Tibetan
ན། དམིགས་བཅས་རྟགས་ཀྱི་ཡུམ་མེད་ཀྱང་འདིར་ནི་དམིགས་མེད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡུམ་དང་འདུ་འབྲལ་མེད་པས་མཉེས་པར་བྱད་དོ། །ལྔ་པ་ཀུན་བཟང་ཡབ་ཡུམ་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་ནི། ཀུན་བཟང་སོགས་རྐང་པ་ལྔ་སྟེ། བྱེད་པ་པོ་ཀུན་བཟང་ཕྱག་གཡས་པ་སྟེང་དུ་བཀོད་པའི་མཉམ་གཞག་ལས་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་འོད་ཟེར་འཕྲོ་བ། ཡུམ་བྱ་བ་མོ་དེ་ལས་འགྱུར་ཏེ་ཕྱག་གཡོན་སྟེང་དུ་བཀོད་པའི་མཉམ་གཞག་མཛད་ཅིང་། བཞུགས་ཐབས་ཡབ་རྫོགས་པ་རྡོར་སྐྱིལ་དང་།ཡུམ་པདྨའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་དུ་བཞུགས་པའོ། །དེ་ལས་གཞན་ཡང་ཡུམ་གྱི་ཕྱག་རྒྱའི་བྱེ་བྲག་ནི་ཆོས་ཉིད་ཅིར་ཡང་མི་འགག་པས་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་པར་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་སྟེ། དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡབ་ཀུན་བཟང་ལྟར་ལས་མ་འགྱུར་བའི་མཉམ་བཞག་ཉིད་དམ། ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་ཐུགས་ཀར་སྦྱར་བ་ཉིད་དོ། །ཡང་བཀའ་སྲོལ་ལ་ལར། རྐང་པ་ཕྱི་མ་གསུམ་པོ་ཕྱག་རྒྱ་སྤྱིའི་རྣམ་གྲངས་བསྡུ་བའི་དོན་དུ་མཛད་དེ། གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་རིགས་སོ་སོར་བསྒྲུབ་པ་ན་དེ་དག་གི་ཕྱག་རྒྱ་རིགས་དེ་དང་དེའི་ཕྱག་མཚན་གྱི་རྣམ་པར་བསྟན་པ་སོགས་མ་ངེས་པ་དང་། ཡང་ན་ལྷ་སོ་སོའི་ཕྱག་རྒྱ་མི་ནུས་པས་བསྡུས་པ་ལ་དགའ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིགས་ལྔ་སོ་སོའི་ཕྱག་རྒྱའམ་སྤྱིའི་དམ་རྒྱ་སྔར་བཤད་པ་ཙམ་དང་། དེའང་མི་ནུས་ན་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་འབའ་ཞིག་བཅས་པས་ཀྱང་རུང་ཞེས་བཞེད་དོ། །གསུམ་པ་ལྟ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་ནི། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ།རྟོག་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་ལྷ་སྐུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་རོལ་བར་སྣང་བའི་ཚོགས་མཆོག་ནི་སྲིད་ཞིའི་མཐའ་འགོག་བྱེད་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་སྟེ། ཡུལ་མེད་རང་གསལ་ཟུང་འཇུག་གི་དོན་ཟབ་མོ་དེ་རྟོགས་པའི་བློ་དང་ལྡན་ཅིང་རྒྱུད་ལ་འབྱོར་ན། ལུས་མ་བསྐྱོད་ཅིང་ཡན་ལག་མ་བསྒུལ་ཡང་ཅི་བྱས་ཅིར་སྣང་ཐམས་ཅད་ ཀུན་ལྷ་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་གནས་པ་ལས་མི་འདའ་བས་ལག་པ་བསྒྱུར་བ་སོགས་བཅོས་མའི་ཕྱག་རྒྱ་ངེས་པར་འཆིང་དགོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ཕྱག་རྒྱ་སྤྲོས་བཅས་ལ་གཉིས་ཏེ། སྣང་བ་རྣམ་འབྱེད་ལ་ཇི་ལྟར་བསླབ་པ་དང་། དེས་དོན་བྱེད་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལའང་གསུམ་སྟེ། སངས་རྒྱས་སྟོང་དང་། ཉི་ཁྲི་བཞི་སྟོང་དང་། བསམ་ཡས་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བསླབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡན་ལག་སོགས་རྐང་པ་གསུམ་སྟེ། ཡན་ལག་གི་ལྷ་བཞི་བཅུ་ཐམ་པ་རྩ་ལྷ་ཡབ་ཡུམ་གཉིས
Chinese
那，虽无具有所缘的表相之母，然此处与无所缘法界之母无有分离，故令欢喜。第五，普贤父母之手印：普贤等五句，即行者普贤，右手置上作等持，从中放射五智之光。母为彼所变，左手置上作等持。坐姿为父圆满金刚跏趺坐，母莲花跏趺坐。此外，母之手印差别，因法性于任何事物皆不阻碍，故非唯一而显现多种。又如何？如来父普贤如是不变之等持耶？抑或金刚合掌置于心间耶？又于某些教规中，后三句乃为总摄手印之类别而作，以调伏对境之故，于各部修法中，彼等之手印不定，如示现彼部之手印等。又若不具各本尊之手印，而喜总摄，则如前所说仅为五部如来各自之手印或共同之誓印。若亦不能，则仅作金刚合掌亦可。第三，见之手印：大手印等一颂，一切分别念皆为大手印，显空无别，如幻化之本尊身，显现为金刚三之游舞，此殊胜之聚乃是遮止轮回涅槃之边，方便与智慧无有分别，若具足通达无境自明双运之甚深义之智慧且于相续中生起，则纵然身体未动，肢体未摇，然一切所作所显 皆不离本尊身大手印之状态，故不必定要束缚转变手等造作之手印。第四，有戏论之手印有二，即如何修学显现之分别，及其成办事业之方式。初者亦有三，即修学千佛，二万四千，及无量任运成就之坛城。初者：支分等三句，支分之四十四尊本尊父母二尊。
