Tibetan
་པ་སྟེ། །ཡི་གེར་ཐོག་མར་མ་སྐྱེས་པས། །དེ་ལ་ངག་སྤྱོད་ཆོས་ཉིད་དོ། །ལེགས་དང་ཉེས་པ་གང་སྨྲས་པ། །སྙན་དང་མི་སྙན་སྒྲ་བསྒྲགས་ནས། ། ཞི་དང་ཁྲོ་བོའི་ཚོགས་རྣམས་ཀུན། །ཡི་གེ་ཉིད་དུ་ཚིག་སྨྲས་པས། །ཡི་གེ་མ་སྐྱེས་ཆོས་ཉིད་ན། །དེ་ལ་ངག་སྤྱོད་ཆོས་ཉིད་དོ། །བདེ་བ་དང་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་། །སྒྱུ་མ་བྲག་ཆ་ལ་སོགས་དང་། །དེ་བཞིན་རྨི་ལམ་སྨིག་རྒྱུ་རྣམས། །ཡི་གེ་ཉིད་ཀྱིས་བཏགས་པས་ན། །ཡི་གེའི་རང་བཞིན་མ་སྐྱེས་པས། །དེ་ལ་ངག་སྤྱོད་ཆོས་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་བཏགས་པ་གང་ཡིན་པ། །ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་གཞན་ནས་མིན། །དོན་གྱི་མན་ངག་འདི་ཤེས་ན། །ཅི་སྨྲས་ངག་གི་ཆོས་ཉིད་དུ། །དེ་ལས་གང་བཟླས་པའི་ཡི་གེར་སྤྱོད་པ་ནི། ངག་ལྷང་ལྷང་པོར་སྒྲ་ཅི་བརྗོད་ཀྱང་དེ་ཐམས་ཅད་ཡི་གེ་བཞི་བཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་མ་བསྡུས་པ་གང་ཡང་མེད་དོ། །ཀ་ཁ་ག་གྷ་ང་། ཙ་ཚ་ཛ་ཛྷ་ཉ། ཊ་ཋ་ཌ་ཌྷ་ཎ། ཏ་ཐ་ད་དྷ་ན། པ་ཕ་བ་བྷ་མ། ཡ་ར་ལ་ཝ། ཤ་ཥ་ས་ཧ། ཨཱོཾ། ཨི་ཨི། ཨུ་ཨུ། ཨེ་ཨེ། ཨཱོཾ་ཨ་ཀྵཱ། ཡི་གེ་གཅིག་ལྷག ། གུ་གུ་དབྱིངས་ཀྱི་འདྲེན་སྟངས་དང་། །ཞབས་བསྐྱེད་ཐུགས་རྗེའི་ཤུགས་བསྐྱེད་པ། །འགྲེང་བུ་མ་བཀག་གསལ་བའི་སྐུ། །ན་རོ་ཆོས་ཉིད་ཀློང་ན་རོལ། །ཟླ་ཚེས་འདབ་མཆོག་འདྲེན་པའི་ཡུམ། །ཐིག་ལེ་བྱང་ཆུབ་དབྱིངས་སུ་འཁྱིལ། །དོན་དུ་མན་ངག་གདེང་དུ་གནས། །དགོངས་པ་ལྷ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་གསལ། །བཟླས་པ་བསྙེན་འཛབ་སྙིང་པོར་རྫོགས། །རྟོགས་པས་བདེ་ཆེན་ཀློང་དུ་འཕྱོས། །བཤད་པས་སེམས་ཅན་ངས་འགྲེལ། །ཅི་བརྗོད་ཆོས་ཀྱི་བཟླས་པར་འགྱུར། །དོན་ལ་མི་འགྱུར་གང་ཡང་མེད། །ངག་གིས་བརྗོད་པ་དོན་རེ་ཆེ། །ཆོས་ཀྱི་མཛོད་རྣམས་ཐམས་ཅད་གསལ། །མ་བརྗོད་ན་ཡང་དོན་རེ་ཆེ། །ཆོས་ཀྱི་ཚིག་དང་ཡི་གེར་མེད། །ཚིག་ཏུ་བཏགས་ན་བཏགས་ཏེ་ལེགས། །ཆོས་རྣམས་ཚིག་དང་ཡི་གེར་བསྟན། །མ་བཏགས་ན་ཡང་པ་ཏྲ་ཆེ། ། དོན་དུ་ཆེ་འདྲ་ཡིན། ཚིག་དང་ཡི་གེར་སྒྲོ་མ་བཏགས། །མ་ཡེངས་དྲན་པ་བཟླས་བརྗོད་ཡིན། །དོན་དང་མཐུན་པ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན། །འདི་ལྟར་དོན་ དང་གང་ལྡན་པ། །ལོག་པར་སྨྲས་ཀྱང་ངེས་པའི་དོན། །བཟོ་བོ་གོམས་པའི་ལག་དང་འདྲ། །དོན་ཆེན་འདི་དང་མ་ལྡན་ན། །བདེན་པར་སྨྲས་ཀྱང་ལོག་པའི་ས། །དཔེར་ན་བླུན་པོའི་བཟོ་དང་འདྲ། །ཆོས་མཛོད་ཐམས་ཅད་ངག་ལས་འབྱུང་། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ངག་གིས་བསྟན། །བྱང་ཆུབ་སེམས་རྣམས་ངག་གིས་བསྟན། །དངོས་གྲུབ་རླབས་ཆེན་ངག་གིས་བསྒྲུབ། །འདི་ནི་ངག་གི་སྤྱོད་པ་ཡིན། །དོན་ཆེན་གཏི་མུག་གོ་བ་དེ། །བརྩོན་པ་དོན་དང་ལྡན་པའོ། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ། །གསུང་གི་སྤྱོད་པ་འདི་ལས་མེད། །གསུང་གི་སྤྱོད་པ་ངག་ཡིན་པས། །ངག་གི་སྤྱོད་པ་འདི་ཤེས་ན། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཐག་མི་རིང་། །དེ་ལ་ངག་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྤྱོད་པ་ནི། ལེགས་ཉེས་ཀྱི་དོན་གང་དག་གིས་སྨྲས་ཤིང་བརྗོད་ཀྱང་། དེ་ལ་དངོས་པོ་མེད་པས། དེ་ཉིད་སྔ་མ་ནི་སྟོང་། ད་ལྟ་ནི་མི་གནས། ཕྱིས་མི་རྟོག་པས། དུས་གསུམ་དུ་བརྗོད་པ་མ་སྐྱེས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གནས་པ་ནི། ངག་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྦྱོང་བ་སྟེ། དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཤད་པའོ། །རྫས་ལ་དངོས་པོར་བསྟན་པ་ཡང་། །ཚིག་ལ་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པས། །རྫས་ཀྱང་དངོས་མེད་སྟོང་པའི་ཞིང་། །བཟང་དང་ངན་པར་བསྟན་པ་ཡང་། །ཚིག་ལ་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པས། །བཟང་ངན་དངོས་མེད་སྟོང་པའི་ཞིང་། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་བརྗོད་པ་ཡང་། །ཚིག་ལ་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པས། །བདེ་སྡུག་དངོས་མེད་སྟོང་པའི་ཞིང་། །དེ་བཞིན་གླེང་བརྗོད་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ཚིག་ལ་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པས། །གླེང་བརྗོད་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་ཞིང་། །མ་སྐྱེས་པ་ཡི་ཆོས་ཉིད་ལ། །ངག་གི་གླེང་བརྗོད་ཐམས་ཅད་ཀུན། །བཅོས་མེད་སྟོང་པར་ཤེས་པར་བྱ། །སུས་ཀྱང་སྨྲ་མེད་སྨྲ་མི་འགྱུར། །འདྲེན་པའི་དབང་པོས་ཀྱང་མི་གསུང་། །སུས་ཀྱང་གསུང་བ་མེད་པའོ། །དེ་འདྲའི་དོན་ལ་གང་གནས་པ། །དེ་ནི་ངག་གི་སྤྱོད་པ་སྟེ། །དེ་ལ་ཉིན་དང་མཚན་མེད་པས། །བརྩོན་པ་དོན་དང་ལྡན་ཞེས་བྱ། །དེ་ལ་བལྟ་བ་ གང་དང་ལྡན་ན་དོན་དང་ལྡན་པ་ནི། བལྟ་བ་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། བརྗོད་པ་མེད་པའི་ལྟ་བ་མ་ཡེངས་པར་བལྟ་བ་དང་། ཐབས་མཁས་པའི་ལྟ་བ་གང་ལྟར་དྲངས་ཀྱང་དོན་དང་མི་འགལ་བ་དང་། དོན་དང་མཐུན་པའི་ལྟ་བ་གཞུང་དུ་འགྲོ་བ་དང་། ཆོས་ཉིད་སྟོང་པའི་ལྟ་བ་སྟོང་པའི་ཞིང་དུ་དག་པ་དང་། མ་བྱུང་མ་སྐྱེས་པའི་ལྟ་བ་མ་བཅོས་པར་གནས་པ་སྟེ། དེས་ན་འདི་སྐད་ཅེས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། འགྱུར་བ་མེད་པའི་མཁའ་དབྱིངས་ནས། །ངག་གི་བརྗོད་པ་མ་སྐྱེས་པས། །དོན་གྱི་ལྟ་བ་ཐག་བཅད་པའོ། །སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བརྩོན་པ་དོན་ལྡན་གྱི་རྒྱུད་ལས། ངག་གི་སྤྱོད་པ་གང་ལྟར་སྤྱོད་ཅིང་ལྟ་བའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ།། །།དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་གང་ལྟར་སྤྱོད་ཅིང་ལྟ་བ་གང་དང་ལྡན་པ་འདི་ཆེད་དུ་བརྗོད་དོ། །སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་གང་ཡིན་པ། །རྫོགས་ཆེན་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན། །དེ་ལ་སེམས
Chinese
