Tibetan
་ཐོད་བརྒལ་འབྱུང་བ་སྲིད་དམ་སྙམ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ལམ་རིམ་ལས། ལམ་མཆོག་དབྱེ་ས་གཅིག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟག་མེད་ཀྱི་ལམ་གྱི་འདུ་ས་དང་དབྱེ་ས་མཐོང་ལམ་ཡིན་པར་གསུངས་པས་ལམ་གཞན་བར་ནས་བོར་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། སྒྱུ་འཕྲུལ་བྱེ་བྲག་བསྟན་པ་ལས། གྲུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་རྣལ་འབྱོར་ཆེ། །ལྷུན་གྲུབ་ཇི་བཞིན་མངོན་བྱས་པའང་། །བཏགས་པ་ཙམ་སྟེ་གཉིས་པ་མེད། །དེ་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་བརྗོད་དོ། །ཞེས་པས་སྦྱང་གཞི་རྒྱུ་རྒྱུད་ལ་བསྟན་པའི་སྦྱང་བྱ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་རྣམས་སྦྱོང་བྱེད་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྦྱངས་པས་གཞི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མངོན་དུ་གྱུར་པ་མཐར་ཐུག་ པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན། ཁོག་གཞུང་ལས། གྲུབ་པ་མཐར་ཕྱིན་འབྲས་བུར་བརྗོད། །ཅེས་པས་བླ་ན་མེད་པ་མཆོག་གི་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་བསམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ན་འབྲས་བུ་དང་། ནམ་ཡང་རྒྱུན་མི་ཆད་པས་ན་རྒྱུད་དོ། །དབྱེ་ན། ཁོག་གཞུང་ལས། འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་སྐུ་གསུང་ཐུགས། །ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་རྣམ་པ་ལྔ། །དེ་ཡང་སྐབས་ཀྱིས་ལྔ་ལྔ་སྟེ། །ཞེས་པས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ལྔ་རེ་རེ་ལའང་ལྔ་ལྔ་སྟེ་འབྲས་ཆོས་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔར་འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་རྟེན་སྐུ་དང་། བརྟེན་པ་ཡེ་ཤེས་དང་། མཛད་པ་ཕྲིན་ལས་གསུམ་དུ་འདུ་བ་ཡིན་པས། དང་པོ་རྟེན་ནི། གསུམ་མམ་ལྔ་སྟེ།དབྱིངས་ཐོག་ཏུ་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་གྲོལ་བ་ཟུང་འཇུག་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། དེ་ལས་མ་གཡོས་བཞིན་དུ་ས་བཅུའི་སེམས་དཔའ་ལ་མཚན་དཔེའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་གཟུགས་བརྙན་ལོངས་སྐུ་དང་། སོ་སྐྱེ་རྣམས་ལ་མོས་པ་དང་མཐུན་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ཅི་རིགས་སུ་སྣང་བ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ་སྐུ་གསུམ་མོ། །ཡང་ན་སྐུ་གསུམ་སྣང་ཆ་མ་འདྲེས་པའི་ཆ་ནས་མངོན་བྱང་དང་། དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་ཆ་ནས་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་སྟེ་གཉིས་པོ་བསྣན་པས་སྐུ་ལྔའོ། །གཉིས་པ་བརྟེན་པ་ཡེ་ཤེས་ནི། དེའི་ཚེ་ཚོགས་བརྒྱད་གནས་སུ་དག་པས་ཡེ་ཤེས་ལྔ་སྟེ། ཅིར་ཡང་མ་དམིགས་པ་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་དང་། གསལ་ལ་རྟོག་པ་མེད་པ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་དང་། འཁོར་འདས་ཀྱི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པ་མཉམ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་དང་། ཆོས་ཅན་མ་ལུས་པ་མངོན་སུམ་དུ་སལ་ལེར་གཟིགས་པ་སོར་རྟོག་ཡེ་ཤེས་དང་། འགྲོ་དོན་མཛད་པ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཕྲིན་ལས་འཇུག་པ་བྱ་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་། ཕྱི་མ་
Chinese
