Tibetan
གོངས་པ་འདི། །ཐེག་པ་གཞན་ནས་མ་བཙལ་བར། །ཡེ་ནས་སངས་རྒྱསརངབཞིནགནས། །དེ་ནི་བསྐལ་པ་བཟང་ཞེས་247༄༅། །བྱ། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་ཁྱབ་བརྡལ་བ། །ཕྱོགས་དང་རིས་སུ་བཙལ་མི་དགོས། །ཆོས་ཉིད་དབྱིངས་སུ་ཀློང་བརྡལ་བས། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་བཙལ་དུ་མེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་དོན་རྟོགསཔས། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་ཡེ་ནས་མེད། །བདེ་བ་ཆེན་པོར་དོན་རྟོགས་པས། །འཁོར་བ་ངན་སོང་མྱ་ངན་འདས། །ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་འདི་ནི། །བཙལ་བས་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །བསྒྲུབས་པས་ས་ཐོབ་མ་ཡིན་པས། །མཁའ་ལྟར་ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག །ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་ཀུན། །དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད་པས །གཉིས་མེད་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་འབྲེལ། །བདེ་བ་རང་ལ་རྫོགས་ལོངས་སྤྱོད། །འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས་པའི་ཆོས། །གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ནམ་མཁའ་བགོ་བཤའ་བྱེད་པ་བཞིན། །རིས་སུ་ཕྱེའང་སྣང་བ་མེད། རང་བཞིན་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནི། རྒྱུ་རྐྱེན་གང་ལ་འང་མ་བསྟེན་པར། །ཐུགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་མན་ངག་སྟེ། །ཐོག་མ་ཉིད་ནས་གྲུབ་པར་བཤད། །དེ་ལ་མ་རྟོགས་ཕལ་བ་རྣམས། །ས་ཐོབ་བྱ་སྒྲོ་རླུད་བསྐྱོད་བཞིན། ངེས་པའི་དོན་ལ་མ་བཞག་པར། ཁུ་འབྲས་ཆོས་ལ་ངེས་པ་མེད། །གང་ཡང་འདི་ཞེས་ས་མ་ཟིན། །དེ་འདྲའི་གང་ཟག་རླུ་་འདྲ་ལ། །དེ་འདུས་པ་ཡི་དོན་མི་སྟོན། །བསྟན་ཀྱང་མི་གོ་སྒྲོ་སྐུར་འདེབས། །ལ་ལས་བཟང་པོ་ཡིད་ཆེས་ཀྱང་། །འཇིག་རྟེན་ཁེ་དང་གྲགས་ཚུལ་གྱིས། །ཚིག་ཏུ་སྨོད་ཅིང་ཐབས་248ཀྱི་ཚོལ། །དེ་ལ་འདིནི་བསྟན་པ་མིན། །དཔེར་ན་འཛམ་གླིང་གསེར་གྱི་རྒྱུ་ལ་བཙལ་མི་དགོས། །དེ་བཞིན་ཀུན་བཟང་སེམས་ཀྱི་ཆོས། །རྒྱུ་ཉིད་ཡེ་ནས་འབྲས་བུ་ཡིན། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་གནས་པ་ལ། །བཙལ་ཀྱང་མ་བཙལ་གདོད་ནས་མེད། འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཡིས། །དགེ་བཅུ་གླིང་བཞིར་ཤར་བའི་ཡུན། །སེ་གོལ་ཡུན་ལ་སྣང་བ་བཞིན། །ཡེ་ནས་བདེ་ཆེན་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བཙལ་མི་དགོས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་། །ཡུན་དུ་སྐད་ཅིག་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །བཙལ་བ་མེད་པར་ཡེ་ནས་བདེ། །སྒྲུབ་མི་དགོས་པར་ཀུན་ཏུ་བཟང་། །ཡེ་ནས་མ་བཅོས་ཡེ་ནས་དག །གསེར་ཞུན་བཞིན་དུ་ཡེ་བརྡལ་ལ། །དེ་ལ་མཁས་པས་བཅོས་སུ་མེད། །ཡེ་ནས་མི་འགྱུར་འགྱུར་བ་མེད །དེ་ལ་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་ན་འགལ། །སྨྲ་བ་མང་པོ་བདུད་ཀྱི་ལས། །བབ་ཆོས་མང་མོ་འཆལ་བའི་ཚིག །བརྗོད་པ་མེད་པའི་ངང་ཉིད་ལ། །ནམ་མཁའི་ངང་ལ་མ་གཡོས་ཞོག །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེ
Chinese