是故，文字最初未生故，是为语行法性也。无论说何善与恶，发出悦耳不悦耳之声后， 寂静与忿怒之诸众，皆以文字而语词，文字未生法性中，是为语行法性也。安乐以及痛苦等，幻术石声等等，如是梦境阳焰等，以文字而施设故，文字之自性未生故，是为语行法性也。如是凡是施设者，是法性故非由他。若知此义之口诀，无论说什么皆语之法性。彼中无论念诵何者，以文字而行持者，语若洪钟般，无论说何声，然彼一切皆无不摄于四十二字母中者。ཀ་ཁ་ག་གྷ་ང་། （藏文）ka kha ga gha nga（梵文天城体）ka kha ga gha nga（梵文罗马拟音）甲 卡 嘎 嘎 昂 ། ཙ་ཚ་ཛ་ཛྷ་ཉ། （藏文）tsa tsha dza dzha nya（梵文天城体）ca cha ja jha ña（梵文罗马拟音）擦 嚓 匝 匝 娘 ། ཊ་ཋ་ཌ་ཌྷ་ཎ། （藏文）Ta Tha Da Dha Na（梵文天城体）Ta Tha Da Dha Na（梵文罗马拟音）扎 塔 达 达 纳 ། ཏ་ཐ་ད་དྷ་ན། （藏文）ta tha da dha na（梵文天城体）ta tha da dha na（梵文罗马拟音）达 他 达 达 纳 ། པ་ཕ་བ་བྷ་མ། （藏文）pa pha ba bha ma（梵文天城体）pa pha ba bha ma（梵文罗马拟音）巴 帕 巴 巴 玛 ། ཡ་ར་ལ་ཝ། （藏文）ya ra la wa（梵文天城体）ya ra la va（梵文罗马拟音）亚 Ra 拉 瓦 ། ཤ་ཥ་ས་ཧ། （藏文）sha sha sa ha（梵文天城体）sha sha sa ha（梵文罗马拟音）夏 萨 萨 哈 ། ཨཱོཾ། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）嗡，oṃ，om，圆满 ། ཨི་ཨི། （藏文）i I（梵文天城体）i ī（梵文罗马拟音）伊 依 ། ཨུ་ཨུ། （藏文）u U（梵文天城体）u ū（梵文罗马拟音）乌 邬 ། ཨེ་ཨེ། （藏文）e E（梵文天城体）e ai（梵文罗马拟音）诶 艾 ། ཨཱོཾ་ཨ་ཀྵཱ། （藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）嗡 阿 叉，oṃ akṣa，om aksa，嗡 阿 叉 ། 文字多出一个。咕咕虚空之引导，足生慈悲力增上，竖立不遮光明身，那若法性界中舞。月盈莲瓣引导之母，明点菩提界中旋，义为口诀信心中，意为天之坛城明。念诵修持心要圆，证悟大乐界中游，讲述众生我解脱，无论说什么皆成法之念诵。义上无有任何变，语所说者义甚大，法之宝藏皆明了。若不言说义亦大，法之词句与文字无。若施设词句则善妙，诸法词句与文字示。若不施设亦莲叶大，义上大相似。词句与文字莫妄加，莫散乱忆念念诵是。与义相符乃成办，如是义 与何相合者，纵说颠倒亦决定义。如工匠熟练之手般，若不具此大义者，纵说真实亦邪僻处，譬如愚者之工般。一切法藏皆语生，一切佛陀语所诠，菩提心众语所诠，成就广大语所成。此乃语之行持也。
English
Therefore, since letters are initially unborn, it is the nature of speech conduct. Whatever good or bad is spoken, after emitting pleasant or unpleasant sounds, All the assemblies of peaceful and wrathful deities speak words through letters. In the unborn nature of letters, it is the nature of speech conduct. Happiness and suffering, illusions, echoes, and so on, as well as dreams and mirages, are all designated by letters. Since the nature of letters is unborn, it is the nature of speech conduct. Likewise, whatever is designated is the nature of reality, not from elsewhere. If you know this essential instruction, whatever you say is the nature of speech. Whatever is recited from that, the practice of letters is that, the voice is like a loud bell, no matter what sound is spoken, there is nothing that is not included in the forty-two letters. ཀ་ཁ་ག་གྷ་ང་། (Tibetan) ka kha ga gha nga (Sanskrit Devanagari) ka kha ga gha nga (Sanskrit Romanization) ka kha ga gha nga. ཙ་ཚ་ཛ་ཛྷ་ཉ། (Tibetan) tsa tsha dza dzha nya (Sanskrit Devanagari) ca cha ja jha ña (Sanskrit Romanization) ca cha ja jha ña. ཊ་ཋ་ཌ་ཌྷ་ཎ། (Tibetan) Ta Tha Da Dha Na (Sanskrit Devanagari) Ta Tha Da Dha Na (Sanskrit Romanization) Ta Tha Da Dha Na. ཏ་ཐ་ད་དྷ་ན། (Tibetan) ta tha da dha na (Sanskrit Devanagari) ta tha