English
Na, although there is no mother with a marked symbol, here there is no separation from the mother of the unconditioned Dharma realm, so may it be pleased. Fifth, the mudra of Samantabhadra and consort: Samantabhadra, etc., are five lines, that is, the performer Samantabhadra, with the right hand placed on top in meditative equipoise, from which radiate the rays of the five wisdoms. The mother is transformed from that, with the left hand placed on top in meditative equipoise. The sitting posture is the father in complete vajra posture, and the mother in lotus posture. Furthermore, the difference in the mother's mudra is that the nature of Dharma is not obstructed by anything, so it is not fixed as one but appears in various ways. How is it? Is it the meditative equipoise of the Tathagata father Samantabhadra that has not changed? Or is it the vajra palms joined at the heart? Also, in some precepts, the last three lines are made for the purpose of collecting the categories of general mudras. Because of the power of those to be tamed, when accomplishing each family, their mudras are uncertain, such as showing the mudra of that family and its symbols. Also, if one does not have the mudras of each deity and prefers to summarize, then only the mudras of the five Tathagata families or the general samaya mudra as previously described. If that is not possible, then it is considered acceptable to make only the vajra palms. Third, the mudra of view: The great mudra, etc., is one verse. All conceptual thoughts are the great mudra, the indivisibility of appearance and emptiness, like the illusory body of the deity, appearing as the play of the three vajras. This supreme gathering is the means to prevent the extremes of samsara and nirvana, and wisdom is inseparable. If one has the wisdom to realize the profound meaning of the union of self-luminous non-objectivity and it arises in the continuum, then even if the body does not move and the limbs do not stir, everything that is done and appears does not deviate from the state of the deity's body, the great mudra, so it is not necessary to bind artificial mudras such as changing hands. Fourth, the mudra with elaboration has two aspects: how to train in the differentiation of appearances, and how it accomplishes the purpose. The first also has three aspects: training in the mandala of the thousand Buddhas, twenty-four thousand, and the spontaneous accomplishment of Samyasa. The first is: limbs, etc., three lines, the forty-four deities of the limbs, the two root deities, father and mother.
