Tibetan
ཀྱང་བཙལ་བ་མེད། །བཙལ་མེད་སྙིང་པོར་ཤར་བ་ལས། །རྒྱུ་འབྲས་ཅན་དུ་དེ་མ་བསྟན། །བཅོས་པ་མེད་པར་ཤེས་པ་ལས། །གཉེན་པོ་ཅན་དུ་དེ་མ་བསྟན། །འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ལས། །འཆི་འཕོ་ཅན་དུ་དེ་མ་བསྟན། །མ་གཡོས་པ་ཡི་ཤེས་པ་ལས། །འཛིན་རྟོག་ཅན་དུ་དེ་མ་བསྟན། །མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ལས། །ཆེ་ཆུང་ཅན་དུ་དེ་མ་བསྟན། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཤེས་པ་ལ། །གཙང་སྨེ་ཅན་དུ་དེ་མ་བསྟན། །མཐའ་དབུས་མེད་པའི་ཤེས་པ་ལ། །ཕྱོགས་རིས་ཅན་དུ་དེ་མ་བསྟན། །དེ་ལྟར་ཤེས་པས་སེམས་ ཤེས་ལ། །སེམས་ཤེས་པས་ནི་མ་བཙལ་བ། །མ་བཙལ་བས་ནི་ཡེ་ཤེས་ཆེ། །ཡེ་ཤེས་དེ་ཞེས་སྤྱོད་པ་ཡིན། །ཐིག་ལེ་ཆེན་པོ་བཙལ་བ་མེད། །སྟོང་པ་ཆེན་པོ་བཙལ་བ་མེད། །སྐྱེ་འགག་མེད་པས་བཙལ་བ་མེད། །མ་གཡོས་ཆོས་ཉིད་བཙལ་བ་མེད། །དེ་ལྟར་ཤེས་པའི་སེམས་ཅན་ནི། །དེ་ནི་སྤྱོད་པ་དོན་དང་ལྡན། །འདི་ལྟར་རྟོགས་པ་བཙལ་བ་མེད། །བཙལ་བ་ཉིད་ན་བཙལ་བ་མེད། །འདི་ལྟར་རྟོགས་པ་སྤྱོད་པ་ཡིན། །སྤྱོད་པ་ཉིད་ན་སྤྱོད་པ་མེད། །འདི་ལྟར་བརྩོན་པ་དོན་དང་ལྡན། །ཡེངས་མེད་བརྩོན་པ་དོན་དང་ལྡན། །འདི་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །བཙལ་བ་མེད་པར་སུས་སྤྱོད་པ། །བརྩོན་པ་དོན་ལྡན་ཡིན་ཞེས་བྱ། །དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་བསྟན། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡང་ལུང་བསྟན། །མན་ངག་ངེས་པ་ཉིད་ལུང་བསྟན། །འདི་ལྟར་སྤྱོད་པ་ཐར་པ་སྟེ། །ཐར་པ་ཉིད་ན་མ་ཐར་གནས། །དེ་ཕྱིར་བཙལ་བ་མེད་པའོ། །བཙལ་བ་མེད་པར་བཤད་པ་ཡང་། །ལུས་དང་གནས་ལ་བཙལ་བ་དང་། །འདུ་འཛི་གཡེང་བས་བཙལ་བ་དང་། །སྡུག་བསྔལ་ཕྱོགས་རིས་བཙལ་བ་དང་། །གཞན་ནས་གཞན་དུ་བཙལ་བ་མེད། །དེ་བཞིན་དེ་ལ་དེ་བཞིན་བཙལ། །མན་ངག་དེ་ལ་ཉིང་ཁུར་བཙལ། །འགྱུར་མེད་དེ་ལ་ཀློང་དུ་བཙལ། །བཅོས་མེད་དེ་ལ་སྤྲོས་མེད་བཙལ། །ཡིན་པའི་དོན་ལ་ངེས་པར་བཙལ། །གནས་པའི་དོན་ལ་བརྟགས་པར་བཙལ། །ཤེས་པའི་དོན་ལ་སྤྱོད་པར་བཙལ། །དེ་ནི་བཙལ་བ་མེད་པ་ཡིས། །ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ། །དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་ལྟ་བ་གང་དང་ལྡན་ན་དོན་དང་ལྡན་པ་ནི། །སེམས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཡེངས་པ་མེད་པ་དང་། །སེམས་ཀྱི་ལྟ་བ་འགྱུར་བ་མེད་པ་དང་། །སེམས་ཀྱི་ལྟ་བ་བཅོས་སུ་མེད་པ་སྟེ། །དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་ལྟ་བ་མ་ཡེངས་པ་ནི། །གཉེན་པོས་བཅོས་པ་མ་ཡིན། རང་གི་རང་བཞིན་གྱིས་མ་ཡེངས་པ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཅི་ལྟར་སྤྱད་པ་བདེ་བ་ ཆེན་པོའི་ཀློང་ཡིན་པས། ཡེངས་པ་མེད་པའོ། །སེམས་ཀྱི་ལྟ་བ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི། རང་བཞིན་མི་གཡོ་བ་ལ་ཚིག་དང་ཡི་གེས་གཞན་དུ་བསྟན་པར་དཀའ་བས་ཅིས་ཀྱང་མི་འགྱུར་བའི་དོན་ནོ། །སེམས་ཀྱི་ལྟ་བ་བཅོས་པ་མེད་པ་ནི། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་ཆ་ཤས་སུ་བགོས་ཞིང་བཅོས་པས་ཚི་ཆད་པ་དང་འདྲ་བར་ཀུན་གཞི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡེ་ནས་ཁྱབ་ཅིང་གདལ་བ་ཆེན་པོ་གྲུབ་ཟིན་པ་ལ། ཚིག་དང་ཡི་གེས་འཆོས་པར་དཀར་བའི་དོན་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཤད་པར་བྱའོ། །རང་སེམས་མེད་པའི་སྔོན་རོལ་ན། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཡོད་མ་ཡིན། །དུས་གསུམ་རྗེ་བཙན་