da dha na (Sanskrit Romanization) ta tha da dha na. པ་ཕ་བ་བྷ་མ། (Tibetan) pa pha ba bha ma (Sanskrit Devanagari) pa pha ba bha ma (Sanskrit Romanization) pa pha ba bha ma. ཡ་ར་ལ་ཝ། (Tibetan) ya ra la wa (Sanskrit Devanagari) ya ra la va (Sanskrit Romanization) ya ra la va. ཤ་ཥ་ས་ཧ། (Tibetan) sha sha sa ha (Sanskrit Devanagari) sha sha sa ha (Sanskrit Romanization) sha sha sa ha. ཨཱོཾ། (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Literal Chinese Meaning) Om, oṃ, om, Perfection. ཨི་ཨི། (Tibetan) i I (Sanskrit Devanagari) i ī (Sanskrit Romanization) i ī. ཨུ་ཨུ། (Tibetan) u U (Sanskrit Devanagari) u ū (Sanskrit Romanization) u ū. ཨེ་ཨེ། (Tibetan) e E (Sanskrit Devanagari) e ai (Sanskrit Romanization) e ai. ཨཱོཾ་ཨ་ཀྵཱ། (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Literal Chinese Meaning) Om Aksha, oṃ akṣa, om aksa, Om Aksha. One letter extra. Gu Gu, the guidance of space, generating compassion and increasing power, the clear body without obstruction, Naro dances in the realm of Dharma nature. The mother who guides the crescent moon petals, the bindu revolves in the realm of enlightenment, the meaning is the confidence in the essential instruction, the intention is the clear mandala of the deity. Recitation and approach are perfected as the essence, realization floats in the realm of great bliss, explaining liberates sentient beings, whatever is said becomes the recitation of Dharma. There is no change in meaning, what is said by speech is very meaningful, all the treasures of Dharma are clear. Even if not spoken, the meaning is great, the words and letters of Dharma are absent. If words are designated, it is good, all Dharmas are shown in words and letters. Even if not designated, it is like a great lotus leaf, the meaning is similar to great. Do not impose fabrications on words and letters, do not be distracted, mindfulness is recitation. What is in accordance with the meaning is accomplishment, thus the meaning That which is in accordance, even if spoken wrongly, is the definitive meaning. Like the skilled hand of a craftsman, if one does not possess this great meaning, even if speaking the truth, it is a place of error, like the work of a fool. All Dharma treasures arise from speech, all Buddhas are shown by speech, all Bodhisattvas are shown by speech, great accomplishments are achieved by speech. This is the conduct of speech.
