Tibetan
བའི་ཐབས་སུ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སོ་སོར་ཐོས་པ་ ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས།ཀཽ་དཱིནྱ། ངས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་འབའ་ཞིག་གསུངས་ན། ལ་ལས་ནི་གཟུགས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་ཐོས། ལ་ལས་ནི་གཟུགས་མི་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་ཐོས།ལ་ལས་ནི་གཟུགས་བདེ་ཞེས་བྱ་བར་ཐོས། ལ་ལས་ནི་གཟུགས་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་ཐོས། ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་གསུང་གི་རྣམ་གྲངས་ནི། ཇི་ལྟར་གསུང་རབ་སོགས་ཚིགས་བཅད་ཕྱེད་དང་གསུམ་སྟེ། ཇི་ལྟར་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་ཀུན་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་ཀྱང་དོན་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་གཞལ་ན་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཅུང་ཟད་ཀྱང་གསུངས་པ་མེད་དེ། ཆོས་སྐུ་སྐྱེ་མེད་དོན་གྱི་གསུང་ངོ་། །དོན་གྱི་གསུང་དེ་ཉིད་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ཡི་གེར་གྲུབ་པ་མེད་པ་དང་སྒྲར་བརྗོད་དུ་མེད་པས་ལྗགས་ཀྱི་རྩེ་མོར་སྒྲ་ཚིག་ཏུ་མ་བྱུང་ཡང་སྐུའི་བརྡས་འཁོར་གྱི་བློ་ལ་དོན་འཇལ་བར་སྟོན་པས་ན་ལོངས་སྐུ་དགོངས་པ་བརྡའི་གསུང་ངོ་། །རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གསུང་དེ་ཉིད་ཀུན་ཁྱབ་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་དང་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གསུང་གི་བྱིན་རླབས་ཅིར་ཡང་མི་འགག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དོན་མཛད་པ་ནི་མངོན་བྱང་རིག་པ་བྱིན་རླབས་ཀྱི་གསུང་ངོ་། །འགྲོ་བ་གང་ལ་གང་འདུལ་གྱི་མོས་པ་དང་མཐུན་པའི་སྒྲ་དོན་སྣ་ཚོགས་ཚིག་གཅིག་གིས་སོ་སོར་གསལ་ཞིང་ཐོས་པས་བརྡ་སྤྲོད་པ་ནི་སྤྲུལ་སྐུ་བརྗོད་པ་ཚིག་གི་གསུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་གསལ་བ་ཉིད་ནའང་མི་དམིགས་པས་གསུང་གི་རང་བཞིན་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པས་རྡོ་རྗེའི་མཆོག་སྟེ་དབྱེར་མེད་རྡོ་རྗེའི་གསུང་ངོ་། །ཚུལ་དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་གི་སྒོ་ནས་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་པ་རྣམས་ནི་བརྗོད་མེད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་གཞན་དུ་མ་གཡོས་ཀྱང་རྒྱལ་བའི་ཐུགས་རྗེ་དང་གདུལ་བྱའི་མོས་པ་ལས་རང་སྣང་བ་སྟེ། དཔེར་ན་བྲག་ཅའི་སྒྲ་ཉིད་ཀྱང་བརྗོད་འདོད་དང་། རྟོག་པ་དང་། རྩོལ་བ་གང་ཡང་མེད་བཞིན་དུ་རྐྱེན་གྱིས་སྒྲའི་རྣམ་པ་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུའང་རྒྱུད་བླར། ཇི་ལྟར་སྒྲ་བརྙན་གྱི་ནི་སྒྲ། །གཞན་གྱི་རྣམ་རིག་ལས་བྱུང་བ། །དེ་ ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་། །ཕྱི་དང་ནང་ནའང་གནས་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །གསུམ་པ་ལེའུའི་མཚན་ནི། གསང་བའི་སོགས་ཏེ། རྒྱུད་འདི་ལ་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་སུ་ཡོད་པ་ལས། འདིས་རང་བཞིན་གསུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཇི་སྙེད་པ་གསུང་ལྔར་བསྡུས་པ་དང་ལྷག་པ་
Chinese
仅仅是听闻各种不同的法相而已。如同《三摩地王经》中所说： 憍陈如啊，我仅仅宣说了色之真如，有人听闻说色是空性，有人听闻说色非空性，有人听闻说色是安乐，有人听闻说色是痛苦。 第三是语的种类： 比如经典等三句半。 比如，即使将所有经典的内容都用语言表达出来，如果用真如法性来衡量，也是无法言说的。 丝毫也没有说，这是法身无生义之语。 义之语本身没有形成文字，也无法用声音表达，即使舌尖没有发出声音和词语，但通过身体的表示，也能让眷属的智慧衡量意义，因此是报身意之表示语。 智慧之语本身，以遍及一切的慈悲和所有声音在法性中自然成就的语加持，以毫不间断的力量成办利益，这是现证菩提智慧加持之语。 对于任何应调伏的众生，以符合其意乐的各种声音和意义，用一个词语分别清晰地表达，并通过听闻来传达意义，这是化身表达词语之语。 如此清晰，却又不可见，因此语的自性不可分割，是金刚之最，即无别金刚语。 同样，佛陀通过语来利益众生，这些都是从不可言说的真如之性中显现，虽然没有动摇，但由于诸佛的慈悲和所化众生的意乐而自然显现。 例如，山谷的回声，虽然没有任何表达的意愿、分别和努力，但由于因缘而产生声音的形态。 如《宝性论》所说： 犹如回声之声音，从他之识而生起，如是如来之语，内外皆无处可住。 第三是章节的名称： 秘密等。 此续有二十二个章节，其中，此（章节）将所有自性语的坛城归纳为五语，并且更加……
English
