Tibetan
་དབྱངས་དང་།དེ་དག་གི་ཡུམ་ཡང་། དུས་བཞིས་གོ་ཕྱེ་ནས་དབང་པོ་བཞི་བསྐྱེད་པས་ན་བཙུན་མོ། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་སྤྱད་ཟིན་པ་འདས་པའི་དུས་ཏེ་བདུག་སྤོས་མ་དང་།རྒྱུ་སྤྱད་ཅིང་འབྲས་བུ་མ་སྤྱད་པ་ད་ལྟར་བ་སྟེ་མེ་ཏོག་མ་དང་། རྒྱུ་འབྲས་ཚོགས་ལ་མ་སྤྱད་པ་འབྱུང་བ་ནི་མ་འོངས་པ་སྟེ་མར་མེ་མ་དང་། རྒྱུ་འབྲས་ཡོད་ལ་མ་ཚོགས་པས་འདས་མ་འོངས་གང་དུའང་མ་ངེས་པ་ནི་མ་བྱོན་པའི་དུས་ཏེ་དྲི་ཆབ་མའི་ཚོགས་སོ། །དེ་ཡང་དུས་བཞིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་དག་པའི་དབང་པོ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ནང་དུ་ཆགས་ཐོགས་མེད་པར་སལ་ལེར་གསལ་བས་ཀྱང་ཡབ་ཡུམ་དུ་ འདྲེལ་ཏེ། ཕལ་པོ་ཆེ་ལས། འདས་དང་མ་འོངས་ད་ལྟར་བྱུང་། །ཇི་སྙེད་ཇི་བཞིན་མངོན་དུ་གྱུར། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་འཇོམས་བྱེད་ཁྲོ་བོའི་འཁོར་ནི། འཇོམས་པ་ཆེན་པོ་ནས། གཉིས་སུ་མེད་པར་བཞུགས་སོ། །ཞེས་པའི་བར་ཏེ། གདུག་པ་ཅན་འཇོམས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཆེན་པོས་ཐམས་ཅད་འཇོམས་ཤིང་། ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བས་ཚུར་མི་ཚུགས་པས་ན་རྡོ་རྗེ་སྟེ། རྒྱས་པ་ལས། རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་སྒྲིབ་པ་ཀུན། །འཇོམས་ཤིང་ཅིས་ཀྱང་མི་ཚུགས་ལ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ལྷ་ཡི་ལྷ། །ཐམས་ཅད་ཀུན་ལ་འབིགས་པར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་ལུས་ཀྱི་ཡུལ་དབང་རྣམ་ཤེས་གསུམ་འདུས་པའི་རེག་པ་སྟེ་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པ་དང་། རེག་བྱེད་ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་སྟེ་རྟ་མགྲིན་དང་། རེག་བྱ་ཡུལ་ཏེ་སྟོབས་པོ་ཆེ་དང་། རེག་ཤེས་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་དང་། གདུག་པ་ཅན་འཇོམས་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡང་རྟག་ཆད་བདག་མཚན་བཞི་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡུམ་གྱི་ངོ་བོ་དེས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རམ། ཆོས་ཉིད་དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དམིགས་ཤིང་སྤྱད་བྱར་གྱུར་པ་དང་།ཚད་མེད་པ་བཞི་ཡང་སྤྱད་བྱའི་ཡུལ་ཡིན་པས་ན་བཙུན་མོ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟག་པར་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ཉིད་རང་ག་མར་སྣང་བ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་གནས་སུ་དག་པའི་ལྷ་བྱམས་པས་སྡུད་ཅིང་འདྲེན་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ལྕགས་ཀྱུ་མ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཆད་པར་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་སྙིང་རྗེས་གཞན་སྡུད་ཅིང་འཆིང་བར་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་ཞགས་པ་མ་དང་། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་དགའ་བས་སྡུད་ཅིང་སྡོམ་པའི་ལས་ཅན་ལྕགས་སྒྲོག་མ་དང་། མཚན་མར་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་བཏང་སྙོམས་ཀྱིས་སྡུད་ཅིང་མཉེས་པར་བྱེད་པའི་ལས་ཅན་དྲིལ་བུ་མ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཐུགས་ཡེ་ཤེས་རང་སྣང་གི་འཁོར་དང་། གཞན་ཡང་རྒྱུད་མ
Chinese