Chinese
是。重大意义在于愚昧的觉悟，精进是具有意义的。对于过去、现在、未来一切诸佛来说，没有比语的行为了。语的行为就是言语，如果了解这言语的行为，成佛菩提就不远了。因此，在空性中运用言语，无论说或表达任何好坏的意义，因为其中没有实体，所以，先前是空，现在不住留，未来不思量，在三时中，所说的未生，安住于空性，这就是在空性中调伏言语。对此，有这样的解说：现象被显示为实有，但词语上没有成立为实有，所以现象也是无实有的空性之境。好与坏被显示出来，但词语上没有成立为实有，所以好坏也是无实有的空性之境。说快乐和痛苦，但词语上没有成立为实有，所以快乐和痛苦也是无实有的空性之境。同样，所有谈论和表达，词语上没有成立为实有，所以所有谈论和表达都是空性之境。在未生之法性中，所有言语的谈论和表达，都要知道是无造作的空性。无论谁，都无法无言，也不会变得无言，引导之主也无法述说，没有任何人能述说。安住于如此意义的，那就是语的行为，其中没有白天和夜晚，所以称为精进具有意义。对此，观看 与什么相结合才具有意义呢？有五种观看方式：不散乱地观看无言之见；善巧方便的观看，无论如何引导，都不与意义相违背；与意义相符的观看，符合经论；法性空性的观看，在空性之境中清净；不生不灭的观看，安住于无造作。因此，应当这样解说：从不变的虚空中，因为没有产生言语的表达，所以对意义的观看作出了决断。出自于一切行为之王，精进具有意义之续，关于如何运用语的行为和观看的章节，第二品。然后，薄伽梵为了特别阐述如何运用心的行为，以及与何种观看相结合，而宣说了以下内容。什么是心的行为？圆满大瑜伽士们，请谛听。对此，心
English
It is. The great significance lies in the realization of ignorance, diligence is meaningful. For all Buddhas of the past, present, and future, there is no practice greater than that of speech. The practice of speech is language, and if one understands this practice of language, enlightenment is not far off. Therefore, using speech in emptiness, no matter what good or bad meaning is spoken or expressed, because there is no entity in it, the previous is empty, the present does not abide, and the future is not conceived. In the three times, what is said is unborn, abiding in emptiness, which is to tame speech in emptiness. To this, there is such an explanation: Phenomena are shown as real, but not established as real in words, so phenomena are also the realm of non-real emptiness. Good and bad are shown, but not established as real in words, so good and bad are also the realm of non-real emptiness. Speaking of happiness and suffering, but not established as real in words, so happiness and suffering are also the realm of non-real emptiness. Likewise, all talks and expressions, not established as real in words, so all talks and expressions are the realm of emptiness. In the unborn Dharma-nature, all verbal talks and expressions must be known as uncreated emptiness. No matter who, cannot be speechless, nor will become speechless, the guiding master also cannot speak, no one can speak. Abiding in such meaning, that is the practice of speech, in which there is no day and night, so it is called diligence with meaning. To this, viewing What kind of combination is meaningful? There are five ways of viewing: viewing the wordless view without distraction; viewing with skillful means, no matter how guided, does not contradict the meaning; viewing in accordance with the meaning, conforming to the scriptures; viewing the Dharma-nature emptiness, purifying in the realm of emptiness; viewing the unborn and unceasing, abiding in the uncreated. Therefore, it should be explained in this way: From the unchanging space, because there is no expression of speech, the view of meaning is determined. From the king of all practices, the tantra of diligence with meaning, the second chapter on how to practice speech and viewing. Then, the Bhagavan, in order to specifically explain how to practice the behavior of the mind, and what kind of view to combine with, spoke the following. What is the behavior of the mind? Perfect great yogis, please listen. To this, mind