Tibetan
་ཞིང་དུ་གནས་པ་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་སྣང་བརྙན་གདུལ་བྱའི་བློ་དང་མཐུན་པར་ཟད་མི་ཤེས་པར་འབྱུང་བའི་ གཏེར་དུ་གྱུར་པ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའོ། །སྐུ་གསུམ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་རྡོ་རྗེ་རང་རིག་པའི་ངང་དུ་འདུ་འབྲལ་མེད་པར་འཛིན་པའི་སྐུ་ནི་རྡོ་རྗེའི་སྐུའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་དབྱེར་མེད་པས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་སྐུ་གསུམ་སྣང་ཆ་མ་འདྲེས་པར་སྣང་བའི་སྐུ་ནི་མངོན་བྱང་ངོ་། །ཆོས་ཅན་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་མ་འདྲེས་པར་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གདུལ་བྱའི་མོས་ངོར་བརྟན་གཡོ་སྣ་ཚོགས་པའི་རྣམ་པར་སྟོན་པའི་སྐུ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟེ། མཐར་ཐུག་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ས་ཐོབ་པ་དེའི་ཚེ་སྐུ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་རྫོགས་པར་ཐོབ་པས་སྔ་ཕྱི་མེད་དེ། སྒྲིབ་བྲལ་མི་འགྱུར་བའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་བྱེད་པའི་ལྡོག་པ་ནས་སྐུ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་དང་། མི་སློབ་པའི་ལམ་ཞེས་སམ། རང་བྱུང་གི་རིག་པར་གནས་པའི་ཆ་ནས་ཡེ་ཤེས་དང་།དེས་དོན་མཛད་པའི་ཆ་ནས་ཕྲིན་ལས་ཞེས་སོ་སོར་བཏགས་ནའང་ངོ་བོ་ཐ་མི་དད་པར་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་གསུངས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི། ཞེས་བརྗོད་པས་སོགས་ཏེ། རང་བཞིན་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དོན་དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པས་གདུལ་བྱའི་ཡུལ་འཇིག་རྟེན་དྲུག་གི་ཕྱོགས་བཅུའི་ཞིང་མཐའ་ཡས་མུ་མེད་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འདུལ་བྱེད་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པར་རོལ་པ་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བ་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་རྡུལ་སྙེད་རང་རིག་པའི་ཡུལ་དུ་གསལ་ཞིང་སྣང་བར་གྱུར་ཏོ། །གཉིས་པ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལོ་རྒྱུས་བརྗོད་པ། བསྡུ་བ་དངོས། གསང་སྔགས་མཚོན་པའི་ཚིག་གོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ནས་སོགས་ཏེ། རྒྱས་པར་བསྟན་པ་དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡབ་རྣམས་ཡུམ་བཙུན་མོའི་ཚོགས་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་རྟོགས་དཀའ་བའི་གསང་བ་འདི་ཉིད་སྟོན་པའི་སྐུ་སོགས་རིགས་ལྔ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་རྡོ་རྗེ་ལས་ཕྱུང་ངོ་། །གཉིས་པ་ནི། ཨ་ཧོཿདམིགས་བྱ་སོགས་ཏེ། རང་བཞིན་མ་སྐྱེས་པ་ལས་རོལ་པ་འགག་མེད་ལམ་དང་འབྲས་བུ་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གསལ་བ་ལ་ཨ་ཧོ་ཞེས་ངོ་མཚར་བའོ། །དེའང་དམིགས་བྱ་དབྱིངས་དང་དམིགས་བྱེད་རང་རིག་གཉིས་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ཡེ་ ཤེས་ཙམ་དུའང་མི་དམིགས་པས་བློས་དཔག་མེད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་རྟོགས་ནས་བསྒོམ་པ་སྟེ། དེར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་པའི་ཚིགས་བཅད་གཅིག་བསྡུའོ། །གཞི་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་རང་རིག་པས་དབང་བསྒྱུར་བའི་རྩལ་སྣང་ལྷག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་བཅས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བར་སྣང་བ་སྟེ། གསུངས་པའི་ལོ་རྒྱུས་དང་། ལྷག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྟོན་པའི་ཚིགས་བཅད་བརྒྱད་བསྡུའོ། །གདུལ་བྱ་དག་པ་ཆོས་མཉམ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དང་། མི་མཉམ་པར་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པ་མ་དག་པའི་གདུལ་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ཀུན་ལ་རྒྱལ་བ་དྲུག་པའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་དོན་མཛད་པའི་དུས་ན། གདུལ་བྱའི་ཡུལ་དེ་དག་ཆོས་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཁྱབ་བྱ་ཁྱབ་བྱེད་མེད་པས་གཉིས་མེད་དུ་ཁྱབ་པ། སྣང་སྟོང་ཐ་མི་དད་པའི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། སྐུའི་མཚན་ཉིད་དང་ཕྲིན་ལས། རྒྱུའི་འབྲས་བུ་འཐོབ་ཚུལ།སྔགས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་སའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་རྣམས་བསྡུའོ། །ཡེ་ནས་སྐུ་ལྔ་པོ་ཀུན་ཀྱང་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྐུ་ལས་མ་འགགས་པར་རང་གསལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་