Tibetan
ན་དེར་མི་བརྟག། ཇི་བཞིན་པ་ཡི་དེ་བཞིན་ཉིད།། གནས་པ་གནས་པ་གར་གནས་པར།། དེ་ཉིད་གཞལ་མེད་ཁང་ཆེན་སྣང།། སྣང་བ་དེ་ལྟར གནས་མ་ཡིན།། ཇི་ལྟར་སྤྲུལ་པའི་རང་བཞིན་ནི།། མེད་འབྱུང་གཅིག་ལས་དུ་མར་འབྱུང།། གང་འབྱུང་འཁོར་ལོའི་རྒྱུན་ལྟར་སྣང།། སྣང་བའི་འབྱུང་རྒྱུན་འཆད་མ་ཡིན།། མི་མཉམ་མཉམ་པི་རང་བཞིན་ལས།། ཇི ལྟ་བ་ལྟར་དེ་འབྱུང་བ།། གང་འདིར་འབྱུང་བ་རྒྱུན་མི་འཆད།། དེ་ལ་ཟད་མེད་འཕེལ་བ་མེད།། གང་འདིར་གཟུགས་བརྙན་གང་སྣང་བ།། བཞིན་དང་བཞིན་འབྱུང་དང་བ་ལས།། བརྟེན་ནས་དེ་བཞིན་གཟུགས བརྙན་འབྱུང།། དེ་ཉིད་དེ་གཉིས་ཐ་དད་མིན།། གང་འདིར་རྒྱུ་འབྲས་སོ་སོ་པས།། རྒྱུ་ཉིད་འབྲས་བུ་དེ་ཉིད་རྒྱུ།། དེ་བས་དེ་ལ་དེ་གཉིས་མེད།། དེ་བཞིན་ཉིད་དོ་དེ་ཁོ་ནའོ།། དེས་ན་ཇི་སྙེད་པ་ཡི་ཆོས།། ཇི་བཞིན ཉིད་དུ་གཅིག་པས་ན།། གང་ལྟར་ཅི་སྣང་ཅི་བྱུང་ཡང།། མི་གཡོ་བ་ལས་འབྱུང་སྣང་མེད།། ཟབ་མོ་གསང་བ་དམ་པོ་འདི།། མཁའ་ལ་རྟོག་འདྲ་གཏིང་དཔག་དཀའོ།། རྣལ་འབྱོར་མི་ལྡན་གང་རྟོག་པ།། བརྟགས པས་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ།། དཔེར་ན་ཉི་མའི་སྙིང་པོ་ནི།། མིག་གི་དབང་པོས་རབ་བརྟགས་ན།། སྙིང་པོ་དེ་གང་མི་རྟོགས་ཀྱི།། འོད་འབར་ཟིལ་གྱིས་མིག་རྫིལ་འགྱུར།། དེ་བཞིན་བྱིས་པ་བློ་ཞན པས།། སྙིང་པོ་དོན་ལ་ཅིར་བརྟགས་ཀྱང།། གསང་བའི་སྙིང་པོ་མི་མཐོང་གི། བློ་ཞན་བྱིས་པ་ག་ཆད་རྒྱལ།། དེས་ན་གསང་བ་དམ་པ་འདི།། མཚོན་པས་ཤེས་པར་མི་ནུས་ཀྱང།། གང་ལ་རྨོངས་པའི་ཚོགས་མཚོན ཕྱིར།། རྣལ་འབྱོར་ཅན་ལ་ཕྱོགས་ཙམ་མོ། བསམ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་འདི།། བསམ་དང་བྲ་བས་དེ་བཞིན་གཞག། མི་བརྟགས་གཞག་པའི་ཆོས་འདི་གང།། བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ངས་མ་བསྟན།། བརྗོད་པས་མཚོན པ་ལས་འདས་པས།། འདི་ཞེས་བསྟན་དུ་ག་ལ་ཡོད།། མེད་པས་བསྟན་པའི་དམིགས་མི་རྙེད།། མི་དམིགས་ཆོས་ལ་ཚིག་ལམ་མེད།། ཆོས་ཀུན་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་སྟེ། ནམ་མཁའ་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད་མེད།། ནམ མཁའི་དབུས་མཐའ་མི་དམིགས་བཞིན།། ཆོས་ཀུན་མཐའ་དབུས་མུ་དང་བྲལ།། ནམ་མཁའ་གང་མིང་རྗོད་བྱེད་པ།། བརྗོད་པ་དེ་ཉིད་དངོས་པོ་སྟེ།། དེ་ཡི་ཐ་སྙད་མིང་བརྗོད་ཀྱང།། ནམ་མཁའ་དེ་ལ་འགག་མིར འགྱུར།། འདི་ལ་མི་རྟོག་གང་བརྗོད་པ།། བརྗོད་པ་དེ་ཉིད་རྣམ་རྟོག་སྟེ།། རྣམ་རྟོག་རྣམ་རྟོག་ཅི་བརྗོད་ཀྱང།། དེ་ལ་གཉིས་མེད་འགག་མི་འགྱུར།། གང་འདིར་གཉིས་སུ་འདོད་པ་དང།། དབུས་མཐ་འབྱེད པ་ཐམས་ཅད་གོལ།། མཉམ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད
Chinese
那么在那里不去观察。 如是之如是性。 安住安住于何处安住？ 其即是无量宫殿显现。 显现如是，并非安住。 如何是幻化的自性？ 无生，从一中生出众多。 所生起如轮的连续显现。 显现的生起连续不断绝。 不平等，从平等之自性中。 如其所是，如是生起。 于此所生起，连续不断绝。 于彼无尽无增。 于此所显现的影像。 从面容和面容生起和。 依赖而如是影像生起。 其即是，彼二非他。 于此，因果各异。 因即是果，果即是因。 因此，于彼无彼二。 如是性啊，其即是。 因此，如所有之法。 以如是性为一故。 无论如何显现，如何生起。 从不动摇中生起，无显现。 甚深秘密之殊胜此。 如虚空之分别，深不可测。 不具瑜伽者所分别。 以分别不能证悟。 譬如太阳之精华。 以眼根善加观察。 不能证悟彼精华。 光芒四射使眼昏花。 如是，孩童智慧薄弱者。 无论如何观察精华之义。 不能见秘密之精华。 智慧薄弱之孩童徒劳无功。 因此，殊胜秘密此。 虽不能以言语诠释而知晓。 然为遣除对彼之愚昧。 对瑜伽者仅是略说。 不可思议之法性此。 以思与不思如是安住。 不观察安住之法此为何？ 我未曾向孩童们开示。 以言语诠释超越， 故此如何能指示？ 以无指示，不能寻得所缘。 无所缘之法无言语之路。 诸法皆如虚空。 虚空亦无相。 如虚空之中央边际不可得。 诸法皆离边际中央边。 虚空之名，凡所言说。 所说即是事物。 虽以彼之名相言说。 然虚空不因此而有阻碍。 于此，凡所说之不分别。 所说即是分别。 分别分别，无论如何说。 于彼无二，不生阻碍。 于此，凡所欲之二。 以及分别中边皆是错谬。 名为平等之名相
