Tibetan
བཅུ་དང་། འདས་མ་འོངས་ད་ལྟ་འབྱུང་བར་མ་ངེས་པ་སྟེ་དུས་བཞིའི་དབྱིངས་ན་བཞུགས་ཤིང་འགྲོ་དོན་མཛད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་བྱེད་པས་སྐུ་དང་། གདུལ་བྱའི་བསམ་པ་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་བརྡ་སྤྲོད་པས་གསུང་དང་། ཤེས་བྱ་མ་ལུས་པ་མཁྱེན་ཅིང་སྒྲིབ་པ་གསུམ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བས་ཐུགས་དང་། དེ་དག་གི་ཟླས་དྲངས་ཏེ། དགོས་འདོད་མ་ལུས་པ་འབྱུང་བས་ཡོན་ཏན། གཞན་དོན་མཛད་པ་ལ་ནུས་མཐུ་ཐོགས་པ་མེད་པས་ཕྲིན་ལས་ཏེ། རེ་རེ་ཡང་ལྔ་ལྔར་ཕྱེ་བས་འབྲས་ཆོས་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔར་འགྱུར་ལ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་ བཞིན་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ། མཚན་ཉིད་སྐྱེ་འཇིག་དང་བྲལ་བ། ངོ་བོ་འདུས་མ་བྱས་པས་རྡོ་རྗེའི་བདག་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར།རྒྱལ་བ་དྲུག་པ་ལ་རིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོའམ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱི་གཟུགས་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནར་ངེས་པས་འཁོར་བའི་ཆོས་རྣམས་འདོར་རམ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་བཞུགས་སོ་ཞེས་སྟོན་པ་ལ། སྔར་འདས་པའི་འཁོར་འདས་མ་ལུས་པ་དང་། ད་ལྟར་བའི་འཁོར་འདས་མི་ལུས། མ་འོངས་པའི་འཁོར་འདས་ལུས་པ་མེད་པ་ཐམས་ཅད་དང་རྒྱུད་ཀྱི་བདག་པོ་རིགས་དྲུག་པ་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རིག་པ་སྒྱུ་མའི་སྣང་བརྙན་ཡིན་པས་སོ་སོ་མ་ཡིན། དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་པས་ཐ་མི་དད། བདེན་པ་གཉིས་ཀའི་ཐ་སྙད་ལས་ཀྱང་འདས་པས་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་། སྤར་ཁབ་ལས། རྒྱལ་བ་དྲུག་པའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་པ་ཡང་མདོར་བདུན་དུ་འདུ་སྟེ། ཞེས་པས་གཞུང་ཚན་བདུན་པོས་རིམ་བཞིན། དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་ནར་སོན་པའི་དང་། ཡོན་ཏན་མ་བཙལ་བར་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་དང་། ཡེ་ཤེས་མཐའ་དབུས་དང་བྲལ་བའི་དང་། འབྲས་བུ་ལ་མངའ་མཛད་ཀྱང་ངོ་བོ་བསྟན་དུ་མེད་པའི་དང་། མཉམ་པ་ཉིད་མངོན་དུ་མཛད་ཀྱང་སྤྱོད་ཡུལ་དང་བྲལ་བའི་དང་།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་གཅིག་དང་དུ་མ་ལས་གྲོལ་བའི་དང་། གཉིས་སུ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོར་དུས་གསུམ་འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་རང་བཞིན་རྣམས་ཡིན་ལ། ཁོག་གཞུང་ལས། སྟོན་པའི་རང་བཞིན་བརྒྱད་དང་ལྡན། ཞེས་པས་ཡང་དག་པའི་རང་བཞིན་དང་རྫོགས་པའི་རང་བཞིན་གཉིས་སོ་སོར་ཕྱེ་སྟེ་བརྒྱད་དང་། འགྲེལ་ཆུང་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་པ་ཡན་ཆད་གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་ནས་བཞིར་བཤད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ངོ་བོ་དང་
Chinese
