Tibetan
་པ་གསལ་བ་དང་འདྲ་བར། དུས་མི་འགྱུར་བ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པར་ཤེས་པ་དང་། སྤྱོད་པ་མི་འགྱུར་བ་ཉིན་དང་མཚན་མེད་པར་ཤེས་པ་དང་། སེམས་མི་འགྱུར་བ་སྐྱེ་ཤི་མེད་པར་ཤེས་པ་ཉིད་འགྱུར་བ་མེད་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན་ལ། །འགྱུར་མེད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཉིད་དེ་ལྟར་ཤེས་པ་ཡིན་པས། དེ་ནི་འབྱུང་བའི་སྙིང་པོ་ཡིན། །བར་སྣང་མཚོན་གྱི་ཆར་འབབས་ན། །སྐྱེ་ཤི་གཉིས་ཀྱི་མིང་བཏགས་ཀྱང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་འགྱུར་བ་མེད། །དེ་ནི་སེམས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡིན། །སེམས་ལ་དངོས་པོ་རྫས་མེད་པས། །ཁ་དོག་དབྱིབས་སུ་འགྱུར་བ་མེད། །སེམས་ལ་བརྟག་པའི་མུ་མེད་པས། །སྐྱེ་ཤི་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་མེད། །སེམས་ལ་བརྟེན་པའི་གནས་མེད་པས། །ཕྱོགས་རིས་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་མེད། །སེམས་ལ་ཆགས་པའི་གཞི་མེད་པས། །སྤང་ལེན་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་མེད། །སེམས་ལ་ང་དང་བདག་མེད་པས། །བཟང་ངན་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་མེད། །སེམས་ལ་རིག་པའི་རྒྱུ་མེད་པས། །རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་མེད། །སེམས་ལ་འཛིན་པའི་སེམས་མེད་པས། །མཐའ་དབུས་ཆེ་ཆུང་འགྱུར་བ་མེད། །སེམས་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་མེད་པས། །ཡངས་དོག་མཐོ་དམན་འགྱུར་བ་མེད། །དེ་ནི་སྙིང་པོ་ངེས་པའི་ལུང་། །འདི་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །འགྱུར་མེད་སྙིང་པོར་སྤྱོད་པ་བཟང་། །དེ་ལྟར་དུས་གསུམ་འགྱུར་མེད་པས། །ལྟ་བ་འདི་ལ་གང་གནས་པ། །སེམས་བསྐྱེད་བརྩོན་པ་དོན་དང་ལྡན། །ངང་ཉིད་བཅོས་མེད་སྙིང་པོར་འགྲུབ། །སངས་རྒྱས་རྣལ་འབྱོར་དུས་གསུམ་དུ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དགོངས་པ་འཆང་། །གང་ལྟར་སྤྱད་ཀྱང་སྤྱད་དུ་ཟད། །འགྱུར་མེད་སྙིང་པོ་ཡིན་པར་ངེས། །དེ་ལ་སེམས་བཅོས་ མེད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་སྤྱོད་པ་ནི། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པར་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་བཅོས་པར་དཀའ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སེམས་ཀྱང་མ་བསླད་བསླད་དུ་མེད་པས། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱི་དོན་ཡང་གནས་པས་གཞན་དུ་བསྟན་པ་མེད་དེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་དཔེར་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ། གང་གིས་བཟུང་བར་དཀའ་བ་བཞིན། ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པར་དཀའ་བས། དོན་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་དཀའ་བ་ལ། མ་བཅོས་པར་དེ་དང་མཐུན་པར་སྤྱོད་པ་ནི། བཅོས་པ་མེད་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་སྤྱོད་པ་སྟེ། དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཤད་པར་བྱའོ། །སེམས་ཉིད་མ་སྐྱེས་ཆོས་ཉིད་ནི། །ཚིག་དང་ཡི་གེ་ཀུན་སྤངས་པས། །འདི་འདྲའི་སེམས་ནི་བརྟག་པར་དཀའ། །སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་བཞིན་ལ། །རང་བཞིན་
Chinese
