城的功德是，大乐的篇章一节，方便智慧双运大乐的坛城广大，询问或者不能，主要依靠姿势仪态，即父母双尊，或者仅仅五部父母，对有信心的弟子非常进入，如同进入广大的坛城一样，认为获得如意的意愿灌顶和成就，因此如同以前在色究竟天安住解脱道一样，具有同等缘分。俱生合和续中说：金刚萨埵等，轮先见到者，福德恒常为何，后作者也如此。如此说。第二，以其表示忿怒尊和胜乐坛城，也有两种，第一，忿怒坛城是，忿怒尊的坛城等，幻化忿怒尊的剩余部分，形象的坛城仪轨，也在寂静的章节中讲述过，同样以十种意义显示，也有不相同的差别，此处以文字恐惧，如忿怒尊的坛城仪轨一样理解。第二，殊胜的坛城是，非常微细等三种，三摩地的要点非常微细深奥，以思维修习的瑜伽士，对于无量任运成就等其余三摩地的坛城，也如刚才所说一样，以十种相来理解，其中基础平等是，一切法都证悟为平等性，或者在如实的意义上安住平等。量是，从呼叫声或者一由旬到尽虚空际之间，自己的觉性能衡量多少就观修多少。线是，自明觉在坛城中显现而不改变。颜色是，八识聚象征五智的自性光明不混杂。书写是，在心的法性上，不混杂地完整显现身和智慧的坛城，对于观修所依的宫殿也同样适用。形态是，显现声响觉知三者不间断地安立为金刚三坛城，所依是生起本尊。
English
In the previous content, the teachings of inviting the deity and striving in practice are selected and made here. Sixteenth, disciples offer meagerly, these are the rules for disciples entering. Tenth, the merits of entering the mandala are, one section of the chapter on great bliss, the mandala of great bliss of the union of skillful means and wisdom is vast, asking or not being able to, mainly relying on posture and demeanor, that is, the two parents, or just the five Buddha-family parents, for the faithful disciple to enter very much, like entering a vast mandala, thinking of obtaining the desired empowerment and accomplishment, therefore, like residing on the path of liberation in Akanishta before, having the same fortune. The Sahajasamgraha Tantra says: Vajrasattva and so on, the wheel seen before, what is the constant merit, the one who does it later is also the same. Thus it is said. Second, it also has two aspects to show that it represents the wrathful deity and the supreme mandala. First, the wrathful mandala is, the mandala of the wrathful deity, etc., the remainder of the illusory wrathful deity, the ritual of the image mandala, is also explained in the peaceful chapter, and it is also shown in ten meanings in the same way, but there are some different differences. Here, with the fear of letters, it should be understood like the ritual of the wrathful deity's mandala. Second, the supreme mandala is, very subtle, etc., three feet, the key point of samadhi is very subtle and profound, the yogi who has trained his mind, for the mandalas of the remaining samadhis such as immeasurable spontaneous accomplishment, etc., also understands in ten aspects as just said, of which the basis of equality is, all dharmas are realized as equality, or abiding equally in the meaning of suchness. The measure is, from the sound of calling or one yojana to the end of space, how much one's own awareness can measure, that much is meditated upon. The line is, self-awareness appears in the mandala and does not change. The color is, the self-luminous nature of the eight consciousness aggregates symbolizing the five wisdoms is not mixed. Writing is, on the dharmata of the mind, the mandala of body and wisdom appears completely without mixing, and it also applies to the palace that is the basis of meditation. The form is, the three of appearance, sound, and awareness are established as the three vajras mandala without interruption, and the basis is the generation of the deity.
Tibetan
་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ ལོ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་བསྡིམ་ནས་མཆོད་པས་འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་སེམས་རབ་ཏུ་ཞུགས་པའོ། །སྦྱིན་སྲེག་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕྱག་རྒྱར་འབར་བའམ། འོད་གསལ་ལམ་གཏུམ་མོའི་མེས་མཚན་རྟོག་བསྲེགས་ཤིང་བདེ་ཆེན་ཡེ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་སྦྱིན་པའོ། །འཇུག་པ་ནི། རང་སྣང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཞུགས་ནས་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་ཉམས་སུ་ལེན་པའོ། །ཞུགས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི། སྔོན་འོག་མིན་དུ་མཐར་ལམ་བཞུགས་པ་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པའོ། །གཉིས་པ་དབང་ལ་གསུམ་སྟེ།རྒྱུ་ཡོན་འབུལ་བ། སྣོད་དང་འཚམས་པར་བསྐུར་ཚུལ། གསང་དབང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ནས་རིགས་ཀྱི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཞུགས་པ་དེ་ནས་རིགས་ཀྱི་བུར་བྱས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་བས་སྐལ་བ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དེས་མེ་ཏོག་ཕོག་པའི་ལྷ་དང་སྦྱར་ནས་ཡོན་དབུལ་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ལ་རྒྱལ་སྲིད་དེ་རང་གི་འབྱོར་བ་ཐམས་ཅད་དང་། རྡོ་རྗེའི་རིགས་ལ་ནི་རང་གི་ལུས་དང་། པདྨའི་རིགས་ལ་བུ་དང་ཆུང་མ། རིན་ཆེན་རིགས་ལ་གསེར་དངུལ་སོགས་ནོར་གྱི་དབྱིག །ལས་རིགས་ལ་རང་ལ་གང་ཡོད་ཀྱི་དངོས་པོའི་ནང་ནས་རབ་ཏུ་གཅེས་ཤོས་དེ་དང་། རིགས་དྲུག་པ་ལ་རང་གི་ཡིད་དུ་འོང་ཞིང་བླ་མའི་ཐུགས་ལ་གང་འཐད་ཀྱི་དངོས་པོ་སྟེ་རིགས་སོ་སོར་དབྱེའམ། ཡང་ན་མ་ཕྱེ་བར་རྒྱལ་སྲིད་སོགས་རང་གང་ལ་གཅེས་ཤིང་ཡིད་དུ་འོང་བ་དེ་ཉིད་དབུལ་ལོ། །དེ་ལྟར་དབང་ཕྱུག་ལ་འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ལྔས་མཆོད་ན་རྒྱལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མཆོད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་ཉེ་བ་དེ་ལྟ་ཞུགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཉིད་མཆོད་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་སྐུ་ལ་ཞུགས་ནས་གདུལ་བྱའི་མཆོད་པ་ལེན་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་དང་། དེས་ཉམས་ཆག་སོགས་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་བྱང་ཞིང་དག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འཇམ་དཔལ་ཞལ་ལུང་ལས། འདི་ཡིས་དོན་ལྡན་འགའ་ཞིག་ལ། །ང་ནི་དེ་ཡི་ ལུས་གནས་ཏེ། །སྒྲུབ་པོ་གཞན་ལས་མཆོད་པ་ལེན། །དེ་མཉེས་དེ་ཡི་རང་གི་རྒྱུད། །ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དག་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དད་བརྩོན་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཐོག་མར་སློབ་དཔོན་གྱིས་སློབ་མའི་རྒྱུད་བརྟགས་པས་ཕྱི་ནང་གསང་བའི་དབང་གསུམ་བསྐུར་རུང་གི་སྣོད་ལྡན་དུ་རབ་ཏུ་རྟོགས་ན་བློའི་ཐེག་ཚད་དང་སྦྱར་ནས་དབང་བསྐུར་ཏེ། དེའང་སློབ་བུ་དད་པ་ཅན་ལ་ཕྱི་
Chinese
是智慧之轮。 迎请后收摄，以供养，心完全融入轮涅无别的法界中。火供是：以三摩地的手印燃烧，或者以光明或者拙火之火焚烧名言分别，并将大乐智慧布施于相续中。进入是：以三摩地进入自显的坛城中，并不间断地修持。进入的功德是：先前在色究竟天究竟道而住，并具有同等缘分。第二灌顶有三：供养财物，按照根器授予的方式，讲述密灌的坛城。第一是：之后“种姓”等两颂：进入坛城之后，成为种姓之子，见到坛城而成为殊胜的幸运者，将花朵与所击中的本尊相结合而供养。对于如来部，供养王位，即自己的一切财富；对于金刚部，供养自己的身体；对于莲花部，供养儿女和妻子；对于宝生部，供养金银等财物；对于事业部，供养自己所拥有物品中最珍贵的；对于第六部，供养自己喜欢并且上师满意的物品，即对各个种姓进行区分。或者不区分，供养王位等自己所珍爱和喜欢的。如此，如果以自在的五种欲妙供养，那么也即供养了一切佛的坛城，因此更不必说供养如此亲近的入坛城者了。因为一切佛都融入金刚上师的身中，接受所化众生的供养，并且由此清净和净化一切违犯等过失。如《妙吉祥口授》中说：以此对有意义者，我即安住于其身，从其他修行者处接受供养，彼喜悦，彼之自续，清净业之障碍。如是。第二是：信勤等一颂：首先上师观察弟子的根器，如果完全了知是堪能授予外内密三种灌顶的法器，那么就结合其智慧的承受能力而灌顶。也就是对于具信的弟子，给予外
English
Is the wheel of wisdom. Having invited and gathered, by offering, the mind is completely absorbed into the realm of indivisibility of samsara and nirvana. The fire offering is: burning with the mudra of samadhi, or burning conceptual thoughts with the fire of luminosity or tummo, and bestowing great bliss wisdom upon the continuum. Entering is: entering the self-appearing mandala with samadhi, and practicing continuously. The benefit of entering is: previously dwelling in Akanishta (highest pure land) to complete the path, and having equal fortune. The second empowerment has three aspects: offering wealth, the manner of bestowing according to the vessel, and explaining the mandala of secret empowerment. The first is: after that, two verses such as "lineage": after entering the mandala, having become a son of the lineage, having seen the mandala and become a supreme fortunate one, offering by combining the flower with the deity it strikes. For the Tathagata family, offering the kingdom, that is, all of one's own wealth; for the Vajra family, offering one's own body; for the Padma family, offering children and wife; for the Ratna family, offering gold, silver, and other wealth; for the Karma family, offering the most precious of the things one possesses; for the sixth family, offering things that one likes and that please the guru's mind, that is, distinguishing each family. Or, without distinguishing, offering the kingdom, etc., that one cherishes and likes. Thus, if one offers with the five desirable objects of enjoyment, then one also offers all the mandalas of the Buddhas, so there is no need to mention offering the one who has entered the mandala so closely. Because all the Buddhas merge into the body of the Vajra Master and receive the offerings of the beings to be tamed, and thereby purify and cleanse all transgressions and faults. As it says in the "Oral Instructions of Manjushri": "By this, for some meaningful ones, I abide in that body, I receive offerings from other practitioners, may he be pleased, his own continuum, purifies the obscurations of karma." Thus. The second is: one verse such as faith and diligence: first, the master examines the disciple's continuum, and if he fully knows that he is a vessel capable of bestowing the three empowerments of outer, inner, and secret, then he bestows the empowerment in conjunction with the capacity of his wisdom. That is, for the faithful disciple, giving the outer