Tibetan
པའི་ཕྲིན་ལས་ཡིན། །རྩོལ་བསྒྲུབ་མེད་པར་གང་བསྒྲུབ་པ། །འདི་ཡང་སྒྲུབ་པའི་ཕྲིན་ལས་ཡིན། །མ་བཙལ་བཞག་པས་གང་བསྒྲུབ་པ། །འདི་ཡང་སྒྲུབ་པའི་ཕྲིན་ལས་ཡིན། །བཅོས་ མེད་སྙིང་པོར་གང་བསྒྲུབ་པ། །འདི་ཡང་སྒྲུབ་པའི་ཕྲིན་ལས་ཡིན། །མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གང་བསྒྲུབ་པ། །འདི་ཡང་སྒྲུབ་པའི་ཕྲིན་ལས་ཡིན། །ཐིག་ལེ་ཆེན་པོར་གང་བསྒྲུབ་པ། །འདི་ཡང་སྒྲུབ་པའི་ཕྲིན་ལས་ཡིན། །མ་བཀག་ཀློང་དུ་གང་བསྒྲུབ་པ། །འདི་ཡང་སྒྲུབ་པའི་ཕྲིན་ལས་ཡིན། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོར་གང་བསྒྲུབ་པ། །འདི་ཡང་སྒྲུབ་པའི་ཕྲིན་ལས་ཡིན། །བསྒྲུབ་པའི་རྒྱལ་པོ་རྩོལ་བ་ཡང་། །ཐམས་ཅད་བསྒྲུབས་པས་ཐམས་ཅད་འགྲུབ། །གྲུབ་ཙམ་ཉིད་ན་གྲུབ་པ་མེད། །བསྒྲུབ་པ་མེད་ཙམ་རྫོགས་ཀྱང་རྫོགས། །སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་བཅོས་མེད་པའི། །རྒྱུ་འབྲས་མེད་པའི་དངོས་གྲུབ་འདི། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཉིད་ཀྱིས་མཁྱེན། །གང་ལ་ཕྱོགས་ཆར་བསྟན་པ་འདི། །དེ་ནི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་མིན། །དོན་དང་མཐུན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པའི་བློས། །སྔགས་པ་བློ་ལྡན་འདི་ལྟར་བསྒྲུབ། །དེ་ནི་ནམ་མཁར་འགྲོ་ཞེས་བཤད། །ཕ་དང་མ་ལ་སོགས་པ་དང་། །བུ་དང་ཆུང་མ་གང་ཡིན་པ། །ཡིད་འོང་ཆགས་པའི་གནས་མེད་དེ། །རྟོག་པས་བསྒྲལ་ལ་བསྒྲུབ་པ་བརྩམ། །བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་འགྲུབ་ཅེས་བཤད། །དེ་སྐད་ཅེས་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་པ།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རྟོག་པ་སྐྱེས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཕ་མ་ལ་སོགས་པ། མཚམས་མེད་པ་ལྔའི་ལས་དེ།བསྒྲུབ་པའི་མཆོག་ཏུ་གསུངས་པ་དེ། ཨེ་མ་ཧོ་ངོ་མཚར་ལགས་ན་ཞེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཕ་མ་རིག་པ་དང་། མ་འདོད་ཆགས་དང་། བུ་སྙིང་རྗེ་དང་། ཆུང་མ་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཡིད་འོང་གཉེན་སྡུག་རྟག་ཆད་རྣམས་ནི། རང་བཞིན་གྱིས་མི་གནས་པས་ནི། མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཡིད་རང་བྱུང་དུ་བསྒྲལ་ན། སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དོན་མ་ནོར་བར་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་འདི་སྐད་ཅེས་བཤད་པར་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་རྟོག་པས་བསྒྲུབ་པ་ན། །ཕ་བསྒྲལ་མ་བསྒྲལ་གདོད་ནས་དག །ཆུང་མ་བུ་བསྒྲལ་རྣམ་རྟོག་མེད། །ཡིད་འོང་གཉེན་བསྒྲལ་བདེ་བ་ཐོབ། ། འདི་མཚམས་ཤིག་ནས་བསྒྲུབ་པའི་མཐར་དང་སྤྱོད་པའི་སྐབས་སྦྱོར་གྱི་དབུ་མ་ཚང་། སངས་རྒྱས་འབྲས་བུ་ཐག་མི་རིང་། །གོམས་པའི་ཡེ་ཤེས་སུས་སྤྱོད་པ། །སྤྱོད་པ་དོན་དང་མི་འགལ་བའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །སྤྱོད་
Chinese
的事业。不勤奋修习而成就的，这也是修习的事业。不寻觅安住而成就的，这也是修习的事业。不 造作于精要中成就的，这也是修习的事业。于平等性中成就的，这也是修习的事业。于大明点中成就的，这也是修习的事业。于无碍虚空中成就的，这也是修习的事业。于普贤中成就的，这也是修习的事业。修习之王勤奋亦，一切修习故一切成就。成就仅仅之时无成就，不修习仅仅圆满亦圆满。精要菩提无造作的，无因果之悉地此，佛陀菩提自知。于何处指示方分此，彼非如来藏。与义相符之瑜伽士，于义无犹豫之智，持咒智者如此修习。彼言说为于虚空行。父亲和母亲等，儿子和妻子任何是，悦意贪著之处无有，以分别解脱而开始修习。言说为于菩提精要中成就。如是导师所说。金刚萨埵生起分别念后，向薄伽梵如此请问：薄伽梵，父亲母亲等，五无间业，彼说是修习之殊胜，诶玛吙稀奇啊！如是请问后，薄伽梵说：金刚萨埵，父亲母亲是明智，母亲不欲是贪著，儿子是悲悯，妻子是烦恼，悦意亲友是常断等，以自性不住故，未生之自性以意自然解脱，精要菩提心之义无错谬而了悟， 因此应如是说。瑜伽以分别修习时，父亲解脱母亲解脱本来清净，妻子儿子解脱无分别念，悦意亲友解脱获得安乐。此从某处修习之究竟和行持之时，结合之中观圆满。佛果不遥远。串习之智慧谁行持，行持与义不相违的事业。行