此意： 莫从他乘寻觅， 本即安住佛自性。 是乃名为贤劫。 如虚空般遍广大， 无需寻觅方与隅。 法性界中阔无垠， 无须寻觅因与果。 菩提心中悟其义， 本无佛陀与有情。 大乐之中悟其义， 轮回恶趣及涅槃。 此法性菩提心者， 非是寻觅可得之， 亦非修证可证得， 如虚空般本清净。 内外器情诸一切， 界与智慧无分别， 无二方便与智慧， 安乐自性圆满受用。 轮回涅槃之诸法， 所有二取之显现， 如若分割虚空般， 纵然分划亦无相。 自性大乐即是， 不依任何因与缘， 乃是心髓之口诀， 宣说初始即成就。 彼等未悟之庸众， 如获地者动鸟毛， 未置于决定之义， 于糠秕之法无定解。 于任何此皆未得， 如是之人如糠秕， 彼不示现聚集义， 纵示亦不解反诽谤。 有者虽信为贤善， 然为世间利与名， 恶语相向寻觅术， 此非是为教法也。 譬如世间金之源， 无需寻觅实如是。 是故普贤心之法， 因性本即是果性。 安住犹如虚空者， 寻觅不寻觅本无。 转轮圣王之功德， 十善四洲所照耀， 如石榴顷所显现， 本即大乐菩提心。 无需寻觅之果者， 刹那之间任运成。 所有显现诸一切， 无需寻觅本安乐。 无需修证即普贤， 本自无为本自净。 如炼金般本广大， 智者于此无所作。 本自不变无变异， 若以言说即相违。 多语乃是魔之业， 多说乃是放荡语， 于无言说之自性， 安住虚空之自性。 如是说也。 如来
English
This meaning: Do not seek from other vehicles, Originally abiding in the Buddha's own nature. This is called the Good Aeon. Spreading vast like the sky, No need to seek directions or corners. Expanding in the realm of Dharma nature, No need to seek cause and effect. Understanding the meaning in the Bodhi mind, Originally there are no Buddhas or sentient beings. Understanding the meaning in great bliss, Samsara, evil destinies, and Nirvana are transcended. This Dharma nature Bodhi mind, Is not obtained by seeking, Nor is it attained by practice, Like the sky, it is originally pure. All external and internal vessels and contents, Since the realm and wisdom are inseparable, Inseparable skillful means and wisdom are connected, Bliss is complete and enjoyed in oneself. The Dharmas of Samsara and Nirvana, All dualistic appearances, Like dividing the sky, Even if divided, there is no appearance. The great bliss of self-nature is, Without relying on any cause or condition, It is the heart essence of the mind, the oral instruction, It is said to be accomplished from the very beginning. Those ignorant ordinary people, Like those who have attained the ground moving bird feathers, Not placing it in the definitive meaning, There is no definite understanding of the law of chaff. Nothing is grasped as this, Such a person is like chaff, He does not show the meaning of gathering, Even if shown, he does not understand and slanders. Some believe it to be virtuous, But for the sake of worldly gain and fame, They speak ill and seek methods, This is not the teaching. For example, the source of gold in the world, There is no need to seek it, it is true. Therefore, the Dharma of the mind of Samantabhadra, The cause itself is originally the fruit. Abiding like the sky, Whether seeking or not seeking, it is originally non-existent. The merits of the Chakravartin king, The ten virtues shining in the four continents, Like the appearance in the pomegranate moment, Originally great bliss Bodhi mind. The fruit that does not need to be sought, Is spontaneously accomplished in an instant. All appearances, Without seeking, are originally blissful. Without practice, it is Samantabhadra, Originally unmade, originally pure. Like refined gold, it is originally vast, Wise people have nothing to do with it. Originally unchanging, without change, If expressed in words, it is contradictory. Much talk is the work of demons, Much talk is licentious words, In the nature of no words, Abide in the nature of the sky. So it is said. The Thus-Gone One
