Tibetan
མཚན་མ་དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ན།། དེ་ཡང་འབྱུང་བ་དག་ལས་བྱུང།། དྲན་པ་སྐྱོན་དང་ཞིར་ཤེས་ན།། དུ་བའི་སྐྱོན་རྣམས་སེལ་བར་བྱེད།། འདོད་ཁམས གཉིས་པར་དེ་དག་མིན།། རྒྱུ་བ་དེ་ཡང་གང་དེ་བཞིན།། དེ་ཡང་དེ་ལྟར་བྱུང་བ་ཡིན།། དེ་ཉིད་དེ་ལྟར་ཤེས་གྱུར་ན།། སྐྱོན་གྱི་ཚོར་བ་སེལ་བར་བྱེད།། འདོད་ཁམས་གསུམ་པར་དེ་ཡང་མིན།། དེ་ཉིད་དེ་ལྟར་དེར བརྩད་ན།། གང་དེ་ཕྱི་དག་ཉིད་ཁོ་ན།། དེ་ཉིད་སྐྱོན་དུ་རབ་ཤེས་ན།། འགག་དང་སྐྱེ་བ་ག་ལ་ཡོད།། དེ་ནི་འདོད་ཁམས་བཞི་པར་མིན།། དེ་ཡང་གང་ལས་སྐྱེ་མཆེད་ན།། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ལས་གྱུར་པ་སྟེ། སེམས་ཉིད སྒྱུར་མ་རབ་ཤེས་ན།། སེམས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཞི་བར་འགྱུར།། ཕུང་པོ་གཟུགས་བརྙན་འདྲ་བ་ལ།། སེམས་ནི་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུར་འདོད།། ཡོད་མེད་གཉིས་ཀྱི་མཐའ་ལས་གྲོལ།། དེ་ཤེས་འདོད་ཁམས་ལྔ་པར་མིན།། སེམས་ཉིད་ཡོད་པའི་དངོས་པོའམ།། མེད་ཅེས་བྱ་བར་མི་ལྟ་བས།། ཡ་མཚན་ཅན་དུ་ལྟུང་མི་འགྱུར།། བྱིང་རྨུགས་ཅན་དུ་མ་གྱུར་པས།། བསམ་གཏན་སྐྱོན་དུ་དེ་མི་འགྱུར།། འདི་ཤེས་རྗེས་སུ་མ་འབྲངས་པས།། སེམས་ཅན་གནས་སུ་དེ་ཡོང་མིན།། ཀུན་འབྱུང་ཀུན་གཞི་ཉིད་མཐོང་བས།། ཞི་བའི་གནས་སུ་ཡང་མ་ཡིན།། ཞི་བས་ཞི་བར་མི་ལྟ་བས།། རང་རྒྱལ་གནས་སུའང་ག་ལ་ཡིན།། རྣམ་རིག་ཙམ་དུང་མིན་པས་ན།། སེམས་དཔའ་དེ་ཡང་དེར་མ་ཡིན།། སྟོང་ཉིད་མཉམ་པའི་དབུ་མ་ལ། སོ་སོ་ཐ་དད་དབྱེར་མེད་པས།། ས་ཡི་རིམ་པ་སྦྱོང་མ་ཡིན།། ཕྱོགས་ལྟ་མཐའ་འདས་དབུ་མ་ཉིད།། རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་ཉིད་ལ།། སེམས ཉིད་གྱིན་ད་སྐད་ཅིག་མས།། མི་གཡོ་རྒྱུན་དུ་དྲན་པར་བྱ།། དེ་ལྟར་དེ་ལ་མཉམ་གཞག་ན།། རྟགས་ཀྱི་ཚོར་བ་འདི་ལྟར་འབྱུང།། དྲོད་དང་རྟགས་དག་ཆོ་འཕྲུལ་དང། མངོན་པར་དང་ནི་ཡེ་ཤེས འབྱུང།། དྲོད་ནི་གཡོ་དང་ཐོབ་པ་དང།། རྟགས་ནི་འབྱུང་དང་བརྟན་པ་དང།། ཆོ་འཕྲུལ་འབྱུང་དང་རྫོགས་པ་དང།། གང་དུ་རིག་པ་ཐམས་ཅད་གསལ།། དེར་ནི་དོན་རྣམས་རྫོགས་པ་ཡིན།། དཔེར་ན་མུན་པ སངས་པ་དང།། སྣང་བ་བྱུང་དང་ནམ་མཁའ་དང།། ཀུན་དུ་མཐོང་དང་ཐམས་ཅད་གསལ།། དེས་ན་དེ་ཡི་ཁྱད་པར་གྱིས།། གང་དུ་ཆགས་པའི་མུན་བསལ་ཏེ།། ཇི་ལྟར་རླུང་གིས་སྤྲིན་ཕྱགས་ལྟར། སྐད་ཅིག་ཙམ གྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས།། མུན་པའི་ཁམས་དེ་འཕྱག་པར་འགྱུར།། ཇི་ལྟར་མ་མེས་མུན་བསལ་ན།། དེ་ཉིད་སྣང་བར་གྱུར་པ་བཞིན།། སྐད་ཅིག་མ་ཡི་དེ་རིག་ན།། སྔོན་ནས་ཞེན་པའི་མུན་པ་སེལ།། དེ་གང་རིག་པ་དེ དག་ནི།། དེ་ཉིད
Chinese
彼相如何耶？ 彼亦从诸生。 若知念为过失， 则能消除烟之过失。 欲界二中非彼等， 彼之因亦如是， 彼亦如是生。 若如是知彼， 则能消除过失之感受。 欲界三中亦非彼， 若如是彼处诘难， 彼即是彼之外者。 若善知彼为过失， 则何有灭与生？ 彼非欲界四中。 彼又从何而生耶？ 乃是从心之法所成， 若善知心即是幻化， 则心之诸法将寂灭。 对于积聚如影像者， 心被认为是如阳焰。 解脱有无二边， 知彼非欲界五中。 心不视其为存在之事物， 或称为不存在， 故不堕入奇特之处。 未成昏沉者， 故彼不成禅定之过失。 知此不随逐， 故彼不来众生之处。 见诸生诸基， 亦非寂静之处。 不以寂静视寂静， 故亦何有自生之境？ 以非唯识故， 彼菩萨亦非在彼。 于空性平等之中观， 以各别差异无别故， 不净治地之次第。 离边见之中观， 于彼无自性者， 心，顷刻之间， 不动恒常忆念。 如是于彼等持时， 现起如是之相之感受。 暖与诸相，神变， 现前与智慧生。 暖是动摇与获得， 相是生起与稳固， 神变是生起与圆满， 何处一切明皆明了， 彼处诸义皆圆满。 譬如黑暗消散， 光明生起与虚空， 普见与一切明了。 故以彼之差别， 何处消除贪着之黑暗， 如风扫云般， 顷刻之间之瑜伽， 将扫除黑暗之界。 如同火消除黑暗， 彼即如是变成光明。 若知彼顷刻， 则消除先前之执着之黑暗。 彼所知之彼等， 即是彼。
English