English
This is the activity of practice. Whatever is accomplished without diligent practice, this is also the activity of practice. Whatever is accomplished by abiding without seeking, this is also the activity of practice. Without Whatever is accomplished in the uncreated essence, this is also the activity of practice. Whatever is accomplished in equality, this is also the activity of practice. Whatever is accomplished in the great bindu, this is also the activity of practice. Whatever is accomplished in the unobstructed space, this is also the activity of practice. Whatever is accomplished in Samantabhadra, this is also the activity of practice. The king of practice, diligence also, because everything is practiced, everything is accomplished. At the very moment of accomplishment, there is no accomplishment. At the very moment of non-practice, completion is also complete. The uncreated essence of bodhi, this siddhi without cause and effect, is known by the Buddhas and Bodhisattvas themselves. Wherever this directional teaching is shown, that is not the Tathagatagarbha. The yogi who accords with the meaning, with a mind without doubt about the meaning, the wise mantra practitioner practices in this way. It is said that he goes in the sky. Fathers and mothers and so on, sons and wives, whatever they are, there is no place for pleasing attachment, liberate with discrimination and begin to practice. It is said that it is accomplished in the essence of bodhi. Thus spoke the teacher. After Vajrasattva generated discrimination, he asked the Bhagavan thus: Bhagavan, fathers, mothers, and so on, the deeds of the five inexpiable sins, that which is said to be the supreme of practice, emaho, how wonderful! After asking thus, the Bhagavan said: Vajrasattva, fathers and mothers are wisdom, mother's lack of desire is attachment, son is compassion, wife is affliction, pleasing relatives are permanence and annihilation, etc., because they do not abide by their own nature, if the unborn nature is naturally liberated by intention, then the meaning of the essence of bodhicitta is realized without error, Therefore, it should be said thus. When yoga is practiced with discrimination, father is liberated, mother is liberated, originally pure, wife and son are liberated, there is no discrimination, pleasing relatives are liberated, happiness is attained. Here, from a certain point, the culmination of practice and the occasion of conduct, the middle way of combination is complete. The fruit of Buddhahood is not far away. Who practices the wisdom of familiarity? Conduct is the activity that does not contradict the meaning. Conduct
Tibetan
