Tibetan
རང་ཡིན་པས། ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དགོངས་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བསྒོམ་དུ་བསམས་ན། མ་བསྐྱེད་ཀྱང་རྟོགས་པ་ལ་ཚང་བས།ཐུགས་བསྐྱེད་བསྒོམ་དང་བྲལ་བའི་དགོངས་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །སེམས་གཟུགས་དང་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་དང་དབྱིབས་སུ་བསམས་ན། རྒྱ་ཁྱོན་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་རྒྱན་དང་ཁ་དོག་གིས་བརྒྱན་པའི་རང་བཞིན་པས། ཐུགས་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གཞལ་ཡས་ ཁང་དུ་དགོངས་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །སེམས་ཀྱིས་མ་བསམས་ན། གཞི་ཉིད་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ། ཡེ་ནས་བྱས་ཟིན་པ་ལ་ཐུགས་བཙལ་བ་མེད་ཅིང་། བསྐྱེད་བསྒོམ་དང་བྲལ་བས་དགོངས་པའི་ཕྲིན་ལས་སོ། །དེ་བས་ན་ཡིད་ཐུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ནི། ཐམས་ཅད་དུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ལས་ཡེངས་པ་མེད་པར་མཛད་དོ། །དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རང་རིག་ཡེ་ཤེས་བདེ་གཤེགས་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས། །མི་བརྗེད་མ་ཡེངས་དོན་གྱི་སྙིང་པོར་རྟོགས། །རང་རིག་སྤྲོས་བྲལ་འཛིན་མེད་ཡེ་ཤེས་ལ། །ཐབས་མཁས་བདེ་ཆེན་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྣམས་འབྱུང་། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་ཡོངས་ལ་ཁྱབ་པར་མཛད། །འགྲོ་བའི་དོན་རྫོགས་ཐུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་ནི། །མུན་པའི་སྒོ་ཕྱེ་ཁ་ལོ་གྱེན་དུ་བསྒྱུར། །ཡེ་ཤེས་ཐུགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་མི་ལངས། །ཅི་ལྟར་དགོངས་པ་ཡེ་ཤེས་རྒྱ་མཚོ་སྟེ། །དགོངས་པའི་མན་ངག་ཡིད་ལ་སྣང་བར་འགྱུར། །ངེས་པའི་དོན་འདི་གང་ཞིག་རྟོགས་པ་དང་། །དོན་ལ་གོམས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་དེས། །ཅི་ལྟར་བསམས་ཀྱང་དགོངས་པའི་ཀློང་དུ་འགྱུར། །སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་དོན་ཀྱང་བྱེད་པར་ནུས། །ཡང་དག་དོན་དང་ལྡན་པར་རྒྱལ་བས་གསུངས། །གང་ཞིག་འདི་དང་མི་ལྡན་ཐུགས་དགོངས་པ། །དོན་དུ་བཅོས་ཀྱང་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །དཔེར་ན་ཚངས་པ་མ་ཡིན་ངན་རྣམས་ཡིན། །ལེགས་པར་སྤྱད་ཀྱང་ཉེས་པར་གྱུར་པ་དག །འདི་ལྟར་མ་རྟོགས་གང་ཟག་གཞན་རྣམས་ཀྱིས། །གཞུང་དུ་བསྒོམས་ཀྱང་གང་ཡང་འགྲུབ་པ་མེད། །སེམས་ལ་ཅི་དྲན་དགོངས་པའི་རྒྱ་མཚོ་ལ། །གཞན་ལ་ཅི་བསམ་རྣལ་འབྱོར་དགོངས་པའི་ཕུལ། །སེམས་ཀྱི་དྲན་རྟོག་ཐིག་ལེ་སྤྲོས་པ་མེད། །དོན་གྱི་དགོངས་པས་ཕྱོགས་རེའི་རྟོག་པ་སྤངས། །བཀའ་དང་འཚམས་པར་བརྗོད་པ་དོན་དུ་འགྱུར། །སྟོན་པའི་བཀའ་ལས་ཕྱུང་སྟེ་བཤད་པར་བྱའོ། །འདི་དང་མི་ལྡན་སེམས་ ཀྱིས་བསྒོམ། ཚི་ཆད་ལྟུང་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། །བསྒོམས་ཀྱང་དོན་མེད་གཡེངས་པའི་རྒྱུ། །འདི་ལྟར་རྟོགས་ནས་གང་བསྒོམ་པ། །ལོག
Chinese
因为是自性，所以在心之坛城中是意之事业。如果思虑心的行为是修习，即使不生起也圆满于证悟，所以心是远离生起修习的意之事业。如果思虑心是形色等境和形状，因为是广阔无边的宫殿，以庄严和颜色庄严的自性，所以心是本自任运成就的宫殿中的意之事业。如果不思虑心，基即是精华菩提的自性，本来已经完成，所以心中没有寻觅，因为远离生起修习，所以是意之事业。因此，意的事业是，于一切时，不离于智慧的事业。对此应当如此说：自明智慧善逝诸佛的心，不忘不散乱，证悟为意义之精华。自明离戏无执智慧中，生起方便善巧大乐菩提心。大悲周遍一切，成办有情之义，意之事业是，开启黑暗之门，将舵向上转。智慧心的功德说不尽，如何意念即是智慧之海，意之口诀于心中显现。谁证悟此决定之义，以及于意义上串习的大士，无论如何思虑，都转为意之虚空。也能成办其他有情之义，如来宣说与真实义相应。谁不具足此心之意念，即使为了意义而造作，也不会成为知识，譬如不是梵天而是恶者。即使善行也会变成过失。其他不如此证悟之人，即使于经论中修习，也一无成就。心中所忆念的是意之大海，于他人所思虑的是瑜伽意之顶峰。心的忆念分别，无有明点戏论。以意义之意念，舍弃片面之分别。与佛语相应之言语，转为意义。应当从导师之语中取出而宣说。不具足此，心 所修习，是词句断绝堕落之因。即使修习也无意义，是散乱之因。如此证悟后所修习的，是邪。