就像黎明的光明一样，了知时间不变，无始无终；行持不变，无昼无夜；心不变，无生无死，这便是无变的心髓。因为了知这无变的心髓，所以这是生起的心髓。如果虚空中降下象征的雨，即使安立生死的名称，菩提心也不会改变，这就是心的心髓。因为心没有事物和实物，所以不会变成颜色和形状。因为心的观察没有边际，所以不会变成生死二者。因为心没有依赖的处所，所以不会变成两边的偏袒。因为心没有执着的根基，所以不会变成取舍二者。因为心没有我和我所，所以不会变成好坏二者。因为心没有明智的原因，所以不会变成因果二者。因为心没有执着的念头，所以不会变成边中大小。因为心没有专注的念头，所以不会变成宽窄高低。这是确定心髓的教言。如此证悟的瑜伽士，行持无变的心髓是最好的。因此，三时不变，安住于此见解，生起菩提心并精进是有意义的，自性无造作地成就心髓。佛陀瑜伽士在三时中，怀有普贤王如来的密意。无论如何行持，都是行持穷尽，确信这是无变的心髓。因此，心无造作地行持于法性的意义中，诸法的法性即使是真正的佛陀也难以改变，世俗的心也没有被玷污，没有被玷污。同样，心的意义也安住，没有其他的指示。为什么呢？例如，对于没有事物的东西，难以抓住什么。因为难以在空性的法性上附加标签，所以难以了知其意义本身。不加修饰地与之相应地行持，就是在无修饰的法性状态中行持。对此应该这样说：心性本不生，法性远离一切言语文字，这样的心难以观察。心的体性就是这样，自性。
English
Just like the clarity of dawn, knowing that time is unchanging, without beginning or end; conduct is unchanging, without day or night; mind is unchanging, without birth or death, this is the unchanging essence. Because the unchanging essence is known as such, it is the essence of arising. If symbolic rain falls in the sky, even if the names of birth and death are established, the Bodhicitta will not change, this is the essence of mind. Because the mind has no things or substances, it will not change into colors and shapes. Because the observation of the mind has no limit, it will not change into the two, birth and death. Because the mind has no place to rely on, it will not change into the two, partiality. Because the mind has no basis for attachment, it will not change into the two, acceptance and rejection. Because the mind has no I and mine, it will not change into the two, good and bad. Because the mind has no cause of intelligence, it will not change into the two, cause and effect. Because the mind has no grasping thought, it will not change into the edge, middle, big and small. Because the mind has no focused thought, it will not change into the wide, narrow, high and low. This is the teaching that determines the essence. The yogi who realizes this, it is best to practice the unchanging essence. Therefore, the three times are unchanging, abiding in this view, generating Bodhicitta and diligence are meaningful, and the essence is naturally and un fabricatedly accomplished. The Buddha yogi, in the three times, cherishes the intention of Samantabhadra. No matter how you practice, it is exhausting to practice, and it is certain that this is the unchanging essence. Therefore, the mind practices un fabricatedly in the meaning of Dharma, the Dharma of all Dharmas is difficult to change even by the true Buddha, and the mundane mind is not defiled, not defiled. Similarly, the meaning of mind also abides, and there is no other instruction. Why? For example, for something that has no things, it is difficult to grasp anything. Because it is difficult to attach labels to the emptiness of Dharma, it is difficult to know its meaning itself. Practicing in accordance with it without modification is practicing in the state of un modified Dharma. It should be said about this: the nature of mind is unborn, the nature of Dharma is free from all words and letters, such a mind is difficult to observe. The nature of mind is like that, the self.