པར་སྤྲོས་པ་ཙམ་ཉིད་ནས་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་མེད་པ་སྟེ། སྔགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྐུ་ལྔ་བསྟན་པ་དང་། དེ་གསུངས་པའི་ཡོན་ཏན་གཉིས་བསྡུའོ། །དེ་ལྟར་བསྡུས་པའི་དོན་ལ་ཧོཿཞེས་མཉེས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཞེས་རྡོ་རྗེ་སོགས་ཏེ།དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་གྱི་དོན་དེ་སྐད་ཅེས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་གསང་བའི་བདག་པོས་ཚིག་ཏུ་བསྡུས་པའོ། །གསུམ་པ་ལེའུའི་མཚན་ནི། གསང་བའི་སོགས་ཏེ།རྒྱུད་འདི་ལ་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་སུ་ཡོད་པ་ལས། འདིས་ཏིང་འཛིན་ལྷག་པའི་ཏིང་འཛིན་གཉིས་དང་། འབྲས་བུ་རང་བཞིན་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲོས་ནས་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་པའོ།། །།ལེའུ་བདུན་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། ལོ་རྒྱུས་དང་། གཞུང་དང་། མཚན་ནོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ནས་དེ་བཞིན་སོགས་ཏེ། སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་པ་དེ་ནས་ལྷག་ཏིང་དང་འབྲས་བུ་རང་བཞིན་གསུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གཉིས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡབ་རྣམས་ ཡུམ་བཙུན་མོའི་ཚོགས་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་རྡོ་རྗེ་ལས་གསུང་གསང་སྔགས་ཀྱི་གསང་བ་འདི་དག་ཕྱུང་ངོ་། །གཉིས་པ་གཞུང་ལ་གཉིས་ཏེ། ལྷག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུང་གི་དང་། རང་བཞིན་གསུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་རེ། དང་པོ་ལྷག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་འཆད་པའི་སྐབས་འདིར་ཞི་བའི་འཕྲིན་ལས་སྒོམ་རིམ་གྱི་སྡེབས་ཅུང་ཟད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་སྔོན་འགྲོ།
Chinese
于净土之中，化身之影像，为与所化众生之根器相应，无尽显现之， 成为宝藏者，乃是圆满受用身。三身无别之金刚自性觉智之中，无离无合而执持之身，乃是金刚身。一切法与觉性之智慧无别，安住于平等性之故，三身显现分不杂而显现之身，乃是现证菩提身。如所有法，以无杂而知之智慧，于所化众生之意乐前，示现动静等种种形象之身，乃是化身。获得究竟无上之地之时，彼五身皆圆满获得，故无先后。无垢无变之智慧本身，从作为功德之所依之角度而言，称之为身，或佛地，或无学道。从安住于自生觉性之角度而言，称之为智慧。从其成办事业之角度而言，称之为事业。如是分别安立，然其本体无有差别，故为一。第四，宣说功德，如是说等。自性身坛城之义，如是宣说，于所化之境，六道世界之十方无边无际之一切刹土中，调伏者身坛城之形象，无量游舞，十方佛土之微尘数，于自性觉性之境中，皆明现。第二，略说分三：叙述历史，真实归纳，表示密咒之词。第一，从“其后”等开始。广说之后，如来诸佛父尊与佛母明妃之众无二之坛城，彼等自身之体性，为开示难解之秘密，身等五部无别之金刚中取出。第二，啊 呼！所缘等。自未生之体性中，无灭游舞，于道与果位之身坛城中显现，故曰“啊 呼”甚为稀有。彼亦是所缘为法界与能缘自性觉性二者无别之智， 乃至刹那亦不执著，以不可思议之心而了悟后修习之。于彼定之坛
English
In the pure lands, the manifestations of the Nirmāṇakāya appear endlessly, in accordance with the minds of those to be tamed. That which becomes a treasure is the Sambhogakāya. The body that holds without separation or union in the Vajra self-awareness wisdom, where the three bodies are inseparable, is the Vajrakāya. Because all dharmas are inseparable from the wisdom of awareness and abide in equality, the body in which the three bodies appear without mixing their aspects is the Abhisambodhikāya. The body that manifests various forms of movement and stillness in accordance with the inclinations of those to be tamed, through the wisdom that knows all phenomena without mixing them, is the Nirmāṇakāya. When one attains the ultimate, unsurpassed ground, all five bodies are fully attained, so there is no before or after. The very wisdom that is free from obscurations and unchanging, from the perspective of being the basis for qualities, is called the body, or the Buddha-ground, or the path of no more learning. From the perspective of abiding in self-arisen awareness, it is called wisdom. From the perspective of accomplishing benefit through that, it is called activity. Although they are separately designated in this way, their essence is not different, so they are one. Fourth, the qualities of speech are explained, beginning with "by saying," etc. The meaning of the maṇḍala of the Svābhāvikakāya is that by saying this, in all the limitless and boundless realms of the six worlds in the ten directions, the dance of the Tamer's maṇḍala is immeasurable, and as many as the dust particles in the Buddha-fields of the ten directions become clear and apparent in the realm of self-awareness. Second, there