English
Then, do not examine there. The suchness of what is as it is. Dwelling, dwelling, wherever it dwells, That itself appears as an immeasurable great palace. Appearance is like that, but it is not dwelling. How is the nature of emanation? Unborn, from one, many arise. Whatever arises appears like a continuous wheel. The arising stream of appearances never ceases. Unequal, from the nature of equality, As it is, so it arises. Whatever arises here never ceases. In that, there is no end and no increase. Whatever image appears here, From face and face arising and. Depending, the image arises in that way. That itself, those two are not different. Here, cause and effect are separate. Cause itself is the effect, the effect itself is the cause. Therefore, in that, there are not those two. It is suchness, it is just that. Therefore, all the phenomena that exist, Because they are one in suchness, However it appears, however it arises, From the unmoving, there is no arising appearance. This profound and sacred secret, Is like conceptualizing space, its depth is difficult to fathom. Whatever is conceived by those who do not possess yoga, By conceiving, it will not be realized. For example, the essence of the sun, If examined well by the power of the eye, One will not realize that essence, The blazing light will dazzle the eyes. Likewise, a child with weak intelligence, No matter how they examine the meaning of the essence, They will not see the secret essence, The child with weak intelligence will only be frustrated. Therefore, this sacred secret, Although it cannot be known by expressing it, Yet, in order to dispel the assembly of delusion about it, It is just a direction for the yogis. This nature of reality, which is beyond thought, Abides as it is with thought and without thought. What is this dharma of abiding without examination? I have not shown it to the children. Because it transcends expression by words, How can it be pointed out as "this"? By pointing out the non-existent, one cannot find the object. In the dharma without an object, there is no path of words. All dharmas are like the sky, Even the sky has no characteristics. Just as the center and edge of the sky are imperceptible, All dharmas are free from edge, center, and boundary. Whatever name is spoken of the sky, That spoken word is the object itself. Although one speaks of its name and term, The sky does not become obstructed by that. Whatever non-conceptualization is spoken here, That spoken word is conceptualization itself. Conceptualization, conceptualization, no matter what is said, In that, there is no duality, no obstruction arises. Here, whatever is desired as two, And all separation of center and edge are mistaken. The term called equality