Tibetan
་ལ་ལྡན་པར་བསྒོམ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཡབ་ཀྱི་རྟོག་པའི་གནས་སུ་ཡབ་བཅུ་བདུན་ཐུབ་དྲུག་དང་བཅས་པས་ཉེར་གསུམ། ཡུམ་གྱི་རྟོག་པའི་གནས་སུ་ཡུམ་བཅུ་བདུན་འགོད་དོ། །ཇི་ལྟར་ན། བདག་ཉིད་མི་བསྐྱོད་པར་གསལ་བའི་དབུ་ལ་རྣམ་སྣང་། ལག་གཡས་སུ་ཀུན་བཟང་། གཡོན་ལ་རིན་འབྱུང་། རྐང་པ་གཡོན་ལ་མཐའ་ཡས།གཡས་ལ་དོན་གྲུབ། མིག་རྣ་བ་སྣ་ལྕེ་བཞིའི་གཡས་ཀྱི་ཆའི་རྩ་ལ་རིམ་པར་ས་སྙིང་། ཕྱག་རྡོར། ནམ་སྙིང་། སྤྱན་རས། གཡོན་གྱི་ཆའི་རྩ་ལ། བྱམས་པ། སྒྲིབ་སེལ། ཀུན་བཟང་། འཇམ་དཔལ། ལག་མཐིལ་གཡས་སུ་གཤིན་རྗེ་གཤེད།གཡོན་པར་སྟོབས་ཆེན། རྐང་མཐིལ་གཡོན་པར་རྟ་མགྲིན། གཡས་པར་འཁྱིལ་པ། མཆོགས་མར་ལྷ། དཔུང་བའི་སྟ་ཟུར་ལ་ལྷ་མིན། སྙིང་གར་མི། ལྟེ་བར་བྱོལ་སོང་། མགྲིན་པར་ཡི་དྭགས། གསང་གནས་སུ་དམྱལ་བའི་ཐུབ་པ་རྣམས་དགོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡུམ་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཕྱུག་མའི་ཡན་ལག་ལྔ་ལ་སྤྱན་མ་དང་བཟང་མོ་སོགས་ཡུམ་ལྔ། མིག་སོགས་བཞིའི་གཡས་པར་སྒེག་སོགས་ཡུལ་གྱི་ལྷ་མོ་བཞི་དང་། གཡོན་པར་དྷཱུ་བེ་མ་སོགས་དུས་ཀྱི་ལྷ་མོ་བཞི། རྐང་ལག་གི་མཐིལ་རྣམས་སུ་སྒོ་མ་བཞི་རྣམས་གོ་རིམ་ཡབ་ལྟར་འགོད་དེ། ཡབ་ཡུམ་བསྡོམས་པས་ཡན་ལག་གི་ལྷ་བཞི་བཅུ་ནི་རགས་པ་དང་ཕྱིར་གནས་པའི་ཆ་ནས་ཐབས་ཀྱི་ལྷ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཐབས་ལྷ་བཞི་བཅུ་པོ་དེ་རྣམས་སོ་ སོའི་སྲོག་གི་གོར་རང་ཉིད་འདྲ་བའི་ཡན་ལག་གི་ལྷ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་རྒྱན་དང་ཕྱག་མཚན་སྤངས་པ་ཚོན་གང་བ་རེ་རེ་སྤྲོས་ཏེ་བསྒོམ་པ་ནི། ཕྲ་བ་དང་། ནང་ན་གནས་པའི་ཆ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ལྷ་བཞི་བཅུ་ཞེས་བྱའོ། །ཡན་ལག་གི་ལྷ་བཞི་བཅུ་ཐམ་པ་རྩ་ལྷ་གཉིས་ལ་བཀོད་པའི་ཐབས་ལྷ་བཞི་བཅུ་པོ་རེ་རེ་ལའང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ལྷ་གསུམ་གསུམ་འཕྲོ་བས་བརྒྱ་ཉི་ཤུར་འགྱུར་རོ། །ཐབས་ཀྱི་ལྷ་དང་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ལྷ་བསྡོམས་པ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་པོ་རེ་རེ་ལའང་རང་རང་གི་རིགས་ཀྱི་བདག་པོས་གཙོ་བྱས་པའི་དབུ་རྒྱན་གྱི་ལྷ་ལྔ་ལྔ་སྟེ་བརྒྱད་བརྒྱའོ། །མདོར་ན་ཐབས་ཀྱི་ལྷ་བཞི་བཅུ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ལྷ་བཞི་བཅུ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ལྷ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ། དབུ་རྒྱན་གྱི་ལྷ་བརྒྱད་བརྒྱ་སྟེ། ཀུན་དྲིལ་བས་རྩ་ལྷ་ཡབ་ཡུམ་གཉིས་ལ་ཡན་ལག་དང་ལྷག་པའི་ལྷ་སྟོང་བསྒོམ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་སྟོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བསླབ་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ལྡན་པའི་སོགས་རྐང་པ་གསུམ་སྟེ།སངས་རྒྱས་སྟོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་དག་གང་ལ་ཇི་ལྟར་ལྡན་པའི་ལྷ་གཙོ་
Chinese
观想具足（功德），即于父之观想处，安置父十七尊及六能共二十三尊；于母之观想处，安置母十七尊。如何安置？自身明观为不动佛，于头顶安置毗卢遮那佛，右手安置普贤，左手安置宝生，左足安置无量光，右足安置不空成就，眼耳鼻舌四者右侧之脉，依次安置地藏、金刚手、虚空藏、观音，左侧之脉，安置慈氏、除盖障、普贤、文殊，右掌安置阎魔敌，左掌安置大力明王，左足底安置马头明王，右足底安置盘绕明王，顶髻安置天女，肩之交接处安置非天，心间安置人，脐间安置旁生，喉间安置饿鬼，密处安置地狱之能仁等。如是，于母金刚界自在母之五肢，安置眼母与善女等五母，眼等四者之右侧安置嬉女等境之天女四尊，左侧安置杜比玛等时之天女四尊，足与手之掌中安置门母四尊，按父之次第安置。父母合计，四十大肢分之神，从粗分及外处安住之角度而言，称为方便之神。如是，彼等四十大方便神各自之命，观想生起与自己相同之肢分神，即智慧萨埵，舍弃庄严与手印，各各化现一肘量。从细分及内处安住之角度而言，称为四十大智慧神。将四十大肢分神安置于二根本神上，彼等每一四十大方便神，又各各化现身语意加持之三神，则成一百二十尊。方便神与加持神合计一百六十尊，每一尊又以各自部主为主，化现五五顶严神，则成八百尊。总而言之，四十大方便神，四十大智慧神，一百二十身语意之神，八百顶严神，总集起来，于二根本父神母神上，观想肢分与增益之千神，即是修学千佛之坛城。第二，如是具足等三句，即彼等千佛坛城于何处如何具足之主神