十者，过去、未来、现在、不确定出现之时，安住于四时之界，行利益众生之事，是一切如来之伟大功德之所依，故为身；以符合所化众生之意乐而传达佛法，故为语；了知一切所知，且从三障中解脱，故为意；由彼等所引，一切所需皆生，故为功德；行利他之事，能力威力无有阻碍，故为事业。一一又分为五，故转为二十五果法。彼等一切亦自性不可分，体性离生灭，本体非造作，故为金刚之自性，味一。第六胜者，名为一切种姓之主，或一切佛之总集。如是，既已确定为一切佛之自性，是否应舍弃轮回之法？非也。为示现安住于与轮回涅槃一切法不可分之自性，故说过去一切轮回涅槃，现在一切轮回涅槃，未来一切轮回涅槃，一切与部主第六种姓，于世俗中，以觉知乃幻化之显现，故非各别；于胜义中，以无生故无异；亦已超离二谛之名言，故为无别之自性。彼等亦如《斯帕卡布经》所说：“第六胜者之无量功德，亦可简要归纳为七。”故以七部经文依次阐述：于如是性中成熟，不需寻觅功德而自然成就，智慧无有边际，虽于果位上自在，然本体不可示现，虽显现平等性，然离于行境，一切如来之自性，解脱于一与多，于无二之大自性中，三时无有聚散之自性。又如《腹部经》所说：“具足导师之八种自性。”故将清净之自性与圆满之自性二者分开而为八，于《释小》中，将“薄伽梵”等合为一而说为四。如是所说：菩提胜义之体性与
English
Ten, past, future, present, and uncertain times of appearance, abiding in the realm of the four times, performing the deeds of benefiting beings, are the basis of the great qualities of all Tathagatas, hence the body; communicating the Dharma in accordance with the minds of those to be tamed, hence the speech; knowing all knowable things and being liberated from the three obscurations, hence the mind; drawn by these, all needs arise, hence the qualities; engaging in the deeds of benefiting others, with unobstructed power and ability, hence the activity. Each is divided into five, thus transforming into twenty-five resultant dharmas. All of these are also inseparable in nature, their characteristics are free from arising and ceasing, and their essence is unconditioned, hence they are of one taste in the nature of Vajra. The sixth Victor is called the lord of all lineages or the embodiment of all Buddhas. Thus, since it is certain that he is the very nature of all Buddhas, should one abandon the dharmas of samsara? No. To show that he abides in a nature inseparable from all the dharmas of samsara and nirvana, it is said that all past samsara and nirvana, all present samsara and nirvana, all future samsara and nirvana, all and the lord of the lineage, the sixth lineage itself, in the relative, since awareness is an illusory appearance, are not separate; in the ultimate, since they are unborn, they are not different; and they have also transcended the terms of the two truths, hence they are the inseparable nature. These are also as stated in the Spārkhab Sutra: "The infinite qualities of the sixth Victor can also be briefly summarized into seven." Therefore, the seven sections of the scripture sequentially explain: maturing in suchness, spontaneously accomplished without seeking qualities, wisdom without beginning or end, although having dominion over the result, the essence is not demonstrable, although manifesting equality, it is free from the realm of activity, the nature of all Tathagatas, liberated from one and many, in the great nature of non-duality, the nature of the three times without gathering or scattering. Furthermore, as stated in the Khok Gyun: "Possessing the eight natures of the teacher." Therefore, the pure nature and the complete nature are separated into eight, and in the Small Commentary, "Bhagavan" and so on are combined into one and explained as four. As it is said: The essence of supreme Bodhi and