are three aspects to the condensed explanation: stating the history, the actual condensation, and the words that represent the secret mantra. First, beginning with "Then," etc. After the extensive explanation, the Tathāgata fathers and the assembly of mother consorts, the non-dual maṇḍala, the very nature of those, to reveal the difficult-to-understand secret, is extracted from the indivisible Vajra of the five families. Second, Ahaḥ, the object of focus, etc. From the unarisen nature, the unceasing play manifests in the path and the resultant body maṇḍala, so it is called "Ahaḥ," which is wonderful. That is also the wisdom in which the object of focus, the expanse, and the focusing self-awareness are inseparable. Because one does not focus even on a moment of wisdom, one meditates after realizing it is inconceivable and beyond thought. There, the maṇḍala of samādhi
Chinese
这是关于曼荼罗教义的偈颂的汇集。根本自生智慧被自证所掌控，其力量显现为殊胜三摩地的坛城，包括所依和能依，显现出无法言说的各种形象。这是所说之历史，以及开示殊胜三摩地坛城的八个偈颂的汇集。所化有情，清净者证悟诸法等性，不清净者执持为差别之所化有情。当六位胜者的事业遍及一切有情时，由于这些所化境并非与法性相异，因此无有能遍和所遍，从而以无二的方式遍及。显空无二之清净法界，即是身的体性、事业，获得因之果的方式，以及开示密咒究竟之处的差别之汇集。本来，所有五身皆不离大乐之身，而是自明显现之坛城，仅是显现，而无显现之相。这是开示密咒之果五身，以及宣说此之功德二者之汇集。如是汇集之义，以“霍 (ཧོཿ，梵文：hoḥ，梵文罗马转写：hoḥ，汉语字面意思：霍)”表示欢喜。第三，如金刚等，三坛城之义，如是金刚持秘密主以言词汇集。第三品之名称为秘密等，此续有二十二品，此为阐述增上定和果位自性身坛城之第六品。第七品有三：历史、正文和名称。第一，从那时起，如是等，在开示身坛城之后，为了开示增上定和果位自性语坛城二者，如来诸佛父，以及所有佛母妃嫔眷属之身语意无别之金刚中，取出此语秘密真言之秘密。第二，正文有二：增上定语坛城和自性语坛城。首先，在阐述增上定语坛城之际，应略述寂静事业之修习次第，对此，有前行。
English
This is a collection of verses on the teachings of the mandala. The fundamental self-originated wisdom is controlled by self-awareness, and its power manifests as the mandala of superior samadhi, including the support and the supported, appearing in various forms that cannot be expressed in words. This is the history of what was said, and a collection of eight verses showing the mandala of superior samadhi. Sentient beings to be tamed, the pure ones realize the equality of all dharmas, and the impure ones hold to differences as sentient beings to be tamed. When the activity of the six victors pervades all those to be tamed, since those objects of taming are not different from the nature of reality, there is no pervader and pervaded, thus pervading in a non-dual way. The pure realm of inseparable appearance and emptiness is the collection of the nature and activity of the body, the way to obtain the fruit of the cause, and the distinction of showing the ultimate place of mantra. Originally, all five bodies are inseparable from the body of great bliss, but are self-manifesting mandalas, merely appearances, without the sign of appearance. This is the collection of showing the five bodies as the fruit of mantra, and the two qualities of speaking about it. The meaning of such a collection is pleased with "Hoḥ (ཧོཿ,梵文：hoḥ，IAST: hoḥ, meaning: Hoḥ)". The third, such as the vajra, etc., the meaning of the three mandalas, thus the Vajradhara, the lord of secrets, collected in words. The name of the third chapter is secret, etc. This tantra has twenty-two chapters, and this is the sixth chapter, which elaborates on the mandala of the body of the nature of the resultant state and the two superior samadhis. The seventh chapter has three parts: history, text, and name. First, from then on, like that, etc., after showing the body mandala, in order to show the two speech mandalas of the superior samadhi and the nature of the resultant state, from the vajra inseparable from the body, speech, and mind of the Tathagata Buddhas, the fathers, and all the consorts of the mothers and consorts, these secrets of the secret mantra of speech are extracted. Second, the text has two parts: the speech mandala of superior samadhi and the speech mandala of nature. First, when explaining the speech mandala of superior samadhi, the order of practice of peaceful activities should be briefly described. For this, there is a preliminary.