Tibetan
ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས། སྐབས་དང་པོའོ།། །།དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ། ཨེ་མ་ཧོ། སྣང་དང་མི་སྣང་འཁོར་བའི་ཆོས། །ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་འཁོར་བའི་རྒྱུ། སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་འཁྲུལ་པའི་ཚིག །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་ནོར་བའི་ལམ། །སྒྱུ་མ་སྨིག་སྒྱུ་འདྲ་བཞིན་དུ། །ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་ཅིར་ཡང་སྣང་། །དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཆོས་འདྲ་བས། །འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལས། །སངས་རྒྱས་གཞན་240ནས་བཙལ་དུ་མེད། །ལོག་པར་བརྩོན་པ་ནོར་བའི་ལམ ངེས་པར་བསྟན་ཡང་མ་གོ་ལ། །རང་བཞིན་བ་ལ་འཇིག་རྟེན་པ། །ཐར་པའི་དུས་མེད་སྡུག་བསྔལ་མེད། །དེ་ནི་གྲོལ་བར་ངས་མ་བཤད། །དེ་བས་སངས་རྒྱས་རང་བཞིན་ནི། །སེམས་དང་ཆོས་དང་ནམ་མཁའ་གསུམ། །ཡེ་ནས་མ་བཅོས་དོན་ཤེས་པ། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་རང་བཞིན་ཡིན། །འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ཡེ་ནས་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ། །ཚིག་དང་ཡི་གེས་སྒྲོ་མི་གདགས། །མ་བཙལ་མ་བཅོས་བདེ་བར་གནས། །ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་རང་བཞིན་ནི། །ནམ་མཁའ་འདྲ་སྟེ་འཕོ་འགྱུར་མེད། །མ་ཡེངས་ངེས་པ་འདི་ཐོས་ན། སངས་རྒྱས་རང་བཞིན་རྩོལ་མི་དགོས། །སེམས་དང་ཆོས་དང་ནམ་མཁའ་ལ། །ཚིག་དང་ཡི་གེ་འདི་འདྲ་ཞེས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ངས་མ་རྙེད། སངས་རྒྱས་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ཡིན། །མེད་དེ་ཆད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དགོངས་པ་ཏིང་འཛིན་ནང་ན་གསལ། །གསལ་བ་མ་འདྲེས་དོན་གསལ་བ། ། ཇི་ལྟར་འདོད་པ་རང་དབང་སྒྱུར། །ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ཡངས་པ་ལ། །རང་གི་ཡེ་ཤེས་འདེ་བརྡལ་བས། །ཁྱུང་ཆེན་ནམ་མཁར་ལྡིང་བ་བཞིན། །གང་དུ་བསམས་པར་མ་བགྲོད་ཕྱིན། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་བཀའ་འབྱུང་བས། ལོག་ལྟ་ངེས་པ་མིང་ཡང་མེད། །འདོད་བསྒྱུར་རིན་ཆེན་ཆར་འབེབས་བཞིན། །ཡིད་ལ་བསམས་པ་བཞིན་དུ་འབྱུང་། །མུན་རུམ་སྣང་བའི་འོད་ཤར་བཞིན། 241༄༅། །སྐྱོན་རྣམས་ཡོན་ཏན་བཞིན་དུ་སྣང་། །ཕྲ་མའི་ཏིང་ནི་འབྱོངས་བ་ལྟར། །གང་ལྟར་དམིགས་པ་དེ་བཞིན་སྣང་། །ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོར་གནས། །གཞན་དུ་སྨོན་ན་ཡེ་ནས་རྫོགས། །མཁའ་ལྟར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཞོག །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས། སྐབས་གཉིས་པའོ།། །།དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་གྱི་ཁྱབ་པར་ནི། སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སངས་རྒྱས་ནི། མ་གཡོས་པ་ཡི་ནམ་མཁར་འདུས། །མཐའ་དབུས་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི། །མ་བཅོས་པ་ཡི
Chinese
ཏོ། །如来一切意集经第一品。然后宣说一切佛之自性。唉玛吙！显现与不显现轮回之法，有无常断轮回之因，佛与有情迷惑之语，安乐与痛苦迷谬之道，如幻如阳焰一般，任何也不成立却又显现，如是诸法一切皆，一切如是法相似，如此显现一切皆，乃是佛陀自性中，从其他佛陀处不可寻。邪妄勤奋迷谬道，即使确定指示也不懂，自性愚昧世间人，无有解脱之时无有痛苦，我未曾说那是解脱。因此佛之自性乃，心与法与虚空三者，本来无为知其义，那是佛之自性也。如此显现一切皆，本来心之自性中，不以言词文字作增益，不寻不整安乐住。本来佛之自性乃，如虚空般无有变异，不散乱若闻此定解，佛之自性不需勤作。心与法与虚空，如是言词文字等，普贤我未曾寻得，佛之自性即是彼。非有非断灭，于意三摩地中明，明了不杂义明了，如欲自在而转变。法性广大虚空中，以自之智慧而开展，如大鹏于虚空翱翔般，凡所思之处皆无碍。普贤王如来语出，邪见定解名亦无，如欲转变降珍宝雨，如心中所想而生出，如黑暗中显现光明般。 241 缺陷如功德般显现，如细微之定已熟练，无论如何观想皆如是显现，一切安住于普贤王如来中，若欲求他处本来已圆满，安住于如虚空般平等性中。如来一切意集经第二品。然后一切佛之名号周遍。心之自性佛陀乃，不住之虚空中聚集，无有边际之中道乃，无为之