Tibetan
བཅོས་པ་མེད་པ་ཡིས། །དེ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཞེས་བྱ། །རང་བཞིན་མ་སྐྱེས་གང་ཤེས་པ། །དེ་ནི་ཆོས་ཉིད་སྤྱོད་པ་ཡིན། །ཅི་ལྟར་བཟོ་མཁས་ཚུལ་ཤེས་ཀྱང་། །སེམས་ཉིད་བཅོས་པར་ཡོངས་མ་གསུངས། །ཚིག་དང་ཡི་གེར་མ་བཅོས་པ། །དེ་ནི་སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་དབྱིངས། །རང་བཞིན་དུ་ནི་བཟང་པོ་ཞིག །ངེས་པར་ཡང་དག་བསྟན་པར་བྱའོ། །མ་བཅོས་པ་ཡི་ཆོས་ཉིད་ལ། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀུན་འབྱུང་བ། །བྱུང་ཙམ་ཉིད་ནས་བཅོས་སུ་མེད། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་ལ། །འཇའ་ཚོན་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བ་ཡང་། །སྣང་ཙམ་ཉིད་ནས་རང་བཞིན་མེད། །དེ་བཞིན་བཅོས་པ་མེད་པ་ཡིས། །སྐྱེ་དང་འགག་སྤངས་ཆོས་ཉིད་དབྱིངས། །གཉིས་མེད་སོ་སོ་མ་ཡིན་པས། །སྐྱེ་བ་མེད་ལས་སྤྲོས་པ་མེད། །རང་བཞིན་མེད་པས་འཛིན་པ་མེད། །འཕོ་འགྱུར་མེད་པས་ཡུམ་གྱི་ཀློང་། །དེ་ལ་སྐྱེ་དང་འགག་སྤངས་པའི། །ཀུན་ལ་རོལ་པས་ཡུམ་གྱི་དབྱིངས། །ཡབ་ཡུམ་གཉིས་མེད་སོ་སོ་མིན། །དེ་བཞིན་བཅོས་མེད་ཆོས་ཉིད་དེ། །སུས་ཀྱང་བཅོས་མེད་བཅོས་མི་འགྱུར། །འདི་ལྟར་རྟགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། །བཅོས་ མེད་ཆོས་སུ་སྤྱོད་པ་དེ། །དེ་ལྟར་ཉིན་དང་མཚན་མེད་པར། །མན་ངག་འདི་ལ་གང་གནས་པ། །སེམས་སྤྱོད་སྤྱོད་པ་དོན་དང་ལྡན། །ངེས་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། །དེ་ནི་རྟག་ཏུ་ངེས་པ་ཡིན། །མན་ངག་ཀློང་ལ་གནས་པའོ། །དེ་ལ་སེམས་བཙལ་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་སྤྱོད་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡེ་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དོན་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེ་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འདྲེལ་གྱིས་བཙལ་བ་མེད་དེ། རང་གི་རང་བཞིན་གྱི་སྙིང་པོ་མན་ངག་གི་དོན་དང་ལྡན་པས།ཐམས་ཅད་དུ་ལེགས་པ་འབྱུང་བའི་རང་བཞིན་པས། དེ་ལྟ་བུའི་དོན་ཤེས་ཤིང་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པར་སྤྱོད་པ་ནི། བཙལ་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་སྤྱོད་པ་སྟེ།དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་རིག་གར་ཡང་མ་ལུས་པར་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལྟར། དགོས་པ་འབྱུང་བས། མན་ངག་དང་ལྡན་པའི་དགོས་པ་ཉིད་ནི་རིག་པ་གསལ་བ་ནང་ནས་ཤར་བས། བཙལ་བ་མེད་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་པས།དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཤད་པར་བྱའོ། །བཙལ་བ་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ནི། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡི་གདེང་ཆེན་ཏེ། །མ་གཡོས་པ་ཡི་དབྱིངས་ཉིད་ལ། །མ་བཅོས་པ་ཡི་ཆོས་ཉིད་གསལ། །མ་བཙལ་བ་ཡི་ཡེ་ཤེས་ཤར། །ཤར་བས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཐོབ། །སངས་རྒྱས་ཐོབ་པས་སེམས་ཅན་ཟད། །ཉི་མ་ཤར་བས་མུན་པ་ནུབ། །རིག་པ་གསལ་བས་མུན་པ་སྟོངས། །ཡེ་ཤེས་གསལ་བས་འཁོར་བ་དྭངས། །དེ་ལ་སུས་
Chinese
以无造作，称之为法性。了知自性不生者，即是法性之行。无论如何精通工巧之理，亦未曾宣说心性可被改造。不造作于言辞文字，此乃无生无灭之界。自性本为善妙，必将如实显现。于无造作之法性中，一切诸佛皆得生起。然于生起之初，即不可改造。譬如虚空之体性，彩虹影像之显现，虽显现却无自性。如是，以无造作故，舍弃生灭之法性界。以无二无别故，无生而无戏论。以无自性故，无执着。以无迁变故，为母之虚空。于彼舍弃生灭者，于一切中嬉戏之母界。父母无二无别。如是，无造作之法性，无人能造作，亦不可变易。如是，具相之瑜伽士，以此无造作之法而行持。如是，不分昼夜，于此口诀中安住者，心之行持即具意义，必能成就，此乃恒常之定解，安住于口诀之中。于此，于不寻觅之心而行持智慧者，心之体性本具智慧之义，不以因缘和合而寻觅，以自性之精要具口诀之义故，以一切善妙生起之自性故，如是了知并具证悟之义而行持者，即是不寻觅而行持智慧。何以故？此乃无余周遍之觉性，如如意宝珠般，能生所需。具口诀之所需，即是明觉自内而生，故不寻觅而行持。于此当如是宣说：不寻觅之心性，乃法身之大依靠，于不动摇之界中，无造作之法性显明。不寻觅之智慧生起，生起故获得一切佛，获得佛故众生尽。如日升起黑暗消，明觉显现黑暗空，智慧显现轮回净。于此谁