Tibetan
་ཀྱང།། གཉིས་དང་དབུང་མཐའ་རྣམ་འབྱེད་ལས།། ཀྱེ་མ་འདི་གཅིག་ཆོས་ཀྱི་སྤུན།། ཐམས་ཅད་དེ་ལས་མེད་བཞིན་དུ།། གཉིས་འདི་ཕན་ཆད་རྣམ་རྟོག་ཡིན།། ཀུན་ཀྱང་ངེས་པ་འདི་ལྟར་ཞོག། གྲོགས་པོ་དག་དེ་དག་ནི་མེ་ལོང་བརྟག་པར་བྱའོ་ཞེས་དགོངས་པ་དམ་པ་ངེས་པར་བགྲོས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།། དེ་སྐད་ཅེས་སྨྲས་པས་ལང་ཀའི་བདག་པོ་ལ་སོགས་པ་དམན་པའི ལུས་ཀྱི་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཡང་དག་པར་ངེས་པར་འཇོག་པར་གྱུར་ཏོ།། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དགོངས་པ་འདུས་པའི་མདོ་ཆེན་པོ་ལས་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་ཅུ་གསུམ་པའོ།།།། དེ་ནས ཡང་ལང་ཀའི་བདག་པོ་ལ་སོགས་པ་དམན་པ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསང་བ་པའི་བདག་པོ་ལ་གང་དུ་འདིར་མདོ་བཅུ་བཀོད་པའི་དགུ་པ་དྲི་བ་ཡོངས་སུ་དྲིས་པ།། ཀྱེ་གསང་བ་པའི་བདག་པོ་ཆ་མཐུན་པར་སྦྱར་བར བྱའོ་ཞེས་དམ་བཅའ་བར་དགོངས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བགྱི།། དེ་སྐད་ཅེས་དྲིས་པ་ལས།། གསང་བ་པའི་བདག་པོས་སྨྲས་པ། ལང་ཀའི་བདག་པོ་དེ་དག་ནི་འདི་ལྟར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། མུན་པ ཆེན་པོ་མུན་འཁྲིགས་པའི།བྱིས་པའི་ཁམས་ཀྱི་གྲོང་ཁྱེར་དུ།། རྟག་པ་རྒྱུན་གྱི་འཁོར་མོར་འདིར།། ངེས་པར་འཇུག་པའི་བྱ་བ་དག། དགོངས་པ་དམ་པ་ཀུན་འདུས་པས།། གང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་གང་གྱུར་པ།། འདི་ལྟར་ གསུངས་པ་ཇི་སྙེད་པ།། འདིར་ནི་གསུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ།། ཆ་མཐུན་མཐུན་འཇུག་ཐབས་འཛུད་པ།། སྦྱོར་དང་སྤྱོད་པ་བསྲེ་བ་ཡིས།། ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཅི་རིགས་པར།། དམ་པའི་དོན་དུ་ངེས པར་སྦྱོར།། ལང་ཀའི་བདག་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཆ་མཐུན་སྦྱོར་བ་གང་འཇུག་པ།། གང་ཞིག་གང་དུ་དེར་ངེས་ལ།། དེ་དག་ཉིད་དང་མཐུན་པར་སྤྱད།། ཡོངས་ཀྱིས་དེ་དང་མཐུན་བསྟན་ན།། དེ་ཉིད་དེ་ལ་འགྱུར་བར་བྱ། དེ་དག་དམ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར།། དེ་དག་མཐུན་པས་གང་སྦྱར་བས།། ཡིད་ཀུན་དྲངས་ཏེ་བཅུག་ཅིང་བྱ།། གང་གི་ཡིད་འཕྲོག་འདྲེན་འཇུག་པ།། ཇི་ལྟར་ཡིད་འོང་དེ་ཁོ་ན།། ནན་ཏན་གྱིས་ནི་དེ་ཉིད་དོ།། དཔེར་ན མུན་པའི་ཁམས་དག་ན།། གང་གིས་གང་དག་གང་གྱུར་པ།། དེ་ཡི་ཡིད་ལ་དེ་ཞུགས་ཏེ།། དེ་དག་དེ་གཅིག་མི་གཞན་པས།། དེ་ནས་ད་ཡི་དེ་རིག་ནས།། དེ་ཡི་དབང་སྒྱུར་ཐབས་ཐོབ་སྟེ། དེ་ཉིད་སྒྱུར་བའི་ཚིག་ལམ འབྱུང།། དེ་འདས་དམ་པ་ཁོ་ན་ཡི།། ཡིད་ལ་ཞུགས་པས་ཨེ་མའོ་འཁྲུལ།། འདིར་ཉེས་འདིར་ལོག་ལྡང་སོགས་བསྔོ།། དེ་ནང་འདི་ནི་ཁོ་ནས་བྱས།། གང་འདིར་དམ་པར་འཇུག་འདི་ལ།། དམ་པ་ཁོར་ན་འཇུག་པར འོས།།
Chinese
། 也是。 在二者和中间末尾的区分中： 唉呀，这一个法友啊！ 虽然一切都离不开它， 但从此以后，二者都是分别念。 大家都这样确定下来吧！ 朋友们，要知道，他们是在认真商议要像镜子一样观察啊！ 如是说后，楞伽王等下劣之身的菩萨们，都如实地确定下来了。 诸佛的意趣汇集的大经中，名为“近似显现”的章节，第六十三品完毕。 此后，又是楞伽王等下劣和殊胜者们，向秘密主询问了此处所列十部经中的第九个问题。 唉，秘密主，如何才能完全了解，为了使之和谐一致而发誓的意趣呢？ 如是提问后， 秘密主说道：楞伽王，那些应当这样完全了解： 在黑暗、浓密的 孩童界域的城市里， 在此恒常不断的轮回中， 必须进入的行为， 以一切殊胜意趣汇集， 无论成为谁的行境， 无论说了多少这样的话， 在此都要了解为三种。 和谐一致地进入的方法， 通过混合结合和行为， 一切的一切都要恰如其分地， 为了殊胜的意义而确定结合。 楞伽王，就像这样， 无论进入何种和谐结合， 无论在何处确定了什么， 都要与那些本身相符地行动。 如果完全显示与那些相符， 就要让那些本身变成那样。 为了使那些成为殊胜， 无论用那些相符之物结合什么， 都要引诱一切心意并使其进入。 无论引诱、引导、进入谁的心意， 都要完全如意。 要努力做到那些本身。 例如，在黑暗的界域中， 无论谁用什么变成了什么， 那些就会进入他的心中， 那些就是那一个，而不是其他的。 然后，从现在开始认识那些， 获得控制那些的方法， 就会出现转变那些本身的语言途径。 那些超越的、唯一的殊胜者， 进入心中，唉玛沃，迷惑啊！ 在此忏悔罪过、颠倒等。 这其中，这仅仅是由他所做。 无论在此进入何种殊胜， 都应当进入殊胜的范围。