English
To. The first chapter of the Tantra of the Gathering of the Intentions of All Tathagatas. Then, especially expressing the nature of all Buddhas. Emaho! Appearances and non-appearances are the dharmas of samsara. Existence and non-existence, permanence and annihilation are the causes of samsara. Buddhas and sentient beings are words of delusion. Happiness and suffering are mistaken paths. Like illusions and mirages, nothing is established, yet everything appears. Likewise, all dharmas are all similar to the dharmas of Suchness. All that appears in this way is from the very nature of Buddhahood. There is no need to seek Buddhahood from other Buddhas. Striving wrongly is a mistaken path. Even when definitely shown, it is not understood. Worldly people are attached to their own nature. There is no time for liberation, no suffering. I have not said that is liberation. Therefore, the nature of Buddhahood is the three: mind, dharma, and space. Knowing the meaning of what is primordially unconditioned, that is the nature of Buddhahood. All that appears in this way is primordially the nature of mind. Do not add words and letters to it. Do not seek, do not fabricate, abide in bliss. The nature of Buddhahood is like space, unchanging. If you hear this definite understanding without distraction, you do not need to strive for the nature of Buddhahood. For mind, dharma, and space, such words and letters, I, Kuntuzangpo, have not found. The nature of Buddhahood is just that. It is not non-existent, not annihilation. It is clear within the samadhi of intention. Clear, unmixed, the meaning is clear. Transform freely as you wish. In the vast space of dharmata, expand your own wisdom. Like a great garuda soaring in the sky, go wherever you think without hindrance. Since the words of Kuntuzangpo arise, there is not even a name for wrong views or definite understandings. Like raining jewels that transform desires, things arise as you think in your mind. Like the light of appearance dawning in the darkness. 241 Faults appear like qualities. Like the subtle samadhi is mastered. Whatever you focus on, it appears as such. Everything abides in Kuntuzangpo. If you wish for something else, it is already complete from the beginning. Rest in equality like space. The second chapter of the Tantra of the Gathering of the Intentions of All Tathagatas. Then, the pervasiveness of the names of all Buddhas. The nature of mind is the Buddha. Gathered in the unmoving sky. The nature of dharma without beginning or end is unconditioned.
