Tibetan
་ངོ་བོ་ལ་སོ་བྱང་ཕྱི་རྒྱུད་རྣམས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། སྤྱིར་བཤད་པ་དང་། ཇི་ལྟར་འདུས་ཤིང་དག་ཚུལ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། བླ་མེད་མཆོག་གི་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། གསང་སྔགས་བླ་ན་མེད་པ་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་མཆོག་གི་དམ་ཚིག་འདིའི་ནང་དུ་འགོ་བ་འདུལ་བའི་དབང་གིས་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཇི་སྙེད་པ་དང་། བྱང་སེམས་དང་གསང་སྔགས་ཕྱི་ནང་གི་བསྲུང་བྱ་ཇི་སྙེད་པའི་སྡོམ་པ་བསམ་ཡས་ཡོད་པ་མ་ལུས་པའི་ཡོན་ཏན་ཀུན་ཡར་ལྡན་གྱི་ཚུལ་དུ་འདིར་འདུས་ཤིང་། ཉེས་པ་ཕྲ་མོས་ཀྱང་གོས་པ་མེད་པས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཇི་སྙེད་པའི་སྡོམ་པ་ཀུན་རིགས་བསྡུས་ན། སོ་ཐར། བྱང་སེམས། རིག་པ་འཛིན་པའི་སྡོམ་པ་གསུམ་དུ་འདུ་ལ། དེ་གསུམ་ཡང་རྣམ་པ་འགལ་བ་ལྟར་སྣང་ཀྱང་། ངོ་བོ་ཆང་བ་དང་གནས་འགྱུར་བའི་སྒོ་ནས་སོ་བྱང་གཉིས་སྔགས་སྡོམ་དུ་འདུས་ཤིང་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ན། སོ་བྱང་གཉིས་ལ་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་ཐབས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པའི་ཐ་མལ་སྣང་ཞེན་གྱི་ལྡོག་ཆ་རེ་ཡོད་པ་རྩ་གཏོང་གིས་སོ་ཐར་གྱི་གཞན་གནོད་གཞི་བཅས་ལས་ལྡོག་པ་དང་། བྱང་སྡོམ་གྱི་གཞན་ཕན་ལ་ཞུགས་པའི་ལྡོག་ཆ་གཉིས་པོ་དེ་སྔགས་སྡོམ་གྱི་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་ངང་ནས་གཞན་དོན་རྩོལ་མེད་དུ་མཛད་པའི་ཐབས་མཁས་ཀྱི་ནང་དུ་ཚང་ཞིང་། རྫས་གོང་འཕེལ་གྱི་ཚུལ་གྱིས་སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་རྫས་སུ་གནས་འགྱུར་བ་ཡིན་ ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། ཐེག་ཆེན་དམ་ཚིག་ལ་གནས་ན། །འོག་མའི་འདུལ་སྡོམ་དམ་ཚིག་ཀུན། །བསྲུང་བ་མེད་པར་ཐུབ་པས་ན། །དགེ་སློང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། །རྣལ་འབྱོར་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སྲོག་གཅོད་པ་དང་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང་། རྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དང་། མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་སྤོང་བ་ཇི་ལྟར་འདུས་ཤིང་དག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཡོད་མེད་སོགས་ཚིགས་བཅད་གཅིག་སྟེ། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་རྟག་པ་དང་མེད་པ་ཆད་པའི་མཐའ་དང་། དེ་གཉིས་ཀ་དང་བྲལ་བའི་དབུ་མ་ཙམ་དུའང་མི་དམིགས་ཤིང་། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུས་མིག་ཡོར་གྱི་སེམས་ཅན་བསད་པ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་སྣང་ཡང་། སྣང་དུས་ཉིད་ནས་བཅད་བྱའི་སྲོག་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད་པས་སྲོག་གཅོད་མཁན་དང་བཅད་དོ་བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱང་མ་གྲུབ་པས་དོན་ལ་གཅད་དུ་མེད་དེ། སྲོག་དང་དེ་ལྡན་གྱི་སྐྱེས་བུར་འཛིན་པ་ནི་ལོག་རྟོག
Chinese
其自性中，外内续部所有之戒律与律仪，亦将圆满具足。二者，总说与如何集聚及清净之理广说。初者，无上胜义等一句，即是说，于此无上密咒金刚乘之殊胜誓言中，以调伏之权势而安立之声闻之所有戒律，以及菩萨与内外密咒之所有应守护之律仪，所有无量之功德，皆如圆满具足般集聚于此，且因无有丝毫罪垢染污，故为清净。如是所有之律仪若总摄其类，则可归纳为别解脱戒、菩萨戒、持明者戒三种。此三者虽似显现为相违，然就其自性相融与转变之门而言，则别解脱戒与菩萨戒二者融入密咒律仪而得清净。如何融入呢？别解脱戒与菩萨戒二者，各自具有未以大平等之方便所摄持之庸常显现执着之对治分，以根除之方式，别解脱戒即对治了以害他为根本之过患，菩萨戒即对治了趋入利他之对治分，此二者皆圆满于密咒律仪之大平等性中，无勤成办他利之善巧方便之中，且以物质增上之方式，转变为密咒之律仪物质。 如是亦云：若住大乘誓言中，下部之调伏律仪诸誓言，无需守护亦能成办，是故为比丘菩萨，瑜伽士大瑜伽士。如是说。二者有四，即断除杀生、不予而取、妄语、不行不净行，如何集聚及清净。初者，有无等一句，即是说，就胜义谛而言，一切法皆不执着于有之常边与无之断边，亦不执着于远离二者之中观，然就世俗谛而言，虽显现如幻化之人杀死眼花缭乱之有情般，然于显现之时，所断之命并不真实成立，故杀者与被杀者之概念亦不成立，故实则无可断者。执着于命及具命之士夫，乃是邪分别念。
