Tibetan
གསུངས་པ་ནི། །སྡེ་སྣོད་བཞི་པ་ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་གསུངས། །ཞེས་དང་། མཛོད་ལས། སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་ནི། །ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མཐུན་པར་གསུངས། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་དག་ནས་མཐར་ཐུག་གོ་ཞེས་པའི་བར་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དབང་པོའི་བྱེ་བྲག་གིས་ལྔར་འདུ་སྟེ། དེ་ཡང་ལས་དགེ་སྡིག་དང་མི་གཡོ་བའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ཆུད་མི་ཟ་བར་སོ་སོར་སྨིན་པར་ཡིད་ཆེས་པས་བླང་དོར་མ་ནོར་བར་སྤྱོད་ཀྱང་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་མ་ནུས་པ་ལྷ་མིའི་ཐེག་པ་དང་། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པས་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་བྱུང་ཡང་ཆོས་ཀྱི་བདག་བཟུང་བ་རྡུལ་ཕྲན་དང་འཛིན་པ་སྐད་ཅིག་མ་དོན་དམ་དུ་འདོད་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་ཐབས་དང་། ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་དོན་དམ་དུ་འདོད་པས་ཕྱིའི་རྟེན་འདྲེལ་ས་བོན་ནས་འབྲས་བུའི་བར་དང་ནང་གི་རྟེན་ཅིང་འདྲེལ་པར་འབྱུང་བ་མ་རིག་པ་ནས་རྒ་ཤིའི་བར་དུ་འཁོར་བར་འདོད་པས་རང་རྒྱལ་གྱི་ཐེག་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་འགེགས་པའི་ཐབས་ཏེ། དེ་གསུམ་ནི་ བདེན་པ་གཉིས་ཀ་རྫས་ཡོད་དུ་བལྟས་ནས་བླང་དོར་བྱེད་པས་སྤོང་བའི་ལམ་དུ་གཅིག་གོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པར་རྟོགས་པས་གཟུང་བའི་ཡུལ་ཡང་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་རྐྱེན་གྱིས་འཁྲུལ་པའི་ལས་ཀྱིས་ཡུལ་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པར་ཟད་ཀྱི། དོན་ལ་བདེན་མེད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཤེས་ཀྱང་། ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པ་དང་མ་ཟིན་པ་ལས་ཕན་གནོད་ཀྱི་བྱ་བ་ཡང་བྱེད་པར་ཤེས་ནས་ཀུན་རྫོབ་རྫས་ཡོད་དུ་བལྟས་ཏེ་བླང་དོར་བྱེད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཆོས་ཉིད་དུ་སྦྱོང་བའི་ཐབས་དང་། ཡང་ཀུན་རྫོབ་རྫས་ཡོད་དུ་མི་འདོད་ཀྱང་བཏགས་པའི་ཡོད་པ་མི་འགོག་པས་འདི་ལྟར་ལས་དང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམས་མེད་ཅེས་སྐུར་པ་གདབ་ཏུ་མི་རུང་ལ། འོན་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་ལྷ་དང་ཡེ་ཤེས་སུ་སྒྱུར་བའི་ཐབས་ལ་བརྟེན་ན་དེ་དག་གིས་མི་གོས་སོ་ཞེས་སྟོན་པ་ཀྲི་ཡོག་སྡེ་གསུམ་གྱི་ཐེག་པ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བཏགས་པའི་ཡོད་པར་འཛིན་པའང་ཆེར་ཟད་དེ་ལས་དང་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་རོལ་པར་རྟོགས་པས་ཉོན་མོངས་པ་ལྔ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་མདངས་སུ་ཤེས་ཏེ་སྤང་གཉེན་གཉིས་མེད་པས་ན་གོས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྤྱད་ཀྱང་ཡོན་ཏན་དུ་འཆར་བ་སྔགས་ནང་པ་གཉིས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དབང་དུ་བྱེད་པའི་ཐབས་དང་། ཆོས་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་རང་ཤར་
Chinese
所说的是：《律藏》第四品说了两万一千颂。 以及《俱舍论》中说：为了对治各种行为，宣说了与法蕴相符。 这是第二个部分，从“这些”到“最终”之间，所有这些法门也因根器的差别而归纳为五种。 也就是，相信善恶业和不动业的所有果报都不会白费，各自成熟，从而不错误地取舍，即使这样行持也无法确定从轮回中解脱出来的是人天乘。 证悟了人无我，虽然确定从轮回中解脱出来，却执着于法我，认为微尘和刹那的执着是胜义谛的是声闻乘，这是断除烦恼的方法。 认为识是刹那的胜义谛，外部的缘起从种子到果，内部的缘起从无明到老死都认为是轮回的是缘觉乘，这是阻止烦恼的方法。 这三者是，因为将二谛都视为实有而进行取舍，所以在断除的道上是一致的。 通达一切法为空性，所取的对境也只是由能取的识因缘而迷惑，以业力将对境虚妄地安立为境，实际上知道是无实如幻，即使如此，也知道由方便所摄持和不摄持而产生利益和损害的作用，从而将世俗谛视为实有而进行取舍，因此菩萨乘是将烦恼调伏为法性的方法。 还有，虽然不认为世俗谛是实有，却不遮止假立的存在，因此不能诽谤说业和业果都不存在，然而如果依靠将烦恼转变为天和智慧的方法，就不会被这些所染污，这就是所说的克里亚瑜伽三部的乘。 执着于世俗谛的假立存在也大大减少，因为了悟到业和业果是大自在的游舞，所以知道五烦恼本身就是五智慧的自性光明，因为没有能断所断二者，所以不会被染污，无论如何行持都会显现为功德，对于内道和宁玛派来说，这是驾驭烦恼的方法。 法界自性清净，自生之智慧自然显现