བྱང་ཆུབ་སེམས། །གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་ནུས་པའི་མཐུ། །རང་ལ་གནས་མེད་གོམས་པའི་གདེང་། །གཞི་བཞག་དོན་གྱི་སྙིང་པོར་བལྟའོ། །སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བརྩོན་པ་དོན་ལྡན་གྱི་རྒྱུད་ལས། སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་གང་ལྟར་སྤྱོད་ཅིང་ལྟ་བའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཐབས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་གང་ལྟར་སྤྱོད་ཅིང་བལྟ་བ་གང་དང་ལྡན་ན་འདི་ཆེད་ཏུ་བརྗོད་དོ། །ཐབས་ཀྱིས་སྤྱོད་པ་གང་ཡིན་པ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔས་ཉན་པར་གྱིས། ངེས་པར་ལུང་འདི་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཐབས་ཀྱིས་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་དངོས་པོའི་ཆོས་ལ་ཐབས་ཀྱིས་སྤྱོད་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་ནང་གི་ཆོས་ལ་ཐབས་ཀྱིས་སྤྱོད་པ་དང་། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡུམ་གྱི་བྷ་ག་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཐབས་ཀྱིས་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་དངོས་པོའི་ཆོས་ལ་ཐབས་ཀྱིས་སྤྱོད་པ་ནི། གནམ་རི་དང་ས་བྲག་རྩི་ཤིང་དང་ནགས་ཚལ་ལ་སོགས་པ། ཇི་སྲིད་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་དང་།འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པར་བསྐྱེད་ཅིང་སྙོམས་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱོན་དུ་བལྟས་ནས་སྤང་བ་མ་ཡིན། དེ་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྟེ། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་དཔའ་རྩལ་དང་ལྡན་ཞིང་ཐབས་ལ་མཁས་པས་སྡང་བའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཐབས་ཀྱིས་ བཏུལ་ནས་ཡོན་ཏན་དུ་སྣང་བ་འདྲ་བར་ཐབས་མཁས་པའི་སྤྱོད་པས་མཚན་མ་རྫས་སུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ཡིན་པ་དང་། རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པས་གཉིས་སུ་མེད་པ་དང་། མ་སྐྱེས་པས་གང་ལ་སྤྱད་ཀྱང་ཡོན་ཏན་ལས་སྐྱོན་མེད་དེ། སྒྱུ་མ་ལྟར་ཤེས་ཤིང་མ་སྐྱེས་པར་གོ་བས་སྲོག་གཅོད་པ་ཡང་ཡོན་ཏན་ལས་སྐྱོན་མེད་དེ། རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་ལ། མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གོ་བས་མ་བྱིན་པ་བླངས་པ་ཡང་ཡོན་ཏན་ལས་སྐྱོན་མེད་དེ་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཤེས་ལ། ཐ་མི་དད་པས་མི་ཚངས་པར་སྤྱད་ཀྱང་ཡོན་ཏན་ལས་སྐྱོན་མེད་དེ། དེ་དོན་ལས་སོ་མ་གསོགས་སུ་མི་སྟོན། མན་ངག་སྤྱི་ལྡིངས་སུ་སྟོན་པ་
Chinese
也无需寻觅。从不寻觅中，精要显现，未曾将其展示为具有因果。从无造作的觉知中，未曾将其展示为具有对治。从无变异的觉知中，未曾将其展示为具有死亡迁转。从不动的觉知中，未曾将其展示为具有执取分别。从平等性的觉知中，未曾将其展示为具有大小。在普贤的觉知中，未曾将其展示为具有净垢。在无边无际的觉知中，未曾将其展示为具有偏颇。如是知晓，心 即是觉知。觉知心，即是不寻觅。不寻觅，即是大智慧。此智慧，即是行持。大明点无需寻觅。大空性无需寻觅。无生无灭故，无需寻觅。不动法性无需寻觅。如是知晓的有情，即是行持具义。如此证悟无需寻觅。寻觅之时，即无寻觅。如此证悟即是行持。行持之时，即无行持。如此精进具义。无散乱精进具义。如此证悟的瑜伽士，不寻觅而行持者，称为精进具义。彼即被展示为成佛之因。薄伽梵亦曾授记。口诀的决定性亦曾授记。如此行持即是解脱，解脱之时，即无未解脱之境。因此，无需寻觅。所说无需寻觅，亦指于身体与处所寻觅，于喧嚣散乱中寻觅，于痛苦偏颇中寻觅，从一处向另一处寻觅皆不可取。如是，于彼如是寻觅。于口诀中，寻觅精髓。于无变中，寻觅空性。于无造作中，寻觅无戏论。于实有之义中，寻觅定解。于安住之义中，寻觅观察。于觉知之义中，寻觅行持。因此，以不寻觅，称为智慧行持。于此，心的见解与何者相应则具义？心的见解与无散乱相应，心的见解与无变异相应，心的见解与无造作相应。于此，心的见解不散乱，非以对治而造作，乃以自性不散乱。何以故？如何行持乃是大乐之空性，故无散乱。心的见解无变