It is merely hearing various aspects of the Dharma. As it is said in the Samadhiraja Sutra: "Kaundinya, I have only spoken of the Suchness of form, some have heard that form is emptiness, some have heard that form is not emptiness, some have heard that form is bliss, some have heard that form is suffering." Thirdly, the types of speech are: Like scriptures, etc., three and a half verses. For example, even if all the meanings of the scriptures are expressed in words, if measured by the Suchness of Dharma, it is inexpressible. There is nothing spoken at all, this is the Dharmakaya, the meaning of unborn speech. That very meaning of speech is not established as a symbol in letters, and cannot be expressed in sound, even though sound and words do not arise on the tip of the tongue, it shows the meaning to be measured in the minds of the retinue through bodily gestures, therefore it is the Sambhogakaya, the speech of intentional signs. That very speech of awareness and wisdom, with the all-pervading compassion and the blessing of speech in which all sounds are spontaneously accomplished in the nature of reality, accomplishes the meaning with the power of unceasingness, this is the speech of manifest enlightenment, awareness, and blessing. For any being to be tamed, the various sounds and meanings that accord with their inclinations are clearly expressed separately with one word, and the meaning is communicated through hearing, this is the Nirmanakaya, the speech of expressed words. Thus, even in clarity, it is imperceptible, therefore the nature of speech is indivisible, it is the supreme Vajra, the indivisible Vajra speech. In the same way, the activities of benefiting beings through the speech of the Buddhas are manifested from the inexpressible nature of Suchness, and although they do not move from it, they arise spontaneously from the compassion of the Victorious Ones and the inclinations of those to be tamed. For example, the sound of an echo in a valley, even without any intention to express, conceptualization, or effort, the form of sound arises due to conditions. As it is said in the Uttaratantra: "Just as the sound of an echo, arises from the consciousness of another, so too the speech of the Tathagatas, does not abide either outside or inside." Thirdly, the title of the chapter is: Secret, etc. This Tantra has twenty-two chapters, of which, this (chapter) summarizes all the mandalas of the nature of speech into five speeches, and more...
Tibetan
ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གསང་སྔགས་ཀྱི་དོན་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་བདུན་པའོ།། །།ལེའུ་བརྒྱད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལོ་རྒྱུས་དང་། གཞུང་དང་། མཚན་ནོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ནས་དེ་བཞིན་སོགས་ཏེ། གསུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་པ་དེ་ནས་རང་བཞིན་དང་བལྟ་བ་དང་ལྷག་ཏིང་སྟེ་ཐུགས་ཕྱག་རྒྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ལུས་དང་རྟོག་པའི་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་རྟོགས་གོམས་ཀྱི་སྦྱོར་བས་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་འདི་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ། །གཉིས་པ་གཞུང་ལ་ལྔ་སྟེ།རང་བཞིན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ལྷག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ལྟ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྟན་པ་དང་། ཕྱག་རྒྱའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བས་སོགས་ཚིག་བཅད་གཅིག་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཟུང་འཇུག་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཡེ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པ་སངས་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་རྟོག་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་མཆོག་གི་ཕྱག་རྒྱས་བཏབ་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་གནས་རྟོགས་མངོན་དུ་བྱས་པའི་གནས་སྐབས་གསུམ་ལ། རང་བཞིན་དང་། ལྟ་བ་དང་། འབྲས་བུའི་ཕྱག་རྒྱ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་དཀའ་བའི་གསང་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་དོན་ཆོས་ཉིད་སྙིང་པོའི་ཕྱག་རྒྱས་བཏབ་པ་ནི་རྒྱལ་པོའི་བཀའ་རྟགས་ལྟར་འདའ་བར་དཀའ་བ་སྟེ། ནམ་ཡང་དེ་ལས་མི་འདའོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ཕྱག་རྒྱའི་རྒྱུ་དང་། དེ་ལས་བྱུང་བ་རིགས་ལྔ་ སྤྱིའི་དམ་རྒྱ། དེ་ལས་འཕྲོས་པ་ལྷ་སོ་སོའི་ཕྱག་རྒྱའོ། །དང་པོ་ནི། མི་བསྐྱོད་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། འགྲེལ་ཆུང་ལས། དབུ་ནི་བདེ་གཤེགས་རིགས་ཉིད་དེ། །ལག་གཡས་རྡོ་རྗེ་མི་བསྐྱོད་པ། །ལག་གཡོན་རིན་ཆེན་སེམས་དཔའི་རིགས། །རྐང་གཡོན་ཆོས་ཀྱི་སེམས་དཔའ་སྟེ། །རྐང་གཡས་ལས་ཀྱི་སེམས་དཔའ་འོ། །ཞེས་ལུས་ཀྱི་ཡན་ལག་ལྔ་དང་། ཉིང་ལག་གི་གུང་མོ་རྡོ་རྗེ། མཛུབ་མོ་བདེ་གཤེགས། སྲིན་ལག་རིན་ཆེན། མཐེ་བོང་པདྨ།མཐེའུ་ཆུང་ལས་རིགས་ཏེ། ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་ཐམས་ཅད་རིགས་ལྔའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། མི་བསྐྱོད་པའི་རིགས་ལག་པ་གཡས་ཀྱི་སོར་མོའི་དྲེ་ཁ་ལྔ་ལ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྔའི་
Chinese
关于三摩地语之坛城，开示密咒之义的第七品。第八品有三：历史、正文和名称。第一，从“此后如是”等开始，开示语之坛城后，为了开示自性、见和增上定，即意手印之三坛城，如来一切汇集之自体，身体和分别之支分一切，本来任运成就为身和智慧之坛城，以证悟串习之瑜伽而使其究竟圆满加持，名为手印次第，特意宣说。第二，正文有五：自性之手印，增上三摩地之手印，见之手印，具有戏论之手印之三摩地开示，以手印之名相之门作结尾。第一，以“幻化网”等一句偈颂，一切法于双运幻化网之坛城中，本来由自性现前圆满成佛之故，于一切分别聚中，以法性菩提心普贤王如来之最胜手印印持，彼即是安住证悟现前之三种状态，名为自性、见和果之手印。如是难以证悟之秘密，于彼唯一真如中，以决定之义法性心髓手印印持，如国王之印玺般难以逾越，乃是何时也不超离于此。第二有三：手印之因，由此生起之五部总的禁行，由此所出之各个本尊之手印。第一，以“不动”等一句偈颂。释文中说：头是如来部，右手臂金刚不动，左手臂宝生部，左脚是法生部，右脚是业生部。如是身体的五个肢体，以及支分的指节金刚，手指如来，无名指宝生，拇指莲花，小指业部，肢体和支分一切任运成就为五部之坛城之故，不动部右手手指的五个分叉有五个太阳之坛城。
English
The seventh chapter on the Samadhi Mandala of Speech, which explains the meaning of the secret mantra. The eighth chapter has three parts: history, text, and name. First, starting with "Then, thus," etc., after explaining the Mandala of Speech, in order to show the three mandalas of nature, view, and higher samadhi, that is, the Mudra of Mind, the self-nature of all Tathagatas gathered together, all the limbs of body and discrimination, which are naturally accomplished as the mandala of body and wisdom, are blessed to be perfected by the yoga of realization and habituation, which is called the sequence of Mudras, and is specifically declared. Second, the text has five parts: the Mudra of Nature, the Mudra of Higher Samadhi, the Mudra of View, the teaching of Samadhi with the Mudra of Proliferation, and the conclusion through the door of the nomenclature of the Mudras. First, with one verse such as "The net of illusion," all dharmas are spontaneously manifested and perfectly enlightened by nature in the mandala of the union of the net of illusion. Therefore, in all collections of thoughts, the most excellent Mudra of Dharmata Bodhicitta Samantabhadra is sealed. That is, the three states of abiding, realization, and manifestation are called the Mudras of Nature, View, and Fruit. Thus, the secret that is difficult to realize, in that only Suchness, is sealed with the Mudra of the essence of Dharmata, which is as difficult to transgress as the royal seal, and never transcends it. Second, there are three: the cause of the Mudra, the five families arising from it, the general vows, and the Mudras of the individual deities arising from it. First, with one verse such as "Immovable," etc. In the commentary, it says: The head is the Tathagata family, the right hand is Vajra Immovable, the left hand is the Ratna family, the left foot is the Dharma family, and the right foot is the Karma family. Thus, the five limbs of the body, as well as the phalanxes of the limbs, Vajra, the fingers Tathagata, the ring finger Ratna, the thumb Padma, the little finger Karma family, all the limbs and phalanxes are spontaneously accomplished as the mandala of the five families. Therefore, the five forks of the fingers of the right hand of the Immovable family have five sun mandalas.