Tibetan
་དབྱིངས་སུ་འདུས། །ཕྱི་ནང་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །འཕོ་འགྱུར་མེད་པའི་ཀློང་དུ་རྫོགས། །བཟང་ངན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །བདེ་བ་ཆེན་པོར་མངོན་སངས་རྒྱས། །རྡུལ་གཅིག་རྡུལ་སྙེད་སངས་རྒྱས་ཀྱང་། །རིགས་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་ངང་། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ཉིད་ཀྱི་ངང་། །དེ་ལས་མ་འདུས་གཅིག་ཀྱང་མེད། །ཐམས་ཅད་གཅིག་སྟེ་ཡོངས་ཀྱིས་མེད། ཁམས་གསུམ་སྟོང་གསུམ་ལ་སོགས་པ། །ཇི་སྲིད་རྫས་སུ་སྣང་བ་དང་། མུ་མཐའ་མེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན། འདུས་པས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ཉིད། །དེ་ཡང་རང་གི་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཆོས་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ། །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཀློང་བརྡལ་བས། །སངས་རྒྱས་དོན་རྣམས་འདུས་ཞེས་བྱ། །ཚིག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ཚིག་མཐའ་མེད་། །ཚིག་དང་ཡི་གེ་གང་འདོད་པ། སངས་རྒྱས་མཚན་ཡང་དེ་242ཉིད་དུ། །བགྲང་གིས་མི་ལང་བརྗོད་ལས་འདས། །ཚིག་དང་ཡི་གེ་ལས་འདས་ཤིང་། །ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་སྤྲོས་བྲལ་ན། སངས་རྒྱས་མཚན་ཡང་བརྗོད་མེད་པས། །བརྗོད་མེད་སྤྲོས་བྲལ་ཚིག་ལས་འདས། །སངས་རྒྱས་སེམས་ཅན་འདི་འདྲ་ཞེས། །བཙལ་ཡང་རྒྱལ་བས་མི་རྙེད་ན། །སངས་རྒྱས་མིང་དུ་འདོགས་པ་ནོར། །མ་གསུངས་པ་ནི་རྒྱ་ཆེར་བཤད། །ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་སེམས་གདགས་པས། །ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་གཉིས་ཀྱི་ཚིག །མ་སྨྲས་པ་དེ་ཅི་ལ་གནོད། །རྣལ་འབྱོར་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པས་ཉེས། །གཏན་ཚིག་ངེས་པ་མ་ཐོས་ཤིང་། །ཆོས་ཉིད་ཀློང་དུ་མ་ཕེབས་པའི། །ཚིག་མེད་ཚིག་ནི་རྣམ་གྲངས་པར། །མཁས་པར་རེ་བ་ལུང་དང་འགལ། ངེས་པའི་དོན་ཉིད་མ་ཤེས་པར། ཁ་བཤད་རང་བསྟོད་ཆེ་བ་འབྱིན། །ང་རྒྱལ་སྨ་ཁངས་གང་ཟག་དེ། །གོལ་བའི་ལམ་དུ་ཧ་ར་ཧ་ན། །ཡེ་ནས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཆོས། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་སངས་རྒྱས་པར། །རང་གི་སེམས་ཉིད་ཇི་བཞིན་དུ། །གཞན་དུ་སྨྲ་བྱེད་ནོར་བའི་ལམ། །ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་ན། །བྲ་མོ་ནས་སུ་མི་སྐྱེ་བཞིན། །བཙལ་ཀྱང་ཚི་ཆད་ཉོན་མོངས་པས། སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་ག་ལ་འགྲོགས། །ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་བདེ་བ་ཆེན། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོར་ཡེ་རྟོགས་ན། །གསེར་རྡོ་འདྲ་སྟེ་འགྱུར་བ་མེད། །དེབཞིནརངསེམསགདོད་ནས་དག །འཇིག་རྟེན་འཁོར་བའི་ཆོས་འདི་ནི། །སྤངས་པས་སྤོངས་243༄༅། །པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ན། །མྱ་ངན་འདས་པ་དེ་ཉིད་ཡིན། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། །གཞན་ནས་ཐོབ་བྱེད་ནོར་བ་ཡི། །མི་འཆིང་གྲོལ་བས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་ན། །དེ་ལ་ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད། །ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་
Chinese
于法界中融摄。内外皆无是法身。于无迁变之界中圆满。无好无坏菩提心。于大乐中现证菩提。一尘乃至尘数佛，五部五智之自性，本智萨埵之自性。无有丝毫未由此出者。一切皆一，然非全无。三界大千等，乃至所有显现之事物，以及无边无际之一切，总集即是身语意三者。而此亦是自之菩提心。于法性普贤（昆图桑波）中，以自生本智开展故，称为诸佛义总集。言语所说之词无有穷尽。任何所欲之词语文字，乃至诸佛之名号，皆是彼（菩提心）之自性。不可计数，超离言说。超离词语文字，若离有无、常断之戏论，则佛之名号亦不可言说。不可言说，离戏论，超离言词。如是之佛与有情，纵然寻觅亦无法寻得，故以佛之名号称之是错误。未曾宣说者，乃是广说。如虚空般安立心，则有无、常断二者之词，未说又有何妨害？瑜伽士以词语宣说即是过失。未曾听闻真实之定解，亦未到达法性之界，以无词之词作为名相，期望成为智者，与教理相违背。未曾了知真实之义，徒事夸夸其谈，自我赞扬。如是傲慢自诩之人，乃是迷途之徒，哈拉哈纳。本来无自性之法，于任运成就中成佛，如实宣说自己之心性，乃是错误之道。若本来不是佛，犹如稻种不生稻芽。纵然寻觅，亦为痴暗烦恼所覆，如何能与佛相应？一切本来即是大乐，若于普贤（昆图桑波）中本来证悟，则如金石一般，永不改变。如是自心本来即清净。此世间轮回之法，舍弃亦不会改变，若知轮回之自性，即是涅槃。所有欲妙之功德，若认为是从他处获得，则是错误。不束缚，以解脱而成就。若本来不是佛，则于彼无有始末。法性自性。
