Tibetan
ཐབས་ཀྱིས་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་ཆའི་རིས་སུ་མ་ཕྱེ། བདག་མེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཏུ་བརྡལ་བས་ཀྱང་ཐབས་ཀྱིས་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ལ་བཟང་ངན་གྱི་སྤྱོད་པར་མ་ཕྱེ། རང་བྱུང་གི་ལོངས་སྤྱོད་དུ་མཛད་པས་ཀྱང་ཐབས་ཀྱིས་སྤྱོད་པ་སྟེ། དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཤད་པར་བྱའོ། །སྣང་སྲིད་མཚན་མའི་རྫས་རྣམས་ཀུན། །མ་རིག་རྨོངས་པའི་བློ་རྣམས་ཀྱིས། །ཡོད་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་སྟེ། །ཐབས་ལ་མཁས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །རང་བཞིན་མེད་པར་འདྲིས་པར་སྤྱོད། །རྒྱུ་འབྲས་མཚན་མའི་ཆགས་སེམས་ལ། །གང་ཟག་འཁྲུལ་པས་རྟོག་པ་ཆགས། །མཁས་པས་ཡེ་ནས་དངོས་མེད་རྟོགས། །འབྱུང་བ་མ་སྐྱེས་ཡུམ་གྱི་ཀློང་། །འགྱུར་མེད་སྙིང་པོ་ཡིན་པར་སྟོན། །སྤྱོད་པའི་རྒྱལ་པོ་འདི་ལས་བྱུང་། །ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་པས་ཐམས་ཅད་བསྒྲལ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྒྲལ་བ་ནི། །རྒྱལ་བ་མཉེས་ཏེ་སྲས་སུ་སྐྱེ། །གཙང་སྨེ་མེད་པར་ཟ་བ་ནི། །རྒྱལ་བ་མཉེས་ཏེ་སྲས་སུ་སྐྱེ། །སྤང་ལེན་མེད་པར་སྦྱོར་བ་ནི། །རྒྱལ་བ་མཉེས་ཏེ་སྲས་སུ་སྐྱེ། །བཟང་ངན་མེད་པར་སྤྱོད་པ་ནི། །རྒྱལ་བ་མཉེས་ཏེ་སྲས་སུ་སྐྱེ། །ཐབས་ཀྱི་སྤྱོད་པས་མ་སྤྱད་ན། །སྤང་བ་ཉིད་ཀྱང་འཁོར་བའི་རྒྱུ། །ཐབས་ཀྱི་སྤྱོད་པས་སྤྱད་པ་ནི། ། བདག་པོ་ཞིང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་འདྲ། །གང་ཞིག་དེ་དང་མི་ལྡན་ན། །རང་ནོར་སྤྱད་ཀྱང་མ་བྱིན་བླངས། །ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྤྱོད་པས་ནི། །འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཡུམ་དུ་སྤྱོད། །སྣང་སྲིད་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོར་སྤྱོད། །ཡུལ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་སྤྱོད། །ལུས་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་སྤྱོད། །ཕུང་པོ་རྣམ་གྲོལ་ཞིང་དུ་སྤྱོད། །དུག་གསུམ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་སུ་སྤྱོད། །དོན་དམ་ཉིད་དུ་མ་སྐྱེས་པས། །ཐབས་ཀྱིས་སྤྱད་ཀྱང་གོལ་ས་མེད། །མ་ཆགས་རྟོག་པ་མེད་པར་སྤྱོད། །དོན་དང་མཐུན་ཞིང་འགལ་མེད་པའོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ནང་གི་ཆོས་ལ་ཐབས་ཀྱིས་སྤྱོད་པ་ནི། །དཔེར་ན་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་མུན་པ་ངང་གིས་མི་གནས་པ་བཞིན་དུ། །མཁས་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ངང་གིས་མི་གནས་ཏེ། །ཐབས་ཀྱིས་སྤྱོད་པས་འདོད་ཆགས་ཆོས་ཉིད་དག་པའི་རྒྱན་དུ་སྤྱོད། །ཞེ་སྡང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཞིང་དུ་སྤྱོད། །གཏི་མུག་མ་སྐྱེས་པའི་དབྱིངས་སུ་སྤྱོད། །ང་རྒྱལ་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་གྱི་མཆོག་ཏུ་སྤྱོད། །ཕྲག་དོག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་གནས་པར་སྤྱོད། དཔེར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ལ་གང་ལྟར་བལྟས་པས་ལེགས་པ་བཞིན། །ཐབས་མཁས་པའི་སྤྱོད་པས་ཇི་ལྟར་བལྟས་པ་ལེག
Chinese
是方便而行。于此不分宗派之别，以无我之智慧而扩展，也是方便而行。于此不分好坏之行，以自生之受用而行，也是方便而行。对此应如是说： 显有世间名相之物皆，由无明愚昧之心识故，显现为实有之体性。善巧方便之瑜伽士，于无自性中熟悉而行。于因果名相之贪执，凡夫因错觉而生执着，智者了知本无实物。诸法生起于未生之母胎，示现为不变之精华。行持之王即由此生。以身之行而度脱一切，度脱一切有情乃，令诸佛欢喜而生为佛子。无有垢染而食乃，令诸佛欢喜而生为佛子。无有取舍而结合乃，令诸佛欢喜而生为佛子。无有好坏而行乃，令诸佛欢喜而生为佛子。若不以方便之行而行，仅是舍弃亦是轮回之因。若以方便之行而行乃， 如主人享用田地。若谁不具足此，纵然享用自财亦如不予而取。以善巧方便之行，行持诸法自性为母。行持显有世间为普贤佛母。行持境为法界。行持身为大印。行持蕴为解脱之田。行持三毒为身语意。以胜义谛本不生故，纵以方便而行亦无错谬之处。无有贪执，无有分别而行。与义相符且无有相违。于此，以方便行持烦恼为内在之法乃，譬如黑暗不能存在于太阳之轮中一般，烦恼不能存在于智者之行中。以方便之行持，贪欲行持为法性清净之庄严。嗔恨行持为大悲之田。愚痴行持为不生之界。我慢行持为功德之殊胜。嫉妒行持为不住于分别。譬如如来之身，无论如何观看皆是美好一般，以善巧方便之行，无论如何观看皆是美好。