那么，是否有可能发生超越（thod brgal）呢？不是的。在《道次第》中说：“最胜道的分界点是一个。”因为经中说无漏道的汇合点和分界点是见道，所以其他的道不可能中途放弃。第三，在《幻化差别论》中说：“成就瑜伽大瑜伽，任运成就如实显现，也只是假立，没有第二个。因此，对此说此。”因此，所调伏的对境是显示在基之相续上的所调伏的客尘，通过调伏者很好地调伏，基如实显现，是究竟的。 为什么会变成果的相续呢？在《心性论》中说：“成就究竟说为果。”因此，追求无上殊胜果位究竟者，因为心愿完全圆满，所以是果；因为永远不会中断，所以是相续。如果分类，在《心性论》中说：“果的自性是身语意，功德事业有五种，那也是根据情况有五五种。”因此，身语意功德事业，每一种都有五种，所以会变成二十五种果法。那也可以归纳为所依身、能依智慧和事业利生三者。第一，所依是三身或五身：在法界中，觉性智慧解脱，是双运法身；从那上面没有动摇，对十地菩萨显现相好庄严的色身报身；对凡夫来说，随顺信心显现各种各样的佛的色身是化身，是三身。或者，从三身显现部分不混合的角度来说是现证菩提，从不可分割的角度来说是金刚身，加上这两个就是五身。第二，能依智慧是：那时，八识聚清净为五智，即什么也不执著的法界性智，明了而没有分别的如镜智，不住于轮回涅槃之边的平等性智，所有有法都现量明见的妙观察智，以及利生事业无有阻碍的事业成就所作智。那些也是法界性智如实知晓的智慧，以及后面的
English
Then, is it possible for transcendence (thod brgal) to occur? No. In the Lamrim it says, "The dividing point of the supreme path is one." Because the sutras say that the meeting point and dividing point of the uncontaminated path is the path of seeing, it is impossible to abandon other paths midway. Third, in the "Treatise on the Differentiation of Magical Illusions" it says, "Accomplished yoga, great yoga, spontaneously accomplished as it is manifested, is also merely imputed, there is no second. Therefore, this is said to that." Therefore, the object to be subdued is the adventitious defilements that are shown on the basis of the continuum, and through the subduer being well subdued, the basis is manifested as it is, which is ultimate. Why does it become the continuum of the fruit? In the "Treatise on the Essence" it says, "Accomplishment is said to be the ultimate fruit." Therefore, those who seek the ultimate supreme fruit, because their wishes are completely fulfilled, are the fruit; because it will never be interrupted, it is the continuum. If classified, in the "Treatise on the Essence" it says, "The nature of the fruit is body, speech, and mind, qualities and activities are five kinds, and that is also five each according to the occasion." Therefore, body, speech, mind, qualities, and activities, each has five kinds, so it will become twenty-five kinds of fruit dharmas. That can also be summarized as the support body, the dependent wisdom, and the activity of benefiting beings. First, the support is the three bodies or five bodies: In the dharmadhatu, the wisdom of awareness is liberated, which is the union dharmakaya; without moving from that, the sambhogakaya, the form body with the marks and signs of the ten bhumi bodhisattvas, appears; for ordinary beings, the nirmanakaya, the various forms of the Buddha that appear in accordance with faith, is the three bodies. Or, from the perspective of the three bodies not mixing in appearance, it is manifest enlightenment, and from the perspective of being indivisible, it is the vajra body, adding these two is the five bodies. Second, the dependent wisdom is: At that time, the eight consciousness aggregates are purified into the five wisdoms, namely, the dharmadhatu wisdom that does not grasp anything, the mirror-like wisdom that is clear and without conceptualization, the equality wisdom that does not abide on the edge of samsara and nirvana, the discriminating wisdom that clearly sees all phenomena, and the activity-accomplishing wisdom that is unobstructed in the activity of benefiting beings. Those are also the wisdom that knows the dharmadhatu wisdom as it is, and the subsequent
Tibetan