པ་ནང་གི་སེམས་དྲན་རྩོལ་དུ་མི་སྤྱད་ན། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དོན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སུས་ཀྱང་མ་བྱས་མ་བཅོས་པས། རང་བཞིན་མི་འགྱུར་བའི་དོན་ལ་སྤྱོད་པས། སྤྱོད་པ་རྩོལ་བསྒྲུབ་དང་བྲལ་བའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །སྤྱོད་པས་ཐམས་ཅད་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྤྱོད་ན། ཕྱིའི་ཡུལ་དང་ནང་གི་སེམས་གཉིས་སུ་མེད་པས། སྟོང་པའི་ཞིང་ནང་གི་སེམས་དང་། ཕྱིའི་ཡུལ་གཉིས་སུ་མེད་པས་མ་བཅོས་པ། དེ་ཡང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས། འདུ་འབྲལ་མེད་པའི་ཀློང་དེ་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་པར་སྤྱོད་པས། སྤྱོད་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །སྤྱོད་པ་གཉིས་སུ་མེད་པར་མི་སྤྱོད་ན། ཡེ་ནས་སྤྱད་ཟིན་པ་ལ། ད་རྩོལ་བ་ནན་ཏན་དུ་འགྱུར་བ་དེ། དེ་དག་རྒྱུ་འབྲས་གང་ལ་ཡང་རག་མ་ལུས་པའི་དོན་དུ་ཡིན་པས། སྤྱོད་པ་མ་ཡེངས་པར་གྲུབ་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །དེ་བས་ན་སྤྱོད་པའི་ཕྲིན་ལས་ནི། ཐམས་ཅད་དུ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱན་གྱིས་ལོངས་སྤྱོད་སྤྱོད་པ་སྟེ། དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །སྤྱོད་པའི་རྒྱལ་པོ་བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་ལས། །རྣལ་འབྱོར་ཐུགས་ཀྱི་སྒྲོམ་བུ་དམ་པ་ལས། །ངེས་པར་གསལ་བའི་སྡེ་མིག་སྒོ་ཕྱེ་ནས། །རྒྱལ་བའི་བཀའ་ལས་ཕྱུང་སྟེ་བཤད་པར་བྱའོ། །ཕྱི་ནང་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ། །དམིགས་པ་མེད་པར་གང་སྤྱོད་པ། །འདིར་ཡང་སྤྱོད་པའི་ཕྲིན་ལས་ཡིན། །འཁོར་བའི་ལས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ། །རྟོགས་དང་ ལྡན་པས་གང་སྤྱོད་པ། །འདིར་ཡང་སྤྱོད་པའི་ཕྲིན་ལས་ཡིན། །བདག་དང་གཞན་དུ་སྣང་བ་རྣམས། །གཉིས་སུ་མེད་པར་གང་སྤྱོད་པ། །འདིར་ཡང་སྤྱོད་པའི་ཕྲིན་ལས་ཡིན། །ཕྱོགས་དང་རིས་སུ་སྣང་བ་རྣམས། །གཉིས་མེད་རྒྱལ་པོར་གང་སྤྱོད་པ། །འདིར་ཡང་སྤྱོད་པའི་ཕྲིན་ལས་ཡིན། །ལས་རྣམས་སངས་རྒྱས་ལས་ཡིན་པ། །སྤྱོད་པ་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་སྤྱོད། །རོལ་པས་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལ། །འདོད་པ་ཐབས་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱོད་པའི། །སྤྱོད་པ་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྤྱོད། །དེ་བས་རྣལ་འབྱོར་རྫོགས་ལྡན་གྱིས། །སྤྱོད་པའི་ཕྲིན་ལས་བརྩམས་སོ། །ཧཱུཾ་རང་གི་སེམས་ཉིད་གདོད་ནས་མ་དག་ན། །ཕྱོགས་ཙམ་བསྒོམས་པས་དག་མི་འགྱུར། །ཆོས་ཉིད་བཅོས་མེད་ཡེ་ནས་ཡིན་ཤེས་ན། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་མ་བསྒོམས་གསལ། །ཐབས་ཀྱི་རྩ་བར་སྙིང་རྗེར་མ་ཤར་ན། །འཕྲལ་དུ་ཕྱོགས་ཆས་ཡོངས་ལ་ཁྱབ་མི་འགྱུར། །གདལ་བ་ཆེན་པོའི་བློ་ཡིས་སྤྱིར་ཁྱབ་ན། །ཀུན་ཏུ་སྣང་གི་ཏིང་འཛིན་མ་བསྒོམས་གསལ། །རྒྱུ་ཉིད་དག་པའི་དོ
Chinese
如果不在体验中运用内心的忆念和造作，那么，由于无人造作、无人修饰，便可在自性不变的意义中运用无分别的意义智慧，这就是与勤奋努力和成就相分离的行持事业。如果通过行持在一切事物中运用无二性，那么，由于外境和内心没有二元性，在空性的田野里，内心和外境没有二元性，因此是未被修饰的。而且，由于在无二的菩提心中自然成就，因此，在无聚无散的虚空中，在未被聚集的状态下运用，这就是行持圆满的事业。如果不运用无二的行持，那么，对于本来就已经运用过的，现在再努力就变成了执着，这是因为它们在因果上没有任何依赖的缘故，这就是行持不散乱而成就的事业。因此，行持的事业是：在一切时处，以大乐的庄严来享受，对此应当这样说：行持之王，善逝们的事业，从瑜伽士心之宝箧中，开启必定明晰的部门之门，从胜者的教言中取出而宣说。对于一切内外诸法，如果无有执着而运用，这也是行持的事业。对于轮回的一切业，如果以觉悟而运用，这也是行持的事业。对于显现为自他的事物，如果无二地运用，这也是行持的事业。对于显现为方和边的，如果作为无二之王而运用，这也是行持的事业。诸业是佛的事业，行持即是佛的行持。以嬉戏来运用方便和智慧，以欲望来享受方便，这就是无二地运用。因此，圆满的瑜伽士，开始了行持的事业。吽(藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，Hūṃ，种子字)如果自己的心性从一开始就不清净，那么仅仅修习一部分也不会变得清净。如果认识到法性是无造作的本来面目，那么不修习也能明晰如是之性的禅定。如果慈悲没有在方便的根本上生起，那么立刻也不会遍及一切方向。如果以广阔的智慧普遍涵盖，那么不修习也能明晰普遍显现的禅定。原因本身是清净的义