How is that sign? That also arises from the elements. If one knows that mindfulness is a fault, then one can eliminate the faults of smoke. In the second desire realm, those are not there. The cause of that is also the same. That also arises in that way. If one knows that in that way, then one can eliminate the feeling of faults. In the third desire realm, that is also not there. If one argues about that in that way there, that is only those external things. If one knows that well as a fault, then where is cessation and arising? That is not in the fourth desire realm. From what does that arise? It is transformed from the dharmas of the mind. If one knows well that the mind itself is illusion, then the dharmas of the mind will become peaceful. For the aggregates that are like reflections, the mind is considered to be like a mirage. It is liberated from the extremes of existence and non-existence. Knowing that, it is not in the fifth desire realm. Because the mind does not regard itself as an existing thing or call itself non-existent, it does not fall into something wonderful. Because it has not become dull and murky, that does not become a fault of meditation. Knowing this, not following after it, that does not come to the place of sentient beings. Seeing the origin and the basis of all, it is also not in a peaceful place. Because it does not regard peace as peace, how could it be in the place of a self-conqueror? Because it is not just mere consciousness, that bodhisattva is also not there. In the Middle Way of emptiness and equality, because there is no separation or difference, one does not purify the levels of the ground. The Middle Way itself is beyond biased views and extremes. In that very thing that is without inherent existence, the mind itself, in an instant, should be constantly mindful without wavering. When one is equally established in that way, the feeling of signs arises in this way. Warmth and signs, miracles, manifestation and wisdom arise. Warmth is movement and attainment, signs are arising and stability, miracles are arising and completion. Wherever all awareness is clear, there all meanings are complete. For example, darkness clears away, light arises and the sky, one sees everywhere and everything is clear. Therefore, by that distinction, wherever the darkness of attachment is dispelled, just as the wind sweeps away the clouds, the yoga of an instant will sweep away that realm of darkness. Just as fire dispels darkness, that itself becomes light. If one knows that instant, then one eliminates the darkness of previous attachment. That which knows those things, that itself.