English
Because it is self-nature, it is the activity of intention in the mandala of the heart. If the activity of the mind is thought to be cultivated, even if it does not arise, it is complete in realization, so the mind is the activity of intention that is free from arising and cultivation. If the mind is thought to be objects and shapes such as form and color, because it is a vast and boundless palace, the self-nature adorned with ornaments and colors, so the mind is the activity of intention in the palace that is spontaneously accomplished from the beginning. If the mind is not thought about, the basis itself is the essence of the nature of bodhi, and it has already been completed from the beginning, so there is no seeking in the mind, and because it is free from arising and cultivation, it is the activity of intention. Therefore, the activity of the mind is that at all times, it does not deviate from the activity of wisdom. Therefore, it should be said like this: The minds of the self-aware wisdom Sugatas, without forgetting or distraction, realize the essence of meaning. From self-aware, free from elaboration, non-grasping wisdom, arise skillful means, great bliss, and bodhicitta. Great compassion pervades everything, accomplishing the meaning of sentient beings, the activity of intention is, opening the door of darkness, turning the rudder upwards. The qualities of the wisdom mind cannot be exhausted, how the intention is the ocean of wisdom, the oral instructions of intention appear in the mind. Whoever realizes this definitive meaning, and the great being who is accustomed to the meaning, no matter how he thinks, it turns into the space of intention. He can also accomplish the meaning of other sentient beings, the Tathagata declares that it is in accordance with the true meaning. Whoever does not possess this mind's intention, even if he fabricates it for the sake of meaning, it will not become knowledge, just like it is not Brahma but an evil one. Even good deeds will turn into faults. Other people who do not realize this, even if they practice in the scriptures, will not achieve anything. What is remembered in the mind is the ocean of intention, what is thought about in others is the peak of yogic intention. The mind's memory and discrimination have no bindu elaboration. With the intention of meaning, abandon one-sided discrimination. Words that correspond to the Buddha's words turn into meaning. It should be taken from the words of the teacher and declared. Not possessing this, the mind what is cultivated is the cause of cutting off words and falling. Even if you cultivate, it is meaningless, it is the cause of distraction. What is cultivated after realizing this is wrong.