English
If you do not use the mind's recollection and fabrication in experience, then, because no one has made or modified it, you can use the wisdom of non-discrimination in the meaning of unchanging nature, which is the activity of conduct that is separate from diligence and accomplishment. If you use non-duality in everything through conduct, then, because there is no duality between the outer environment and the inner mind, in the field of emptiness, there is no duality between the inner mind and the outer environment, so it is unmodified. Moreover, since it is naturally accomplished in the non-dual Bodhicitta, therefore, in the space of no gathering and no scattering, it is used in an ungathered state, which is the activity of perfect conduct. If you do not use non-dual conduct, then, for what has already been used from the beginning, now striving becomes attachment, because they have no dependence on cause and effect, which is the activity of conduct that is accomplished without distraction. Therefore, the activity of conduct is: in all times and places, to enjoy with the adornment of great bliss, to which it should be said: The activity of the King of Conduct, the Sugatas, from the precious casket of the yogi's heart, opening the door of the department that is certainly clear, taking it from the words of the Victorious One and explaining it. For all internal and external dharmas, if you use it without attachment, this is also the activity of conduct. For all the activities of samsara, if you use it with realization, this is also the activity of conduct. For things that appear as self and other, if you use them non-dually, this is also the activity of conduct. For things that appear as directions and sides, if you use them as the non-dual king, this is also the activity of conduct. All activities are the activities of the Buddha, and conduct is the conduct of the Buddha himself. Using skillful means and wisdom with playfulness, and enjoying skillful means with desire, this is using non-duality. Therefore, the perfect yogi has begun the activity of conduct. Hūṃ (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Seed Syllable) If one's own mind is not pure from the beginning, then merely practicing a part will not become pure. If you recognize that the nature of reality is the unmade original face, then without practicing, the samadhi of suchness will be clear. If compassion does not arise at the root of skillful means, then it will not immediately pervade all directions. If you universally cover with a vast mind, then without practicing, the universally appearing samadhi will be clear. The cause itself is the meaning of purity.