Tibetan
གས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས། །སྐབས་དྲུག་པའོ།། །།དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུའི་རྣམ་པ་འདུས་པ་བརྗོད་པ། ཡོད་དེ་དངོས་པོ་སྣང་ན་ཡང་། །སྣང་སྲིད་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་རྒྱན། །མེད་དེ་དངོས་པོ་མེད་ན་ཡང་། ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུ་སྟོང་པའི་གཞི། །མཐའ་དབུས་ཕྱོགས་རིས་མེད་པའི་གཞི། །མུ་དང་མཐའ་ལས་ 249༄༅། །འདས་པ་ཡང་། །སེམས་དང་ཆོས་སུ་དབྱེར་མེད་པས། །ཡེ་ནས་ཆོས་སྐུ་འགྱུར་བ་མེད། །ཇི་སྲིད་རྫས་སུ་ཡོད་ཀྱི་བར། །སངས་རྒྱས་སྐུ་ཡང་དེ་བཞིན་ཡོད། ཇི་སྲིད་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་ན། །སངས་རྒྱས་སྐུ་ཡང་དངོས་པོར་མེད། །དེ་བཞིན་ཡུལ་དང་དབང་པོ་དང་། །ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་ཀུན། །དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་མེད་པས། །སངས་རྒྱས་སྐུ་རྣམས་ཆོས་སྐུར་འདུས། །དེ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆོ་འཕྲུལ་ལས། །ལྷ་དང་ལྷ་མོའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། །འཁོར་བ་མྱང་འདས་ལོངས་སྤྱོད་པས། །དེ་ཡང་སེམས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་དེ། །སེམས་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱིས། །ཇི་ལྟར་འདོད་པ་དོན་རྟོགས་པས། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུར་ཐམས་ཅད་འདུས། །དེ་ཡང་ཆོས་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་རིས་མེད་པས། །ལོང་བས་ནམ་མཁའ་འཛིན་པ་འདྲ། །གཟུགས་འཛིན་རྟག་ཆད་འཛིན་པ་ལ། །འཛིན་ཆགས་བཙལ་མེད་སྤྲུལ་པའི་སྐུ། །སྤྲུལ་སྐུར་འདི་འདྲ་མི་དམིགས་ཀྱང་། །ཇི་ལྷར་འདུལ་བ་དེ་བཞིན་སྣང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་པས། །སངས་རྒྱས་སྐུ་རྣམས་སྤྲུལ་སྐུར་འདུས། །སངས་རྒྱས་སྐུ་དང་རང་གི་སེམས། །རིས་སུ་བཙལ་ཡང་མི་རྙེད་པས། །ཡེ་ནས་བཅོས་མེད་སྙིང་པོའི་སྐུ། །བྱ་བཙལ་མེད་པར་འདུས་པའོ། །ཞེས་གསུངས སོ། །དེ བཞིན གཤེགས པ ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་འདུས་པའི་རྒྱུད་250ལས། །སྐབས་བདུན་པའོ།། །།དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅདཀྱི་གསུང་གི་རྣམ་པར་འདུས་པ་བརྗོད་པ་ཆོས་རྣམས་ཚིག་ཏུ་ཡོད་པའི་བར། །དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་གསུང་ཡང་ཡོད། །གལ་ཏེ་ཚིག་ཏུསྨམེད་ན། །སངས་རྒྱས་གསུང་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད། །ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །ཚིག་ཏུ་བརྗོད་ལས་འདས་པ་རྣམས། །སྒྲ་དང་དབྱངས་ཀྱི་ཡི་གེར་འདུས། །དེ་ཡང་འབྲས་བུ་ལྔར་འདུས་པ་སྟེ། །སྙིང་པོ་རྔེས་པ་གཅིག་ཏུ་འདུས། །དེ་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དབྱིངས། །ཆོས་དང་སེམས་དང་ནམ་མཁའ་གསུམ། །འདི་འདྲའི་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་དུ་མེད། །བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་གསུང་། །སངས་རྒྱས་གསུང་དུ་འདུས་པ་ཡིན། །འདི་ལྟར་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས
Chinese