English
It is to act with skillful means. Here, without distinguishing between sectarian differences, it is also to act with skillful means by expanding into the wisdom of selflessness. Here, without distinguishing between good and bad conduct, it is also to act with skillful means by making it a spontaneous enjoyment. In this regard, it should be said as follows: All phenomena and samsaric nominal substances, due to the minds of ignorance and delusion, appear as if they truly exist. The yogi skilled in skillful means practices familiarity with no inherent existence. In attachment to the nominal mind of cause and effect, ordinary people become attached due to delusion, while the wise realize that there is no real object from the beginning. The elements arise from the womb of the unborn mother, showing that it is the unchanging essence. The king of conduct arises from this. Liberating all through the conduct of the body, liberating all sentient beings is to please the Buddhas and be born as their sons. Eating without impurity is to please the Buddhas and be born as their sons. Union without acceptance or rejection is to please the Buddhas and be born as their sons. Acting without good or bad is to please the Buddhas and be born as their sons. If one does not act with skillful means, even renunciation itself is a cause of samsara. If one acts with skillful means, It is like a master enjoying a field. If one does not possess this, even using one's own wealth is like taking what is not given. Through the conduct of skillful means, the nature of phenomena is practiced as the mother. Phenomena and existence are practiced as Samantabhadri. The object is practiced as the Dharmadhatu. The body is practiced as the great mudra. The aggregates are practiced as the field of liberation. The three poisons are practiced as body, speech, and mind. Because ultimate truth is unborn, even if practiced with skillful means, there is no straying. It is practiced without attachment or conceptualization. It is in accordance with meaning and without contradiction. Here, to practice afflictions as inner dharmas with skillful means is like darkness not abiding in the center of the sun. Afflictions do not abide in the conduct of the wise. By practicing with skillful means, desire is practiced as the adornment of the purity of Dharma nature. Anger is practiced as the field of great compassion. Ignorance is practiced as the realm of the unborn. Pride is practiced as the supreme quality of merit. Jealousy is practiced as not abiding in discrimination. Just as the body of the Tathagata is beautiful no matter how one looks at it, so too, the conduct of skillful means is beautiful no matter how one looks at it.