Tibetan
་དེ་ཡི་སྒོ་ཕྱེ་ཞིང།། དེ་བཞིན་མིག་དང་དེ་ལྡན་པས།། མཐོང་ཐོས་ཚིག་ལམ་ལེའུ་བཞིར་བསྡེབས།། ས་པ་ཡིན་པས་དེ་ལ་ལྟོས།། དེ་ཡི་མིག་དང་མ་ལྡན་ན།། མུ་མཐའ་ཡས་པའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱིས།། དེ་ལ་ཐ་སྙད་ཅི་བརྗོད་ཀྱང།། ངེས་མ་ངེས་ཀྱི་དམིགས་མི་ཕྱེད།། ཚིག་ཕྱིར་བློ་འབྲངས་དམུ་རྒོད་དག། བསླབ་པའི་ས་དང་ལམ་མ་ཡིན།། ཚིག་ལམ་འབུམ་ཕྲག་ཅི་བརྗོད་ཀྱང།། གཞན་ལ་སྨྲ་བར་བྱ་མ་ཡིན།། གལ ཏེ་གང་ཞིག་གང་སྨྲ་བ།། ལོག་སྨྲ་རྡོ་རྗེའི་བཀའ་རྐུན་པའོ།། ཐར་མེད་རྡོ་རྗེ་དེ་ལྟུང་འགྱུར།། ངོར་སྒྱུ་ཚུལ་འཆོས་མཁན་དག་གིས།། ངེས་པའི་བློ་ཤེད་མ་བྱེ་བར།། ཚིག་ལམ་ཡི་གེས་ཁྲིད་ནས་ནི།། གང་མ་ངེས་པར ལམ་བརྗོད་ན།། སྲོག་ཆགས་ཀུན་གྱི་སྲོག་ཕྲོགས་པས།། མ་ངེས་ཆོས་སྨྲ་བདེ་བས་ལྗི།། དེས་ན་མཐའ་དབུས་མཉམ་ཉིད་ལ།། བདུད་དེ་ཅིག་ཅར་གང་འཇུག་པ།། རྣལ་འབྱོར་གནས་ཡུན་རིང་ཐུང་དང།། གང་འཕྲོ ཡོད་དང་མེད་པ་དང།། ནམ་ཚིག་མཉམ་པའི་ཁར་མ་ལུས།། དེ་ལ་དེ་བཞིན་དེར་བཞག་ན།། དེ་མ་ཐག་ཏུ་དེ་ཉིད་སྣང།། དེ་ལས་དེ་བཞིན་མ་གཡོས་ན།། གྲོང་ཁྱེར་སྣང་བ་དེ་མི་འགྲོ།། དེ་ལ་དེ་ལྟར་མ་ཆགས་ན།། སྣང་བ་མེད་པར་ག་ལ་འགྲོ།། དེ་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པས་ན།། ཞི་བའི་གནས་སུ་དེ་དག་མིན།། ཡོད་དང་མེད་པའི་མཐའ་ཆོད་ན།། མཐའ་ལས་འདས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཉིད།། གང་འདིར་ངེས་པ་དམ་པའོ་ཞེས།། གང་དག་འདི་ལྟར་དམ་འཆའ་བ།། གང་ལ་རེ་དོགས་མེད་པ་ཡི།། གོལ་སྒྲིབ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་སྣང།། ཅི་ཕྱིར་དབུས་མཐའ་འབྱེད་པས་ན།། དབུས་ཡོད་མཐའ་ཡང་རང་བཞིན་འབྱུང།། དབུས་མེད་མཐའ་ཡང་ངང གིས་མེད།། དབུས་མཐའ་འབྱེད་པ་དེ་ཉིད་ནང།། མཐའ་དང་དབུས་བྲལ་དེ་ཁོ་ན།། མི་གནས་མི་ལེན་མི་འབྱེད་ཅིང།། ཅི་ཡང་མ་ཡིན་མཐོང་ཐོས་མེད།། ཅི་ཡང་མི་འབྱེད་བྱ་དང་བྲལ།། སྣང་མེད་སྣང་བའི་ཐ་སྙད བྲལ།། བསམ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི།། མི་བསམ་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་གཞག། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཆོས་རྣམས་ཀུན།། བསམ་མེད་དེ་བཞིན་ཉིས་ལས་མེད།། ས་དང་རྣམ་ཐར་ལ་སོགས་པ།། ཆོས་སྐུ བྱང་ཆུབ་དཀར་པོའི་ཕྱོགས།། ཀུན་ཀྱང་བསམ་དུ་མེད་པ་ཡི།། གོལ་སྒྲིབ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ཡིན།། འདའ་དཀའ་ཆེན་པོའི་དཀའ་ཐུབ་ནི།། མ་བཅོས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཁོ་ན།། དཔག་མེད་རལ་བ་འདའ་བར་དཀའ།། གང་གཟུགས་མེད་ལས་གང་འཛིན་གོལ།། བདལ་ཁྱབ་ཆེན་པོའི་ས་འདི་ནི།། ཡེ་ནས་མ་བགྲོད་རང་བཞིན་བཀོད།། ས་འདིར་མ་ཆུབ་གང་ཡང་མེད།། གང་འདིར་ས་བཀོད་གང་བགོད་གོལ།། དེ
Chinese
那的门已开启，如是眼与彼兼具，见闻词句汇集为四章。是地者故观彼处，若无彼之眼，然以无边之词句，于彼无论述何名言，然不定与定之目标不分晓。为词句故心随之，如野蛮人，非为学习之地与道。词句纵说百万数，然不应向他人说。若有任何人说任何事，即为盗取妄语金刚之教令者。无解脱之金刚彼将堕落。诺尔（Ngor）之幻术伪装者们，若未散发坚定之智慧，然为词句文字所引导，若于不定之处说为道，胜过夺取一切众生之命，说不定之法比安乐更重。因此于边中平等性中，魔彼同时入于何处，瑜伽士安住时间之长短，以及有无盈余，何时词句平等之上无余，于彼如是安住彼，彼即刻显现彼性。若不从彼如是动摇，城市显现彼不逝去。若不如此执着于彼， 又怎会消失不见呢？彼性若现前，彼等非为寂静之境。若断定有与无之边，即为超越边之瑜伽士。何者于此称之为殊胜之定解，何者如是立誓，于何者无有希冀与恐惧，定知彼为错谬与遮蔽。为何分辩中边，有中则边亦自然生。无中则边亦自然无。分辩中边即是内。离边与中唯有彼。不住不取不分别，非任何事物，无见闻。不分别任何事物，离造作。离显现与不显现之名言。不可思议之法性，安住于不思议之如是性中。所有不可思议之法，无思即如是，无二。地与解脱等等，法身，白菩提之方，一切皆为不可思议之，然已成大错谬与遮蔽。极难超越之大苦行，即是无作之如是性。无量发髻难以超越，于无形之中执持何者为错谬？广大周遍之此地，本初未曾行履，自性安立。于此地未证悟则无任何事物，于此安立何地，分割何者为错谬？
English