English
Without fabrication, it is called the nature of reality. Knowing the unborn nature is the practice of the nature of reality. No matter how skilled one is in craftsmanship, it is never said that the mind itself can be fabricated. Not fabricating in words and letters, that is the realm of no birth and no death. The nature is inherently good, and it will surely be shown correctly. In the unfabricated nature of reality, all Buddhas arise. But from the moment of arising, it cannot be fabricated. For example, in the nature of space, the appearance of rainbow images, although appearing, has no inherent existence. Likewise, through non-fabrication, the nature of reality realm abandons birth and death. Because it is non-dual and not separate, there is no origination and no elaboration. Because there is no self-nature, there is no grasping. Because there is no change, it is the expanse of the Mother. In that which has abandoned birth and death, the realm of the Mother plays in all things. Father and Mother are non-dual and not separate. Likewise, the unfabricated nature of reality, no one can fabricate it, and it cannot be changed. Thus, the yogi who has signs practices the unfabricated Dharma. Thus, without day or night, whoever abides in this instruction, the conduct of the mind is meaningful, and it will surely be accomplished. This is the constant certainty, abiding in the oral instruction. Therein, practicing wisdom without searching for the mind means that the nature of mind inherently possesses the meaning of wisdom. It is not sought through causes, conditions, or interdependence, because the essence of its own nature possesses the meaning of oral instruction. Because of the nature of all good things arising, practicing with the meaning of knowing and realizing such a thing is practicing wisdom without searching. Why is that? Because that awareness is all-pervasive, like a wish-fulfilling jewel, it brings about what is needed. The need that possesses oral instruction is that clear awareness arises from within, so it is practiced without searching. Therein, it should be said like this: The nature of the mind that does not search is the great reliance of the Dharmakaya. In the realm that does not move, the unfabricated nature of reality is clear. The wisdom that does not search arises. Because it arises, all Buddhas are attained. Because Buddhas are attained, sentient beings are exhausted. As the sun rises, darkness disappears. As clear awareness appears, darkness is emptied. As wisdom appears, samsara is purified. Therein, who