English
In its essence, all the precepts and vows of the outer and inner tantras will also be fully and completely fulfilled. Secondly, there is a general explanation and a detailed explanation of how it is assembled and purified. The first is one verse, such as the supreme, which means that in this supreme Vajrayana vow of the unsurpassed secret mantra, all the precepts of the Hearers, which are established by the power of taming, and the vows of the Bodhisattvas and the outer and inner secret mantras, all the immeasurable merits are gathered here in the form of complete fulfillment, and because there is no subtle fault, it is pure. If all the vows are summarized, they can be summarized into three vows: Pratimoksha, Bodhisattva, and Vidyadhara. Although these three seem to be contradictory, in terms of the fusion of their essence and the transformation of their abode, the two, Pratimoksha and Bodhisattva, are integrated into the mantra vow and purified. How is it integrated? The two, Pratimoksha and Bodhisattva, each have a counter-division of ordinary appearance and attachment that is not captured by the method of great equality. By means of eradication, Pratimoksha counteracts the harm to others as the root, and the Bodhisattva vow counteracts the division of entering into benefiting others. These two are complete in the skillful means of effortlessly accomplishing the benefit of others in the great equality of the mantra vow, and are transformed into the substance of the mantra vow in the form of material increase. It is also said that if you abide in the Mahayana vow, all the vows of the lower taming vows can be accomplished without protection, so you are a monk, a Bodhisattva, a yogi, and a great yogi. So it is said. The second has four parts: how to gather and purify the abandonment of killing, taking what is not given, lying, and engaging in unchaste conduct. The first is one verse, such as existence and non-existence, which means that in the ultimate truth, all dharmas do not cling to the extreme of existence and permanence or the extreme of non-existence and annihilation, nor do they cling to the Middle Way that is free from both. However, in the relative truth, although it appears as if a magical person kills a bewildered sentient being, at the time of appearance, the life to be cut off is not truly established, so the concept of the killer and the killed is not established, so in reality there is nothing to be cut off. Clinging to life and the person who possesses it is a false concept.