བཞི་པོ་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་འདུ་བས་ན་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སོ། །གསུམ་པ་མཛད་པ་ཕྲིན་ལས་ནི། དེ་ལྟར་ན་སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ མཐའ་དག་སྤངས་ཤིང་། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས་པའི་སྤངས་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པའི་མཐུ་ལས་གདུལ་བྱའི་སྐལ་བ་དང་འཚམས་པའི་ཕྲིན་ལས་དུས་ལས་ཡོལ་བ་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནམ་མཁའ་ཇི་སྲིད་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལམ་གྱི་ཆ་རྐྱེན་རྒྱུད་ཀྱི་དངོས་པོ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ནི། ལྟ་སྤྱོད་དཀྱིལ་འཁོར་དབང་དམ་ཚིག །མཆོད་སྔགས་ཏིང་འཛིན་ཕྲིན་སྒྲུབ་ཀྱིས། །གསང་སྔགས་རྒྱུད་ཀྱི་དབྱེ་བ་བྱ། །ཞེས་པ་ལྟར་བཅུ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལྟ་བ། ལ་དོར་བ་སྤྱོད་པ། བཀོད་པ་དཀྱིལ་འཁོར། རིམ་པ་བགྲོད་པ་དབང་། མི་འདའ་བ་དམ་ཚིག །རོལ་པ་ཕྲིན་ལས། དོན་དུ་གཉེར་བ་སྒྲུབ་པ། མི་གཡོ་བ་ཏིང་འཛིན། གནས་སུ་སྟོབ་པ་མཆོད་པ། འཆིང་ཟློས་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱའོ། །དང་པོ་ལྟ་བ་ལ་གསུམ་སྟེ། ངོ་བོ་ནི། ལམ་རིམ་ལས། ཐབས་ཀྱི་ལྟ་སྤྱོད་ཆེན་པོ་ནི། །བླ་མེད་ཐེག་པ་ལས་འཕགས་པ། །དོན་དམ་དུ་ནི་དཀོར་བདུན་ལ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་མཉམ་རྫོགས་སོ། །ཡང་དག་སྐྱེས་མཆོག་དམ་པ་ཡིས། །དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་དབྱེར་མེད་པར། །ཡང་དག་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་རྟོགས། །ཞེས་པས་མཐའ་གང་དུ་ཡང་མ་རེག་པའི་སེམས་ཉིད་ཡེ་ནས་དཀོར་བདུན་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི་ལྷག་པ་དོན་དམ་བདེན་པ་དང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་རྩལ་སྣང་སྣོད་བཅུད་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་རང་སྣང་བས་འཁོར་འདས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྫོགས་པ་ནི་ལྷག་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་སྟེ། དེ་གཉིས་ཀྱང་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བ་མ་ཡིན་པར་ངོ་བོ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གནས་ཤིང་། དེར་འཛིན་གྱི་བསམ་བརྗོད་ལས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་འདས་པས་ན་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ལྷག་པ་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་སྤྱོད་ཡུལ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བཏགས་ཏེ། དེ་ལས། རྒྱལ་འགྲོས་མ་མཛད་མ་བཅོས་པར། །རང་བཞིན་རང་གིས་དབྱེར་མེད་པའང་། །དེ་མིན་ཞེན་པ་དགྲོལ་ཕྱིར་ལས། །ཐ་སྙད་གཉིས་པར་བསམ་བརྗོད་འདས། །ཞེས་ གསུངས་ཤིང་། ལྷག་པ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ཡང་དོན་དམ་བདེན་ངོར་མ་ཟད། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་གཉིས་པའི་བསམ་སྤྱོད་དང་ལྡན་པས་ན་རྒྱུའི་ཐེག་པ་ལས་འཕགས་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པ་སྟེ། དེ་ལས། བླ་མེད་ཐེག་པའི་ནང་ནས་ནི། དོན་དམ་དུ་ནི་དབྱེར་མེད་ལ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ། །དག་དང་མ་དག་གཉིས་ཀར་འཛི
Chinese
由于包含知晓所有四种方式的智慧，所以是两种智慧。第三是事业或活动：如此一来，两种障碍及其习气 全部断除，并且凭借完全证悟的断证力量，能够如实现量地见到一切所知，与所化众生的根器相符的事业，不会错过时机，自然成就，如同虚空存在多久，它就存在多久。第二是道的顺缘，分别解释续部的实物：见、行、坛城、灌顶、誓言，供养、咒语、禅定、事业、成就，如是十者，是区分密宗续部的方法。即：视其本性为见，舍弃为行，布置为坛城，次第趋入为灌顶，不违越为誓言，嬉戏为事业，追求意义为成就，不动摇为禅定，安置处所为供养，束缚念诵为咒语和手印。第一是见，有三种：本体是，道次第中说：方便的伟大见行是，无上乘之上，胜过，胜义中是七宝，世俗中是双运圆满。真实殊胜的圣者，胜义世俗无有分别地，如实地彻底证悟。因此，不触及任何边际的心性，本来就是七宝的自性，自然成就，这是殊胜的胜义谛；以及它自身的力量显现，作为器情，圆满为身和智慧的坛城，自显现为轮涅平等性，这是殊胜的世俗谛。这两者也没有落入任何一边，其自性无二无别地安住于平等性中。并且，由于完全超越了执着的思辨，因此仅仅在名言上，称之为殊胜的真谛无别，远离行境。其中说：不随顺世俗，不造作，自性自性无有分别，这不是为了遣除执着，在第二个名言中，思辨已超越。 并且说，殊胜这个词，不仅在胜义谛的层面，而且在世俗谛的层面，也因为对一切法都具有不二的思维和行为，所以才说它超越了因的乘，因此才这样说。其中说：在无上乘之中，胜义中无有分别，世俗中对一切，清净和不清净二者都执