所有破立宗派之意汇集之续中，第六品。此后讲述所有佛之身相汇集：存在，如果事物显现，显现之有自始即是佛之庄严。不存在，如果事物不存在，内外情器是空性之基。无边无中无方之基，超越边际。心与法无别，自始法身不变。如若有实物存在之时，佛身也同样存在。如若事物未成立之时，佛身也不存在。同样，境与根以及内外情器所有一切，界与智慧无二，佛身汇集于法身。那也是从禅定神变中，于天与天女之坛城中，享用轮回涅槃，那也是心的享用。以心的禅定享用，如所愿般领悟意义，一切汇集于报身。那也是法性菩提心，菩提心无有分别，如盲人执持虚空般。执持色，执持常断，于执持贪恋中无可寻觅之化身。虽于化身中不作此般寻觅，然如所调伏般显现。菩提心也同样如此，佛身汇集于化身。佛身与自心，虽作分别寻觅亦不可得，自始无造作之精要身，无作无寻而汇集。如是说。所有如来之意汇集之续中，第七品。此后讲述所有佛之语相汇集：诸法存在于言辞中之时，如是佛语也存在。若无言辞，佛语也无从述说。如何显现之诸法所有一切，超越言辞述说者，汇集于声音与旋律之文字中。那也汇集于五果，精要精华汇集为一。那也是不可言说之界，法与心与虚空三者，此般不可用言辞述说。不可言说之法性语，汇集于佛语中。如此显现之诸法
English
From the Tantra of the Gathering of the Intentions of All Destroyers, Chapter Six. Then, speaking of the gathering of the forms of all Buddhas: It exists, even if things appear, the appearance of existence is from the beginning the adornment of the Buddha. It does not exist, even if things do not exist, the basis of the emptiness of the inner and outer containers. The basis without end, center, or direction, which transcends limits and boundaries. Because there is no difference between mind and dharma, the Dharmakaya is unchanging from the beginning. As long as there is substance, the Buddha's body also exists in the same way. As long as things are not established, the Buddha's body does not exist as a thing. Likewise, all objects and faculties, inner and outer containers and contents, because there is no duality between space and wisdom, all the Buddha's bodies are gathered into the Dharmakaya. That is also from the miraculous power of Samadhi, in the mandala of gods and goddesses, enjoying Samsara and Nirvana, that is also the enjoyment of the mind. By the enjoyment of the mind's Samadhi, realizing the meaning as desired, all are gathered into the Sambhogakaya. That is also the nature of Dharma, Bodhicitta, because there is no distinction in Bodhicitta, it is like a blind person holding the sky. Holding form, holding permanence and annihilation, the Nirmanakaya is not found in holding attachment. Although such a Nirmanakaya is not perceived, it appears as it is subdued. Bodhicitta is also the same, the Buddha's bodies are gathered into the Nirmanakaya. The Buddha's body and one's own mind, although sought separately, cannot be found, from the beginning the uncreated essence body, gathered without action or seeking. Thus it is said. From the Tantra of the Gathering of the Intentions of All Thus-Gone Ones, Chapter Seven. Then, speaking of the gathering of the forms of speech of all Buddhas: As long as the dharmas exist in words, so does the Buddha's speech. If there are no words, the Buddha's speech cannot be expressed. All the dharmas that appear, those that transcend verbal expression, are gathered into the letters of sound and melody. That is also gathered into the five fruits, the essential essence is gathered into one. That is also the inexpressible space, the three of Dharma, mind, and space, such cannot be expressed in words. The inexpressible nature of Dharma speech, is gathered into the Buddha's speech. All the dharmas that appear in this way