English
Also. In the distinction between the two and the middle and end: Alas, this one Dharma brother! Although everything is inseparable from it, From now on, the two are all conceptualizations. Let everyone be sure of this! Friends, know that they are seriously discussing to observe like a mirror! After saying this, the Bodhisattvas of inferior bodies, such as the King of Lanka, were all truly determined. In the great sutra of the collection of the intentions of all Buddhas, the chapter called "Approximate Manifestation," the sixty-third chapter is complete. Then, again, the inferior and superior ones, such as the King of Lanka, asked the Lord of Secrets the ninth question among the ten sutras listed here. Alas, Lord of Secrets, how can one fully understand the intention of vowing to make it harmonious and consistent? After asking this, The Lord of Secrets said: King of Lanka, those should be fully understood in this way: In the dark, dense city of the realm of children, In this constant cycle, The actions that must be entered, With the collection of all supreme intentions, Whatever becomes the realm of activity of whomever, However many such words are spoken, Here, it must be understood as three. The method of harmonious entry, Through the mixture of combination and action, Everything, everything must be appropriately, Definitely combined for the sake of the supreme meaning. King of Lanka, like this, Whatever harmonious combination enters, Wherever something is determined, Act in accordance with those themselves. If it is fully shown to be in accordance with those, Let those themselves become like that. In order to make those supreme, Whatever is combined with those compatible things, Entice all minds and make them enter. Whatever entices, guides, and enters whose mind, Must be completely as desired. Strive to make those themselves. For example, in the dark realm, Whoever uses what to become what, Those will enter his mind, Those are that one, not others. Then, from now on, recognize those, Obtain the method of controlling those, The linguistic path of transforming those themselves will appear. Those transcendent, unique, supreme ones, Enter the mind, emaho, confusion! Here, confess sins, inversions, etc. Among these, this is done only by him. Whatever supreme enters here, Should enter the realm of the supreme.