English
Also, there is no searching. From not searching, the essence arises, it is not shown as having cause and effect. From knowing without fabrication, it is not shown as having an antidote. From the knowledge of immutability, it is not shown as having death and transmigration. From the knowledge of immovability, it is not shown as having grasping and conceptualization. From the knowledge of equality, it is not shown as having large and small. In the knowledge of Samantabhadra, it is not shown as having purity and impurity. In the knowledge of no beginning and no end, it is not shown as having partiality. Thus knowing, mind is knowing. Knowing the mind is not searching. Not searching is great wisdom. That wisdom is practice. The great bindu is not to be sought. The great emptiness is not to be sought. Because there is no birth and death, there is no searching. The unmoving nature of reality is not to be sought. Thus knowing sentient beings, that is practice with meaning. Thus realization is not to be sought. In searching itself, there is no searching. Thus realization is practice. In practice itself, there is no practice. Thus diligence is meaningful. Undistracted diligence is meaningful. Thus the yogi who realizes, who practices without searching, is called diligence with meaning. That itself is shown as the cause of becoming a Buddha. The Bhagavan also prophesied. The certainty of the oral instructions was also prophesied. Thus practice is liberation, in liberation itself, there is no state of non-liberation. Therefore, there is no searching. What is said to be without searching also refers to searching in the body and place, searching in noise and distraction, searching in suffering and partiality, and searching from one place to another is not acceptable. Thus, in that, search in that way. In the oral instructions, search for the essence. In the immutable, search in emptiness. In the unfabricated, search for non-elaboration. In the meaning of being, search for certainty. In the meaning of abiding, search for examination. In the meaning of knowing, search for practice. Therefore, by not searching, it is called wisdom practice. In this, which view of mind is meaningful when it is in accordance with it? The view of mind is in accordance with non-distraction, the view of mind is in accordance with immutability, and the view of mind is in accordance with non-fabrication. In this, the view of mind is not distracted, it is not fabricated by an antidote, but it is not distracted by its own nature. Why is that? How practice is the emptiness of great bliss, therefore there is no distraction. The view of mind is immutable.