English
Meditating on having completeness, that is, in the father's place of conceptualization, seventeen fathers together with six capable ones, making twenty-three. In the mother's place of conceptualization, seventeen mothers are placed. How are they placed? One's own self is visualized as Akshobhya, with Vairochana on the head, Samantabhadra on the right hand, Ratnasambhava on the left, Amitabha on the left foot, and Amoghasiddhi on the right. On the right side of the four roots of the eyes, ears, nose, and tongue, respectively, are placed Kshitigarbha, Vajrapani, Akashagarbha, and Avalokiteshvara. On the left side of the roots are placed Maitreya, Nivarana-vishkambhin, Samantabhadra, and Manjushri. On the right palm is placed Yamantaka, on the left is Mahabala, on the left sole is Hayagriva, on the right is Kundali, on the topknot is the goddess, on the shoulder joint is the Asura, in the heart is the human, in the navel is the animal, in the throat is the preta, and in the secret place are placed the Buddhas of hell. Similarly, on the five limbs of the mother Vajradhatvishvari, are placed the five mothers such as Lochana and Bhadra. On the right side of the four, such as the eyes, are placed the four goddesses of objects such as Lasya, and on the left are placed the four goddesses of time such as Dhupa. On the soles of the feet and hands are placed the four doorkeepers, arranged in the order of the father. The forty limb deities combined of father and mother are called the deities of means from the aspect of being gross and dwelling outside. Thus, each of those forty deities of means, at the core of their life, one visualizes the limb deities, wisdom beings, similar to oneself, without ornaments and hand implements, each the size of a cubit, emanating forth. From the aspect of being subtle and dwelling inside, they are called the forty deities of wisdom. Each of the forty limb deities placed on the two root deities, each of those forty deities of means, emanates three deities of body, speech, and mind blessings, becoming one hundred and twenty. Each of the one hundred and sixty deities combined of the deities of means and the deities of blessings, is headed by the lord of their own family, with five crown deities each, becoming eight hundred. In short, the forty deities of means, the forty deities of wisdom, the one hundred and twenty deities of body, speech, and mind, and the eight hundred crown deities, all combined, visualizing a thousand deities of limbs and additions on the two root father and mother deities, is to train in the mandala of the thousand Buddhas. Second, "having completeness" etc. are three lines, the main deity of where and how those thousand Buddha mandalas have completeness.