Tibetan
། །ཆོས་རྣམས་ རོལ་པར་ལོངས་སྤྱོད་དང་། །ཕྱོགས་དུས་བདེ་གཤེགས་བདག་པོ་དང་། །ཆོས་སོ་ཅོག་དང་དབྱེར་མེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་སྟོན་པའི་ངོ་བོ་ནི། སྐུ་མདུན་དང་རྒྱབ་མེད་པ་ནས། དབུ་གསུམ་དང་ལྡན་པ། ཞེས་པའི་བར་ཏེ། སྟོན་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེའི་སྐུ་ལ་མདུན་དང་རྒྱབ་ཁོ་ནར་རིས་སུ་ཆད་པ་མེད་པས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་སྒྲིབ་པ་མེད་པར་ཞལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐལ་ལེ་བར་གསལ་བ་སྟེ་ཀུན་ཏུ་ཞལ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་བཞུགས་ཤིང་། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་གསལ་ཞིང་སོ་སོར་འབྱེད་པ་དང་ལྡན་པས་སྐུ་ལ་རྣམ་པར་སྤྲས་པའོ། །མཚན་དཔེ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐུན་མོང་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས། མཚན་བཟང་པོ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ནི། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས།ཕྱག་ཞབས་འཁོར་ལོས་མཚན་དང་རུས་སྦལ་ཞབས། །ཕྱག་དང་ཞབས་སོར་དྲ་བས་འདྲེལ་བ་དང་། །ཕྱག་ནི་ཞབས་བཅས་འཇམ་ཞིང་གཞོན་ཤ་ཆགས། །འདི་ཡི་སྐུ་ནི་བདུན་དག་མཐོ་བ་དང་། །སོར་མོ་རིང་དང་རྟིང་ཡངས་སྐུ་ཆེ་དྲང་། །ཞབས་འབུར་མི་མངོན་སྤུ་ནི་གྱེན་དུ་ཕྱོགས། །བྱིན་པ་ཨཻ་ཎེ་ཡའི་འདྲ་ཕྱག་རིང་མཛེས། །འདོམས་ཀྱི་ལྦ་བ་སྦུབས་སུ་ནུབ་པའི་མཆོག །པགས་པ་གསེར་མདོག་པགས་པ་སྲབ་པ་དང་། །སྤུ་ནི་རེ་རེ་ནས་ཀྱང་གཡས་ལེགས་འཁྲུངས། །ཞལ་མཛོད་སྤུས་བརྒྱན་རོ་སྟོད་སེང་གེ་འདྲ། །འདི་ཡི་དཔུང་པའི་མགོ་ཟླུམ་ཐལ་གོང་རྒྱས། །འདི་ལ་རོ་མི་ཞིམ་པ་རོ་མཆོག་སྣང་། །སྐུ་ནི་ནྱ་གྲོ་ཏ་ལྟར་ཆུ་ཞེང་གབ། །གཙུག་ཏོར་དབུར་ལྡན་ལྗགས་རིང་མཛེས་པ་དང་། །ཚངས་དབྱངས་འགྲམ་པ་སེང་གེ་འདྲ་དང་ཚེམས། །ཤིན་ཏུ་དཀར་དང་ཚད་མཉམ་ཐགས་བཟང་དང་། །གྲངས་ནི་བཞི་བཅུ་ཐམས་པ་ཚང་བ་དང་། །སྤྱན་ནི་མཐོན་མཐིང་སྤྱན་རྫི་བ་མཆོག་གི། །འདྲ་བ་འདི་དག་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན། །ཞེས་སོ། །དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུ་ ནི། དེ་ཉིད་ལས། ཐུབ་པའི་སེན་མོ་ཟངས་མདོག་དང་། །མདོག་སྣུམ་མཐོ་དང་སོར་མོ་རྣམས། །ཟླུམ་རྒྱས་བྱིན་གྱིས་ཕྲ་བ་དང་། །རྩ་མི་མངོན་དང་མདུད་པ་མེད། །ལོང་བུ་མི་མངོན་ཞབས་མཉམ་དང་། །སེང་གེ་གླང་ཆེན་བྱ་དང་ནི། །ཁྱུ་མཆོག་སྟབས་གཤེགས་གཡས་ཕྱོགས་དང་། །མཛེས་གཤེགས་དྲང་དང་འཁྲིལ་བག་ཆགས། །བྱི་དོར་བྱས་འདྲ་རིམ་པར་འཚམས། །གཙང་དང་འཇམ་དང་དག་པའི་སྐུ། །མཚན་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་། །སྐུ་ཡི་ཁོ་ལག་ཡངས་ཤིང་བཟང་། །གོམ་སྙོམས་པ་དང་སྤྱན་གཉིས་ནི། །དག་དང་གཞོན་ཤ་ཅན་
Chinese