English
Since it includes the wisdom that knows all four ways, it is two wisdoms. The third is activity or action: In this way, both obscurations along with their predispositions are completely abandoned, and through the power of perfected abandonment and realization, manifestly seeing all knowable things, activities that are in accordance with the capacity of those to be tamed, without missing the opportune time, are spontaneously accomplished, existing as long as space exists. Second, the specific explanation of the conditions for the path, the objects of the continuum: View, conduct, mandala, empowerment, samaya, offering, mantra, meditation, activity, accomplishment, as such, there are ten, which are the divisions of the secret mantra tantra. That is, viewing its very nature as the view, abandoning as the conduct, arranging as the mandala, proceeding in stages as the empowerment, not transgressing as the samaya, playing as the activity, pursuing the meaning as the accomplishment, not wavering as the meditation, establishing the place as the offering, binding and reciting as the mantra and mudra. First, there are three aspects to the view: The essence is, from the Stages of the Path: The great view and conduct of skillful means is, superior to the unsurpassable vehicle, in ultimate truth it is the seven treasures, in conventional truth it is the union of completeness. The truly supreme noble being, without differentiating ultimate and conventional, thoroughly realizes it as it is. Therefore, the nature of mind that does not touch any extreme, spontaneously accomplished as the nature of the seven treasures from the beginning, is the superior ultimate truth; and the manifestation of its own power, as the vessel and essence, the mandala of body and wisdom, self-appearing as the equality of samsara and nirvana, is the superior conventional truth. These two also do not fall to any side, but abide in equality, their essence being inseparable. And, since it has completely transcended the thought and expression of clinging to it, it is therefore nominally called the superior truth, inseparable, and devoid of the sphere of activity. From that: Without following worldly ways, without fabrication, one's own nature inseparable by itself, this is not for dispelling attachment, in the second term, thought and expression have passed beyond. And the word 'superior' is not only in the aspect of ultimate truth, but also in the conventional, because it possesses non-dualistic thought and behavior towards all phenomena, it is said to be superior to the causal vehicle, therefore it is said in that way. From that: Within the unsurpassable vehicle, in ultimate truth there is no separation, in conventional truth towards all, holding onto both pure and impure