Tibetan
ས་པའི་ཞིང་ཡིན་པས། །དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཤད་པར་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་རྒྱུ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ཐབས་ཀྱིས་སྤྱོད་པའི་ཞིང་ཡིན་པས། །དེ་ལ་མི་སྤང་སྤྱད་པར་བྱ། །གཏི་མུག་ཐབས་ཀྱིས་མ་སྤྱད་ན། །དེ་བཞིན་རིགས་ཀྱི་སྐུ་མི་འགྲུབ། །ཞེ་སྡང་ཐབས་ཀྱིས་མ་སྤྱད་ན། །རྡོ་རྗེའི་རིགས་ཀྱི་སྐུ་མི་འགྲུབ། །ང་རྒྱལ་ཐབས་ཀྱིས་མ་སྤྱད་ན། །རིན་ཆེན་རིགས་ཀྱི་སྐུ་མི་འགྲུབ། །འདོད་ཆགས་ཐབས་ཀྱིས་མ་སྤྱད་ན། །པདྨའི་རིགས་ཀྱི་སྐུ་མི་འགྲུབ། །ཕྲག་དོག་ཐབས་ཀྱིས་མ་སྤྱད་ན། །ལས་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་སྐུ་མི་འགྲུབ། །ཉོན་མོངས་ལྔ་པོ་ཐབས་སུ་མཉམ། །རིགས་ཀྱི་སྐུ་ལྔ་སྤྱོད་པར་འདུས། །ཉོན་མོངས་ལྔ་པོ་སྒྱུ་མར་སྤྱད། །རིགས་ཀྱི་སྐུ་ལྔ་གཉིས་མེད་ཐབས། ། ཉོན་མོངས་ལྔ་པོ་ཡེ་ནས་དག །རིགས་ཀྱི་སྐུ་ལྔ་གདོད་ནས་བྱུང་། །ཉོན་མོངས་ལྔ་པོ་ནམ་མཁའི་ཁམས། །རིགས་ཀྱི་སྐུ་ལྔ་གཟའ་སྐར་ཚུལ། །ཉོན་མོངས་ལྔ་པོ་རྒྱ་མཚོ་བཞིན། །རིགས་ཀྱི་སྐུ་ལྔ་ཉི་ཟླ་ལྟར། །རྒྱ་མཚོ་ཆུ་ཟླ་དབྱེར་མེད་མཉམ། །དོན་ལ་གཉིས་མེད་ཐབས་སྤྱོད་པས། །ཉོན་མོངས་ཆོས་ལ་ཐབས་ཀྱིས་སྤྱོད། །མན་ངག་དོན་འདི་སུས་སྤྱོད་པ། །དུས་དྲུག་ཉིན་དང་མཚན་མེད་པར། །ཕྲིན་ལས་ཚེ་བར་མ་ཆགས་པས། །བརྩོན་པ་དོན་དང་ལྡན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བདེ་ཆེན་ཡུམ་གྱི་བྷ་ག་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཐབས་ཀྱིས་སྤྱོད་པ་ནི།ཐམས་ཅད་དུ་བདེ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་དེ། དཔེར་ན་གསེར་གྱི་གླིང་ལ་རྡོ་བཙལ་གྱིས་མི་རྙེད་ལ། འདོད་ཆགས་ཀྱི་དགའ་བ་བསྟར་ན་གང་ལ་ཡང་མི་དགའ་བ་དང་མི་བདེ་བ་མེད་པ་བཞིན། ཆོས་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དོན་མན་ངག་ལ།འཁོར་བའི་སྐྱོན་དང་ཟུག་རྡུ་བཙལ་གྱིས་མི་རྙེད་ལ། ཆོས་ཉིད་དགའ་བདེ་སེམས་ཀྱི་རོ་སྙོམས་སུ་བསྟར་ནས། དགའ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་མ་ཡིན་པ་དང་། བདེ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་གང་ཡང་མ་ཡིན་པ་གང་ཡང་མེད་པར་ཤེས་པས། དེ་ཉིད་བློའི་ཆགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས་ཡུམ་གྱི་བྷ་ག་ཡིན་ལ། དེ་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྤྱོད་པ་ནི་ཐབས་ཏེ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་རྩོལ་བ་དང་མ་བྲལ་བས། གཉིས་སུ་མེད་པའི་རོལ་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པ། བྲལ་ན་བྲལ་ཏེ་ལེགས་པས།བཙལ་མེད་ཀྱི་དགའ་བ་དེ་ལ་ཞུགས། སེམས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་དྲན་རིག་སྐྱེས་པས། དུས་གསུམ་རིག་པའི་དབྱིངས་ལོན་པས། འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་གཟུགས་སུ་རྒྱུན་མ་ཆད། དྲན་རིག་མ་སྐྱེས་ན་མ་སྐྱེས་སུ་ཟད་དེ། དྲན་མེད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཀློང་ན། འཛིན་མེད་ཐབས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ། འགྱུར་མེད་དགའ་བ
Chinese
是地之田故，于彼当作如是说。烦恼诸因皆悉，以方便行之田故，于彼不舍而行之。若不以方便行愚痴，如是种姓之身不成就。若不以方便行嗔恚，金刚种姓之身不成就。若不以方便行我慢，宝生种姓之身不成就。若不以方便行贪欲，莲花种姓之身不成就。若不以方便行嫉妒，事业种姓之身不成就。五烦恼皆平等为方便，五种姓身聚集而行。五烦恼如幻而行，五种姓身无二方便。 五烦恼本来清净，五种姓身本来生起。五烦恼虚空界，五种姓身星辰相。五烦恼如大海，五种姓身如日月。大海水月无别平等，于义无二以方便行故，于烦恼法以方便行。此口诀义谁行之，六时无昼夜，事业于生不执著故，名为精进具义。于彼大乐母之莲宫无二以方便行者，乃一切时安乐之受用也。譬如于金洲以石觅不得，若示贪欲之喜乐，则于何亦无不喜不乐者。如是法性大乐之义口诀中，轮回之过失与苦痛觅不得，若示法性喜乐心之味平等，则知无非喜乐之受用，亦无非安乐之受用者，是即成能令心执著之境，故为母之莲宫。彼无二而行乃方便，以一切时与勤奋不离故，无二之嬉戏不间断，离则善离，入于无觅之喜乐。以心于一切时生起忆念觉性故，于三时得觉性之界，于无聚散之身不间断。若不生忆念觉性，则唯不生而已，于无忆念智慧之界中，无执著方便之王，无变之喜乐。