That door is opened, likewise with eye and possessing it, seeing and hearing words are compiled into four chapters. Since it is a ground, look at that. If one does not have that eye, then with endless words, whatever term is spoken about it, the aim of certainty and uncertainty is not distinguished. For the sake of words, the mind follows, like a barbarian, it is not a place and path of learning. Even if a hundred thousand words are spoken, one should not speak to others. If someone speaks anything, it is stealing the command of the vajra of false speech. That vajra without liberation will fall. Those who disguise themselves with illusions of Ngor, if they do not spread the strength of certainty, but are led by the words and letters, if they speak of the path in an uncertain place, it is heavier than taking the lives of all beings, speaking of uncertain dharma is heavier than ease. Therefore, in the equality of the end and the center, where does the demon enter all at once? The length of time the yogi stays, and whether there is excess or not, when words are equal, without remainder, if one stays like that, that very nature appears immediately. If one does not move from that like that, the appearance of the city does not go away. If one does not cling to that like that, how can it disappear? Because that nature has become manifest, they are not in a peaceful place. If the boundary of existence and non-existence is determined, that is the yogi who has transcended the boundary. Whoever calls this the supreme certainty, whoever makes such a vow, in whom there is no hope or fear, it is certain that he appears as error and obscuration. Why distinguish between the center and the edge? If there is a center, the edge will also arise naturally. If there is no center, there will naturally be no edge. Distinguishing between the center and the edge is the inner. Only that which is separate from the edge and the center. Not abiding, not taking, not distinguishing, not being anything, without seeing or hearing. Not distinguishing anything, free from action. Free from the terms of appearance and non-appearance. The nature of the unthinkable dharma abides in the unthinkable suchness. All unthinkable dharmas, without thought, are just like that, without duality. Earth and liberation, etc., dharmakaya, the direction of white bodhi, everything is unthinkable, but it has become a great error and obscuration. The great asceticism that is extremely difficult to overcome is the uncreated suchness alone. Immeasurable hair is difficult to overcome, what is the error of holding onto something from the formless? This great expanse of earth, from the beginning, has not been traversed, naturally established. If one does not realize this earth, there is nothing, where is the error of establishing which earth, dividing what?