诸法 享受嬉戏，以及十方时方善逝之主，与一切法无别。如是说。第二，宣说者的体性，从“无有身前与身后”至“具有三首”，因为宣说者具有智慧之身。因此，他的身体没有前后之分，各个方向都无有遮蔽，面容的坛城清晰明亮，恒常安住于面容的自性中。具足伟丈夫的三十二相和八十随好，身体得到庄严。相和随好有两种：共同的和不共同的。第一种又分为两种。三十二相出自《现观庄严论》：手足有轮相，足如龟腹，手足指间有蹼相连，手与足皆柔软且具青春之色，此身七处隆满，手指纤长，足跟广阔，身躯高大端正，足踝不显，毛发向上生长，小腿如羚羊，手臂修长优美，阴藏犹如马阴，皮肤呈金色且薄，毛发一毛一孔且向右旋生，面有白毫庄严，上半身如狮子，此之臂膀圆润丰满，于此能尝到最上之美味，身如榕树般正立，顶髻隆起，舌长而美妙，声音如梵天般动听，面颊如狮子，牙齿洁白、齐整、紧密，数目圆满四十颗，双眼绀青，眼睫毛如牛王般。此等即是三十二相。八十随好出自：佛陀的指甲呈铜色，光泽润滑且隆起，手指圆润丰满，脉络纤细，血管不显且无结节，脚踝不显，双足平整，行走时如狮子、大象、天鹅，又如领头之牛般稳重，右旋而行，步履优雅端庄，姿态安详，如擦拭过般洁净，次第相合，身体干净柔软且清净，具足一切相，身体肢体宽广美好，步伐平稳，双眼清净且具青春之色。
English
All phenomena Enjoying play, and the lords of the Sugatas of all directions and times, are inseparable from all dharmas. Thus it is said. Secondly, the nature of the teacher, from "without front and back" to "having three heads," because the teacher has a body of wisdom. Therefore, his body has no distinction of front and back, and in all directions there is no obscuration, the mandala of his face is clear and bright, and he constantly abides in the nature of his face. He is endowed with the thirty-two major marks and eighty minor marks of a great being, and his body is adorned. Marks and examples are of two kinds: common and uncommon. The first is divided into two. The thirty-two major marks are from the Ornament for Clear Realization: Hands and feet marked with wheels, feet like tortoise bellies, fingers and toes connected by webs, hands and feet soft and youthful, this body has seven high places, long fingers, wide heels, large and upright body, invisible ankles, hair growing upwards, calves like antelopes, arms long and beautiful, genitals hidden like a horse's, skin golden and thin, hair growing one from each pore and turning to the right, face adorned with a white hair, upper body like a lion, the head of this arm round and full, on this one tastes the best flavor, body standing upright like a banyan tree, topknot raised, tongue long and beautiful, voice like Brahma, cheeks like a lion, teeth white, even, close, number complete forty, eyes dark blue, eyelashes like a bull king. These are the thirty-two marks. The eighty minor marks are from the same source: The Buddha's nails are copper-colored, glossy, high, and the fingers are round and full, the veins are slender, the blood vessels are invisible and without knots, the ankles are invisible, the feet are even, walking like a lion, elephant, swan, and like a leader of cattle, walking to the right, walking gracefully and upright, with a peaceful demeanor, clean as if wiped, in proper order, body clean, soft and pure, complete with all marks, body limbs wide and beautiful, steps steady, and the two eyes are clean and youthful.