English
Because it is the field of the earth, it should be said thus about it. All the causes of afflictions, because it is the field of practicing with skillful means, one should practice without abandoning it. If one does not practice ignorance with skillful means, the body of the Tathagata lineage will not be accomplished. If one does not practice anger with skillful means, the body of the Vajra lineage will not be accomplished. If one does not practice pride with skillful means, the body of the Ratna lineage will not be accomplished. If one does not practice desire with skillful means, the body of the Padma lineage will not be accomplished. If one does not practice jealousy with skillful means, the body of the Karma lineage will not be accomplished. The five afflictions are equal as skillful means, the five lineage bodies are gathered to be practiced. The five afflictions are practiced as illusion, the five lineage bodies are the non-dual skillful means. The five afflictions are primordially pure, the five lineage bodies are primordially arisen. The five afflictions are the realm of space, the five lineage bodies are like the form of planets and stars. The five afflictions are like the ocean, the five lineage bodies are like the sun and moon. The ocean, water, and moon are inseparable and equal, because one practices skillful means in the meaning of non-duality, one practices skillful means in the afflictive dharmas. Whoever practices this pith instruction meaning, without day and night in the six times, because the activity is not attached to life, it is called diligence with meaning. There, practicing with skillful means in the non-duality of the Bhagavat of the Great Bliss Mother, is the enjoyment of bliss at all times. For example, one cannot find stones in the golden island, and if one shows the joy of desire, there is nothing that is not joyful or unhappy. Likewise, in the pith instruction of the meaning of the great bliss of dharmata, one cannot find the faults and pains of samsara, and if one shows the equality of the taste of the joy and bliss of dharmata, one knows that there is nothing that is not the enjoyment of joy, and nothing that is not the enjoyment of bliss. That itself becomes the object of attachment for the mind, therefore it is the lotus palace of the Mother, and practicing that non-dually is the skillful means, because it is not separated from effort at all times, the play of non-duality is uninterrupted. If separated, it is well separated, entering into the joy of no seeking. Because the mind generates remembrance and awareness at all times, one attains the realm of awareness in the three times, and the form of no gathering and scattering is uninterrupted. If remembrance and awareness are not generated, then it is only not generated, in the realm of wisdom without remembrance, the king of skillful means without grasping, unchanging joy.