Chinese
如是行与非行诸，一切一切皆生起。 譬如虚空之自性，云与雾霭及水汽， 月日星宿诸星辰，显现仍住虚空性。 如是心之虚空中，名相幻变任生起， 法性虚空如是住，瑜伽行者应观之。 如是心性之体性，觉与未觉自性中， 观之差别各各异，有分别者之面前， 显现分别错乱相，于诸积聚道次第， 显现周遍微尘聚，积聚受用悲悯前， 一切如幻之自性，若能如是知平等， 安住即能见虚空，智慧自显于虚空， 唯显虚空性而已，离言不见离对境。 此不见之深妙义，昔日胜者如是说， 善逝藏性菩提心，此等见解皆具足。 具足如是见解已，誓言犹如虚空般， 护与不护离边际，此乃无须作守护。 守护之相虽众多，三世胜者虽宣说， 然护之精要则唯一，如虚空之瑜伽士， 守护犹如虚空誓，然亦无须作守护。 其他小乘诸有情，守护所立诸界限， 于诸功过勤取舍，离护之法诸一切， 无须守护如是住，如是之誓句之中， 安住如是之意乐，以无忘失之心性， 系缚于无护持中，此无护之虚空誓， 随其所现之自性，显现别解脱律仪。 稚童之辈立誓句，于二谛因作宣说， 无上胜义行誓句，虽未离于一之义， 然于调伏随宜说，具足彼性誓殊胜， 何者具足即为胜，违越彼者即毁坏。 是故此大誓言者，勇士说为等虚空， 一切胜者诸勇士，无有胜此之誓言， 行持等之诸差别，法
English
All actions, virtuous and non-virtuous, Arise entirely, without exception. For example, from the nature of the sky, Clouds, mists, vapors, The moon, sun, stars, and constellations appear, Yet remain in the nature of the sky. Likewise, from the sky of the mind, Whatever magical displays of signs may arise, The nature of reality remains like the sky, Which yogis should observe. Suchness of mind, In its nature of being realized or not realized, See the differences in how it is viewed. To the face of the conceptual mind, Appears the nature of conceptual delusion. To the accumulation of the path of mindfulness, Appears a mass of particles everywhere. To the accumulation of compassionate conduct and enjoyment, Everything is like the nature of illusion. If one knows that very thing as equal, One abides seeing the nature of the sky. Wisdom's self-appearance in the sky, Merely appears as the sky itself. Beyond expression, invisible, free from focus, This meaning of invisibility, Was taught by the Buddhas of the past. The Sugata-essence, enlightenment, Does not lack this understanding. While possessing that view, The samaya, like the sky, Is free from the sides of guarding and not guarding. There is no "this" to guard. However many aspects of guarding The Buddhas of the three times have spoken, The essence of guarding is gathered into one. The yogi who is like the sky, Guards the samaya that is like the sky. It is blissful if there is nothing to guard. Others, those of the Lesser Vehicle, Having guarded the boundaries of guarding, Accept and reject virtue and vice in the Dharma. The dharmas that are free from guarding, Since there is nothing to guard, leave them as they are. In such a samaya of suchness, Place the mind in suchness, With the mind of non-forgetfulness, Bind it in the state of non-guarding. This samaya of the sky without guarding, In its nature of how it is renowned, Appears separately as vows and morality. Children hold to the vows of words, It is said to explain the cause of the two truths. The supreme, unsurpassed conduct of samaya, Although it does not deviate from the meaning of one, It is renowned separately according to the power of taming. The supreme samaya that possesses suchness, Whoever possesses that is supreme, Transgressing that will lead to downfall. Therefore, this great samaya, The hero proclaimed to be like the sky. All the victorious heroes, Do not come from other than this samaya. Even the differences in conduct, Dharma
Tibetan
ཉིད་བྱ་བཙལ་ཀུན་བྲལ་ལ།། བསྒྲུབ་པར་སྒྲུབ་པའི་དམིགས་པ་མེད།། འཁྲུལ་པ་གཅོད་པའི་སྐྱེ་བོ་དག། དམིགས་མེད་བྱང་ཆུབ་བདེ་ཆེན་ལ།། སྡུག་བསྔལ རྩོལ་སེམས་བཅུག་པས་ནོར།། བྱ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། ཉོན་མོངས་བྱ་མེད་སྤྱད་པས་ཁྲུལ།། རང་བྱུང་ལྷུན་གྲུབ་གནས་བཞིན་དུ།། བྱིས་པའི་སྤྱོད་པས་ཅི་བཙལ་དགོས།། གང་ཞིང་འདོད་དེ་ཅི་ཞིག སྒྲུབ།། ཅི་སྤྱད་ཅི་བསྒྲུབས་ཅི་བཙལ་ཡང།། སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དེ་བྱང་ཆུབ་མེད།། དམྱལ་བ་སངས་རྒྱས་ཆེན་པོ་ལ།། སྡུག་བསྔལ་བྱང་ཆུབ་ལམ་ཉིད་དེ།། ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་ས་གཉིས་དང།། ཐེག པའི་ཁྱད་པར་ཅི་བསྟན་པ།། བྱེད་རྩོལ་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ།། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་གེགས་སུ་ཆེད།། གང་ཞིག་བཙལ་མེད་བདེ་ཆེན་དོན།། སེམས་ཀྱི་ཀློང་འདིས་མ་མཐོང་ན།། སྒྲུབ་དང་རྩོལ་བ་ཅི་སྤྱད ཀྱང།། བྱིས་པ་དོན་མེད་གྱི་ན་འཁྱམ།། བཙམ་མེད་དུ་པའི་རང་བཞིན་ལ།། རྩོལ་བའི་སྤྱོད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ།། འཛིན་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། ཚིག་འཛིན་ནོར་བའི་རྩོལ་བྱར་མེད།། བགྲོད་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད ལ།། བགྲོད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་མིང་དང་བྲལ། བསམ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། རྟོག་སེམས་བསམ་པའི་དམིགས་དང་བྲལ།། བཙལ་མེད་པ་ཡི་ཆོས་ཉིད་ལ།། བཙལ་མེད་ཡེ་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ།། མཐའ་དབུས མེད་པས་གདལ་བ་ཆེ།། ཕྱི་ནང་མེད་པས་ཡེ་གསལ་ཁྱབ།། སྐྱོན་ཡོན་མེད་པར་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས།། བསྒྲུབ་དུ་མེད་པས་བཙལ་སེམས་བྲལ།། གཟུང་དུ་མེད་པས་དམིགས་དང་བྲལ།། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས བྱིན་བརླབས་ཆེ།། གདོད་ནས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་གནས།། སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར་འདི་ལྟར་བུ།། དེས་ན་གཅིག་ལས་མེད་བཞིན་དུ།། སྤྱོད་མཐུན་རྩོལ་བའི་རང་བཞིན་ལ།། རྣམ་རྟོག་སྤྱོད་པ་སོ་སོར་སྣང།། འཁྲུལ པ་ཐམས་ཅད་འཁོར་བར་སྤྱོད།། རྒྱུ་འབྲས་མི་སླུ་བདེན་དོན་སྤྱོད།། མི་དམིགས་པ་ལ་ནམ་མཁར་སྤྱོད།། དེ་ལྟར་སྤྱོད་ལ་ཀུན་སྤྱོད་ཀྱང།། དམ་པའི་དོན་དེ་སྤྱོད་མཆོག་ཉིད།། དམ་པར་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ལ།། དམ པའི་སྤྱོད་པ་དེ་ལས་མེད།། སྐྱེས་བུ་མཆོག་གིས་དེ་སྐད་བཤད།། ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ཤེས་པར་གྱིས།། མ་བཅོས་བྱང་ཆུབ་དེ་བཞིན་ཉིད།། བསྒོམ་དུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ།། བསྒོམ་པ་དམིགས་སུ་མེད་པ་སྟེ།། ཏིང འཛིན་ཞེས་ནི་གདགས་སུ་མེད།། བསྒོམས་ཀྱང་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ལ།། དེ་བཞིན་མ་བསྒོམས་སྟོར་བ་མེད།། བསྒོམ་ཆོས་སྣ་ཚོགས་ཅིར་སྣང་ཡང།། བསྒོམས་ནས་དེ་ཡི་ངག་མི་གནས།། དེ་བས་བྱིས་པའི་སྤྱོད་ཡུ
Chinese
您已远离一切作为和寻觅， 于修持中没有修持的对境。 断除迷惑的善士们啊， 于无所缘的菩提大乐中， 投入痛苦和勤作之心是错误的。 于无为的法性中， 以烦恼无为而行是错乱的。 如自生任运而成就之状态般， 以孩童的行为还寻觅什么呢？ 想要什么又修持什么呢？ 无论行持什么、修持什么、寻觅什么， 都只是痛苦而没有菩提。 地狱与大佛， 痛苦即是菩提之路。 声闻、缘觉二地与， 大乘的差别是什么呢？ 一切造作勤奋皆是错乱， 成为无上菩提的障碍。 若寻求无所寻觅的大乐之义， 而未以这心的本性见到， 无论行持什么修持和勤奋， 都只是孩童无意义地游荡。 于无所作为的自性中， 以勤作的行为做什么呢？ 于无执的法性中， 没有以执著言辞而错误的勤作。 于不可行之法性中， 行走的坛城远离名相。 于不可思议之法性中， 分别念思虑远离对境。 于无所寻觅之法性中， 无所寻觅，本自任运成就。 无边无中，故广大。 无内外，故本自明澈周遍。 无有功过，任运圆满。 无可修持，故远离寻觅之心。 无可执取，故远离对境。 因遍知一切，故加持大。 本初即安住于菩提心髓。 行为的差别是这样的。 因此，虽无有二， 于随顺行为勤作的自性中， 显现种种分别念的行为。 一切迷惑皆于轮回中行持。 因果不虚，行持真实之义。 于无所缘中，于虚空行持。 如是行持即是普贤行， 殊胜之义即是殊胜行。 于一切已成圣者， 没有比这更殊胜的行为了。 殊胜士夫如是说。 请毫无怀疑地了知。 无作菩提即是如是。 于不可禅修之法性中， 禅修即是无有对境， 称为“三摩地”亦不可安立。 即使禅修也无法获得， 同样，不禅修也不会失去。 无论显现何种禅修之法， 禅修后，那言语也无法存留。 因此，是孩童的行为境