以及她们的明妃。以四时区分，生起四种官能，故为明妃。因果二者都已受用的是过去时，即燃香母；受用因但未受用果的是现在时，即鲜花母；因果之聚皆未受用，未来将生的是未来时，即灯盏母；具有因但未聚集，故不确定是过去还是未来的是未到之时，即香水母的眷属。总而言之，四时所摄的一切法，在诸佛的清净官能，如明镜般的智慧中，毫无阻碍地清晰显现，因此也与父尊母尊相连。如《华严经》所说：“过去未来及现在，所有一切如实现。” 第二是降伏者的忿怒本尊眷属，从“大降伏者”到“安住于无二之中”之间。以降伏恶毒者的伟大行持降伏一切，且不被外道所屈服，故为金刚。如《广大经》所说：“金刚之自性，降伏一切障，任何亦不能屈，自生智慧天中天，穿透一切诸事物。” 具体而言，身体的境、根、识三者聚合的触，即甘露旋；能触的身体之根，即马头明王；所触之境，即大力；触之识，即阎罗王。降伏恶毒者的对治，亦是由非恒常、断灭、我、相四者的法性明妃之体性所生，或者，该法性亦为智慧所缘及所用，且四无量心亦为所用之境，故为明妃。执着一切法为常有的分别念，并非如自发显现般，而是由彼处清净之天尊慈爱所摄持引导的自性铁钩母；同样，执着为断灭者并非如此，而是以慈悲摄持系缚他者的事业之绳索母；执着为我者并非如此，而是以喜乐摄持禁锢的事业之铁链母；执着于相者并非如此，而是以舍摄持喜悦的事业之铃母等，如是心之智慧自显的眷属。此外，续部中
English
and their consorts. Because the four times are distinguished and generate the four faculties, they are consorts. The past is when both cause and effect have been used, which is the incense offering mother; the present is when the cause has been used but the effect has not, which is the flower mother; the future is when neither cause nor effect have been used in the assembly, which is the lamp mother; and because cause exists but has not been assembled, it is uncertain whether it is past or future, which is the assembly of scented water mothers. In short, all phenomena encompassed by the four times are clearly and unobstructed reflected in the pure faculties of the Buddhas, like a mirror, and are therefore connected as father and mother. As stated in the Avatamsaka Sutra: "Past, future, and present, all appear as they are." Secondly, the retinue of the wrathful subduer, from "the great subduer" to "abides in non-duality." He subdues everything with the great conduct of subduing the wicked, and is not overcome by external opponents, therefore he is Vajra. As stated in the Extensive Sutra: "The nature of Vajra subdues all obscurations, and cannot be overcome by anything. Self-born wisdom, the god of gods, pierces through all things." Specifically, the touch that combines the body's object, faculty, and consciousness is the nectar swirl; the faculty of touch, the body's sense organ, is Hayagriva; the object of touch is Mahabala; and the consciousness of touch, the body's consciousness, is Yama. The antidote to subduing the wicked is also born from the nature of the consort, which is the nature of phenomena that is not permanent, annihilationist, self, or characteristic, or that nature of phenomena is also the object and use of wisdom, and the four immeasurables are also the object of use, therefore they are consorts. The thought that clings to all phenomena as permanent is not as it appears spontaneously, but is the iron hook mother who gathers and guides with the loving-kindness of the pure deity in that place; similarly, it is not clinging to annihilation, but is the rope mother whose action is to gather and bind others with compassion; it is not clinging to self, but is the iron chain mother whose action is to gather and restrain with joy; it is not clinging to characteristics, but is the bell mother whose action is to gather and please with equanimity, and so on, such is the retinue of the self-appearance of the wisdom of the mind. Furthermore, in the tantras