English
It is said that the fourth section of the Vinaya Pitaka contains twenty-one thousand verses. And in the Abhidharmakosha, it is said: To counteract various behaviors, it is taught that the aggregates of Dharma are in accordance. This is the second part, from "these" to "ultimately," all these Dharma doors are also summarized into five according to the differences in faculties. That is, believing that all the results of virtuous and non-virtuous actions and unwavering actions will not be wasted, and will mature individually, thereby engaging in acceptance and rejection without error, but still being unable to definitively escape from samsara, is the vehicle of gods and humans. Realizing the selflessness of the individual, although definitively escaping from samsara, but clinging to the self of phenomena, considering particles and momentary clinging as the ultimate truth, is the vehicle of the Shravakas, which is the method of abandoning afflictions. Considering consciousness as the momentary ultimate truth, and considering external dependent origination from seed to fruit, and internal dependent origination from ignorance to old age and death as samsara, is the vehicle of the Pratyekabuddhas, which is the method of preventing afflictions. These three are, because both truths are regarded as substantial and acceptance and rejection are performed, they are unified on the path of abandonment. Realizing that all phenomena are empty of the two selves, the object of grasping is also merely the deluded action of the grasping consciousness due to conditions, falsely imputing the object as an object, but in reality knowing it to be unreal like an illusion, even so, knowing that the actions of benefit and harm are also produced by being possessed and not possessed by skillful means, thereby regarding conventional truth as substantial and engaging in acceptance and rejection, therefore the Bodhisattva vehicle is the method of training afflictions into Dharma nature. Furthermore, although not considering conventional truth as substantial, it does not negate the imputed existence, therefore it is not permissible to slander and say that actions and their results do not exist, however, if one relies on the method of transforming afflictions into deities and wisdom, one will not be stained by them, this is what is taught by the three sections of Kriya Yoga. The clinging to the imputed existence of conventional truth is also greatly reduced, because one realizes that actions and their results are the play of the great self, therefore one knows that the five afflictions themselves are the self-luminous radiance of the five wisdoms, because there is no duality of what is to be abandoned and what is to be adopted, therefore one will not be stained, no matter how one acts, it will appear as qualities, for both the inner tantras and the Nyingma school, this is the method of mastering afflictions. The Dharma realm is naturally pure, and self-arisen wisdom naturally arises.