English
You are free from all actions and seeking, In practice, there is no object of practice. Good people who cut through delusion, In the great bliss of aimless enlightenment, It is wrong to put in suffering and effort. In the nature of inaction, It is confusing to practice with afflictions and inaction. Like the naturally occurring, spontaneously accomplished state, What is there to seek with the behavior of a child? What do you want and what do you practice? Whatever you do, practice, or seek, It is only suffering and there is no enlightenment. Hell and the Great Buddha, Suffering is the path to enlightenment. What is the difference between the two grounds of Hearers and Solitary Realizers, And the Great Vehicle? All actions and efforts are delusions, Becoming obstacles to unsurpassed enlightenment. If you seek the meaning of the great bliss that cannot be sought, And do not see it with the nature of this mind, No matter what practice and effort you do, It is just a child wandering meaninglessly. In the nature of non-action, What is accomplished by the behavior of effort? In the nature of non-grasping, There is no erroneous effort of grasping words. In the nature of the un-traversable, The mandala of traversing is devoid of names. In the nature of the unthinkable, Discursive thought is devoid of objects. In the nature of the un-sought, The un-sought is spontaneously accomplished from the beginning. Without beginning or end, it is vast. Without inside or outside, it is primordially clear and pervasive. Without faults or virtues, it is spontaneously perfect. Un-practiceable, therefore free from the mind of seeking. Un-graspable, therefore free from objects. Knowing all, the blessing is great. From the beginning, it abides in the essence of enlightenment. The difference in behavior is like this. Therefore, although there is only one, In the nature of behavior that is in accordance with effort, The behavior of various thoughts appears separately. All delusions are practiced in samsara. Cause and effect are not deceiving, practice the truth. In non-objectification, practice in the sky. Such practice is the practice of Samantabhadra, The meaning of virtue is the supreme practice. For all who have become holy, There is no more virtuous behavior than this. The supreme person said so. Please know without doubt. The unmade enlightenment is just like that. In the nature of the un-meditable, Meditation is without an object, Called "Samadhi" cannot be established. Even if you meditate, you cannot find it, Likewise, if you do not meditate, you will not lose it. Whatever kind of meditation dharma appears, After meditating, that speech cannot remain. Therefore, it is the realm of children's behavior