English
Absorbed in the realm of Dharma. Without inside or outside is the Dharmakaya. Perfected in the space of immutability. Without good or bad is the Bodhicitta. Manifest enlightenment in great bliss. Even if one dust is equal to the number of Buddhas, the nature of the five families and five wisdoms, the nature of the wisdom being itself. There is not a single one that is not gathered from it. Everything is one, but not completely non-existent. The three realms, the great chiliocosm, etc., as long as they appear as substances, and all that is infinite, are gathered as the three of body, speech, and mind. That is also one's own Bodhicitta. In the Dharma-nature Samantabhadra (Kuntuzangpo), because of the expansion of self-born wisdom, it is called the collection of all Buddha meanings. There is no end to the words spoken in words. Any words and letters that are desired, even the names of the Buddhas, are the nature of that (Bodhicitta). Countless, beyond words. Beyond words and letters, if free from the play of existence and non-existence, permanence and annihilation, then the name of the Buddha is also unspeakable. Unspeakable, free from play, beyond words. Such Buddhas and sentient beings, even if searched for, cannot be found, so it is wrong to call them by the name of Buddha. What has not been said is widely explained. Establishing the mind like the sky, then what harm is there if the words of existence and non-existence, permanence and annihilation are not spoken? It is a fault for a yogi to speak in words. Without hearing the definite understanding of the truth, and without reaching the realm of Dharma-nature, using wordless words as names, hoping to become a wise person, is contrary to the teachings. Without knowing the true meaning, one only engages in boasting and self-praise. Such an arrogant and boastful person is a lost person, Hara Hana. The Dharma that is originally without self-nature, becoming a Buddha in spontaneous accomplishment, truly proclaiming one's own mind-nature, is a wrong path. If one is not originally a Buddha, just as rice seeds do not produce rice sprouts. Even if searched for, one is covered by ignorance and afflictions, how can one be associated with the Buddha? Everything is originally great bliss, if one originally realizes in Samantabhadra (Kuntuzangpo), then like gold and stone, it will never change. Thus, one's own mind is originally pure. This Dharma of worldly samsara, abandoning it will not change, if one knows the nature of samsara, that is Nirvana. All the qualities of desirable objects, if one thinks they are obtained from elsewhere, it is wrong. Not bound, accomplished by liberation. If one is not originally a Buddha, then there is no beginning or end to it. The nature of Dharma.