Chinese
即，自性不动的，用言语文字难以表达，是无论如何也不会改变的意思。心的见解是不改造的，例如，如同天空被分割和改造而破损一样，作为一切基础的菩提心的体性，本来就是周遍广大圆满的，用言语文字难以修饰，这个意思应该这样说。自心未生之前，没有佛陀菩提。三世至尊菩提心，具有利益他人的能力，习惯于无我境界的把握，视为奠基之义的核心。出自《行持一切之王精进具义续》中，心的行持如何行持和见解之品第三。 然后，薄伽梵为了说明如何行持方便的行持，以及具备何种见解，特意宣说了以下内容：什么是方便的行持？金刚萨埵请谛听。必定要宣说这个教言。其中，方便的行持有三种：以方便行持于世俗谛的法，以方便行持于烦恼的内在法，以方便行持于大乐明妃的莲花处无二。其中，以方便行持于世俗谛的法是：天山、地石、草木和森林等，凡是存在实体的所有事物，以及生起和寂静的四大等，都不视为过失而舍弃。那本身就是一切的行持。例如，如同具有勇猛和精通方便的丈夫，以方便调伏一切怨敌，并显现为功德一样，以方便善巧的行持，将显现为实体的所有相，都视为幻化，并且因为自性不成立而无二，因为不生而无论行持什么都是功德而非过失。像幻化一样了知，并且因为理解不生，所以即使断命也没有过失，因为了知无自性，并且理解为平等性。即使不予而取也没有过失，因为了知无二。因为无差别，即使行持非梵行也没有过失。不从意义上积累，而是在公开场合宣说口诀。
English
That is, the unchanging nature, which is difficult to express with words and letters, means that it will not change in any way. The view of the mind is uncorrected, for example, just as the sky is divided and modified and broken, the nature of the Bodhicitta, which is the basis of everything, is originally pervasive, vast, and complete, and it is difficult to decorate with words and letters, this meaning should be said like this. Before the mind is born, there is no Buddha or Bodhi. The Bodhicitta, the supreme lord of the three times, has the power to benefit others, and the grasp of being accustomed to the state of no-self is regarded as the core of the meaning of foundation. From the Tantra of the King of All Conducts, Perseverance with Meaning, the third chapter on how to practice and view the conduct of the mind. Then, the Bhagavan specifically stated the following in order to explain how to practice the practice of means, and what kind of view to have: What is the practice of means? Vajrasattva, please listen. This teaching must be explained. Among them, there are three types of practice of means: practicing means on the Dharma of conventional truth, practicing means on the inner Dharma of afflictions, and practicing means on the great bliss, the lotus of the consort, without duality. Among them, practicing means on the Dharma of conventional truth is: heavenly mountains, earth, rocks, grasses, trees, and forests, etc., all things that exist as entities, as well as the arising and pacifying of the four great elements, etc., are not regarded as faults and abandoned. That itself is the practice of everything. For example, just as a man with courage and skill in means subdues all enemies with means and appears as virtue, so with the skillful practice of means, all appearances that appear as entities are regarded as illusion, and because self-nature is not established, they are non-dual, and because they are unborn, whatever is practiced is virtue and not fault. Knowing it like an illusion, and because of understanding the unborn, even killing is not a fault, because knowing no self-nature, and understanding it as equality. Even taking what is not given is not a fault, because knowing non-duality. Because there is no difference, even practicing non-celibacy is not a fault. It is not accumulated from meaning, but the oral instructions are spoken in public.